Lezerscolumn

pen icon

Paul Kools

Bakker staak u wild geraas

28 JUL 2019

Shubayqa, dertigduizend jaar geleden.

Dat was een dorpje in het noorden van Jordanië. Archeologen legde er maar liefst vijftien stuks broodkruimels bloot die aantonen dat gebakken brood ouder is dan de landbouw.

En ik mezelf maar druk maken waarom het tegenwoordig in plastic zit, en vroeger in een mooie krakende, op bakpapier lijkende zakken. Want zo was het wel. Tweeënveertig jaar geleden stopte bakker Meijers uit zijn volkswagen bus, en belde voor de eerste keer aan bij ons. Een lange man met een kromme rug. Zwarte klompen, grijze coltrui en een rokerige dikke bril met een gouden montuur. Zijn kapper kwam ook uit Shubayqa denk ik. Vriendelijk maar met vlotte babbel vroeg hij wat we nodig hadden. Twee bruin en twee wit gesneden. "Das mooi " zei ie. "Elke week hetzelfde mevrouw Kools?" Tja ongeveer..Ik hang anders wel een briefje op de deur zei moeders. Vierenhalve gulden verdween in de dikke leren tas.

Later bleek dat hij snel was. Bloed snel! Vanuit de kleine 'hobbykamer' op onze bovenverdieping keek mijn moeder naar buiten als de broodbus stopte. Ze liep naar beneden, deed de deur open....en daar hingen ze. Twee bruin, twee wit en de rekening. Alweer was hij er vandoor Dat ging een paar weken achter elkaar zo. Het brood stapelde zich steeds meer op. Eén keer was het gelukt. "Volgende week iets minder hoor Guus ! " riep ze net op tijd uit het raam. "Okee Toos"!! Hij hield woord. Twee bruin en anderhalf wit.

We gingen op vakantie. Bij terugkomst hing de voordeur vol met zakken broodmodder door de regen. Voor twaalf gulden namen we afscheid van onze kieviet.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Henny A.J. Kreeft

Remkes vliegt niet meer

GISTEREN

Na het advies van de commissie Remkes heeft de heer Remkes besloten om niet meer met een vliegtuig naar het buitenland te gaan, in het vervolg zal hij een stikstof-neutraal vervoermiddel zoeken en als het enigszins kan, zal hij ook met de fiets naar belangrijke bijeenkomsten gaan in Rusland, China en Amerika.

De bovenstaande tekst zou niet mis hebben gestaan als kop op het artikel dat de NOS laatst uitbracht over het advies van de Stikstofcommissie Remkes (kortweg de cieSR). Volgens de cieSR, die dit in een advies aan het kabinet over de luchtvaart aangaf, mag de luchtvaart alleen groeien als de sector de uitstoot van stikstof weet te beperken.
Nu ben ik echt geen cijferkanon, maar een ieder kan op Google de cijfers opzoeken. Volgens een grafiek (zie NRC van 9 oktober 2019) is de luchtvaart maar verantwoordelijk voor 0.1 procent (nog een keer 0.1%) van de stikstofdepositie in Nederland en dit komt van de cijfers van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat van 4 oktober op Twitter. De grootste stikstof vervuilers zijn het buitenland met 32% en de landbouw met 46%.

