Lezerscolumn

pen icon

Martijn Douwes

Likeability of7

Wat een gezeik!

6 NOV 2019

Nederland, een prachtig land aan de Noordzee, met een heleboel gezeik. Maar lieve Nederlanders, waarom? We leven in zo’n mooi land, waar iedereen zijn best probeert te doen om er het beste van te maken. Ja stakende boeren, bouwers, juffen en meesters zo doet de politiek ook haar best. De leerkrachten kregen er onlangs bijna €500 miljoen euro bij (!!), maar ze vinden het nog steeds te weinig. Ondankbaar vind ik het. Wees blij dat je er iets bijkrijgt. De kleinste beetje helpen immers.

De boer(in)en die vinden dat de politiek te strenge regels opstelt, vinden het nodig om het hele Malieveld overhoop te rijden, maar waarom? Omdat ze het stoer vinden? Net zoals de deur van het Stadhuis in Groningen kapot rijden. Wat willen ze hiermee bereiken? Het lijkt inmiddels wel of iedereen aan het zeiken is over de politiek en de huidige staat van ons land. Is er dan niemand die vindt dat we in een prachtig land leven? Een land waar we best wel eens wat trotser op mogen zijn.

En dan is er nog véél meer gezeik. Laatst wilde ik wat eten met een groep vrienden en mijn hoofd kookte nog net niet over. Je weet vast hoe dat plannen in zijn werk gaat. Een datum prikken is de eerste, bijna onmogelijke klus. Als die eenmaal geprikt is begint de ellende pas echt. Waar ga je een hapje eten? Zelf lust ik bijna alles, maar dat geldt blijkbaar niet voor iedereen. We stonden op het punt van reserveren tot er iemand aan kwam zetten met de in mijn ogen vreselijke zin: ‘’dat lust ik niet’’. Wat een gezeik dacht ik. De reservering werd uiteindelijk geannuleerd en de zoektocht begon weer opnieuw.

Dan nog maar te zwijgen over het gezeik over het weer. Als het een dagje regent gaan we los met z’n allen, maar als het dan een keer goed weer is en lekker zonnig, vinden we het al gauw weer te warm. Ook op de werkvloer ontkom je er niet aan. Zelf luister ik maar wat graag naar het nieuws op de radio, maar daar denken andere werknemers anders over. Ze vinden de reclames afleidend of vinden dat het volume wel wat naar beneden kan. Wat een gezeik!

Is het nou eens klaar met al dat gezeik? Ga toch eens genieten!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_2380a50a8818416bb498b3072cc9f0f65fdd780d_avataruser_54e05b1091fbd97319f0e2e1576abdde46c319bc_avataruser_65972041b1391e4dab671757869b5d6837e39cd1_avatar

+5


pen icon

Michiel Geurtse

Likeability of6

Door-één-deur-dag

GISTEREN

De laatste jaren is het elk jaar hetzelfde liedje. Dan breekt de eeuwige discussie aan die alleen maar feller en feller lijkt te worden. Jullie weten natuurlijk wel waar ik het over heb. De Paashaas.

Elk jaar weer die fanatieke protesten tegen wél gekleurde eieren of niet gekleurde eieren. Als ze niet gekleurd zijn dan vindt de blanke bevolking het witte ei zeer aanstootgevend en de donkere bevolking heeft dit juist weer met het bruine ei.

‘Ja,’ roept dan de witte ei aanhanger, ‘dat komt omdat ze uit de kont van een kip komen. Dat is normaal!’

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_5b1afda3fab8d576283a37c1c8025bcca691caa4_avataruser_490cc2d4f5e4de2b6ec1353d4880c9c9da846430_avatar

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_e84bd5b1d0e0e8f9506b2adff63951812e8a13c7_avataruser_430e611cc5c1d503b3eb79b2c5ba3a2825b59127_avataruser_159ae67af55967da68dd5ddbe7b2b6ea54316185_avatar

+100


pen icon

Monique Louis

Sinterklaas in groep vijf

GISTEREN

’Ik vond de les saai, toen maakte ik okselscheetjes. Juf Jolanda stuurde me de klas uit’. Zoon vertelt het terloops terwijl hij geconcentreerd zijn frietje door de saus haalt.

