Golfjes

Ken je dat? Sommige weken vaar je op water dat zo vlak als een spiegel is, dan weer heb je te maken met golven, soms hoog dan weer wat lager. Afgelopen week kwamen daar ook nog eens onderstromen en draaikolken bij. Maar aan de horizon gloorde het vooruitzicht van een weekje aan de Middellandse zee op Menorca.

Nog wel even tickets en een huisje regelen. Ik stond er niet bij stil hoe handig het is als je computer, zodra je je persoonlijke gegevens invoert, alles alvast invult. Je hoeft alleen nog te controleren en klaar!

Zaterdagochtend om 3.45 uur in de auto met 130 km per uur over een drietal vrijwel verlaten A-wegen. Ruim op tijd op Schiphol en zonder probleem door de veiligheidscontrole: het leek erop dat de golven rust gevonden hadden.

Om 6.30 uur ging de gate open. Esther, mijn vrouw, stond al bij de slurf (heet dat nog steeds zo?) toen de dame bij de gate zei: “Op uw ticket staat Pim, op uw paspoort Willem.”

“Pim is mijn roepnaam, Willem mijn doopnaam.”

“Dan kunt u helaas niet mee!”

Ik keek haar aan, op zoek naar het begin van een glimlach, gevolgd door zoiets als: ‘Geen probleem meneer, we regelen het even.’ Maar de dame in kwestie was onverbiddelijk.

‘Wat een kutweek’, zei ik even later hardop.

‘Wat zegt u?’, vroeg de dame. Pas later beseften we dat ze waarschijnlijk ‘wijf’ verstond waar ik ‘week’ zei.

Dat super handige invullen door mijn computer, gecombineerd met deze onoplettende gebruiker, had ervoor gezorgd dat Esther een half uur later alleen vertrok richting Mahon en ik met spoed op zoek moest naar een volgende vlucht. Bij het invullen van mijn gegevens alles twee keer, dubbel gecheckt en tegelijkertijd probeerde ik niet stil te staan bij al die euro’s die ik door het putje had geflikkerd.

Om 10.00 uur poging twee. Met spanning liep ik naar de gate en checkte voor de x-te keer mijn gegevens, het klopte echt! De man bij de gate scande mijn ticket en zei dat ik kon doorlopen… zonder mijn paspoort te checken!

Ik twijfelde nog of ik mijn paspoort onder zijn neus moest duwen met het verzoek alles te controleren… toch maar niet.

Een half uur later koos ik het luchtruim, op weg naar de Middellandse zee. Morgen zou ik in het zacht kabbelende water liggen, tenminste… als het goed is.

Reacties