Oke, het is duidelijk dat de landbouw onder het vergrootglas ligt, maar zeg nu zelf: de luchtvaart mag alleen groeien als ze de uitstoot van 0.1% stikstof weet te beperken. Ik zou bijna hebben gezegd, wat een bullshit.
Het ergste is dat bepaalde politieke partijen meteen de strot willen dichtdrukken van de luchtvaart, zodat Schiphol niet mag groeien en Lelystad Airport gewoon maar moet verdwijnen. Het valt nog mee dat die partijen niet gesproken hebben over Groningen Airport of Maastricht - Aachen Airport. Het is compleet van de ratten besnuffeld met de cijfers op je bureau ehhh Twitter. Hebben die partijbonzen wel eens op Schiphol naar de laatste hal moeten lopen om op een vliegtuig naar Marokko te moeten stappen? Je mag er tegenwoordig wel een dag voor uit trekken. En dan het zou een aanwinst zijn voor mensen als die vliegtuigen bv van Lelystad zouden kunnen vertrekken: zo uit de bus het vliegtuig in.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_89e0c88f7765a94dab03a61cc0f280e593fe5bad_avataruser_88602b4095d5301db6d2a5547b65fcd0444412f8_avataruser_211ba52e68021612e49eff0bcd6b7ee6c5111271_avatar

+100


pen icon

Lourens van t Wout

Spekkie voor je bekkie

GISTEREN

Wederom horen we feiten over de vleesindustrie die niets is veranderd na al een paar jaar nieuws over varkens die levend gekookt worden tijdens de verwerking en 339.000 dieren per jaar voor de vleesproductie die levend verbranden of dood gaan in de transporten onder gruwelijke omstandigheden, bijtwonden en hitte tot 60 graden in de zomer. Ons stukje vlees kost eigenlijk wel erg veel. Veel verontwaardiging hoor je van iedereen, of ze nu wel of geen vlees eten. Vegetariërs geven de vleesconsumenten de schuld en vleeseters de overheid die geen toezicht houd of gewoon het economisch belang boven alles stelt zoals gebruikelijk.

Wie is er nu eigenlijk de meest schuldige vraag ik me dan af?

Eigenlijk is het simpel. Een soort van “Actie = Reactie” of “Oorzaak en Gevolg” principe.
Alle je persoonlijke daden hebben een gevolg, dus is het zaak om eerst te kijken naar wat je zelf doet of wat je er eventueel zelf aan kan doen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Claire Schiebroek

'Met mijn borsten gebruik ik mannen meer dan zij mij'

17 JAN 2020

“Ik ben aangenomen omdat ik tieten en een kut heb, nu word ik getest op mijn hersenen”. Dit waren de woorden van een meisje dat stage loopt bij een groot kantoor op de Zuidas en afgelopen donderdag bij mij thuis kwam hospiteren voor een kamer. Vol ongeloof luisterde ik naar haar verhalen over de interne sfeer. Bijvoorbeeld de dagelijkse opmerkingen die ze krijgt over haar borsten. Maar waar mijn mond nog meer van openviel, was dat ze het geen probleem vond om voor een evaluatiegesprek met haar manager haar blouse een knoopje losser te doen of voor een meeting met een mannelijke klant een korter rokje aan te trekken. “Als dit de manier is om aan de top te komen, is dat dan maar zo. Ik gebruik de mannen meer dan zij mij”, waren haar woorden.

Omdat ik zo verbijsterd was, kon ik het niet opbrengen om op deze bizarre uitspraken te reageren. Na afloop van de avond zei ik haar gedag en keek haar met medelijden na. Toen ik de deur dicht deed, besefte ik dat ik eigenlijk wel het volgende tegen haar had willen zeggen. ‘Als je later aan die top zit waar jij zo van droomt, kan jij dan zonder iets te voelen een jonge, vrouwelijke stagiaire kruisen op de gang van het kantoor waar jij CEO bent? Heb je wel eens nadacht over je toekomstige echtgenoot, wat hij ervan zal vinden als hij erachter komt dat je de dagelijkse opmerkingen over je boezem maar voor lief neemt? En dat je mannelijke collega’s net zo goed als hem weten welke strings je draagt? Nu we het toch over je man hebben; wat zullen je kinderen later trots op je zijn. Dat dankzij de flirterige opmerkingen van mama naar een onbekende man mama’s salaris is verhoogd. En wat denk je van alle vrouwen van de #MeToo-beweging. Vrouwen zoals jij verpesten het voor hen. Doordat jij dit vernederende gedrag accepteert, denken mannen dat zij zich zo kunnen gedragen. Maar geloof het of niet, er zijn vrouwen die dit niet oke vinden. Ik heb medelijden dat je het gevoel hebt dat je jezelf op deze manier moet bewijzen. Want je ondanks je verhaal, kom je over als een slimme en lieve meid. Je hebt een uitnodigend gezicht dat mij bedachtzaam aankijkt als ik tegen je praat.
Je hebt volgens mij genoeg andere mooie kwaliteiten om aan de top te komen. Probeer bijvoorbeeld eens je hersens of je glimlach.’

