Lezerscolumn

pen icon

Eduard Sarens

de liefde voor Windesheim

20 AUG 2019

De liefde voor Windesheim.
Heb ik nog steeds wel.
Maar als ik het over Windesheim heb.
Denken mensen snel over de school.
En niet over het dorpje vlakbij Zwolle.
Over het dorpje waar ik graag zou willen wonen.

Ik zou nog graag mijn woning verruilen.
Alleen ik krijg denk ik niet zo snel een woning.
Voor de woningzoeker moet ik binding hebben.
En dat heb ik niet voor Windesheim.

Particulier zijn er weinig woningen in Windesheim.
En ze hebben liever geen mensen met een Wajong.
En een hypotheek krijg ik niet voor een woning.
Omdat ik uiteraard een uitkering heb.

Maar er zijn ook mensen die mij voor gek verklaren.
Dat ik in de middle of nowhere wil wonen.
Maar ik wil het maar al te graag.
Laatst toen ik er weer doorheen fietste.

Bevestigde het weer dat ik het mooi vond.
Nu gewoon op alle huurwoningen reageren.
Die leeg komen te staan in Windesheim.
En dan zou snel mogelijk verhuizen.

Dus geef mij maar een woning.
Ik woon er zo met een 10 jaar contract.
Want ik wil graag in Windesheim wonen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Jacqueline Egthuijsen

Botsbaan van Giethoorn

1 UUR

Giethoorn, het Venetië van Nederland? Ik zou het je niet kunnen vertellen. Zelf ben ik nog nooit in Giethoorn of in Venetië geweest. Het enige wat ik hiervan kan zeggen is dat ik The Venetian in Las Vegas heb gezien, maar dat was verrassend genoeg vooral een enorm casino. En ik heb het idee dat dat niet helemaal is wat ik van Venetië kan verwachten.

Aangezien Venetië volgend jaar wel op de planning staat, dan deze zomer nog maar even afsluiten met een dagje Giethoorn. Wat ik van onze gids heb begrepen zijn er 600 bootjes voor toeristen beschikbaar, die zich in het zomerseizoen dagelijks door de smalle slootjes van Giethoorn wormen. En ik heb het met eigen ogen gezien, botsauto’s op de kermis zijn er helemaal niks bij.

Het begon al bij aankomst, toen wij een Japanner uit het niets, zo tegen de kant aan zagen varen. Iedereen kan die bootjes huren, je hoeft er helemaal niks voor te kunnen. Wijzelf zijn maar met de rondvaartboot meegegaan. Leek ons beter en vooral veiliger. Voor je het weet gaat er een man overboord en dan is het maar afwachten of die Japanner je ook weer uit het water trekt.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_430e611cc5c1d503b3eb79b2c5ba3a2825b59127_avataruser_159ae67af55967da68dd5ddbe7b2b6ea54316185_avataruser_e07f1f18098afc4074a885b141e9f566e328c6d5_avatar

+100


pen icon

Sander van der Geer

Knuffelregen

3 UUR

De zon scheen in De Kuip en het regende tegelijk, een regenboog van groen geel en rood wit. De pot met goud ging helaas naar Feyenoord. Feyenoord won met 3-2. Het hoogtepunt van de wedstrijd vond plaats in de twaalfde minuut. Als een 12e man stonden ze daar weer, achter hun team en boven de kinderen van het Sophia Kinderziekenhuis. Honderden Hagenezen met groen gele pruiken op, zwaar bewapend met knuffelberen.

Het was een prachtig moment, alsof het Haags kwartiertjûh al was begonnen. Het aftellen; 5,4,3,2,1,0 en het regende, geen bier, maar meer dan 4000 knuffels vlogen naar beneden. Kippuhvell!! Al die blije kinderen en huilende ouders/begeleiders, die onder luid applaus van de Feyenoord aanhang werden verblijd door de ooievaars.

Hartverwarmend was het weer, zoveel liefde van de supporters voor de zieke kinderen. Het verbaast mij nog steeds dat het scheldwoord ‘kanker’ nog steeds niet uit de stadions is verdwenen. Misschien een idee voor een volgende actie? Aan creativiteit geen gebrek!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Caro Bloem

Likeability of5

Over liefde voor dieren, de lusten en de lasten...

VANDAAG, 17:40

Mijn vriend en ik zitten in de wachtkamer van de dierenkliniek.
Onze lieve Morris hebben we bij de dierenarts achtergelaten. Na een half uurtje à drie kwartier zal ‘het’ achter de rug zijn.

