Wolvenplaag: tijd om in te grijpen!
Steeds vaker ben ik in het nieuws getuige van de afschuwelijke beelden van schapen die op beestachtige wijze zijn afgeslacht door wolven. Niet omdat ze honger hebben, niet om te overleven, maar simpelweg omdat ze het kunnen. Ze doden voor de sport, alsof het een spel is. We zien keer op keer hoe deze dieren worden opengereten en achtergelaten om te lijden, terwijl hun eigenaren machteloos moeten toekijken. En toch wordt de wolf nog steeds beschermd door een absurde wetgeving die geen enkel oog heeft voor de slachtoffers.
Stel je voor: het zijn jouw schapen. Jouw dieren, die je met zorg en toewijding grootbrengt, die op een ochtend nietsvermoedend de wei in worden gestuurd en een paar uur later als bloederige karkassen worden teruggevonden. De wanhoop, de machteloosheid – dat is de realiteit voor steeds meer boeren en schaapherders in Nederland. En terwijl zij de gevolgen dragen, blijven politici wegkijken en wolven als een verrijking van onze natuur beschouwen.
Als een mens zich zo zou gedragen, als een willekeurige psychopaat dieren of mensen zou afslachten zonder reden, dan zou hij voor de rechter moeten verschijnen en een gevangenisstraf tegemoet zien. Waarom? Omdat dit ziekelijk en abnormaal gedrag is. Maar bij de wolf wordt het afgedaan als ‘natuurlijk’. Hoe kan iets wat overduidelijk dierenmishandeling is, worden verdedigd onder het mom van natuurbescherming?
We leven niet meer in de middeleeuwen. Dit is Nederland, een te dichtbevolkt land waar boeren, burgers en hun vee al eeuwenlang in relatieve harmonie leven. De wolf past hier niet. Hij is geen onschuldige bosbewoner die ‘zijn plekje terugvindt’, maar een meedogenloze jager die zonder natuurlijke vijanden vrij spel heeft. Terwijl boeren zich blauw betalen aan wolfwerende hekken en schapen worden afgeslacht, blijven politici in Den Haag wegkijken.
Het wordt tijd dat er knopen worden doorgehakt. Geen eindeloze discussies, geen sentimentele sprookjes over de terugkeer van de wolf, maar keiharde actie. Er moet wetgeving komen die toestaat om deze roofdieren af te schieten zodra ze een gevaar vormen voor vee en andere dieren. Niet pas als de schade onomkeerbaar is, maar preventief. Want laten we eerlijk zijn: iedere wolf die een kudde in stukken scheurt, is er één te veel.
De feiten liegen er niet om. Wie zich verder wil verdiepen in de realiteit van deze kwestie, kan de inmiddels gepubliceerde artikelen in diverse media raadplegen. Maar het is overduidelijk: als de overheid geen ballen toont en ingrijpt, zal de wolf Nederland blijven terroriseren. Tijd om te stoppen met praten en te beginnen met handelen.