Gevangen in mijn eigen wachtwoorden

Het gebeurde pas nog. Ik wilde Facebook openen, maar mijn wachtwoord werkte niet. Nog een poging. Nog één. ‘Toegang geblokkeerd.’ Dan maar via e-mail herstellen. Alleen… welk e-mailadres had ik toen ook alweer gebruikt?

Ik zat letterlijk gevangen in mijn eigen digitale slotensysteem. En geloof me, dat is frustrerender dan een paard dat niet mee wil de trailer in.

Vroeger was alles tastbaarder. Een sleutel was een sleutel. En als je hem kwijt was, wist je in elk geval waar je het zoeken moest, broekzak, sleutelkastje of jas. Nu zijn je sleutels onzichtbaar, opgeslagen in je hoofd of een of ander vaag ‘wachtwoordkluisje’ waarvan je ook het wachtwoord weer moet onthouden.

Horendol

En elke app, elke website, elke overheidsdienst wil iets anders, acht tekens, twaalf tekens, met hoofdletters, zonder naam, met speciaal teken. Je wordt er horendol van.

Ik zie mensen om me heen worstelen. Ouderen, maar ook jongeren. Alles is zogenaamd ‘veilig’ gemaakt, maar de gebruiksvriendelijkheid is inmiddels ondergesneeuwd.

We hebben al genoeg om ons druk over te maken. Laat je leven niet ontregelen door je wachtwoorden. Pak de regie terug.

Reacties