Lezerscolumn

pen icon

HILDE BRONTSEMA

Likeability of6

150 woorden teveel

10 DEC 2019

Er zit een boze puber aan de keukentafel. Hij heeft 4 punten aftrek gekregen voor zijn biologie werkstuk omdat hij teveel woorden heeft gebruikt.

En dat klopt. Hij heeft inderdaad 150 woorden meer opgeschreven dan aangegeven.

Mijn brugpieper heeft geheel op eigen initiatief, een extra hoofdstuk toegevoegd met grappige weetjes over het luipaard. Wist je bijvoorbeeld dat er in natuurparken soms borden staan die je waarschuwen dat er zomaar karkassen uit de bomen kunnen vallen? Dat komt omdat luipaarden hun prooien vaak in bomen opeten. En dat ze niet kunnen grommen maar een soort tjilp geluid maken?

Ik wil het liefste direct op hoge poten een mail sturen naar zijn biologie-leraar met de vraag wat hem in hemelsnaam bezielt. Is dit hoe je om gaat met een kind dat eigen initiatief toont? Met iemand die juist iets extra's doet in plaats van slaafs precies doet wat hem gevraagd wordt? Zouden mensen als Peter Buwalda of Claudia de Breij vroeger ook op hun vingers zijn getikt omdat ze teveel woorden gebruikten?

Maar ik houd me in. Hij is 12. Hij moet het zelf oplossen. Ik vraag hem wat hij gaat doen om dit de volgende keer te voorkomen. " Ik ga me precies aan de opdracht houden" zegt hij schouderophalend. " Oke" zeg ik zo luchtig mogelijk. Zijn cijfer zal dus volgende keer hoger zijn. Maar van binnen doet het pijn.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_71315e70ea9e0f3ed2848bb35e0121d55f2b06d9_avataruser_c32583afa585d888cf929c6191b7544e5bad9135_avataruser_8eaf804c900fe34e22c5321d2820da254945dfbb_avatar

pen icon

Hub Coumans

Van vakken vullen naar zakken vullen

GISTEREN

Criminaliteit valt meer en meer in de smaak bij jongeren, lees ik in de krant. Online ouderen bestelen verdient tig keer beter dan winkelwerk of een krantenwijk. Tenminste, het brengt meer geld op - over verdienen kunnen we natuurlijk niet spreken. Voor naïevere boefjes is het moreel makkelijker om je "bankrekening uit te lenen" of "pakketjes te bezorgen". Klinkt onschuldig, en een stuk aantrekkelijker voor wie opgroeit in een moeilijk milieu. Gelukkig kan ik er niet aan denken. Met m'n bevoorrechte jeugd. Toch heb ik er iets van meegekregen - alhoewel dat verrassend soepel verliep.

Ik was met een vriend en zijn ouders op vakantie. Net 17, toentertijd een jaartje drinkgerechtigd. Je raadt het al: we gingen uit. De enige feesttent lag een busrit ver weg, een bus gevuld met gelijk- en luidgestemden. Tijdens de rit ontmoetten we Kevin, een jongen van vijftien. Zijn leeftijd zou later ook door de uitsmijters overschat worden. Was hij zo gewend. Kevin zei weinig totdat we het opeens over scooterbeveiliging hadden. Hij kon precies uitleggen hoe elk systeem te omzeilen was. Een alarmkabel moest je zó doorknippen dat het niet af kon gaan. De track-en-trace-chip kon je op díé plek van het frame afslijpen. Bovendien wist hij wat "tweedehands" scooters opbrachten, wat een wapen kostte en dat je vrijwel alles veilig kon in- en verkopen. Zijn bierrondjes die avond kweekte extra geloofwaardigheid.

