Lezerscolumn

pen icon

Najlah El Ouahhabi

Likeability of6

Technologie voor de introverte mens

18 NOV 2019

Het is een beetje een guilty pleasure van me geworden om het laatste nieuws op gebied van technologie te volgen en me daarbij van alles in te beelden dat de acht jarige versie van mezelf nooit voor mogelijk had geacht. Tuurlijk heb ik ook genoeg sceptisch commentaar bij dergelijke ontwikkelingen (lees ver doorgedreven individualisme, vervreemding blablabla), maar meestal wint de dagdroomdrang het van de criticus.

Zo las ik vandaag het een en ander dat het leven voor mijn introverte, soms humeurige kant steeds makkelijker maakt. Ik hoef me niet meer thuis terug te trekken als ik even geen zin heb in mensen om me heen. Ik kan me zélfs in de grote boze buitenwereld afschermen voor alles wat me stoort, en ook nog eens de wensen van het eeuwige kind in mij vervullen met wat de wereld der innovatie tegenwoordig naar buiten brengt.

AirPods met ruisonderdrukking. Zodat ik wanneer ik wil het gekakel om me heen kan blokkeren. Grotendeels tenminste. Als ik het artikel moet geloven kunnen ze een gesprek niet volledig onhoorbaar maken, maar ik stel me zo voor dat het in ieder geval klinkt alsof je iemands spraakvolume net als bij een tv met een afstandsbediening naar de laagste waarde hebt gebracht. Best prettig.

Een camouflage schild dat mensen onzichtbaar maakt. Ja, het klinkt als een ongeloofwaardige Tell Sell commercial voor een product waarover een Amerikaanse vrouw van middelbare leeftijd enthousiast zou roepen: “It aaabsolutely changed my life!” Maar nee, het bestaat nu echt! Als ik dit aan mijn achtjarige-ik vertel beginnen haar oren waarschijnlijk spontaan te flapperen. Destijds bestond dit namelijk alleen in het Harry Potter universum.

Het nieuwe reizen via een ondergrondse capsule die 1220 kilometer per uur kan halen. Nooit meer drie kwartier in een trein tussen de mensen gepropt te hoeven staan omdat er vanaf station Heiloo al lang geen zitplaatsen meer zijn. Binnen twee minuten ben ik al op het station van bestemming. Wat een luxe. Snel, onzichtbaar en met minimaal omgevingsgeluid door het leven kunnen flitsen. Heerlijk als je aan de introverte kant bent en met het verkeerde been uit bed bent gestapt.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_27681088f4c15bff59273188afc9ca47c803de0a_avataruser_24cf3cef4eac7fe683b3b4808ae99e388c002fa2_avatar

pen icon

Anke de Kimpe

Jarig op de meest depressieve dag van het jaar

48 MIN

Mijn verjaardag is de meest depressieve dag van het jaar.

Dit blijkt uit een berekening van Cliff Arnall. Hij bedacht een formule waarbij de uitkomst ons vertelt welke dag van het jaar de meest depressieve dag is, blauwe maandag. Blauwe maandag valt altijd op een maandag. Maandag is namelijk voor de meeste mensen de eerste dag van de werkweek en dus een moeilijke dag om op te starten. Blauwe maandag valt ook altijd in de winter, dit vanwege de donkere dagen. Daarbij komt bij velen van ons ook nog eens de realisatie dat de goede voornemens nu al mislukken en dat het nog wel een paar maanden duurt voordat we ons in een ver en zonnig land kunnen vermaken.