Thuis sprong Morris spontaan in zijn reismandje, nog niet wetend wat hem te wachten stond. Maar dat hebben we hem ook maar niet verteld.

‘Het’ moest er van komen. Hij is 7 maanden en het is nu al een echte buitenkat. Ik had dan ook niet anders verwacht van een boerderijkat.
Met gemengde gevoelens (een licht schuldgevoel, maar ook een soort van opluchting) bedachten we dat het nu het goede moment zou moeten zijn.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_99b6c7569da225785159daab44f28c68b3cf2dd3_avatar

pen icon

Imka Meuwese

Likeability of6

Don't grow up, it's a trap

GISTEREN

Ik zit buiten en doe helemaal niets. Ik staar gewoon wat voor me uit als ik plotseling een beer zie. En nee, geen beer(en) op de weg maar in de lucht. Echt, ik zweer het, hij ligt op zijn rug en hij zweeft. Hij heeft nog net niet zijn voorpoten onder zijn kop maar hij ligt heerlijk te relaxen terwijl hij langzaam voorbij zweeft. Vlak achter hem zie ik een mol met een heel ondeugend koppie. En het is niet zomaar een mol, deze heeft vleugels... een speciaal soort misschien? Ik doop hem Johnny de gevleugelde Mol. Niet veel later verschijnt er een grote donkere pelikaan boven hen, zeg maar gerust een reuzenpelikaan! Hij of zij is namelijk groter dan de beer en de mol bij elkaar. Hoe is het mogelijk?! Maar de beer lijkt niet bang en zweeft rustig verder, genietend van het zonnetje, net als ik. Het is zes uur, ik ben net thuis en wat een heerlijke zonnestralen voel ik nog op mijn gezicht. Ik sluit mijn ogen even maar wil toch wel zien wat er boven mij allemaal gebeurt dus ik open ze weer. De reuzenpelikaan is inmiddels nergens meer te bekennen, die vogel is blijkbaar gevlogen. En de mol….nou ja zeg, die is ineens getransformeerd tot een soort van dromedaris. En dat allemaal in die korte tijd dat ik mijn ogen dicht had. Dan zie ik plots een enge krokodil aankomen, hij heeft zijn bek al flink open gesperd, mogelijk om meneer de beer als avondmaal te gaan verorberen? Gelukkig heeft die nog een flinke voorsprong. En daar, in de verte, zie ik ineens een mij welbekend mansfiguur, compleet met knotje. Hoe kan dat nou? Moet die nu niet op zijn werk zijn? En verbeeld ik me dat nou of knipoogt hij naar me terwijl hij prinsheerlijk op die wolk zit? Zou hij de nietsvermoedende beer gaan redden van de hongerige krokodil? Wat een held! Vandaar natuurlijk die knipoog, hij wil even de macho uithangen en mij laten zien hoe dapper hij is. 'Nou, zet um op prins Knotje!’ Wat een avonturen weer daar boven in de lucht.

Ik hou van wolken, kan er eindeloos naar kijken. Maar ik ben dan ook een dromer en volgens sommigen nog altijd “een groot kind”. Ik dans, zing, spring, schaterlach, geloof nog in sprookjes en heb geen enkele intentie om dit te veranderen. I refuse to grow up!
Zouden veel volwassenen nog op deze manier naar de wolken kijken, er allerlei figuren in ontdekken en daar vervolgens hele verhalen van maken? Zo niet, probeer het dan eens. Het kost niets, werkt heel rustgevend en tovert geheid een lach op je gezicht. En lachen is zó gezond! :-)

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_93128fc22b33a8d9a8af06fe933f69a78f3b860b_avataruser_b8bdbf0c9fc4dae7dc6385c906735948bccdcea0_avatar

pen icon

Karin Monster

Likeability of6

De vreemdeling uit Nederland

13 SEP 2019

Ik zit in het vliegtuig. Ik ben onderweg naar een wereld waar alles anders is dan ik tot dan toe gekend heb. Waar ik de vreemdeling ben, me anders gedraag en er anders uit zie ten opzichte van de rest. De bewoners van deze wereld zijn heel vriendelijk. Ze maken graag kennis met me en willen alles weten over het land waar ik vandaan kom. Rijkdom, zoals wij dat kennen, bestaat hier niet. Wasmachines, stofzuigers en smartphones zijn er niet te vinden. Water haalt men bij de waterpomp en na zonsondergang zijn olielampen en kampvuren, tezamen met de prachtige sterrenhemel op een heldere avond, de voornaamste bronnen van licht.