Vijftien jaar oud en beroepscrimineel. Je zag het er niet aan af, kon niet weten of het waar was. Wie trouwens zo makkelijk meedraait in de onderwereld, zou ook geen moeite hebben gehad om nog even onze waardevolle spullen op te eisen. Dat bleef gelukkig uit. Ik durfde niet te vragen of hij ooit zelf iemand had bestolen of verwond. Wel vroeg ik of hij bang was gepakt te worden. Wederom reageerde hij koeltjes: de negatieve consequenties waren niet opgewassen tegen de inkomsten. Toen dan. Zodra hij als volwassenen veroordeeld kon worden, werd het tijd om te stoppen. Een vroegtijdig pensioen van zijn eerste baantje.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_89e0c88f7765a94dab03a61cc0f280e593fe5bad_avataruser_88602b4095d5301db6d2a5547b65fcd0444412f8_avataruser_211ba52e68021612e49eff0bcd6b7ee6c5111271_avatar

+100


pen icon

Denise Hagmeijer

Maakbaar

GISTEREN

Wat mij opvalt, is dat de huidige maatschappij van mening is dat alles maakbaar en haalbaar is. Wanneer je maar wilt, kun je alles bereiken. Het onmogelijke is mogelijk. Alle leed is overwinbaar. Geluk is binnen handbereik. En falen is geen optie.

Maar hoe zit het nou echt? Wat is er maakbaar, haalbaar en te overwinnen en wat niet? Hoe realistisch is de maakbaarheid van het leven?

Ik heb te kampen met complex trauma. Ook wel C-PTSS genoemd. Ontstaan door een onveilige jeugd. Ondanks die C-PTSS probeer ik een leven op te bouwen zoals ieder ander. Ik heb gestudeerd tot ik op mijn bek ging. Ik heb gewerkt tot ik nog harder op mijn bek ging. Ik heb gevochten voor liefde tot ik compleet onderuit ging. Dat heeft mij tot nu toe een score van 4 burn-outs opgeleverd en een stempel van (tijdelijke?) arbeidsongeschiktheid. En een gevoel van: "Ik doe het niet goed genoeg. Ik werk niet hard genoeg. Ik doe niet genoeg mijn best."

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Jeanine Leenheer

Leer dansen in de diepste dalen van jouw bestaan

GISTEREN

Het leven heeft het beste met je voor,
ook al heb je dat soms niet door.

Het leven is er niet om je pijn te doen en verdriet,
al is dat soms het enige wat je ziet.

Soms adem je te diep en denk je teveel na over wat er komen zal,
dan verdwijn je van de wereld en raak je tussen schip en wal.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Oscar van Schijndel

There is a Planet B!

GISTEREN

Onder de noemer “Fridays For Future” vond gedurende het afgelopen jaar een wereldwijde literaire bordkartonsloganwedstrijd plaats. De meest gelezen kreet was: “There is no planet B”. Die slogan kan dit jaar bij het oud papier: Planet B bestaat!

Nu denk je misschien aan TOI 700 d, de planeet die NASA dit jaar heeft ontdekt. Deze planeet heeft immers alle kenmerken die mensenleven op onze aarde mogelijk maken. Er is alleen één probleempje: TOI 700 d staat op 80 lichtjaar van de aarde. Een afstand waar hooguit E.T. 2.0 met zijn klimaatneutrale e-bike naartoe kan fietsen.

Nee, Planet B is dichterbij dan je denkt. Als ik de berichtgeving moet geloven, gaat de Europese Unie maar liefst 1 biljoen investeren in verbetering van het klimaat. Ik heb lange tijd gedacht dat dit een foute vertaling was van het Engelse begrip “billion”, maar het is toch echt 1000 miljard euro. Een Biljoen dus, met een hoofdletter B. Het geld wordt geïnvesteerd in zonne- en windparken, het bomen van planten…, nee, bomen planten natuurlijk. Zodat we straks kunnen zeggen dat onze planeet is gered en dat Europa dat toch maar mooi voor elkaar heeft gekregen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Ratfish

H.

GISTEREN

Ex-cabaretier H. was de zelfbenoemde chroniqueur van de lege weelde. Na de teloorgang van zijn theatersucces was hij gaan schrijven om te kunnen drinken, of andersom. Het was in ieder geval een goed alibi. Mensen lachten in dit preutse tijdperk wel niet meer publiekelijk om zijn grappen, over vrouwelijke incestplegers en het uit verveling doodtrappen van mieren, ze vraten zijn columnbundels, die niet voor niets de achtereenvolgende titels 'Hamertenen', 'Geen moer' en 'Droesem' droegen. Het klootjesvolk kocht het sowieso, als hij maar slaagde in het cultiveren van zijn imago.