Wanneer ik mijn vriend vertel dat ik komend jaar op blauwe maandag, waarbij ik eerst even uit moet leggen wat dat bekent, jarig ben is hij het niet met me eens. Volgens hem is het logischer om een blauwe maandag ergens in oktober te hebben, De zomer is dan net voorbij, het wordt steeds kouder en de dagen worden korter. Ergens ben ik het met hem eens maar ergens vraag ik me ook af waarom er een meest depressieve dag van het jaar is.
Cliff Arnall bedacht in 2005 pas het fenomeen blauwe maandag, of de derde dag van januari in de jaren voor 2005 wel vrolijk waren kunnen we moeilijk achterhalen. Toen Arnall met zijn formule kwam kreeg hij om te beginnen veel kritiek maar ondanks dat wijden veel, vooral westerse, media jaarlijks aandacht aan het fenomeen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_e84bd5b1d0e0e8f9506b2adff63951812e8a13c7_avataruser_430e611cc5c1d503b3eb79b2c5ba3a2825b59127_avataruser_159ae67af55967da68dd5ddbe7b2b6ea54316185_avatar

+100


pen icon

Lourens

Privacy => DIGID => weg privacy

3 UUR

Iedereen in Nederland kent DIGID. Althans de overheid verplicht, min of meer, dat je een DIGID-account aanmaakt bij de overheid. Doe je dat niet dan ben je outcast en moet je maar zien hoe je communiceer met de Overheid, Verzekermaatschappij, CBR enz. Een grote groep Nederlanders kan helemaal niet overweg met DIGID. En missen zo vaak belangrijke persoonlijke informatie of krijgen het (te) laat. Alle Nederlanders zijn verplicht iets van een laptop en een smartphone te hebben wanneer ze DIGID willen gebruiken. Eenmaal aangevraagd kom je er ook niet meer vanaf. In feite is het DIGID-concept pure discriminatie en ook ontneemt de Overheid je hiermee een stuk van jouw Privacy.
Privacy houdt in feite in dat je zelf kan beschikken over je privacy. Je maakt in Nederland zelf uit of je in je blote kont op Facebook wilt staan inclusief adres en telefoonnummer.
Het recht op vrijheid van meningsuiting wordt in het VN-verdrag (BuPo) beschreven als de vrijheid om inlichtingen en denkbeelden van welke aard ook te vergaren, te ontvangen en door te geven, ongeacht grenzen en ongeacht de vorm.
Maar sinds DIGID kan dat dus nu nog maar beperkt want als ik nu post krijg van een overheidsinstantie moet ik een Laptop en smartphone hebben om erbij te kunnen komen. Er is geen vrije keuze! Wat ik nog erger vind, ik heb hier niet om gevraagd, ik wil dit niet, ik wil gewoon een brief in mijn mailbox of op de deurmat.
Maar daar kan ik niet voor kiezen. Sterker nog de meest onbetrouwbare bedrijven zoals Banken, Hypotheekverstrekkers, Verzekeringsmaatschappijen, enz. verplichten mij met DIGID plus sms-verificatie in te loggen. Waarom kan ik niet zelf over mijn privacy beslissen?
Is dit niet gewoon in strijd met de VN wet vrijheid van meningsuiting?
Bijvoorbeeld dat ik mijn rijbewijs moet verlengen krijg ik niet direct van het CBR maar anoniem, er staat iets in het DIGID-postvak. Het is natuurlijk staatsgeheim nr1 dat mijn rijbewijs om de 10 jaar verloopt. Voor een simpele rekening van de zorgverzekeraar moet ik met DIGID + SMS inloggen bij het zoveelste zorgkostenverzekeringsbedrijf om mijn rekening in te kunnen zien. Knettergek zijn ze. Mijn hele privacy ligt nu bij de Verzekeringsmaatschappijen enz. inclusief mijn BSN. Dag privacy, bedankt Overheid voor deze geweldige nutteloze, irritante en vooral ongevraagde service.
Leuk detail is dat mijn Loonstrook van dezelfde overheid gewoon in mijn mailbox op de PC binnenkomt. Maar daar staat natuurlijk amper wat op wat privacy aangaat. :-)

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Carmen Overmars

Vragen naar de bekende weg.

GISTEREN

Hoe gaat het?
Ik zeg goed.

Hoe gaat het?
Nog steeds goed.

