De circulaire wonderwereld van Hoo

Het paviljoen van Nederland op Expo 2025 in Osaka is een wonder van moderne architectuur en duurzaamheid. De architecten gingen voor een design dat eruitziet alsof een IKEA-lamp en een zonnepaneel een liefdevolle relatie hadden en een kind kregen.

Het resultaat: een soort kunstmatige zon, symbool voor onze schone, groene toekomst.

Binnenin het paviljoen word je ondergedompeld in de magie van de circulaire economie. De materialen die het paviljoen maken, hebben allemaal hun eigen ecologisch paspoort, allemaal klaar voor hergebruik. Dat klinkt fantastisch, maar stel je even voor dat je datzelfde staal probeert te hergebruiken als de polder onder water staat. Dan moeten we misschien de circulaire economie ook maar een beetje ‘recyclen’. Maar goed, het gebaar is mooi en dat telt.

Verstokte stadsmens

Het culturele programma is ‘een smeltkroes van innovatie, duurzaamheid en cultuur’. In de praktijk betekent dat veel mode, fotografie en technologie en de interactieve tuin waarin de Nederlandse tuinbouwtechnologieën worden gepromoot, zou zelfs de meest verstokte stadsmens kunnen overtuigen om hun kamerplant eindelijk water te geven.

Voor de kinderen is er Nijntje, het icoon van Nederland. Een fantastisch idee, want wie houdt er nu niet van een tekening van een konijntje in een het-klimaat-is-een-probleem-context? Het is alsof je met Nijntje in een fantastische fantasiewereld stapt waar klimaatverandering wordt opgelost door liefde en knuffels.

Als je de tijd hebt om door het paviljoen te dwalen, zul je merken dat het iets doet wat het heel goed kan: hoop brengen. We hebben allemaal de toekomst van de planeet in handen, maar we vragen ons soms af of de ‘groene revolutie’ niet al een beetje te laat kwam…

De boot gemist?

Het idee van een circulair paviljoen klinkt prachtig, maar als we de cijfers erbij nemen, blijft de vraag: hebben we niet eigenlijk de boot gemist? De wereld is niet meer alleen een paar goedbedoelde initiatieven van creatief Nederland…

Zonnepanelen, circulaire plantenbakken, het lijkt wel een eco-vakantiepark voor de elite, waar we hopen dat het goed genoeg is om de wereld niet in de afgrond te duwen.

En als we straks allemaal op een met zonnepanelen bedekte eiland wonen, kunnen we zeggen: „Kijk, het is allemaal circulair”, totdat de zeespiegel ons doet herinneren dat we de boel misschien een beetje te snel ‘hergebruikt’ hebben. Het is fijn om te zeggen dat we het ‘groen’ doen, maar misschien moeten we ons afvragen of die groene revolutie niet gewoon een ecologisch exclusief vakantiepark voor de welvarende is, en of het niet een beetje te laat komt voor de rest van ons.

Reacties