‘En toen?‘ Toen mocht ik bij juf Sandra in de klas’. Een grote klodder saus komt op zijn shirt terecht. Ik kijk er naar, slik mijn woorden in. Zwijgend overhandig ik hem een servet. Hoe vond je dat? vraagt zijn vader. ‘Leuk, ik heb trema geleerd’. Hij stopt even met eten, zijn pupillen worden groot. Bijvoorbeeld kanoën, knieën. De juf stuurt me weg voor straf, maar ik vond het veel leuker bij juf Sandra’. Hij kijkt triomfantelijk.

Overmorgen moet zijn surprise af zijn. De schoenendoos die ik heb beplakt, staat op tafel. Heb een vierkant gesneden uit de deksel, folie aan de binnenkant bevestigd. Op de bodem heb ik groen papier geplakt, in het midden een dunne, witte cirkel. Zoon had over mijn schouder meegekeken en aanwijzingen gegeven. De volgende dag heeft hij een verjaardag bij vriendje Hesse. ‘Kijk’ zeg ik tegen hem als hij van zijn feestje thuis komt en wijs naar zijn voetbalveld. ‘Cool’ reageert hij en pakt zijn tablet.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Oscar van Schijndel

Autootje

GISTEREN

Woensdagochtend. Tijd voor een nieuwe werkdag. Voor de zekerheid de NS-app geraadpleegd; de trein rijdt, zonder vertraging. Het gebruikelijke ritueel: paar minuten lopen naar het station, Metrokrantje voor onderweg, inchecken. Dan de stationsomroep: er is een verstoring in de dienstregeling. Zucht, heb ik dat weer. Ja maar Ossie, je kent die weerspreuk toch? “Daalt de temperatuur onder het vriespunt, is NS een toonbeeld van onkund”.

Een kwartier vertraging, vertrek van een ander spoor. Zucht, heb ik dat weer. Sommige reizigers kiezen een omreisroute, anderen gaan naar huis. Maar mijn aandacht gaat vooral naar die ene meneer, die trots verkondigt: “Autootje is betrouwbaarder dan NS.” Hierna beent meneer weg. “Meneer, zou ik misschien mee mogen rijden?”, hoor ik nog. Maar autootje duldt geen gezelschap bij meneer. Kennelijk is autootje dan niet betrouwbaar meer.

Ja meneer, ik begrijp u wel. Autootje heeft nooit vertraging. Autootje heeft geen last van verstoringen in een dienstregeling. Bij autootje hoeft u geen toeslag te betalen tussen Schiphol en Rotterdam. Autootje garandeert u een gratis gereserveerde zitplaats. Autootje biedt u de mogelijkheid rekening te houden met een ander autootje; NS moet dat. En autootje hoeft ook maar voor één persoon te zorgen; NS alleen voor deze trein al voor een paar honderd.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Carolien van der Leegte

Black Petes, een column uit Detroit

20 NOV 2019

Het leuke van een tijdje in het buitenland wonen, is dat je je eigen cultuur vanaf een afstandje kan bekijken. Hier in Amerika is iedereen erg geïnteresseerd in ‘The Old World’. Vol trots vertel ik over onze geschiedenis, cultuur en tradities, maar rond 5 december wordt het altijd een beetje ‘awkward’.

Hoe leg je aan iemand van een andere cultuur uit, dat er een keer per jaar een soort Santa Claus naar Nederland komt, die geen elfjes heeft om hem te helpen, maar zwarte knechtjes. En hij komt niet van de Noordpool maar uit Spanje. Waarom uit Spanje vragen ze dan? En waarom zijn ze allemaal ‘black’? In Detroit is 80% ‘black’, dus ze zijn wel wat gewend, maar 100% ‘black’? In Spanje wonen toch ook 'white people’? En waarom is Sinterklaas dan wel ‘white’?