De vraag die een ieder stelt maar het antwoord niet gehoord wordt.
De vraag die zegt: jouw mening telt, maar kijk uit dat je me niet te lang stoort.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Jurgen van der Veen

''De tijd vliegt''

GISTEREN

Deze reis zo op het eerste gezicht, weinig interessants. Een groepje mannen en vrouwen van middelbare leeftijd die met elkaar zitten te praten. Rechts achter mij, een stewardess, met op het tafeltje een blikje energie drank. Op de grond staat een klein zwart koffertje. Ze slaapt.
En het is nog maar middag al is het wel donker. Waarschijnlijk heeft ze een jetlag, even op en neer naar de andere kant van de wereld. Of zo’n cityhopper door Europa waar je voor een paar tientjes in Londen kunt zijn. Met een blijmoedig gezicht, vol allure bedient ze de mensen hoog in de lucht. In tegenstelling tot nu, lamlendig en ineengekrompen ligt ze tegen het raam. Even wordt ze wakker, wanneer de trein tot stilstand komt. Ze kijkt verdwaasd om haar heen. ‘'gelukkig ik kan nog even slapen’'. En ze drukt haar hoofd weer tegen het raam en doezelt weer verder. Tegenover mij zit een man, vierkant kapsel hij lijkt wel een oud militair maar dan op zijn Amerikaans. Hij zit rechtop en leest een tijdschrift met een onvermurwbaar gezicht , je zou bijna denken dat hij voor zich uit zit te staren. Wel luistert hij muziek, althans hij heeft een koptelefoon op. Zijn gezicht toont geen emotie, en ook geen been dat op en neer gaat. Misschien is het een podcast. Maar waarom dan het tijdschrift of kan hij twee dingen tegelijk? Ik zie een ring om zijn vinger waarschijnlijk al iets van 30 jaar getrouwd. Beetje vastgeroest in gewoonten. Een vrouw waarnaar hij niet luistert omdat hij dezelfde verhalen al 30 jaar heeft gehoord. Hij komt thuis en gaat zitten en het geratel begint. Zo nu en dan zegt hij ‘’O ja’’ of “Och" om te bevestigen dat hij nog naar haar luistert.
Maar langzaam aan veranderd het gekwebbel in een lang gesuis en na een tijdje wordt het slaapverwekkend en geef je je eraan over. En valt in slaap. Om zo nu en dan wakker te worden en verdwaald om je heen te kijken waar je ook alweer bent.
‘De tijd vliegt’.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Cees

Ongerijmdheden: wat is de link?

GISTEREN

1. Aardgas is schone energie. We stoppen ermee. Ongerijmd, want Duitsland gebruikt overheersend massaal Russisch gas en de aanleg in de woning wordt gesubsidieerd. Gevaarlijk, gas van Poetin? Volgens Halbe Zijlstra wel; intussen weten we beter. Mark Rutte verzweeg in Madrid het Nederlandse warmtepompsyndroom. Zou er linken liggen van politici met bedrijven die massaal warmtepompen willen gaan produceren?

2. De rekenrente. Dijsselbloem, Knot en Koolmees bekokstoofden 1,2%. België is dat 2,7, Duitsland 3,3. Frankrijk heeft geen pensioenfondsen; de Fransman stopt evenwel bij 62 jaar of bij 40 dienstjaren. De Tweede Kamer, althans een meerderheid daarvan, kan dit zonder meer naar 4% verhogen. Er is grote politieke onwil: de coalitie stemde dit namelijk weg. Wat wil de coalitie met deze pot van 1,4 BILJOEN euro? De link is dat Jetta Klijnsma noemde deze pot van uitgesteld loon ‘allemaal gemeenschapsgeld’.

3. De zorg kost veel geld. De senioren zijn de schuldigen. Het handigste is uiteraard dat de senioren snel verdwijnen. Dat gebeurt nu al vrijwillig naar landen die niets zien in het linkse VN en EU-beleid die de rijkdom van de immigratie aanprijzen en inclusiviteit en diversiteit opdringen. Bizar is dat een groene partij oppert om zeventigplussers geen nieuwe hartklep of nieuwe heup te geven. De zelfhaat methode werkt ook: contracten in bejaarden- en zorgcentra worden bijv. in Duitsland en Zweden niet meer verlengd om plaats te maken voor …. migranten.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

hilde brontsema

Likeability of6

Het mooiste Sinterklaascadeau

GISTEREN

Sinterklaas zo'n 5 jaar geleden. Het hele treinverkeer ligt plat. Mijn vader zit ergens vast tussen Amersfoort en Amsterdam. Op de bank 5 stuiterende kleuters die niet kunnen wachten tot Sinterklaas komt.

