Conversietherapie

Zeventien jaar ben ik. Ronddolend op de scholengemeenschap in Rotterdam waar ik havo 5 overdoe. Bang om opnieuw te zakken voor mijn havo-examen. Nog veel banger om verstoten te worden door de gemeenschap. Mijn verborgen homoseksualiteit is een blok aan mijn been.

Dagelijks draag ik hem met me mee. Een broekie, naarstig op zoek naar bevestiging. Iemand die hem vertelt dat hij ertoe doet.

Mijn enige houvast in die tijd – genezing van mijn homoseksualiteit door God dagelijks te bevragen me te veranderen – werkt niet, hoe sterk ik er ook in geloof. De vlinders voor die knappe jongen uit mijn klas blijven.

Depressieve gevoelens wisselen zich af met suïcidale gedachten. De wanhoop is groot en het kabbelende water van de Noord lijkt de enige oplossing voor mijn continue worsteling.

Is er ooit ruimte voor wie ik ben in de omgeving waar ik opgroei, de wereld waar ik in vertoef?

Het antwoord is nee’, want homoseksualiteit is er een gruwel in Gods oog.

Homoseksuele demon

Daarom grijp ik alles aan wat voor handen ligt en vraag anderen voor me te bidden.

Ze gebieden de homoseksuele demon uit mijn leven te vertrekken en vragen God ook om heteroseksuele gevoelens aan te wakkeren.

Zes jaar lukt het me om in dat ‘wonder’ te geloven. Ik laat me zelfs dopen. Om er echt voor te gaan. Tot ik niet meer kan. Moegestreden.

Het is een periode waar ik liever niet aan terugdenk. Het eeuwige gevecht tussen mijn ‘gelovige’ ik en de Johan die zo graag zichzelf wil zijn.

Die zes jaren kan ik spijtig genoeg nooit meer overdoen. Het zijn verloren jaren waar extreemreligieuze groeperingen en opvattingen debet aan zijn.

Illusie en keerpunt

Toch is de Johan uit die tijd bij me. Elke dag. En droom ik over hoe het zou zijn als het allemaal anders gelopen was. Wanneer er in familiale kring, maar ook in de kerk en op school anders mee was omgegaan. Een illusie.

Goddank heeft er een keerpunt plaatsgevonden. Sta ik nu anders in het leven en ben ik gelukkiger dan ooit. Ik ben er. En dat is echt een wonder.

Lastiger is het voor al die mensen die nu nog conversietherapie ondergaan, omdat een verbod op dit soort praktijken in Nederland maar moeizaam tot stand komt.

Hoelang nog voor we het tij kunnen keren en ieder mens evenveel bestaansrecht heeft?

Reacties