Wilosofie

Dat vraag ik u af. Als je al rijdend Cheap Trick voorbij hoort komen en zingend vanaf Budokan I want you to want me, denkt dat het raar is dat je wilt dat iemand anders jou wil? Is dat wat je wilt? Je laatste wil? Of is het wel het laatste wat je wilt?

Als je al iets wilt dan kun je doen wat je wilt, maar als je dan bij Schopenhauer komt die zegt dat je alles kunt wat je wilt, maar je kunt niet willen wat je wilt, dan is het verwarrend dat je wel zou kunnen willen wat iemand anders wil?

Dat klinkt heel filosofisch. En da’s logisch want Schopenhauer was en is natuurlijk een filosoof. Eigenlijk zegt hij dat het duidelijk is wat je wilt, maar hoe het komt dat je dat wilt heeft niets met willen te maken. Dat je dat wilt komt voort uit eerdere situaties of ervaringen. Uit een mix van aanleg, genen, IQ en EQ, afkomst, jeugd, leeftijd, omgeving nu en vroeger etc. Alles dus zo’n beetje en dat bepaalt wat jij wilt. Maar je kunt dus niet zelf bepalen dat je dat wilt. Je hebt op de eerdere mix geen invloed want die is al geweest, dus je kunt iets willen, maar je kunt niet willen dat je iets zou willen.

Zes keer op vliegvakantie

Maar kun je daarentegen wel willen wat je niet wilt? Als je geen ongeluk wilt krijgen dan wil je dat niet en als je het prima vindt dat je dat niet wilt dan wil je dus dat je dat niet wilt. Dus kun je willen wat je niet wilt. Daartegenover kun je ook nog eens niet willen wat je wilt. Je wilt bijvoorbeeld zes keer op vliegvakantie, maar vindt de onevenredig zware ecoprint daarvan vervelend. Dus je wilt wel, maar eigenlijk wil je dat je dat niet wilt zodat je de negatieve kanten vermijdt.

Eigenlijk is willen dat je iets niet wilt evenredig aan niet willen dat je iets wel wilt. De uitkomst is hetzelfde. Dat je niet wilt dat je zes keer op vakantie gaat of dat je wilt dat je niet zes keer op vakantie gaat. Bij beide uitkomsten is het gevolg dat er door EasyYet of Transavia een winstwaarschuwing uit gaat.

Überhaupt iets te willen

Is het jammer dat die Schopenhauer nog dat stukkie verder gaat in zijn regressie? Het was nog behapbaar maar door hem ga je jezelf steeds verder afvragen of die wil of de niet-willen ook weer het gevolg zijn van de eerder genoemde mix. En als je dat doortrekt kom je op het punt waar je wel of niet wilt zijn: heb je überhaupt iets te willen? Of is je wil zo afhankelijk van processen waar je geen invloed op hebt of hebt gehad? Je kunt regressie toepassen zover je wilt maar hoe diep ga je down the rabbit hole? Kun je niet beter je er bij neerleggen en het accepteren?

En wat nou als die acceptatie er is en leidt tot een berusting dat de Schepper, Creator, Human Designer, het Universum, de Matrix (wat je maar wilt…) je een vrije wil heeft gegeven en dat je kunt kiezen?

Voor diegenen die daarin willen geloven zou ik zeggen ‘da’s fijn want waar een wil is, is een weg’. Voor degene die er niet in willen geloven is dan de conclusie: ‘waar een wil is, ben ik weg’…

Reacties