Dan komt het lastigste gedeelte: ze zijn niet echt zwart, maar ze schminken zich zwart, althans de meeste denk ik. Ik weet eerlijk gezegd niet of er ook echte zwarte Pieten zijn en of die zich dan ook nog schminken of niet. Om het een beetje te verduidelijken, google ik wat plaatjes op internet. Ze beginnen dan meestal wat ongemakkelijk te grinniken.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Sylvia Peters

Likeability of6

#Geef-racisme-geen-kans

20 NOV 2019

We raken elkaar kwijt in dit voorheen tolerante Nederland. Walgelijke spreekkoren op het voetbalveld en het fenomeen ‘Zwarte Piet’ zaaien verdeeldheid. ‘Zwarte Piet’ is racisme en ‘geen Zwarte Piet’ is het afnemen van een traditie, het wordt een steeds groter issue. Eigenlijk zou deze discussie helemaal niet nodig moeten zijn. Als er namelijk geen racisme zou zijn, zouden er veel meer mensen begrijpen dat die zwarte smeer op het gezicht van Piet noodzakelijk is om het daadwerkelijke uiterlijk van de hulppiet te verbergen.

Racisme is de grote boosdoener. Maar wat is racisme eigenlijk? De wettelijke definitie is dat “iedere vorm van onderscheid, uitsluiting, beperking of voorkeur op grond van ras, huidskleur, afkomst of nationale of etnische afstamming die ten doel heeft de erkenning, het genot of de uitoefening, op voet van gelijkheid, van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden op politiek, economisch, sociaal of cultureel gebied, of op andere terreinen van het openbare leven, teniet te doen of aan te tasten, dan wel de tenietdoening of aantasting daarvan ten gevolge heeft”.

Een heel verhaal dus en veel breder dan alleen die witte of bruine huid maar eigenlijk komt het erop neer dat sommigen zich gewoon beter voelen dan anderen en dit slechts baseren op een huidskleur of iets anders.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_60c680b3ab45e5eac4d9dd8d7a29a8949d00ccd0_avataruser_82dce15dc0b92b24eae694eb4480f2322162050d_avatar

pen icon

Marco van der Sijpt

Likeability of5

Sporten in de kleedkamer

19 NOV 2019

Herkennen jullie dat nou ook? Stel je voor dat je naar de sportschool gaat. Het is een prachtige dag en je voelt je goed. Je bent op de fiets bij de sportschool gearriveerd en bijna fluitend gooi je met een krachtige zwaai die sporttas op je rug. Met een krachtige tred loop je naar binnen en je groet de dame achter de balie alsof je hier gewoon 3,5 uur komt trainen. Of misschien wel 4. Je was hier gisteren trouwens ook. Althans. Dat laat je zo lijken.

Dan ga je naar de kleedruimte en je trekt je sportkleding aan. Je hebt thuis zelfs gelet op de kleuraccenten en alles is helemaal in lijn. Het ziet er prachtig uit. Zeg niet dat je je best niet doet. Survival of the fitness-room.

Je pakt je drinkfles. Zo'n blauwe met zo'n draaidop die toch altijd een beetje lekt. Zo'n druppeltje dat dan op de grond valt en waarvan je hoopt dat mensen dan zullen denken dat het puur zweet is dat daar in de rondte vliegt. Herken je dat? Zo'n fles met zo'n klepje dat het mondstuk afsluit en dat jij telkens vergeet open te doen op het moment dat jij wilt drinken. Je hoopt dat niemand het ziet.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lol
user_a786520b089d467e0f614bee8e4b815b674eae46_avatar

pen icon

Wouter Marcelis

Wanneer staken levens kost

19 NOV 2019

E-learnings, het begeleiden van studenten, patiëntenadministratie, de kwaliteitsvoorwaarden, incidenten-meldingen, wekelijkse scholingen, tientallen aandachtsveld-gebieden, bestellen van de voorraden en de terugkomende BHV-trainingen. En dan moet je de kerstborrel nog als iets vrijblijvends proberen te zien...

