Habemus Papam!
Terwijl paus Franciscus in het ziekenhuis ligt, wordt in het Vaticaan alvast de schoorsteen gepoetst. De heren kardinalen lopen zich warm voor het grootste politieke spektakel op aarde: de pausverkiezing.
En wie denkt dat dit een serene, door de Heilige Geest geleide aangelegenheid is, heeft nog nooit gezien hoe gretig deze roodgerokte heren hun zegeningen tellen.
Want laten we eerlijk zijn: als er ergens een machtige stoel vrijkomt, dan staan er altijd aasgieren klaar om hem in te nemen. In de wandelgangen van de Sixtijnse Kapel wordt er nu al druk gefluisterd, subtiel geknikt en vroom gekonkel gepleegd. Een invloedrijke kardinaal uit Italië zou volgens insiders al een eigen campagneteam hebben, een team dat vooral aan mediatraining doet. Een Braziliaanse kandidaat is gespot met een opvallend dure wierookleverancier en een doordachte Instagram-campagne die zijn ‘goddelijke charisma’ perfect weet vast te leggen in een filter. En een ambitieuze Europese kardinaal heeft zijn speech al laten schrijven door een spin-dokter die genade en vastberadenheid als thema’s heeft verwerkt, maar wel met een extra kanttekening: ‘Zorg voor het klimaat en het Vaticaan.’
Goddelijke inspiratie
Officieel wachten de kardinalen nederig op goddelijke inspiratie, maar in werkelijkheid gonst het al maanden in de marmeren wandelgangen. Er worden handjes geschud, beloften gefluisterd, en waarschijnlijk gaat er ook een exclusieve fles miswijn over tafel. Heilig? Ach, dat hangt ervan af hoe je het definieert. In elk geval is het een traditie: al eeuwenlang worden kardinalen in een kamer opgesloten om een nieuwe CEO van de katholieke multinationaal te kiezen. De aandeelhouders? Ongeveer 1,3 miljard goedgelovigen wereldwijd.
De methode? Stembriefjes, die na elke stemming plechtig in de fik worden gestoken. Zwarte rook betekent ‘we zijn er nog niet uit’, witte rook betekent ‘Habemus Papam!’ en een onverwachte vuurzee betekent dat er een vurig debat is geweest.
Machtsgreep
Maar laten we eerlijk zijn: de paus mag dan zogenaamd Gods vertegenwoordiger op aarde zijn, het proces om hem te kiezen lijkt verdacht veel op dat van elke andere machtsgreep. Misschien is het enige verschil dat andere politieke systemen tenminste proberen te verhullen dat ze op rook en illusie zijn gebaseerd.
Misschien wordt het dit keer zelfs wel makkelijker dan ooit, want in de Verenigde Staten zit nog altijd een zonnekoning die denkt dat elke troon eigenlijk voor hem bestemd is. Dus wie weet, wordt het geen conclaaf, maar gewoon een persbericht van de grote man: „Ik bén de paus. Iedereen zegt het. De beste paus ooit. Witte rook? Fake news. De rook is goud. Pure goud. Ik heb de beste rook, geloof me.”