Babygirl en het genot

Met haar man is de seks onbevredigend, vandaar dat zij besluit tot een sekscapade met een stagiair waarin zij een ondergeschikte – babygirl – positie inneemt. Zij bekent haar avontuur, echtgenoot over de rooie, maar het komt tot een verzoening. En opeens is de seks voor beiden bevredigend.

Hoera, een happy end voor de film Babygirl. Of toch niet?

Hoofdpersoon Romy is baas van een bedrijf. Nu ja, baas. Ze staart een enkele keer wezenloos naar een Excelsheet en gaat tiptop gekleed naar haar Trumpiaanse kantoor om te proberen het onverteerbare PR-jargon onder de knie te krijgen. Thuis toont ze haar leiderschap door een al negentien jaar bestaand probleem met haar echtgenoot vooral niet te bespreken.

De boodschap van de film suggereert dat genot onder handbereik ligt. Maar deugt dat antwoord? Martijn Meijer die De droom van het genot schreef, heeft er een hard hoofd in. Genot is de belofte van de bekroning van een verlangen, maar het frustrerende is dat wanneer je verlangen naar iets of iemand vervuld is, het genot je ontglipt. En dat terwijl genot in het hedonisme het ultieme statussymbool is, het kenmerk van een geslaagd leven dat draait om luxe en plezier. Als je maandagmorgen op het werk verslag doet van een suf en verloren weekend, ben je de loser van de week.

Niet doen, maar ondergaan

Genieten is gebombardeerd tot een narcistisch project. Wij kunnen het zelf organiseren. Maar wat als genot zich niet laat regisseren? Als het niet iets is wat je doet maar wat je ondergaat? „Elk orgasme wordt uiteindelijk passief ondergaan”, zo citeert Meijer, het voert ons terug naar de intieme zin van het bestaan, waar mensen tegelijk het meest individueel zijn en het sterkst verworteld in de biologische bodem van hun soort, waarover zij geen macht hebben en waar zij alleen passief, als ontvanger tegenover kunnen staan.

De pornografie miskent dit passieve element, haar verdienmodel schuilt in de mythe dat genot maakbaar is. Intimiteit wordt vervangen door actie en retoriek, pornoacteurs zijn een soort circusartiesten die een staaltje van hun kunnen tonen. Het heeft weinig te maken hebben met de kwetsbaarheid van gewone mensen die zich tijdens de seks openstellen om een onzeker genot te ontvangen. De film heeft een zoetsappig einde, gaat elke kritische vraag over de maakbaarheid van genot uit de weg. Hij sterkt enkel het geloof in de pornografische illusie.

Reacties