Mijn vader belt nog een keer dat de trein stilstaat en dan valt zijn telefoon uit.

Ik denk aan mijn vader, maar vooral aan de mensen die naast hem zitten. 12 jaar geleden kreeg hij een hersenbloeding. Van een welbespraakte goedgeklede man met humor, veranderde hij in iets waarin ik mijn vader nauwelijks herken.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_b8bdbf0c9fc4dae7dc6385c906735948bccdcea0_avataruser_93128fc22b33a8d9a8af06fe933f69a78f3b860b_avatar

pen icon

Pam Russell

Likeability of5

Durven wij Rotterdammers het aan?

GISTEREN

Rotterdammers kunnen er trots op zijn dat ze het EUROVISIE SONGFESTIVAL mogen presenteren!

De gemeente Rotterdam is in het kader van duurzaamheid druk bezig met voorbereidingen om dit feest met een zo laag mogelijke carbon footprint te realiseren. Onder andere worden zonnepanelen op het dak van Ahoy geïnstalleerd en NS en RET zijn in discussie over het vervoer van Europese bezoekers.

Er gaat geen dag voorbij of we zien of horen over de invloed van de opwarming van de aarde: enorme overstromingen in Italië en Engeland, modderstromen en aardverschuivingen in Kenia, vuurzeeën in Californië en Australië, smeltende ijskappen en stijging van de zeespiegel, desastreuze droogte in Afrika. Om maar een paar gevolgen te noemen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_ae900a2d4105b45c4cb026ad82f2b594eee4db51_avatar

pen icon

Anne

Mister D.

GISTEREN

Ik heb soms last van een ongewenste bezoeker. Ik noem hem vanwege zijn privacy maar even Mister D. Ik weet niet wanneer zijn bezoekjes precies zijn begonnen, maar zo’n drie keer per jaar komt hij even langs. Ik heb hem ontmoet op de intensive care van het UMC, toen mijn vader in coma lag. Ik heb hem eigenlijk nooit echt uitgenodigd in mijn leven, maar sindsdien nodigt hij zichzelf te pas en te onpas bij mij thuis uit.

Vorige week kwam hij weer even langs. Het was alweer even geleden. Hij had zijn komst al laten doorsijpelen in de dagen ervoor, dus ik had een waterdicht ontsnappingsplan opgesteld om hem te ontwijken. Ik zou gaan sporten, wandelen, yoga-en, mediteren etc. Zo had ik precies genoeg activiteiten gepland om telkens van huis te zijn, als hij op de deur zou kloppen.

Helaas vond hij mij toch op een onbewaakt moment en ik kon niet anders dan hem binnenlaten. Ik liet mijn irritatie duidelijk merken, maar hij nam ongestoord plaats op mijn bank. Hij keek me met een wanhopige blik aan. Ik wist meteen hoe laat het was: hij wil weer aandacht voor zijn problemen. Ik probeerde hem nog op afstand te houden, maar het had geen zin meer. Hij had al volledig de ruimte ingenomen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

wow
user_20c1d7ba980c245ed682855181f27cb140c05640_avatar

pen icon

Bregje Mank

Likeability of6

Accepteren kun je leren!

GISTEREN

We voelen ons maar al te vaak schuldig om de meest onbenulligen dingen.
Als moeder zijn we een kei in onszelf beoordelen met het algemene beeld, gecreëerd door media, als maatstaf. Geen wonder dat we voelen dat we falen, slechte moeders zijn en ons ook nog eens heel schuldig voelen over ons gedrag naar onze kids.