Dat moest lukken: H. combineerde immers de zelfingenomenheid van Mart Smeets met het talent van Peter Heerschop. Inspiratie had H. niet, wel een titel, toen hij aan zijn eerste roman begon. Nooit had hij in zijn leven iets meegemaakt wat tot een roman zou kunnen leiden. Ja hij was ooit aangereden door een beroemde profwielrenner, ja hij was ooit door zijn ouders in de pubertijd een winter lang naar de Karpaten gestuurd om hout te hakken, maar verder dan zijn blokhut en de buurtsuper van Akropil kwam hij niet. Daar was hij te verlegen voor.

Acteren kon hij ook al niet, maar schrijven was een hogere vorm van liegen. H. ging zoals gebruikelijk met een kater achter de computer zitten, en verzon een plot over de Oost-Europese houthakmaffia, alsmede een korte affaire met Sylvana, de caissière van de buurtsuper die hij geschaakt zou hebben tijdens een sneeuwtocht op tennisrackets. 'Een winter in Akropil', was de werktitel van H.'s eerste roman. Maar ze kopen het toch wel, peinsde hij, ook al noem ik het 'Moldavische dagen'.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Erwin Troost

De solo mensen

20 JAN 2020

Ik ben graag alleen in mijn huis, omdat ik de hele week met mensen praat, soms brieven en kaarten verstuur. Ik ben dan ’s avonds of in het weekend wel eens uitgeput door alle prikkels. Maar mensen verbazen zich soms over wat praten of woorden door de brievenbus kunnen doen. Meer dan een App.

Soms dan treed ik in een bus binnen en dan zie allemaal solo mensen. Ze houden allemaal twee stoelen bezet en ik vraag altijd aan een jonge meid om haar tas weg te nemen en ga er dan naast zitten. En dan zeg ik keihard tegen haar: “Ben je jezelf aan het uploaden!?” Omdat ik meestal alleen maar mensen zie die een ander niet meer durven aan te kijken joh.

Het aantal singles groeit steeds meer en we werken overal aan mee door geen nee te zeggen. Ondertussen bouwt de industrie door aan real dolls voor mensen die eenzaam zijn. Er bestaan al knuffelrobots voor oudere mensen, zodat de kleinkinderen niet meer op bezoek hoeven te komen. En JIJ hebt daar geen nee tegen gezegd, maar jij wordt later ook oud in een nog vreselijkere wereld. Nee, jij was aan het appen in een bus met een lege stoel naast je. Ik kwam naast je zitten, maar er kwam niet sociaals uit je.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Stephany Post

Likeability of6

Proost op de uitgekozen dag van de liefde

20 JAN 2020

Cupido komt weer eens langs na een jaar weg geweest te zijn. Valentijnsdag is opnieuw aangebroken. Commercieel, cliché of echt een feestdag? Ik ben er inmiddels wel over uit.

Valentijnsdag. Een dag waarop mensen ineens 'spontaan' (lees: gepland) leuke dingen gaan doen, een hapje gaan eten buiten de deur of een zo groot mogelijk cadeau voor elkaar kopen. Met de niet te ontbreken smakeloze hartjesbonbons die smaken naar de fabriek, veel te grote knuffelberen en lelijke kaarten die schreeuwen: I love you! Ook de bloemist verkoopt rond 14 februari extra veel bloemen, maar vooral rozen, die dan ineens twee keer zoveel kosten dan die paar weken ervoor. Eén ding is zeker: deze veel te commerciële dag houdt de economie in februari wel strak draaiende.