Verpleegkundigen krijgen steeds meer van dit soort neventaken op hun rekening. De werkdruk stijgt hierdoor steeds verder. Ziekenhuizen schrappen wel wat van deze werkzaamheden aan de voordeur, maar via de achterdeur komen andere verplichtingen weer twee keer zo snel naar binnen gewandeld.

Tegelijkertijd wordt de zorg steeds complexer, zijn patiënten mondiger, leven Nederlanders langer en ligt de vraag naar zorg veel hoger dan het aanbod van personeel. De toenemende werkdruk, is voor verpleegkundigen inmiddels onhoudbaar. Patiënten zullen dit steeds meer gaan voelen. Echter is dit het laatste wat verpleegkundigen willen. Dus wordt er doorgewerkt. Maar tegelijkertijd is de compensatie in beloning, erkenning en waardering, minimaal.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Hanneke Beld

Het akeligste station van Duitsland

19 NOV 2019

Onvoorbereid stond ik gisteravond met D. op station Duisburg, omdat we een uurtje moesten wachten. Opgewekt begonnen we door de fel verlichte stationshal te lopen op zoek naar iets lekkers om te eten.
Rolluiken klapten naar beneden terwijl we ze passeerden.
Voorbijgangers met holle ogen en kapotte tassen sjokten als zombies langs ons heen.
Aan het einde van de hal schaften we twee bakjes vette friet aan en liepen terug naar het perron. De roltrap knerpte onverstoord in een aanstekelijk ritme.
Het station van Duisburg kleeft als een donker stalen roetspook van vergane negentiende eeuwse industriële glorie. Regen en duisternis stroomden door de gaten in de daken op de perrons en kletterden huilend van de trappen af de stationshal in.
Er was een mislukte poging gedaan om het dak met plakband te repareren. Ik sprak schande van de hele vertoning om de pijnlijke bestaanstwijfel te overstemmen die me overviel op dit station. Overal klonk hulpgeroep.
Wie zijn leven voor de mensheid wil geven, zou hier kunnen blijven om warme dekens uit te delen, hete soep te koken en een luisterend oor te bieden voor al het leed dat zich hier verzamelt rond het nachtelijk uur. Als je een shot nodig hebt van het Einde der Tijden, film dan na zonsondergang op een natte, koude herfstdag de perrons op het station in Duisburg. Als je je levenslust uit pure levenslustigheid wil testen, ga dan ook naar station Duisburg.
We zagen een vrouw in een glazen wachtkamer met haar voorhoofd tegen het raam langs ons heen kijken, wanhoop en woede stonden te lezen op haar gezicht, ze bonkte haar vuisten tegen de ramen en zakte toen in elkaar. We gingen kijken en zagen dat ze pardoes op de koude vloer was gaan slapen. We vroegen een Deutsche Bahn medewerker of hij haar kende. Hij knikte ontroerd.
'Ja ze slaapt hier elke avond, laat haar maar.'
Voor een straatkat zou je iets zachts neerleggen. Een laveloos mens laat je daar liggen en dat is dan al barmhartigheid. Mijn angst om in deze hel te worden meegezogen, voelde vele malen groter dan mijn drang om er iets aan te doen. Dat was een indringend besef.
Toen kwam de verlossende ICE naar Amsterdam het station binnenrijden.

Meer lezen over station Duisburg? In 460 Google reviews doen mensen een poging om hun vreselijke ervaringen op het station te beschrijven. Dat lazen we natuurlijk pas achteraf.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Guus Gelsing

"Kan ik u helpen?"

19 NOV 2019

Soms kom je dingen tegen die zo vanzelfsprekend zijn, dat je jezelf begint af te vragen waarom het in hemelsnaam niet altijd zo is geweest. Zo’n moment heb ik vaker, maar de meest recente is sinds ik mijn minor ‘Systeemgericht Werken in de Ambulante Jeugdzorg’ volg. Dat komt met name door de zienswijze van het systeemgerichte.

