Verkrachtingsproof

Vorige week zag ik een interview met advocaat Gerard Spong, die aangaf dat vrouwen zich ’te gemakkelijk laten verkrachten’ en dat een ‘goed weerbare vrouw’ het aantal verkrachtingen drastisch zal doen afnemen.

Ik heb daar even over na moeten denken. Een gerenommeerd advocaat met een specialisatie in strafrecht… Hij bedoelt iets… maar wat?

Bedoelt hij dat dat de volgende stap in de #metoo-beweging is? Dat vrouwen zich zodanig fysiek ontwikkelen, dat ze op het moment van een aanval in staat zijn een man van zich af te slaan?

Dat roept een hele hoop vragen bij me op. Bijvoorbeeld: willen vrouwen zich eigenlijk wel als halve ninja’s door donkere steegjes bewegen?

Hoeveel lessen in martial arts moet je precies hebben, wil je ‘verkrachtingsproof’ worden?

Knock-out van 70-er

Hoe doen we dat met dames van boven de 70, een groep die bij bepaalde verkrachters erg in trek is, maar van wie je toch echt geen knock-outs meer kunt verwachten? Om van de jonge meisjes die jaarlijks het slachtoffer worden maar niet te spreken. Hoe ziet hun ‘weerbaarheid’ eruit?

Ten slotte, weet Spong niet – met al zijn ervaring als strafrecht advocaat – dat een verkrachting voornamelijk draait om macht?

Dat hoe meer weerstand je biedt, hoe meer opwinding je teweeg brengt en dat minder weerstand bieden, betekent dat je minder gekte losmaakt? Dat je dan een grotere kans hebt er met ‘enkel’ inwendige verwondingen vanaf te komen?

Volgens mij bestaat de weerbaarheid van een vrouw uit het verbaal aangeven van haar grenzen: het antwoord dat ze geeft wanneer iemand haar vraagt of ze toestemt in seks. En dat vereist al moed genoeg.

Reacties