Mieren neuken op een postzegel

Vorige week is Europa voor de bus gegooid. Door Amerika. Nou ja, zeg! De wereldorde zoals we die kenden, bestaat niet meer. Wij kunnen niet meer rekenen op de steun van onze grote broer (zijn die Amerikanen vergeten waar ze vandaan komen?).

Europa wordt buitenspel gezet, doet niet meer mee. Hell no! Daar trekken wij, ex-wereldmacht, gewezen ontdekkingsreizigers en voormalige (mensen)handelaren, keihard de grens. Zo’n Trump, bij wie alles om geld draait. Zou mij niet verbazen als hij vol zit met dominante Hollandse handelsgenen. Dat schept een band, toch?

Laten wij nu in Europa het voortouw nemen en de V.O.C.-mentaliteit weer uit de kast halen. Waar zijn wij goed in? Bruggen, dammen en dijken. Bagger. Met het stijgen van het water worden oplossingen gevraagd. Ik zie kansen.

Megalomaan

Groot denken. Allereerst moeten historische anomalieën teruggedraaid worden. België, een land dat pas sinds 4 oktober 1830 bestaat, komt terug onder de kroon van het Verenigd Lage Rijk. Congo hoort daar vanzelfsprekend bij. Ik verwacht weinig tegenstand, maar een Fries huurlingenleger (hen wordt meer autonomie beloofd) is zó opgetuigd.

Ook in Suriname – slechts een half miljoen inwoners, schathemeltjerijk qua grondstoffen – brult andermaal de Nederlandse leeuw. Die oude Rijksprovincie is 4,5 keer zo groot als het moederland, levensruimte voor ons volk dat elkaar nu op de tenen staat. Dat mieren neuken op een postzegel, daar is echt geen plaats meer voor.

Juist!

Richten wij onze blik op de Wadden. Net zoals Noord-Ierland een geografische ‘folly‘ – de eilanden Borkum en Juist liggen zo’n beetje recht boven het protectoraat Groot Friesland. Dat regelen we wel met Duitsland. Iets met herstelbetalingen.

Wij vergeten zelf zeker niet waar we vandaan komen – uit de zee – mensen die ons dwarsbomen zullen wij een (zwem)lesje leren. Ons land is gebouwd door ijzeren mannen op houten schepen, de pet fier op het hoofd. Die pet wordt voor mannen verplicht gesteld.
Voor Ons Continent.

Reacties