We roepen het soms allemaal: ‘Oh Valentijnsdag is zó cliché’, maar puntje bij paaltje doen we er stiekem toch iets aan. Op Scheveningen lijkt het wel zomer, zoveel mensen lopen er rond. Stiekem walg ik van de kleffe stelletjes die hand in hand komen uitwaaien op het strand. Want hé, het is nog steeds februari! De zon laat zich met geluk nog maar een paar uur per dag zien en de temperatuur komt niet boven de vier graden.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_ce803c0044930eead59da4f266f5e0eca38f2083_avataruser_7571827823b25ef0c2639257674f8ca0a74a71a5_avataruser_ee583c6ab8a3f696c40c17ccd6af93444eaf863e_avatar

+3


pen icon

Carolien van der Leegte

Dyscalculie, een column uit Detroit

20 JAN 2020

Als je van Nederland naar de VS verhuist, verwacht je dat de verschillen niet zo groot zijn, het is immers ook een westers land. Toch word je in het dagelijks leven steeds geconfronteerd met het feit dat hier alles anders is.

Geen liters en milliliters, maar gallons en fluid ounces en geen kilogrammen maar lbs. Geen graden Celsius maar Fahrenheit en geen milligrammen maar cups. Bij een datum schrijven ze eerst de maand en dan de dag, tijd wordt uitgedrukt in AM en PM en meters en centimeters worden feet en inches. De eerste etage noemen ze hier de ‘second floor’ en in het verkeer gelden geen kilometers maar miles. En als je dan een lichte aanleg voor dyscalculie hebt, valt het allemaal nog niet zo mee.

Om een beetje gevoel te krijgen voor de mph op mijn snelheidsmeter, rekende ik in het begin de miles steeds om naar kilometers. Toen ik net drie weken in mijn tweedehands Volvo rondreed in the ‘greater Detroit area’, zag ik opeens politie met zwaailicht achter me. Ik zette meteen mijn auto stil aan de kant (alleen vaart minderen is hier niet genoeg), zodat de politie er langs kon om achter de boeven aan te gaan. Maar hij stopte achter mij. En het was niet één auto, maar twee, en nog hele blitse ook.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

eduard sarens

Likeability of5

ik ben niet ziek maar verliefd

20 JAN 2020

Ik schrijf weer over de liefde.
Na een week ziek te zijn geweest.
Het is het leven die voor je uitgekozen heeft.
Een tijd ziek te zijn.
Zodat de liefde het schrijven het leven.
Geen tijd er voor heeft.
En dan als je dan weer beter voelt na 9 dagen.
Kan het leven weer gereset worden.
Om na de ziekte weer te leven.
En die liefde weer de tijd te geven.
In de nieuwe week.
Die de liefde verdient en nodig heeft.
Nu kan ik weer naar je kijken.
Over je dromen de mooiste.
En het mijn hart weer smoorverliefd te laten zijn.
Alles bij elkaar opgeteld te doen.
wil het leven na de hoest, het niezen.
Weer opnieuw beginnen met alles.
Alles wat het leven mooi maakt.
Jij.
Eduard.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_93128fc22b33a8d9a8af06fe933f69a78f3b860b_avatar

pen icon

Rosanne Kor

Likeability of7

Het leven van een halfbloedje

20 JAN 2020

Arabisch, Marokkaans, Braziliaans, Indiaas, Israëlisch of toch Indonesisch? Ik weet nog heel goed, dat er tijdens mijn vakantie iemand was die aan me vroeg of van Nicaraguaanse komaf was. I am sorry, but what? Eerlijk moet ik bekennen dat ik destijds geen flauw benul had waar dat land lag. Of die keer dat ik door mijn vader werd afgezet op het station. ‘Hé, dat is vast jouw vader niet. Ben je geadopteerd?’ vroeg de beste man. De stomverbaasde blik was van zijn gezicht af te lezen zodra ik vertelde dat die man daar toch écht mijn echte vader is. Of uitspraken als ‘maar hoe kan je achternaam zo Nederlands zijn? Zo zie je er helemaal niet uit.’ Grappig, vind ik het altijd. Er is in ieder geval altijd gespreksstof.

