Het enige recht, het aanrecht

Zwijgen, ondergaan en bang afwachten. Dat is de rol die ik mezelf nu aanneem. Als professional in de zorg vraag ik me af of ik mij nog wel politiek mag uitlaten. Mag ik zeggen dat ik bang ben voor het conservatisme dat in opmars is?

Of is zwijgen en ondergaan de rol die ik moet aannemen? Maar is juist die rol niet datgene waar we ons als vrouwen van los moeten maken? Ik ben namelijk wel bang en boos. Heel boos! Waarom willen we terug naar het conservatisme?! Ik hoor vaker dan eens „ja toen we nog conservatief waren, was alles nog goed”. Ja, goed voor wie? Voor mij als vrouw? Voor mijn dochters die niet helemaal wit zijn? Voor lgbt? Voor wie was het dan precies goed?

Romantiseren

Het ergste vind ik het als het vrouwen zijn die vrouwenrechten onbelangrijk maken. Vrouwen die terug willen naar het conservatisme, hoe kan dat? Hoe ben je zo tegen jezelf? Ik heb daar wel een antwoord op. De geschiedenis van vrouwen wordt geromaniseerd. Het was niet goed voor vrouwen. Het is duizenden jaren niet goed geweest. Vrouwen waren slavinnen, eigendommen van mannen, eigendommen van de staat. Geen rechten, geen erkenning, niets. Maar zo staat het niet in onze geschiedenisboeken. Zo leren we het onze kinderen niet. We minimaliseren het. We maken die jaren tot een droomtijd waar mannen hard werkten en vrouwen lief thuis zaten en voor de kindertjes zorgden en het huishouden. Allemaal lieve mooie vrouwen. Onderdanig en genietend van hun rol als vrouw.

Progressief

Het is bewezen dat in tijden van desocialisering mensen behoefte hebben aan eenvoud. En het conservatisme wordt geschetst als eenvoud. Een simpel en duidelijk bestaan. Maar het conservatisme is allesbehalve dat voor het gros van de samenleving. Het is het progressieve wat een maatschappij laat ontwikkelen. Het is het progressieve dat ervoor zorgt dat het ‘gewoon goed gaat’ vooor de meeste mensen. Maar het is ook het progressieve wat de groep met de meeste privileges vraagt om ruimte te maken voor de groepen met minder. En het is precies die groep die beter af is met het conservatieve. Het is die groep mensen die oprecht gelooft in de waanzin dat conservatief gelijk staat aan eenvoud. Het zijn die twee groepen die het in de hand hebben.

Ineens staan mijn rechten op de agenda. De rechten van vrouwen zijn geen vanzelfsprekendheid. Triest maar waar. Onze veiligheid als vrouwen is geen aangeboren goed, ons bestaansrecht is geen garantie. Onze rechten kunnen niet bestaan als we daar niet met zijn allen keihard voor werken. Man en vrouw en alles ertussen. Rechts en links, mensen die voor mensenrechten zijn.

Deze politieke strijd gaat allang niet meer over rechts tegen links. Het is progressief VS tegen conservatief. En ik hoop heel stilletjes dat progressief dit gaat winnen.

Reacties