Opeens hoor ik in de verte een haan kraaien. Langzaam worden het er meer en meer. Dan hoor ik twee mannen langslopen die een taal spreken die ik niet kan verstaan. Langzaam besef ik me waar ik ben. Ik heb niet gedroomd. Ik bevind me echt in een andere wereld. Ik ben in Oeganda, het land dat vanwege haar prachtige landschappen en veelzijdigheid aan flora en fauna ook wel ‘de parel van Afrika’ wordt genoemd. Ik verblijf in de noordelijke rurale gebieden van het land, in de hoedanigheid van onderzoeker.

In het ochtendgloren kijk ik naar de puntige daken van de kleine ronde hutjes die zo kenmerkend zijn voor deze omgeving. Een witte geit ligt rustig voor zich uit te staren. Wat zou ik de mensen uit mijn wereld graag kennis willen laten maken met de mensen uit deze wereld! Inmiddels hebben zich een aantal kinderen voor de deur van mijn vertrek verzameld. Giechelend proberen ze te achterhalen of hun gast, de blanke vreemdeling uit Nederland, al wakker is. Ik kijk nog steeds naar het dorpje, dat in de schemering een enorme rust uitstraalt. Het is bijna niet voor te stellen dat op deze plek ruim vijftien jaar geleden, tijdens een bloedige burgeroorlog die vooral berucht werd vanwege de inzet van tienduizenden kindsoldaten, de bewoners met geweld uit hun huisjes werden gejaagd en hun hele bestaan achter moesten laten. Gelukkig konden degenen die het overleefd hebben, hun leven hier na de oorlog weer opbouwen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_e38796f34aec91e4b4eef9341b214cf51b5d39f8_avataruser_b8bdbf0c9fc4dae7dc6385c906735948bccdcea0_avatar

pen icon

eduard sarens

De bestseller in de metro

13 SEP 2019

Ik vroeg mij laatst ook af.
Stel je eens voor bestseller te zijn.
En dat iedereen dus massaal je column leest.
Dat je dan met 50 euro naar huis mag.
Wat ga je ermee doen met die 50 euro?.
Ik dacht een jaar abonnement nemen op de metro.
En toen bedacht ik mij eerlijk gedacht.
Dat ga je nooit allemaal bereiken.
Omdat ten eerste ik maar 1 column per keer mag in sturen.
Ten tweede er geen metro’s zijn in Zwolle.
Ten derde ik dan naar een stad moet afreizen met metro’s.
En zolang ik niet het geld heb voor de trein.
Kom ik ook nooit in de metro om de trein te kunnen betalen.
En dus bestseller te worden.
Dus hoe moet ik dan bestseller zijn in een metro?.
Ik ga wel door bedacht ik mij met een boek schrijven.
En hopen dat dat een besteller word.
Dat iedereen voor de boekwinkel slaapt voor de release.
Van mijn nieuwste boek.
Getiteld wie betaalde de drukkosten?.
En dat zou ik dan antwoorden met zoiets als.
Ik zelf mensen.
Voor 2 uur schoffelen in de tuin van een drukkerij.
Kon ik 2 boeken laten drukken van mijn eerste boek.
1 voor de plaatselijke boekhandel.
2 voor een uitgeverij als demo zijnde.
En dat iedereen met dezelfde reactie.
Waarom slaapt u hier voor de winkel?.
Omdat ik de eerste wil zijn voor het enigste exemplaar.
Dus de schrijver schrijft geen boek maar een column.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Eduard Sarens