Mengelmoes, halfbloed of gemixt. Hoe je het ook wil noemen, ik zeg eigenlijk vaak halfbloedje. Dus bij deze, welkom in de wereld van het leven als halfbloedje. Altijd gevraagd worden wat mijn afkomst is, of ik nou op straat, in de winkel of op het strand ben. Maar ook vaak genoeg ongevraagde dingen als ‘zonnebank!’ of ‘vast van Marokkaanse komaf’ moeten aanhoren. Of, een soort van spelletje met mij aangaan waar ik ‘vandaan’ kom. Ken je dat spelletje ‘Wie Is Het’ nog? Nou, dat soort vibes krijg ik altijd een beetje. ‘Uh, half-Indonesisch!’ Nee. ‘Huh! Nou dan iets van Zuid-Amerikaans, of zo.' Ja, bijna! Nog twaalf landen te raden, denk ik dan.

Eigenlijk kan je het dus zo gek nog niet bedenken, er wordt altijd wel iets leuks, grappigs of gênants tegen me gezegd. Maar toch is trots het eerste wat er in me opkomt als ik denk aan mijn culturele identiteit. Naast het feit dat ik altijd aanspraak heb op welke manier dan ook, zitten er een hoop pluspunten aan het zijn van een halfbloedje. Zo at ik vroeger vaak op zondagavond rijst met kip of roti en was het dinsdagavond tijd voor ‘haite bliksem’, een typisch Gronings gerecht van oma en bestaan de familiefeestjes vooral uit dansen op tropische deuntjes.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelikelol
user_8dfbec7bdae057d047e3788934eb0cf7026d8d26_avataruser_4dfd2e82fa37454458454d0b3c66692a066639ff_avataruser_154eb9d5710582a395edb5a7371c1bf1eefe0bc0_avatar

+12


pen icon

Imka Meuwese

Likeability of6

Voor onbepaalde tijd op reis.

20 JAN 2020

Op mijn zachte lichtroze wolk drijf ik langzaam richting de (7e) hemel. Maar hoe hard kan het leven zijn want op hetzelfde moment zetten twee dierbare vriendinnen ook koers in die richting maar hun wolken zijn donker van kleur; gitzwart! De één heeft net te horen gekregen nog ongeveer een jaar te leven te hebben…de genadeloze sluipmoordenaar Kanker heeft het gewonnen van haar dappere strijd om hem te verslaan. Ze is nog lang niet klaar met het leven en zou niets liever willen dan nog vele jaren genieten samen met haar man en kinderen. Een andere vriendin daarentegen is al enkele jaren in een compleet ander gevecht verwikkeld; haar tegenstander is Depressie. Onlangs heeft zij aangegeven niet meer verder te willen, ze is compleet op en moegestreden en wil nu in aanmerking komen voor euthanasie. Ze wil alleen nog maar rust. Hoe oneerlijk is het soms verdeeld in deze wereld?! Ik zou willen dat de beide vriendinnen over konden stappen en dat ze met mijn prachtige wolk verder mochten reizen...
Ik wil er zo graag zijn voor ze, ze kennen elkaar niet en misschien is dat in deze situatie ook maar beter. Ik leef en voel met ze mee, ieder met hun eigen emoties, en ik wil ze steunen. Zelf ben ik ook bekend met het diepe zwarte gat, waar geen enkel ontsnappen aan mogelijk lijkt en welke zo oneindig en diep is dat je op den duur alleen nog maar verlangt naar rust. Ik zou de vriendin het liefst bij de hand nemen en de weg terug naar boven, naar het licht, laten zien die ik gelukkig destijds heb gevonden. Maar hoe ik ook probeer, hoe hard ik ook schreeuw, ze hoort me niet meer en ziet mijn uitgestrekte hand niet, laat staan dat ze de kracht nog heeft om deze beet te pakken. En dus kan ik er alleen maar voor haar zijn, in stilte, en vragen om kracht en hulp voor haar. Ook voor de andere vriendin kan ik niets anders doen dan haar veel liefde geven en hopen en bidden dat de gegeven tijd nog een mooie zal zijn.