Even voor de leken: systeemgericht werken houdt in dat je de oplossing van een probleem niet enkel en alleen zoekt bij een individu, maar altijd in relatie met zijn of haar gezin, omgeving en geschiedenis. Dikke waarheid toch? Ja, vind ik wel. Hoe kan in hemelsnaam een individu als enige verantwoordelijk zijn voor zijn of haar problemen en gedrag? Hoe durven wij als samenleving mensen voor zichzelf verantwoordelijk te maken?
‘Het is jouw probleem, los jij het maar op!’.

Ik ben er redelijk stellig over, merk ik. En dat komt vooral omdat ik me bewust ben van hoeveel zooi er aan de hand is in de jeugdzorg én überhaupt in de zorg, wat mijns inziens helemaal niet allemaal nodig hoeft te zijn. Nu vrees ik dat ik wellicht weer té idealistisch ga zijn, maar vergeet niet dat de realiteit van nu het ideaal was van vroeger.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Derek Hogeweg

Symptoombestrijding

19 NOV 2019

Een vriendin van mijn vriendin vertelde onlangs dat het tegenwoordig bijna twee uur kost om, met de auto, vanuit Almere in Hoofddorp te komen. In de spits. Volgens de ANWB-routeplanner zou dat in veertig minuten moeten kunnen. Conclusie: je kunt beter de fiets pakken. Fietsend doe je er volgens diezelfde routeplanner twee uur en drie kwartier over. Echter, wie een beetje conditie heeft (of een elektrische fiets) fietst makkelijk vijftig kilometer binnen twee uur. Al die Zuidas-figuren die dagelijks met hun SUV's een ketting vormen van Almere tot Amsterdam – ga toch fietsen. Is ook nog eens beter voor het milieu.

Het is natuurlijk lachwekkend, zo vol als het is op de Nederlandse wegen. Hier in het hoge noorden ontspring ik gevoelsmatig redelijk de dans. Soms denk ik dat het druk is. Bij twijfel zet ik de radio aan om te luisteren naar de verkeersinformatie. Als ik dan voor de duizendste keer "brug over het Zijkanaal C" en "Watergraafsmeer" hoor, dan weet ik weer dat het allemaal wel meevalt. De verlaging van de maximumsnelheid zal in Groningen een stuk harder aankomen dan in de Randstad, waar honderd rijden nu vaak al een illusie is.

Er is geen oplossing voor de alsmaar toenemende verkeersdrukte. In ieder geval niet op lange termijn. Je kunt asfalt aanleggen tot je een ons weegt, uiteindelijk zal het ook op twintigbaanswegen druk worden. De treinen kunnen de huidige capaciteit nauwelijks aan, laat staan wanneer nog meer mensen met het openbaar vervoer gaan reizen. Werkgevers stimuleren thuiswerken, maar dan heb je het slechts over een beperkte groep. Niet iedereen heeft de mogelijkheid om met een laptop aan de keukentafel zijn brood te verdienen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Max van Steijn

Likeability of6

Een column schrijven

18 NOV 2019

Het is weer ochtend, ik ben onderweg naar school en stap bij het metrostation uit de bus. Voordat ik in de metro stap die mij naar mijn bestemming brengt, loop ik nog even langs de krantenbak en pik ik de Metro op. Ik stap de metro in, zoek mijn plekje en sla snel de Metro open, blader door het nieuws en beland uiteindelijk bij de laatste twee pagina’s. Ik lees nieuwsgierig mijn horoscoop, “ben toch wel erg benieuwd wat de sterren vandaag over mij zeggen” denk ik hardop. Vervolgens kijk ik even naar de snapchat-berichten die de redactie heeft ontvangen en lees ik de column.

Eenmaal aangekomen op school zitten mijn klasgenoten al in spanning te wachten tot ik hun horoscoop voorlees. Na het horen van hun boodschap voor de dag maakt mijn klasgenoot de opmerking: “is zo’n column schrijven niet iets voor jou Max? Je staat tenslotte wel vaker in de krant tussen de snapchat-berichten, een column zou een mooie nieuwe stap zijn!” Nou dat weet ik nog zo net niet dacht ik bij mijzelf. Ik heb nog nooit een column geschreven, hoe moet dat dan?