Een opgeleide kunstenaar

13 SEP 2019

Ik vroeg mij laatst af als kunstenaar zijnde.
Ik Stelde mij eens voor als mens zijnde.
Dat ik een willekeurige opleiding doet.
Getiteld met zo i zo kunst of kunstenaar in de titel.
Mag ik dan eerst een leven inlezen.
Hoe ik volgens de regels moet afstuderen.
Met genoeg punten om een briefje te krijgen.
Met zo i zo in de titel nu ben je wel echt kunstenaar.
Want ik weet al een ding zeker.
Dat ik mij bij geen enkele opleiding thuis ga voelen.
Bijvoorbeeld al regels. (Bijvoorbeeld)
Beste mensen veeg je reet af na het poepen.
Ik denk dat ik dan bruin het gebouw verlaat.
Omdat ik mij niet thuis kan voelen als figuur zijnde.
Ander voorbeeld mij niet thuis voelen.
Als ik mij niet thuis voel als figuur.
Kom ik figuurlijk denk ik naakt het gebouw binnen.
Omdat ik mij niet weet te kleden als persoon zijnde.
En ik niet weet wat de reactie zal zijn.
Als ik mij volgens de regels verkeerd kleed.
En kom ik figuurlijk aangekleed het gebouw uit.
Maar mijn reactie zal in ieder geval zijn.
Figuurlijk naakt staand voor de leraar.
Zo van ik wilde gewoon apart zijn leraar.
En totaal anders dan rest.
En mij niet kunnen plaatsen in een groepje.
Ik wil hiervan de enigste zijn op de aardbol.
Van het bestaand leven.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Karin Houdijk

#Krexit

13 SEP 2019

Nog maar kort geleden stond ik in een zomerjurk op teenslippers een zak ijsklonten in mijn kar te laden; het was buiten namelijk 37 graden en verkoeling was een eerste levensbehoefte geworden.
Ondertussen zag ik in mijn ooghoeken een schap gevuld met iets dat niet in deze situatie thuishoorde, te weten: kruidnoten. Ik keek ernaar en kon alleen maar “nee joh” uitbrengen. Want het was augustus, formeel gezien nog zomer en na de zomer hebben we eerst nog de herfst en daarna komt de winter en pas in de winter komt Sinterklaas... toch?

Waarschijnlijk ben ik in deze een regelrechte zeurkous maar ik word een beetje kriegel als ik het feestdagensnoepgoed al zo vroeg in de winkels zie. De lekkernijen zullen wel gretig aftrek vinden, anders zouden de supermarkten het ons niet voorschotelen, maar ik krijg sterk de indruk dat we steeds éérder met de feestdagen geconfronteerd worden. Alsof we alles wat er tussen ligt de moeite niet waard is. Nee zo snel mogelijk richting de maand december, want dan wordt het pas echt gezellig!

Los van het feit dat de verleidelijke en smakelijke (echt wel!) knaagballen niet helpen om je opgedane zomerkilo's eraf te krijgen, is de verrassing er tegen de tijd dat we ermee gaat strooien al ruimschoots af.
Hoe bijzonder is het voor kinderen nog op deze manier? “Pappa kijk, Sinterklaas komt bijna want de pepernoten zijn er ook al”. “Nee schat, nog 78 nachtjes slapen, dan komt de stoomboot.” Dat snoepgoed hoort toch bij de Sint, dan ga je dat toch niet maanden van tevoren alvast aanbieden!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Irene Blaauw

Likeability of5

Voor ieder die het moeilijk heeft

13 SEP 2019

Ik kijk om me heen en zie mensen huilen
Zich verschuilen, niet zichtbaar meer willen zijn
Soms zie je ze tegen de vlakte vallen
Rood doorlopen ogen, nog meer wallen
Ze kunnen niet tegen de pijn, niet meer tegen de pijn

Steeds maar vluchten, het leven ontvluchten
Geen mogelijkheid om het hart te luchten, donkere luchten
En ze trekken maar door
Ze trekken maar rond, opzoek naar een sprankeltje leven
Ze willen niet opgeven, maar dit is hun leven
Hun leven. Hier.

Ik kijk om me heen en zie de moeilijke dagen
De moeilijke dagen van de aarde, red de aarde
Onze aarde, nog verder weg dan ooit
Ik wil niet zeggen dat het nooit goedkomt
Maar of het goedkomt, ik maak me zorgen
Hoe kunnen we elkaar blijven verzorgen, met onze zorgen
We houden onze pijn verborgen

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_b8bdbf0c9fc4dae7dc6385c906735948bccdcea0_avatar

pen icon

Inge Derks

Sneltreinvaart

13 SEP 2019

Geloof me, normaal gesproken vind ik het heerlijk om met mijn Kaleidopomp te shinen. Dan plak ik hem op mijn bovenarm, match ik hem met mijn kleurige outfit, en loop ik fier over straat.