Ik realiseer me dat de eindbestemming voor ons allemaal ooit hetzelfde is, de reis ernaartoe verloopt alleen anders en de een krijgt helaas minder tijd dan de ander. Dus hoe belangrijk is het om onze gezondheid altijd op nummer 1 te plaatsen, onszelf (en elkaar) lief te hebben en werkelijk te accepteren zoals we zijn en daarnaast om onze dromen waar te maken, wat die dromen ook zijn. Leef, leef in de ECHTE wereld! En ga voor die droom. Niet ooit of na die studie of na die promotie of als, als, als…. nee NU. Want nu is het enige wat we met zekerheid hebben.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_f9f4c06216ea4b998552fadce06c9d81b4cf96ca_avataruser_aa7a3899ed5f1a96dddc77a9e7aed4f4e6873a4b_avataruser_93128fc22b33a8d9a8af06fe933f69a78f3b860b_avatar

pen icon

Rachida Issaoui

Likeability of5

Ik ben een echte kaaskop

20 JAN 2020

Toen ik vertelde dat ik gebraden kip ging maken, vroeg een collega 'hoe zit het dan met je vegan lifestyle'. Ik had eerder verteld dat ik met nieuwjaar vlees en alle dierlijke producten ging afzweren, maar in praktijk ging het lastiger. Ik blijk een echte kaaskop. Ik ben zo dol op een bruin broodje met kaas, eerder at ik koolhydraat arm brood maar dat doe ik ook al niet meer. Ik zei tegen mijn collega 'Ik ben aan het afbouwen'. Hierdoor werd ik gedoopt tot flexitaririer. Ik kan mij daar wel in vinden.

Ik doe veel veel dingen op mijn eigen manier en vaak werpt het vruchten af. Veel mensen zeggen 'Je bent niet doorsnee Marokkaanse' maar ik denk dat ik gewoon mezelf ben. Ik ga niet mee in hypes, maar ben zoekende.

In een maatschappij waar we van alles moeten zijn en vooral perfect, probeer ik mijn minpunten te koesteren en ervan te leren. Ook wat betreft voeding doe ik dat.
Ik eet met mate, probeer zo min mogelijk dierlijke producten te eten, beweeg veel en dit doe ik omdat ik me hierdoor goed voel.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_d051ce65a721f9cb91d4936076133a14b0098c48_avatar

pen icon

David Sjoer

Tuinmannenvrees

20 JAN 2020

Terwijl ik de weekendbijlage van de krant opensla, verschijnen er een twee mannen in de tuin. In werkkleding. Ik zit in mijn onderbroek. Een van hen zeult een bladblazer met zich mee.

Hij slingert het ding aan. Ach, laat die bladeren toch liggen, wil ik tegen hem zeggen, maar ik probeer onzichtbaar te worden. Het ding begint vervaarlijk te zoemen. De insectententen vliegen door de lucht.

Onze tuinmannen duiken altijd onverwachts op, omdat ze worden betaald door onze verhuurder. Deze luxe bekopen wij met onzekerheid. Vroeger hadden we ook een tuinman, die tevens koster van een kerkje op de heuvel was. Hij was zwijgzaam als het graf en uit zijn oren groeide haar als plukjes watten. Het was een tuinman die niet plotseling opdoemde. Hij was er altijd. En dat was goed.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Connie van der Burg

Snuif de lente....

19 JAN 2020

De natuur is compleet van 'het padje'. Het is januari en naast de sneeuwklokjes staan al mooie narcissen te pronken. In sommige bomen zitten al flinke knoppen en de madeliefjes steken parmantig hun kopjes boven de grassprietjes uit alsof ze willen zeggen, hallo wij zijn er ook al hoor!!! Ik sta even stil en kijk om me heen. De lucht is strakblauw, de zon schijnt en het is gezellig druk buiten. Ik zie een vlieger, mensen met hun viervoeters, lachende kinderen die vrolijk rondrennen, hardlopers, fietsers en wandelaars. Gek toch wat een beetje mooi weer teweeg brengt! Ik zeg altijd dat het weer geen invloed op mijn humeur heeft maar dit heerlijke zonnetje en de gezelligheid buiten maakt me vrolijk 😁 Ik ben een winterkind, kom maar op met sneeuw en ik wil schaatsen maar laat het dit jaar eigenlijk maar zitten, kom maar op met de lente, ik ruik de lente.......ik snuif de lente!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Aisha Bah