Een week later spookte de opmerking nog steeds door mijn hoofd en toen heb ik besloten; ik ga een column schrijven. Maar waarover? Ik ben tenslotte een leek in de column-wereld en er zijn oneindig veel onderwerpen waarover geschreven kan worden. Ik kan schrijven over de stikstofuitstoot, een film, het weekend of over mijn hond. Er zijn keuzes genoeg maar het moet natuurlijk wel origineel blijven dacht ik bij mijzelf. Hoe trek ik de aandacht van de lezer? Wat wordt mijn openingszin? Welke tekststructuur houd ik aan? Al deze vragen kwamen in mij naar boven terwijl ik worstelde met mijn gedachten. Een column schrijven bleek minder gemakkelijk dan ik in eerste instantie had gedacht. Met het raadplegen van het internet werd mijn vraagteken alsmaar groter en leek het schrijven van een goede column steeds meer op hogere wiskunde. Hierdoor zat ik uiteindelijk alsnog met de vraag: Hoe schrijf ik een goede column? Misschien zo?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_27681088f4c15bff59273188afc9ca47c803de0a_avataruser_24cf3cef4eac7fe683b3b4808ae99e388c002fa2_avatar

pen icon

Charlotte Baarda

Ondertussen op de pakjesafdeling… Sabotage

18 NOV 2019

Een beetje giechelig van de zenuwen zitten twintig vrouwen en één man in de bestuurskamer van de Bijenkorf. Iedereen is uitgenodigd om tegelijkertijd te komen solliciteren voor de functie van inpakker in de aanloop naar de feestdagen. Op tafel staan taartjes. De stemming is goed. In het kringgesprek wordt ons gevraagd hoe we het warenhuis in één woord zouden beschrijven. "Een hele mooie winkel" oppert het meisje naast me. Ik zeg dat ik het daar mee eens ben. Het hoofd cadeautjes maakt aantekeningen. ‘Is dit een test?’, vraag ik me af. Dan vraagt hij of we een doosje zouden willen inpakken. Verschrikt kijkt men in het rond. Nog een test, en niemand heeft gezegd hoeveel inpakkers er zullen worden aangenomen. Nu wordt de feestelijke sfeer aan de kant geschoven voor ‘survival of the fittest’. Een wat oudere mevrouw houdt haar arm angstvallig om haar werkplek heen, zodat de buren geen trucs kunnen afkijken. Ik roep naar de overkant of ik misschien wat plakband mag hebben. De jongedame in kwestie scheurt hardhandig een minuscuul stukje af waardoor één kant helemaal verfrommeld. Opgewekt geeft ze het me aan. Vervolgens zie ik haar met onuitstaanbare precisie haar eigen stukje tape afmeten en kaarsrecht op haar pakje plakken. ‘Vuile verrader’, denk ik, niet hardop. Ik overweeg opnieuw te beginnen, maar het grootste deel van de groep is al bij de strik aangeland. In mineur wacht ik de volgende dag op het verlossende telefoontje: dit wordt natuurlijk niets. Dan blijken er toch genoeg cadeautjes te zijn voor iedereen. Ik mag beginnen. Maar wel na een inpaktraining.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Bastiaan Boudewijn

Likeability of6

Weduwnaar

18 NOV 2019

Dat was hij weer, boodschappen doen bij Dirk. Hij stond in de zelfde rij met afrekenen, een weduwnaar zo te zien. Pinnen is niet aan hem besteed dus de portemonnee kwam uit de kontzak want daar hoort een portemonnee.
De beurs ging van de knip en daar kwamen de briefjes, hij nam de tijd. De rij ging al op het andere been maar hij merkte het niet op. Zijn generatie betaald graag precies gepast dus zijn vingers rijfden door het kleingeld.
Hij lachte naar de kassameisje maar zij zat nog in haar standaardpraatje. ‘U mag ook pinnen’
probeerde ze nog maar hij hoorde haar niet.
’Kijk es aan’ zei hij meteen trotse blik en gaf haar het kleingeld.
Waarschijnlijk was dit een belangrijk moment voor hem, even dit contact met de buitenwereld.
Geen internet, geen YouTube kanaal of Facebook en niets te appen, dit was zijn praatmomentje. De caissière was al met de volgende klant bezig, hij bedankte haar nog en ze knikte.
Daar moet hij het weer meedoen vandaag.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_526b9f3c83c1349366aaeb02e3ff914d3b22326e_avataruser_32d6ee566c573a6aa801472ceac545d1134d6fed_avatar

