Over Fakebooc en andere sociale nepwerken

Maandag 20 oktober 2025. Het is een dag die ook voor mij de geschiedenisboeken in zal gaan. En nee, niet vanwege een hier niet nader te noemen gebeurtenis aan de andere kant van de grote plas. Wel over een hier wel nader te noemen gebeurtenis aan deze kant van de kleine plas die ik graag met een grote plas zou willen wegspoelen.

Ik ben een paar seconden na middernacht teruggekeerd van… ja wat eigenlijk? Je zou het een bijeenkomst van een sociaal netwerk kunnen noemen. Iets waar ik sinds 2001 aan heb gebouwd. Een groep mensen die een soort van familie zijn geworden, ook al heb ik de meesten van hen al die tijd maar twee keer per jaar gezien. Maar in die twee lange weekends per jaar maken we zoveel mee dat die belevenissen een halfjaar stand houden, tot aan de volgende bijeenkomst.

Te oud

Zo om en nabij 2007 ontstond de behoefte om elkaar ook buiten die twee keer per jaar te zien. Het internet bood die mogelijkheid. In eerste instantie op Hyves en op het Duitse studiVZ, later op Facebook. Een online versie van ons sociale netwerk. Er werd een groep opgericht die ik later zelf ben gaan modereren.

Maar zoals zo vaak komt er een tijd waarin ik te oud word voor bepaalde zaken, waaronder dit sociale netwerk. Een nieuwe generatie komt op en haalt meer voldoening uit Instagram, Snapchat en X. Voor hen is TikTok een Chinese pretmachine en niet die plaat van Ke$ha waar ik ooit de chachacha op gedanst heb. Facebook vinden zij meer iets voor oude plassers, die bang zijn van AI en liever vertrouwen op AI (Actual Intelligence).

Rupsje Zuckerberg

Toen ik vanochtend opstond, voelde ik de behoefte om mijn belevenissen van afgelopen weekend op Facebook te delen. Na inloggen en wegklikken van enkele schermpjes waar ik geen behoefte aan had, had ik die behoefte helemaal niet meer. Betalen zul je, Oscar, anders plempen we je tijdlijn vol met advertenties. Oh? Volgens mij was die al volgeplempt met gesponsorde content waar ik niet content van word. Maar kennelijk heeft rupsje Zuckerberg nooit genoeg.

Facebook is Fakebooc geworden, modereren is nu vooral modderen, het netwerk een nepwerk. De behoefte om ervaringen te delen is er nog steeds, maar niet meer via Fakebooc. Ik ben nog zoekende naar een alternatief. Een ander narratief in de vorm van een echt boek? Dat zal ik dan moeten schrijven. En ik vraag me af of mijn sociale netwerk zo veel geduld op kan brengen. Papier is namelijk erg geduldig, heb ik mij laten vertellen.

Reacties