Likeability of6

Mooi, voor een donker meisje

18 JAN 2020

Laatst zat ik op Instagram. Niks bijzonders. Scrollen, liken en commenten: je weet hoe het gaat. Deze keer voelde een jongen zich uitgenodigd om in mijn dm te sliden. Hij wist me met slechts een paar zinnen te triggeren. Ik heb het bericht misschien wel drie keer gelezen voor dat ik het kon laten bezinken. Het bericht was iets in de trant van:
Ik zou jou zeker kunnen daten. Normaal zou ik dat niet zo snel doen met Curaçaoënaars, geloof mij. Maar ik zie jou niet als een Curaçaoënaar omdat jij zoveel meer bent.

Zijn bericht gaf mij flashbacks. Het deed mij denken aan de keer dat ik een meisje complimenteerde op haar uiterlijk, gewoon omdat het kan. En zij glimlachend antwoordde met: ‘’Dankjewel! Jij bent ook mooi, voor een donker meisje.’’ Ik wist me geen houding te geven. Als jij het nodig vindt om iemand te vertellen dat ze mooi zijn voor een bepaald ras, betekent het meestal dat je vrouwen van dat ras normaal gesproken niet mooi vindt. Het betekent gewoon: Je bent mooi, onder voorbehoud.

Ik dacht ook gelijk aan het moment waarop mijn ex mij diep in mijn ogen aankeek en tegen mij zei: ‘’These girls got nothing on you.’’ Ookwel, andere meisjes kunnen niet aan jou tippen. Hij zei het met zoveel zelfvertrouwen. Hij realiseerde zich helemaal niet hoe seksistisch zijn compliment was en hoe het bijdroeg aan het stigma dat vrouwen de strijd met elkaar aan moeten gaan.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_a3ab297e5ca3eb62d6d9b46993af2abaad4aed01_avataruser_efd6fa1753001fc692fd039191aab474a3c57cf9_avatar

pen icon

Henny A.J. Kreeft

Remkes vliegt niet meer

18 JAN 2020

Na het advies van de commissie Remkes heeft de heer Remkes besloten om niet meer met een vliegtuig naar het buitenland te gaan, in het vervolg zal hij een stikstof-neutraal vervoermiddel zoeken en als het enigszins kan, zal hij ook met de fiets naar belangrijke bijeenkomsten gaan in Rusland, China en Amerika.

De bovenstaande tekst zou niet mis hebben gestaan als kop op het artikel dat de NOS laatst uitbracht over het advies van de Stikstofcommissie Remkes (kortweg de cieSR). Volgens de cieSR, die dit in een advies aan het kabinet over de luchtvaart aangaf, mag de luchtvaart alleen groeien als de sector de uitstoot van stikstof weet te beperken.
Nu ben ik echt geen cijferkanon, maar een ieder kan op Google de cijfers opzoeken. Volgens een grafiek (zie NRC van 9 oktober 2019) is de luchtvaart maar verantwoordelijk voor 0.1 procent (nog een keer 0.1%) van de stikstofdepositie in Nederland en dit komt van de cijfers van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat van 4 oktober op Twitter. De grootste stikstof vervuilers zijn het buitenland met 32% en de landbouw met 46%.

Oke, het is duidelijk dat de landbouw onder het vergrootglas ligt, maar zeg nu zelf: de luchtvaart mag alleen groeien als ze de uitstoot van 0.1% stikstof weet te beperken. Ik zou bijna hebben gezegd, wat een bullshit.
Het ergste is dat bepaalde politieke partijen meteen de strot willen dichtdrukken van de luchtvaart, zodat Schiphol niet mag groeien en Lelystad Airport gewoon maar moet verdwijnen. Het valt nog mee dat die partijen niet gesproken hebben over Groningen Airport of Maastricht - Aachen Airport. Het is compleet van de ratten besnuffeld met de cijfers op je bureau ehhh Twitter. Hebben die partijbonzen wel eens op Schiphol naar de laatste hal moeten lopen om op een vliegtuig naar Marokko te moeten stappen? Je mag er tegenwoordig wel een dag voor uit trekken. En dan het zou een aanwinst zijn voor mensen als die vliegtuigen bv van Lelystad zouden kunnen vertrekken: zo uit de bus het vliegtuig in.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Lourens van t Wout