Als mensen op straat hem opmerken, dan voelen zij zich wel zo vrij om mij aan te spreken. “Sorry, maar wat is dat op uw arm als ik vragen mag?” Er volgt dan altijd een hele lectuur over diabetes, het verschil tussen type 1 en 2, en dat “zware suiker" niet bestaat. Tja, je bent docent of je bent het niet hè. Ik geniet ook altijd van deze gesprekken. Ik vind het fijn om bewustzijn te creëren. Doorgaans ben ik zó enthousiast, dat zelfs niet-diabeten zo’n toffe accessoire willen hebben!

Onlangs ging ik met de trein richting Limburg, want het was de verjaardag van mijn vader. Ik was al iets later door een vertraagde trein. In Eindhoven moest ik overstappen, en toen kwam plots het besef: mijn ov-kaart is weg. Mijn overstap was al kort, en dan moest ik dit óók nog regelen. Het was 26 graden, en ik rende als een gek door het station met allemaal cadeaus in mijn boodschappentas. Ik zweette ontzettend, maar rende steevast door naar de NS servicebalie. Ik probeerde uit te leggen wat er aan de hand was, maar het leek meer op dronken gebrabbel. Shit, een lage bloedsuiker. Nog maar 6 minuten tot mijn trein gaat. “Ja, ov-kaart verloren, ik denk in de trein. -Oh mevrouw, dan moet u even naar de servicebalie aan de andere kant van het stat... "Wa hedde gij op uw arm als ik vroage mag?” Terwijl de ene medewerker mij het een en ander probeerde uit te leggen, vroeg de ander mij het hemd van het lijf over dat “dingske” op mijn arm. Terwijl ik een dextro in mijn mond prop, werp ik een blik op de klok. Één minuut tot de trein vertrekt. Ik neem een diepe zucht, en neem alles maar even voor lief. Ik was toch al te laat. “Nou mevrouw, dat is mijn insulinepomp....”

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Sietske Kroon-Pennings

Meneer van Dale voelt zich genaaid

12 SEP 2019

Zoon gaat naar de middelbare. Een mijlpaal, die gepaard gaat met de nodige voorbereiding. Hij heeft schriften nodig, zes verschillende HB potloden én woordenboeken Nederlands, Engels, Frans en Duits. Zoon vraagt zich af of zijn school niet van het bestaan weet van Google Translate, scheelt een hoop gewicht.

Ik krijg al snel de tip dat je woordenboeken bij de Action moet kopen, want daar zijn ze lekker goedkoop. Daar was ik zelf niet opgekomen. Man ook niet.

Hij is op pad geweest met Zoon. Ze hebben een mooi shirt gekocht, voor zijn eerste brugklasfeest, en schoolspullen. Man legt triomfantelijk een stapel gloednieuwe woordenboeken op tafel. ‘O nee!’ roep ik ‘Die heb je toch niet bij de boekhandel gekocht hè?’. ‘Ik heb ze niet bij de slager gehaald nee’ zegt hij. Ik vertel hem over de Action aanbieding. Hij kan het niet geloven en zoekt online bewijs. En jawel, een woordenboek bij de Action kost €2,69 en bij de boekhandel €9,99. Zijn reactie: ‘Ik voel me genaaid’. ‘Meneer Van Dale ook’ zeg ik.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

ailed izurieta

Mijn dochter is zon en mijn zoon is drie sterren

12 SEP 2019

Bij het ophalen van school komt mijn dochter trots aanhuppelen en zegt: 'mama. ik ben zon', 'ik ben zon'. Ik kijk om me heen omdat ik geen andere ouder of kind wil kwetsen en zegt zachtjes tegen haar dat heel goed is en dat zij vooral mijn zon is.

Een zon op school betekent dat een kind een moeilijker boek krijgt dan andere kinderen, kinderen van 6 jaar! kinderen die net in groep 3 beginnen, kinderen die tot de zomer in de kleuterklas zaten en samen zonder verschillende zonnestelsels speelden.

Een kind die geen zon is een maan. Mijn dochter vindt het zielig dat haar vriendin een maan is. Ik probeer haar te overtuigen dat een maan-boek niet zielig maar gewoon anders is.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Monique Louis

Blauwe gloed

12 SEP 2019

Glassex, ik ben er dol op. Geef me een keukenrol en een fles met het blauwe schoonmaakspul en ik voel me in mijn element. Wat zeg ik, ik raak in vervoering. Eerst had ik dit zelf nog niet in de gaten. Totdat mijn zoon opkeek van zijn IPad: ‘mama, loop je nou alweer rond met je spuit?’ Alles! nee niet alles, veel, krijgt een behandeling met het tovergoedje.