pen icon

Bregje Mank

Likeability of6

Het leven van een werkende moeder is zwaar!

18 NOV 2019

Of toch niet? Naar mijn mening hangt het af van verschillende factoren. Werk je omdat je wilt of omdat het moet? Doe je het werk waar je écht gelukkig van wordt of puur voor het geld? Heb je een schuldgevoel naar je kinderen of niet?

Het maakt in principe niet uit wat je doet, als je leven als moeder te zwaar voelt, komt dat vaak omdat je niet je leven leeft op de manier die je écht graag wilt.

Als moeder hebben we al gauw een schuldgevoel als we werken, omdat we vaak het gevoel hebben naast ons werk nog steeds degene te moeten zijn die zorgt voor het huishouden, de kinderen, zorgen dat iedereen op tijd op school is, bij de sportclub en ook nog eens gezond heeft gegeten. Hiernaast willen we ook nog een beetje leuk en sexy zijn voor onze man én natuurlijk uitblinken in onze baan.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_1737ac6bd90b270d6197c59f70c4b146f741eb44_avataruser_7dcf29b526eced366a26091c9b6a01435d31f23b_avatar

pen icon

Dave Binkhorst

Van haar houden is net als ademen.

18 NOV 2019

Van haar houden is net als ademen.

Mijn vriendin en ik zijn uitgenodigd voor de bruiloft van haar tante. Het wordt gevierd in Italië. Als wij op reis gaan krijgen wij altijd ruzie, het begint al bij het inpakken. Zij is er goed in. Ik niet. In de taxi naar Schiphol kijk ik naar haar. Ik ben te moe om te praten, maar te wakker om niet te denken.

Ik denk aan het feit dat ik stapelgek op haar ben. Van haar houden is net als ademen. Eenmaal op Schiphol zoeken we naar de juiste gegevens voor onze vlucht. We lopen hand in hand. De ruzie is gelukkig een vroeger geworden.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Jan-Kees Verschuure

Welterusten

18 NOV 2019

De laatste tijd breek ik me het hoofd over de Natura 2000-gebieden, in het nieuws vanwege de stikstofcrisis. Ik houd als rasechte Hollander van fietsen in de natuur, net zoveel als van wonen en architectuur, maar dat er zoveel versnipperde, beschermde gebieden zijn wist ik niet. Het enige natuurlijke aan Nederland is de horizon. Ja, je hebt de Hollandse Duinen, de Oostvaardersplassen en de kwelders aan de Waddenzee, maar ook deze gebieden zijn door menselijk ingrijpen ontstaan.

Nederland heeft een cultuurlandschap, so be it, en ook dat cultuurlandschap verdient uiteraard bescherming. Een mooi voorbeeld van het combineren van water- en natuurbeheer met stedelijke ontwikkeling is Waalsprong in Nijmegen, waar ruimte voor de rivier is geschapen en een nieuwe stadswijk wordt verbonden met de oude stad. Minder heb ik met de dijkverhogingen van de afgelopen decennia, ook wel bekend als 'Deltahoogte'. Wonen op kerende dijken mag niet meer, en dat is eeuwig jammer.