Redenen waarom we ons schuldig voelen zijn heel uiteenlopend.
We schreeuwen te vaak, worden te snel boos, vinden onszelf te streng of te gestresst of omdat we soms een fysieke tik uitdelen.
Misschien voel je je wel schuldig omdat je soms geen liefde voor je kind(eren) voelt, dat je soms liever geen moeder was of dat je soms wilde dat je kinderen verdwenen.
Dit zijn gedachten die we als moeder kunnen hebben, als we niet goed in ons vel zitten, in een depressie zitten, erg gestresst zijn of tegen een burn out aan zitten.

Wat je als eerste moet weten, je bent niet alleen! En je bent geen slechte moeder!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_b8bdbf0c9fc4dae7dc6385c906735948bccdcea0_avataruser_7dcf29b526eced366a26091c9b6a01435d31f23b_avatar

pen icon

Oscar van Schijndel

Ixou-Besnôh-Welle-Keetje-Nettas-Vroegâh...

GISTEREN

Als ik de beschikking had over een tijdmachine, dan zou ik terug willen keren naar vroeger en nog eens een keertje die dingen doen die ik toen zo leuk vond. Dan zou ik teruggaan naar 1978 en die drie jaar overdoen die ik met mijn neef heb besteed aan allerlei muzikale avonturen. Grease, Meat Loaf, The Police, Britse ska. Natuurlijk was het ook dan onvermijdelijk dat hij eind 1980 naar Nieuw-Zeeland zou verhuizen. Maar met wat ik nu weet, had ik het met hem over de ellende gehad waaronder ik op school gebukt ging. En was er een waardig afscheid gekomen en niet een heimelijk vertrek terwijl ik zes weken ter observatie in een ziekenhuis lag.

“Ik zou best nog wel een keertje net als vroeger…”

Station Moerwijk bestond nog niet, ADO speelde nog eerste divisie. Als ik naar “vroeger” zou kunnen gaan, dan zou ik die potjes Monopoly met een andere neef van me overdoen. De Lange Poten en het Plein kende ik nog van dat spel. Of ik dan alsnog zou winnen? Ik zou wellicht niet meer zo snel verliezen. Dat gold overigens ook voor die potjes voetbal op het plein, waar ik ondanks mijn lange poten toch vooral die eikel was die over elke lage bal heen dook.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Derek Hogeweg

Plakjesavond

GISTEREN

De Sint is al heel lang vrijgezel, maar dat is niet altijd zo geweest.
Vroeger ging hij wel eens stappen, de goedheiligman gedroeg zich als een beest.
Tot Sinterklaas op een avond een vrouw ontmoette, met lang haar en een leuke snoet.
Ze was mooi, maar moest niets hebben van hard werken en schoorstenen vol roet.
"Blijf jij maar thuis", zei Sint tegen haar.
Dan hoefde hij niets uit te leggen, ze verscheen immers toch niet in het openbaar.
Jaren gingen voorbij zonder dat iemand iets doorhad.
Piet hoorde wel eens wat geluiden uit de slaapkamer komen, maar durfde nooit te vragen hoe het zat.
De cadeautjes werden netjes bezorgd en de kindertjes waren blij.
Sinterklaas was een gelukkig man, iedereen stond voor 'm in de rij.

Op een koude decemberdag was het stil in Spanje, in het grote huis.
Sint stapte de kamer binnen en reageerde verbaasd: zijn vrouw stond niet achter het fornuis!
Hij gaf Piet opdracht de zaak onmiddellijk uit te zoeken.
Een vrouw die zomaar verdween, zoiets kwam alleen maar voor in spannende boeken.
Wekenlang zocht Piet, zonder resultaat.
Sint werd wanhopig, en ging opzoek naar goede raad.
Niet veel later liet een oude bekende van zich horen.
Het was de Kerstman, die vroeg of hij even mocht storen.
"Ik weet waar uw vrouw is", zei de Kerstman, en wees naar het noorden.
"Echt?", vroeg de Sint. "Je hebt haar toch niet laten vermoorden?".
"Nee hoor, maak je maar geen zorgen beste man, ze is in goede handen".
Sint begon nu toch enigszins te twijfelen, maar er ging nog geen lampje branden.
De Kerstman graaide in zijn rode pak en haalde er een foto uit.
Het was een afbeelding van een vrouw met lang haar, en een leuke snuit.
"Dat is mijn vrouw!" schreeuwde Sint woedend. "Wat heb je met haar gedaan?".
De Kerstman barstte in lachen uit. "Ik kan er toch ook niets aan doen, dat ze van jou naar mij is gegaan?".