Vooral glas. Maar ook wc-brillen, vlekken op het laminaat, fotolijstjes, lampen, vensterbanken, trapleuningen, deurknoppen, buitenkant van de oven, binnenkant van de oven, het koffiezetapparaat. Als ik haast heb veeg ik zelfs vlokken stof weg van de houten planken in mijn open kast, met een stuk keukenrol en een beetje spul uit mijn spuit. Hiervan klopt mijn hart sneller, want ik ben gewaarschuwd: niet geschikt voor andere materialen dan glas. Ik kwam er lange tijd mee weg.

Onlangs viel het me ineens op, het spul laat een blauwe waas achter op materialen waar de sex niet voor is bedoeld. De glanzend chromen scharnieren van de toiletbril, de houten omlijsting van onze glazen salontafel. Mijn moeder had me al gewaarschuwd: ‘Pak toch gewoon een emmer met sop en een spons’. Zoals met iedere verslaving wilde ik er niets van weten. Ik ontkende glashard en ging door.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Robert Beernink

Likeability of5

iPatat

12 SEP 2019

Ik zet mijn fiets tegen de pui, hij laat direct twee hamburgers, een bamischijf en portie friet afzinken in het vet.
Ik kom hier al jaren. Waarom? Omdat het zulke aardige mensen zijn waarmee ik graag een praatje maak. Opvallend is hoeveel klanten zich na gedane bestelling meteen achter hun smartphone verschuilen. IJlt van thuis nog een digitale instructie na? ‘Joppiesaus in plaats van ketchup!’ Of verwachten ze deze zwoele zaterdagnamiddag soms iemand die contact zoekt? ‘Ja, ik wil!’ Gezien het gezelschap niet erg aannemelijk.
Droefheid druipt als mayonaise van de gezichten als ze zwijgend afrekenen. Met hun telefoon.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lol
user_430e611cc5c1d503b3eb79b2c5ba3a2825b59127_avatar

pen icon

Soma Ahmad

Dansje, drankje, zelfmoord...!?

12 SEP 2019

Afgelopen weekend was ik voor mijn vrijgezellen meegenomen naar Breda. 's Avonds natuurlijk in "de Kapitein" beland. Je kent het misschien wel, een grote houten interieur feestkroeg waar de DJ even wat moet zeggen bij elk nummertje. We hebben er enorm gelachen en gefeest, tot... de DJ begon om te roepen dat Silvana Simons zelfmoord moet plegen. Hij ging zelfs in op mogelijke methodes; dat het lastig zou zijn om dat hier in Nederland te doen omdat de treinen nooit op tijd reiden. Daar sta je dan in je 'bride to be' outfit met al je beste maatjes om je heen. Wij het leven vieren en zij precies het tegenovergestelde insinueren. We zijn direct de kroeg uitgelopen, want discussiëren met het management hielp niet. Later beseften we dat wij de enigen waren die zijn vertrokken... Wat zou jij doen?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

eduard sarens

Geniet van het leven

11 SEP 2019

De laatste tijd staarde ik naar het leven.
En dan dacht ik bij mijzelf gedacht.
Geniet van het leven zolang het duurt.
Want in mijn vrijetijd ben ik een kommediant.
En maak ik staand op een podium.
Grapjes door een microfoon naar de mensen.
Om die dan voornamelijk aan het lachen te krijgen.
Maar de laatste tijd dat ik wandel.
Voel ik me meer een spook clown.
Of te wel een clown zonder outfit.
Dan een kommediant met een lachend publiek voor mij.
En vind ik het leven zonder doel belangrijker.
Ja geniet van het leven zolang het duurt.
Dan wil ik twee kanten op als ik op het podium sta.
1: gewoon grapjes maken voor de mensen.
En dan na 6 minuten ze een fijne avond wensen.
En dan weer naar huis te gaan met de trein.
2: het podium op komen lopen.
En dan beginnen met een tekst van.
Hoi ik ben een onbetaalde clown.
Die zonder outfit op het podium staat.
En die alleen maar grapjes kan maken.
Maar geen ballon figuren voor de kinderen.
Die hier niks mee hoeft te bereiken perse.
Alleen dat de mensen voor mij zittend.
Gaan lachen van mijn grappen die ik maak.
en dat we met z'n alle blij naar huis gaan.
want het liefst ga ik nog een liedje voor jullie zingen.
en dan heel hard aandringen bij de jury.
Dat ik gediskwalificeerd ben volgens de regels.
Omdat ik geen drang heb iets perse te bereiken.
Alleen maar te genieten van het leven zolang het duurt.
Want het leven is wel steeds langer.
maar als je maar nog kort te leven hebt.
Zeggen ze ook allemaal geniet van het leven.
Dus doe maar nog een cappuccino met taart.
Eduard.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

