Voorjaarsnota: pappen, nathouden

Ik zap wat doelloos langs de zenders de afgelopen twee dagen, maar overal hetzelfde tafereel: talkshows en nieuwsuitzendingen die blijkbaar nog maar één belangrijk item kennen. De Voorjaarsnota!

Of je nu naar een actualiteitenrubriek kijkt of een latenightshow met een cabaretier die zogenaamd ‘fris’ tegen het nieuws aankijkt, het enige wat je hoort is: „Wie krijgt er geld bij? Wie moet inleveren? En wie kan het beste verontwaardigd kijken voor de camera?”

Het is weer zover: de Voorjaarsnota is gepresenteerd na een marathonsessie van 25 uur. Je zou denken dat er na zo’n nachtelijk overleg tenminste een bak verse ideeën op tafel ligt, maar nee hoor. Het is vooral een kwestie van geld schuiven tot iedereen een beetje tevreden is en niemand écht snapt wie straks de rekening krijgt.

Neem de bevriezing van de sociale huren. Een zucht van verlichting in menig huiskamer. De huurtoeslag wordt verhoogd, de energiebelasting verlaagd en de accijns op alcohol blijft lekker laag. Het leven wordt goedkoper, hoera!

Melkkoe

Behalve dan voor die grote groep werkende middeninkomens, die er volgens de cijfers hooguit een kruimeltje van 0,7 procent op vooruitgaan. Zij mogen vooral de ‘melkkoe’ zijn, zoals critici het noemen, terwijl de belastingkortingen achterblijven bij de inflatie. Zo komt de overheid stiekem toch weer aan haar centen. Slim, toch?

Defensie krijgt er 1,1 miljard bij, want veiligheid is belangrijk. Asielopvang? Nog eens 900 miljoen extra. Gemeenten krijgen miljarden om het ‘ravijnjaar’ te dempen. En voor de sociale advocatuur wordt ook nog een potje gevonden. Iedereen blij! Behalve de gevangenissen, die mogen het doen met lege cellen en lege handen. Prioriteiten, zullen we maar zeggen.

Vage koopkrachtmaatregel

En dan de klapper: de boodschappenbonus. Een miljard euro voor een vage koopkrachtmaatregel. Hoe dat precies werkt, weet niemand, maar het klinkt goed in de talkshows.
Ondertussen schuift de coalitie de echt lastige dossiers – stikstof, klimaat, asiel – gewoon door naar de zomer. Want waarom nu moeilijke keuzes maken als je ze ook eindeloos kunt uitstellen?

Kortom: de Voorjaarsnota anno 2025 is een meesterwerk van politieke acrobatiek. Iedereen krijgt iets (behalve de middeninkomens dan), niemand betaalt écht (althans, niet zichtbaar), en de problemen? Die lossen zichzelf vast op. Of niet. De kiezers zijn er ondertussen, als we de peilingen mogen geloven, not amused over dit financiële kunst-en-vliegwerk. En als kers op de taart kondigt onze grote vriend Omtzigt aan de Haagse politiek per direct te verlaten. Tja, wie kan het hem na deze chaos nog kwalijk nemen?

Reacties