De Kerstman verdween met zijn slee in de nacht.
Sint bleef alleen achter, piekerend over de naaistreek die hij nooit had verwacht.
Piet zag het verdriet en vroeg of hij iets kon doen.
"Ik heb een hakselaar nodig", sprak de Sint. "Voor iets meer dan alleen groen."
Piet vroeg niets en begonnen te rennen als een dolle hond.
Toen hij uit het zicht was verdwenen grijnsde de goedheiligman, en fluisterde: "op naar plakjesavond".

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Marleen Kuijs

Likeability of6

Te complex voor de GGZ

GISTEREN

Ze noemen me ‘te complex.’ Te complex? Hoe kan je nu te complex zijn in de specialistische ggz? Ik wil hulp, juiste hulp. Hulp voor de trauma’s, angsten, pijn en zelfbeeld. Al zijn daar nog 50 opnames voor nodig, om echt vooruit te komen: Ik zou het met beide handen aangrijpen. Ik wil er alles voor doen en geven om niet meer elk uur van de dag in een nachtmerrie te leven, de nachtmerrie van mijn herinnering. Zo kan het niet meer. Ik hou het niet meer vol.

Er is wel wat ondersteuning, maar ik voel me niet gesteund. Want ik wil niet dat kletsje over hoe ik mijn weekend doorkom, ik wil het hebben over waar het over gaat. Wat er echt toe doet. Waarom ik me zo voel en vooral: hoe ik hier vanaf kom, of in ieder geval geminderd krijg. Maar in plaats daarvan laten ze me nu zo dobberen, alleen op de woeste zee, omdat ze bang zijn voor een hoog risico op dat het niet gaat werken, omdat ze bang zijn voor mijn dood: maar het werkt averechts. Ik schuif steeds verder van de bewoonde wereld. Elke stap kost me zoveel energie. Hoe hou je het leven vol als het zoveel moeite kost?

En dat is het grootste risico wat ze kunnen nemen... Het niet met me aan durven van heftige therapie, waardoor ik geen kans krijg op een leefbaar leven.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_253f8506690a98279e4ace1b9822bd296c983b30_avataruser_d256c59d6376be941a2caef6b8c6a1c3a5fefafe_avatar

pen icon

Sonja van den Ende

Schaduwpolitiek en het Kremlin; Sergei Shogu

3 DEC 2019

Een vriendelijk gezicht kan een slecht hart verbergen, maar het tegenovergestelde is in dit geval van toepassing. Dit idee verliest nooit zijn relevantie, vooral niet als het gaat om ambtenaren – leidinggevenden, zakenmensen, politici en voorzitters. Hun uiterlijk, of liever gezegd hun imago, is wat wij onszelf voorstellen bij het lezen van nieuws en televisiereportages. Er zijn echter dingen die niet aan de openbaarheid komen.

Het Rusland van Poetin kreeg de naam ‘Russische Federatie’ onder president Jeltsin, die de uitstraling van ‘verval’ naar het Kremlin en het Witte Huis had gebracht, die mensen zich blijven herinneren met een grijns of scepsis en treurigheid. Maar nog belangrijker, Jeltsin bracht een team van nieuwe “managers” met zich mee, van wie sommigen bestemd waren om het nieuwe Rusland te koesteren en groot te maken in het nieuwe millennium.