wow
user_ea6f18687d4bcd126a7b2feadee879b472a171a8_avatar

pen icon

Carolien van der Leegte

Likeability of5

How sweet, een column uit Detroit

11 SEP 2019

'Hey honey, where have you been? I missed you!' Ik sta aan de kassa bij de plaatselijke supermarkt en ben net terug van drie weken familiebezoek in Nederland. Gelukkig, want ze dacht dat ik voorgoed terug was naar Amsterdam. Dat ik niet uit Amsterdam kom, maar uit Eindhoven, laat ik maar even in het midden.

Het valt namelijk niet mee om een gemiddelde Amerikaan uit te leggen dat Nederland een land is in Europa, dat niet in Scandinavië ligt en waar ze geen Duits spreken. Maar 'no hard feelings', want een gemiddelde Nederlander weet ook niet dat South Dakota in het noorden van de VS ligt en dat de hoofdstad luistert naar de naam Pierre. Amsterdam kennen ze meestal wel en dan beginnen ze vaak een beetje te glunderen. Dat ik niet dagelijks cannabis gebruik, vinden ze dan vreemd, maar oké, soms laat ik ze ook in die waan.

Achter me in de rij staat een vrouw, die breder is dan lang, met een plastic blokje op haar blote arm geprikt; duidelijk niet als versiering bedoeld. Mijn nieuwsgierigheid wint het van mijn fatsoen en zoals een goede Nederlander betaamt, vraag ik haar vrij direct - elders in de wereld noemen ze dit brutaal - waar het toe dient. Suikerziekte. 'Geen diabetes 2, maar 1,' zegt ze er snel bij. Aangeboren dus. Als ze straks thuis komt, moet ze er weer insuline in spuiten.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_430e611cc5c1d503b3eb79b2c5ba3a2825b59127_avatar

pen icon

John Mulder

Likeability of5

Weg met de bullshit job

11 SEP 2019

Onlangs opende ’s lands bekendste grootgrutter de allereerste kassaloze winkel. Vooralsnog gaat het om een experiment waarbij moderne technologie de caissière vervangt. Een geweldig experiment waarvan ik hoop dat het zal slagen. Niet omdat ik caissières niet waardeer, maar omdat daarmee een bullshit job verdwijnt.

Het begrip bullshit job werd in 2018 geïntroduceerd door de antropoloog David Graeber. Globalisering en voortschrijdende technologie hebben volgens hem vooral geleid tot bullshit jobs: banen die zinloos zijn en niets bijdragen. Het heeft niet geleid tot banen die inherent bevredigend zijn omdat ze wezenlijk bijdragen aan de samenleving en niet tot meer vrije tijd. Voorbeelden van bullshit jobs vinden we overal: duurbetaalde managers die niets anders doen dan bepalen en controleren hoeveel minuten aandacht een zorgcliënt krijgt, telemarketeers die op agressieve wijze onzinnige producten en diensten trachten te slijten en overheidsambtenaren die niets anders doen dan trachten mensen te betrappen op het overtreden van onzinnige regeltjes.

Bullshit jobs konden ontstaan bij een gebrek aan focus op wat werkelijk belangrijk is in het leven: creativiteit, betekenis en vrijheid. Technologische vooruitgang en de daarmee gepaard gaande rijkdom hebben niet geleid tot meer vrije tijd en zinvol werk, maar tot meer werk dat grotendeels betekenisloos is. Zoals een ex-medewerker van Facebook zei: ‘De knapste koppen van de wereld houden zich bezig met de vraag hoe ze mensen nog beter kunnen verleiden om op advertenties te klikken.’ Wie een gewezen caissière op haar sterfbed vraagt wat ze nog had gewild van het leven, krijgt niet als antwoord dat ze nog graag duizenden producten meer langs de scanner had willen halen. De kans is groot dat ze zegt dat ze graag meer tijd had gewild voor wat er echt toe doet in het leven.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_2955c27e6606324f433eb07a3c37405ce771d1a2_avatar