Spekkie voor je bekkie

18 JAN 2020

Wederom horen we feiten over de vleesindustrie die niets is veranderd na al een paar jaar nieuws over varkens die levend gekookt worden tijdens de verwerking en 339.000 dieren per jaar voor de vleesproductie die levend verbranden of dood gaan in de transporten onder gruwelijke omstandigheden, bijtwonden en hitte tot 60 graden in de zomer. Ons stukje vlees kost eigenlijk wel erg veel. Veel verontwaardiging hoor je van iedereen, of ze nu wel of geen vlees eten. Vegetariërs geven de vleesconsumenten de schuld en vleeseters de overheid die geen toezicht houd of gewoon het economisch belang boven alles stelt zoals gebruikelijk.

Wie is er nu eigenlijk de meest schuldige vraag ik me dan af?

Eigenlijk is het simpel. Een soort van “Actie = Reactie” of “Oorzaak en Gevolg” principe.
Alle je persoonlijke daden hebben een gevolg, dus is het zaak om eerst te kijken naar wat je zelf doet of wat je er eventueel zelf aan kan doen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Maaike Raat

Nog 133 dagen tot de zomer: het is Blue Monday

18 JAN 2020

20 januari 2020. De trein tussen Alkmaar en Amsterdam zit (of moet ik zeggen staat) vol dampende reizigers die net een helse fietstocht/wandeltocht door de regen hebben doorstaan. De gebruikelijke ochtendspits. Alsof dat nog niet genoeg is, ben ik opgestaan met een erge verkoudheid en dat terwijl vandaag mijn eerste stagedag begint. Het is Blue Monday: de meest deprimerende dag van het jaar. Om deze column toch positief te beginnen: als je dit leest heb je waarschijnlijk al een gedeelte van de dag doorstaan. Je zit in de trein of zit op je telefoon en hebt een moment voor jezelf gevonden. Het is nog maar de vraag of de rest van de dag je meer oplevert dan dit.

Blue Monday is volgens onderzoek de dag waarop de meeste mensen zich neerslachtig voelen. Daar kunnen verschillende oorzaken voor zijn: mislukte voornemens, het slechte weer, verkoudheid, de sleur van je werk enzovoorts. Herken jij jezelf al hierin? Na deze dag hoop je de zon weer te zien schijnen. Ondanks de tot nu zachte winter heb ik slecht nieuws voor je: het duurt zeker nog 133 dagen tot de zomer. Alsof dat nog niet genoeg is, waarschuwen verschillende nieuwsmedia vanaf deze week voor een heuse griepgolf. De winterdip is begonnen.

Het is hoog tijd voor een tegenaanval op Blue Monday. Ten eerste, de dag is nog niet voorbij. Dus tip 1: geef wat kleur aan deze dag. Plan wat leuks voor de avond. Verwen jezelf of je partner met een diner, trakteer jezelf op extra kop koffie en zet je favoriete programma op. Denk ondertussen na over de komende weken. Want bovenstaande voorbeelden nog 133 dagen volhouden lijkt mij een vrij onmogelijke opgave. Daarom tip 2: zorg dat je iets hebt om naar uit te kijken. Plan een uitje met vrienden, koop dat nieuwe boek of bezoek een museum. Pak het zo groot aan als je zelf wilt. De winterdip zorgt jaarlijks voor veel deprimerende gevoelens bij mensen. Daarom tot slot tip 3: omarm de winterdip. Het klinkt tegenstrijdig maar probeer de winterdip te omarmen door te genieten van de kleine dingen om je heen en wat tijd te nemen voor jezelf. Relativeer de sombere gedachtes.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?