De grote Russenrepetitie

Daar lagen ze dan. Spanje, Portugal en Zuid-Frankrijk. Strompelend door de hitte als gestrande zeehonden, zonder stroom, zonder wifi, zonder enige reden om überhaupt nog wakker te blijven.

Officiële verklaring? „Temperatuurverschillen.”

Ja, en morgen stopt zwaartekracht ermee omdat de maan moe is.

Iedereen met twee werkende hersencellen ruikt wat hier speelt: de Russen zijn begonnen.

Dit was geen storing. Dit was een generale repetitie. Een full-dress rehearsal voor de grote knal. Even kijken of je een continent op zijn knieën krijgt door simpelweg de stekker eruit te trekken.

Poetin in badjas

Stel je het Kremlin voor: Poetin in badjas, gezeten op een troon van pizzadozen en roestige Kalasjnikovs, nippend van een cocktail die uitsluitend uit wodka en ijdelheid bestaat. Rondom hem: dronken hackers, in Crocs, die „Kalinka” schreeuwen, terwijl ze met vette vingers op het Europese lichtnet rammen. Klik: Barcelona zwart. Klik: Porto doodgevallen. Klik: Zuid-Frankrijk terug naar 1789.

Wat viel er überhaupt te saboteren?

Een siësta? Een kapotte gitaar? In Sevilla stond de burgemeester te schreeuwen tegen een kapotte kerstverlichting in de hoop dat God het stroomnet herstelde. In de Algarve probeerde men een router te herstarten door hem ritueel te begraven onder sardientjes.

Binnen een kwartier veranderde Zuid-Europa in een openluchtmuseum van menselijke nederlaag. Kinderen huilden omdat TikTok dood was. Volwassenen offerden hun vaatwassers aan de god van Kapotte Huishoudelijke Apparaten.

En dit was nog maar het voorspel.

Wacht maar tot ze ons serieus nemen.

Hier, in ons comfortabele Westen, waar een haperende Nespresso-machine direct leidt tot huilende LinkedIn-posts over „persoonlijke groei”. Eén druk op de knop en Nederland verandert in een veld vol krijsende mensen die hun airfryers polijsten, terwijl ze huilend proberen hun pasgeboren warmtepomp te reanimeren.

De oorlog komt.

Theelichtje in een orkaan

Hij stinkt naar goedkope wodka, draagt een doorweekte badjas, rijdt op een dode elektrische step en hoeft alleen maar te niezen, en Europa gaat uit als een theelichtje in een orkaan.

En wij?

Wij zitten dan huilend in het donker, kijkend naar een citroen met een koperdraad, smekend om één laatste TikTok.

Als we denken dat de Russen alleen maar nucleair zullen slaan, hebben we het mis. Het is veel ingenieuzer dan dat. De nieuwe aanval is subtieler, gedetailleerder en veel gemener. De echte dreiging komt niet uit de lucht, maar uit onze opladers. Ze willen geen land veroveren. Nee. Ze willen gewoon dat we iedere dag opnieuw op die wanhopige ‘Opnieuw proberen’-knop van onze modem drukken, terwijl we onze honden uitlaten en hopen dat de stroom niet zo vaak uitvalt dat we ons eigen lichaam gaan beschouwen als de meest waardevolle tech van de buurt.

Reacties