Iedereen zal het zich bijna zeker herinneren, Vladimir Poetin, die het ambt van president overgedragen kreeg van toenmalig president Jeltsin, op oudejaarsavond 1999, precies vóór het millennium, Vladimir Poetin is sindsdien onophoudelijk aan de macht geweest en het imago van Rusland geworden.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Mark de Jong

San Marco

3 DEC 2019

EA Sports heeft de speler Marco van Basten uit FIFA 20 verwijderd door de ‘sieg heil’ opmerking die hij maakte na afloop van een interview in steenkolen Duits van Hans Kraaij Jr. met de Duitse trainer van Heracles Almelo. Dat is pas een dieptepunt. Dat je dit aangrijpt om te laten zien dat je tegen iedere vorm van diversiteit bent. Alsof er een verband is tussen die opmerking van San Marco en het creëren van diversiteit in de maatschappij. We kunnen wel wat hebben hoor, ons maatschappijtje. Alleen zolang je maar aan een kind blijft vragen of het pijn heeft als het zijn hoofd stoot, dan gaat het vanzelf pijn doen terwijl het eigenlijk best meeviel. Welke grappen je onderling met je vrienden maakt over de tweede wereld oorlog dat moet je zelf weten, maar zeg het niet op tv. Het in scene gezette geweten van de mens. Wat zegt die opmerking van Marco van Basten nou helemaal? Dat hij de Jodenvervolging goedkeurt? Dat Auschwitz wel meeviel? Dat Hitler eigenlijk gewoon een goed mens was met verfrissende ideeën? Nee? Nou dan. Dat de voormalig spits van Ajax direct nederig uitlegt dat het een misplaatste grap was lijkt me afdoende toch, of wat had hij moeten doen? Ja, de opmerking niet maken want hij is bekend, heeft een voorbeeldfunctie en komt op tv. Dat snap ik ook wel, maar het is wel gebeurd, dus lass los zoals de Duitsers dat zo mooi kunnen zeggen. Laat EA zich maar over andere dingen druk maken in FIFA 20. Al die kutgoals die ik onterecht tegen krijg van een tegenstander die uiteraard veel en veel slechter is dan ik, dat maakt me pas kwaad.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Derek Hogeweg

Achterhaald

3 DEC 2019

Opdracht: noem een reclame die niet irritant is... Hallo? Ben je er nog?

Op het hoofdkantoor van Haribo staat deze week taart. Ze hebben de Loden Leeuw 2019 gewonnen, de "prijs" voor de irritantste tv-commercial van het jaar. Niet iets om te vieren zou je zeggen, maar bij reclames gaat het om aandacht. Positief danwel negatief. Onderzoeken hebben in het verleden uitgewezen dat het geen snars uitmaakt hoe je aandacht krijgt – het gaat erom dát je aandacht krijgt. Sterker nog: negatieve aandacht blijft doorgaans het langst hangen. Goed nieuws voor al die inspiratieloze reclamemannetjes, slecht nieuws voor ons.

De commercials die vandaag de dag worden uitgezonden, zijn pure minachting van de kijker. Het niveau in de reclamewereld is nog nooit zo laag geweest. Overal waar je zapt zie je tweederangs BN'ers producten aanprijzen die je nog niet aan je ergste vijand zou slijten. De benadering is vaak dezelfde: ze doen alsof wij, de kijkers, totale randdebielen zijn. Waarom? Goeie vraag. Er zal ongetwijfeld over zijn vergaderd. In zo'n veel te duur pand op de Zuidas. Waarschijnlijk riep iemand halverwege de meeting: "als we nou eens uitgaan van de laagste klasse, dan pakken we de rest toch ook mee?". Zodoende druipen intelligente slagzinnen als "discover your smile", anno 2019 van het plasmascherm. En dan hebben we het nu alleen nog maar over de afdeling televisie.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Evelien Schreurs

Jos neemt zijn tijd

2 DEC 2019

Ik sta op station Hilversum te wachten op de trein naar Apeldoorn. Wanneer die aan komt rijden loopt een oudere vrouw de kiosk uit. "Jos, ik stap erin hoor! Je zoekt het maar uit!" Roept ze. Ik werp een blik op de kiosk en zie Jos. Een oudere man die aan de balie van het kleine winkeltje staat. De trein komt tot stilstand en de deuren gaan open. Mensen stromen naar buiten. "Jos schiet nou op!" zegt de vrouw "Ik ga er echt in hoor!". Terwijl ze nog naast de trein staat. Ik laat mensen voorgaan bij het instappen, want ik wil graag zien of Jos de trein gaat halen. En of Ria? Mia? Bernadette? echt weg zal gaan zonder hem. Als laatste stap ik de trein in en ga bij een raampje zitten met zicht op het perron.