Dit valt echter in het niet bij de stikstofdiscussie, ingegeven door de angsten van een gedogende overheid voor de Urgenda-kwestie. De Raad van State heeft immers bekrachtigd dat de staat de uitstoot van broeikasgassen vóór het einde van 2020 met een kwart moet verminderen ten opzichte van 1990. Het kabinet is banger voor rechtszaken dan voor vervuiling, maar verbindt tegelijkertijd het doorgaan van acht snelwegprojecten met de invoering van de 100 kilometer-maatregel. 'Voor wat, hoort wat', hoor je koopman Rutte al zeggen. 'En nu oogjes dicht en snaveltjes toe'.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Najlah El Ouahhabi

Likeability of6

Technologie voor de introverte mens

18 NOV 2019

Het is een beetje een guilty pleasure van me geworden om het laatste nieuws op gebied van technologie te volgen en me daarbij van alles in te beelden dat de acht jarige versie van mezelf nooit voor mogelijk had geacht. Tuurlijk heb ik ook genoeg sceptisch commentaar bij dergelijke ontwikkelingen (lees ver doorgedreven individualisme, vervreemding blablabla), maar meestal wint de dagdroomdrang het van de criticus.

Zo las ik vandaag het een en ander dat het leven voor mijn introverte, soms humeurige kant steeds makkelijker maakt. Ik hoef me niet meer thuis terug te trekken als ik even geen zin heb in mensen om me heen. Ik kan me zélfs in de grote boze buitenwereld afschermen voor alles wat me stoort, en ook nog eens de wensen van het eeuwige kind in mij vervullen met wat de wereld der innovatie tegenwoordig naar buiten brengt.

AirPods met ruisonderdrukking. Zodat ik wanneer ik wil het gekakel om me heen kan blokkeren. Grotendeels tenminste. Als ik het artikel moet geloven kunnen ze een gesprek niet volledig onhoorbaar maken, maar ik stel me zo voor dat het in ieder geval klinkt alsof je iemands spraakvolume net als bij een tv met een afstandsbediening naar de laagste waarde hebt gebracht. Best prettig.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_27681088f4c15bff59273188afc9ca47c803de0a_avataruser_24cf3cef4eac7fe683b3b4808ae99e388c002fa2_avatar

pen icon

Martijn Douwes

Likeability of6

Wat een gezeik!

18 NOV 2019

Nederland, een prachtig land aan de Noordzee, met een heleboel gezeik. Maar lieve Nederlanders, waarom? We leven in zo’n mooi land, waar iedereen zijn best probeert te doen om er het beste van te maken. Ja stakende boeren, bouwers, juffen en meesters zo doet de politiek ook haar best. De leerkrachten kregen er onlangs bijna €500 miljoen euro bij (!!), maar ze vinden het nog steeds te weinig. Ondankbaar vind ik het. Wees blij dat je er iets bijkrijgt. De kleinste beetje helpen immers.

De boer(in)en die vinden dat de politiek te strenge regels opstelt, vinden het nodig om het hele Malieveld overhoop te rijden, maar waarom? Omdat ze het stoer vinden? Net zoals de deur van het Stadshuis in Groning kapotrijden. Wat willen ze hiermee bereiken? Het lijkt inmiddels wel of iedereen aan het zeiken is over de politiek en de huidige staat van ons land. Is er dan niemand die vindt dat we in een prachtig land leven? Een land waar we best wel eens wat trotser op mogen zijn.

En dan is er nog véél meer gezeik. Laatst wilde ik wat eten met een groep vrienden en mijn hoofd kookte nog net niet over. Je weet vast hoe dat plannen in zijn werk gaat. Een datum prikken is de eerste, bijna onmogelijke klus. Als die eenmaal geprikt is begint de ellende pas echt. Waar ga je een hapje eten? Zelf lust ik bijna alles, maar dat geldt blijkbaar niet voor iedereen. We stonden op het punt van reserveren tot er iemand aan kwam zetten met de in mijn ogen vreselijke zin: ‘’dat lust ik niet’’. Wat een gezeik dacht ik. De reservering werd uiteindelijk geannuleerd en de zoektocht begon weer opnieuw.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_24cf3cef4eac7fe683b3b4808ae99e388c002fa2_avataruser_0c12a04806511030178ce3e16f544b84c5245651_avatar