De vrouw maakt nog steeds geen aanstalten om daadwerkelijk in de trein te stappen zonder Jos. Zou ze hem echt achterlaten? Er klinkt een fluitsignaal. De trein gaat nu toch echt vertrekken. De vrouw is nog steeds niet ingestapt. Ze probeert het nog één keer "Jos kom nou!". En dan eindelijk komt Jos in beweging. Met een plastic meeneembeker in de hand schuifelt hij traag, toch doelgericht op de trein af. Mensen lopen bijna tegen hem op, maar Jos lijkt het niet te merken. Hij loopt ongestoord verder. Ik hoor al gesis. Dat zijn de treindeuren. Jos verdwijnt uit mijn gezichtsveld. Is hij nog op tijd ingestapt?

Puffend komt de trein in beweging. Met mijn neus bijna tegen het raam gedrukt speur ik het perron af. Jos staat er niet meer. Hij heeft het gehaald! Ik ben blij voor hem. Hij liet zich niet gek maken en heeft lekker het kopje koffie gehaald waar hij zin in had. Ookal was zijn vrouw het hier duidelijk niet mee eens. Jos en zijn vrouw zijn in ieder geval interessanter dan het oudere stel waar ik tegenover zit. Ze dragen bruingroenige jassen en kijken nors voor zich uit. Ze zeggen geen woord tegen elkaar. De vrouw heeft wel een gele smiley op haar jas, ik heb geen idee waarom.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Jannie van Maldegem

Oma 2.0

2 DEC 2019

Ze zat altijd in een hoek van haar kamer in het bejaardentehuis, naast de Friese staartklok. Op de derde verdieping, kamer 91. Als wij bij haar op bezoek kwamen speelden we het liefst in de liften van het gebouw. Of op de brandtrappen. Het bejaardentehuis was het enige flatgebouw in onze omgeving.

We keken wel even bij oma maar ze vond ons druk. Ze had misschien genoeg opgevoed in haar leven? In vijftien jaar tijd (tussen 1926 en 1941) kreeg ze tien kinderen. Die trouwden allemaal en kregen ook weer kinderen. Ik ben één van haar kleinkinderen. Één van de vele.

Eens per jaar op oma’s verjaardag kwamen we bij elkaar. In een zaaltje van de kerk. Met muziek, spelletjes, soep en broodjes. Als een koningin zat oma temidden van het feestgedruis en liet alles over zich heen komen. Haar dochters organiseerden, dat konden ze goed. Een familie van meer dan honderd mensen was dan bij elkaar. ‘De Bosma bende’ noemden we onszelf. Mijn moeder was de oudste dochter van de hele club. Ik ben haar oudste dochter.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Eduard Sarens

een knipoog in die liefde zonder wenkbrauwen

2 DEC 2019

Ik zat daar op een keer naar je te staren.
Met mijn ogen zonder wenkbrauwen.
Ik keek je aan met een knipoog.
Met mijn linker geschoren de liefde.
Liefde die er uit straalde jouw kant op van de mijne.
Mijn zijde die het nog een keer wilde zeggen.
Zeggen in een taal die alleen wij begrijpen.
Dat de liefde nog springlevend is.
Nog over moet varen met de boot jouw kant op.
En dat het leven onbegrijpelijk is.
Keek je dan mij aan met de vraag.
Waar mijn wenkbrauwen gebleven zijn?.
Ik zal dan zeggen verdwenen uit het niets.
Weggetoverd door een tovenaar in de badkamer.
En gekomen en gegaan naar de leegte.
En als ik in jouw ogen kijk vanuit de mijne.
dat ik mij bevraag wat jou schoonheid mij verblijd?.
De mooiheid van de mijn ogen waar jij in kijkt.
En de mooiheid van jou waar ik mij aan verblijd.
Waaraan ik het alleen nog jou moet vertellen.
Moet vertellen dat jij de mooiste bent.
De mooiste om in de ogen aan te kijken.

Eduard.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?