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Anke de Kimpe

Jarig op de meest depressieve dag van het jaar

17 JAN 2020

Mijn verjaardag is de meest depressieve dag van het jaar.

Dit blijkt uit een berekening van Cliff Arnall. Hij bedacht een formule waarbij de uitkomst ons vertelt welke dag van het jaar de meest depressieve dag is, blauwe maandag. Blauwe maandag valt altijd op een maandag. Maandag is namelijk voor de meeste mensen de eerste dag van de werkweek en dus een moeilijke dag om op te starten. Blauwe maandag valt ook altijd in de winter, dit vanwege de donkere dagen. Daarbij komt bij velen van ons ook nog eens de realisatie dat de goede voornemens nu al mislukken en dat het nog wel een paar maanden duurt voordat we ons in een ver en zonnig land kunnen vermaken.

Wanneer ik mijn vriend vertel dat ik komend jaar op blauwe maandag, waarbij ik eerst even uit moet leggen wat dat bekent, jarig ben is hij het niet met me eens. Volgens hem is het logischer om een blauwe maandag ergens in oktober te hebben, De zomer is dan net voorbij, het wordt steeds kouder en de dagen worden korter. Ergens ben ik het met hem eens maar ergens vraag ik me ook af waarom er een meest depressieve dag van het jaar is.
Cliff Arnall bedacht in 2005 pas het fenomeen blauwe maandag, of de derde dag van januari in de jaren voor 2005 wel vrolijk waren kunnen we moeilijk achterhalen. Toen Arnall met zijn formule kwam kreeg hij om te beginnen veel kritiek maar ondanks dat wijden veel, vooral westerse, media jaarlijks aandacht aan het fenomeen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Cale columns

Ruimhartaanval

17 JAN 2020

Dat vraag ik u. Of je het raar vindt dat mensen ruimhartig worden opgenomen in een gemeenschap en vervolgens zelf, of hun nazaten, de hoogste muren bouwen om anderen dat te belemmeren? Al eeuwen trekken mensen naar elders, omdat ze worden vervolgd om ras, godsdienst, denkbeelden of gewoonweg geluk zoeken. Daarnaast degenen die iets ontlopen, zoals de voorvaders van zowel Trump als die van Baudet geen trek hadden in hun militaire dienstplicht. Je vaderland niet willen dienen, dan is het logisch dat je een ander land zoekt.

Van gebied naar gebied reizen gebeurt al sinds Neanderthalers naar het Westen trokken en zo de Neanderlanders en vervolgens Nederlanders werden. En die vertrokken deels, net als veel Ieren en Duitsers, (waaronder overgrootvader Trump) verder westwaarts om Amerika groot te maken. Is het dan niet wonderlijk dat Trump dan Amerika weer groot wil maken, door juist de grenzen te sluiten?
Hoe groter de populatie, des te voller de kweekvijver van talent en menskracht. Al je iets groter wilt worden, dan laat je de vissenkomvis toch in een groter aquarium? Het kleine stekje zet je toch in een grotere pot? Als er muren om je land worden gezet dan maakt niemand meer The American Dream waar, maar blijft het bij dagdromen.

En vreemd van Baudet dat hij, als neo-liberaal, maatregelen wil die groei en vrijheid belemmeren zoals vertrek uit de EU, een eigen muntje en immigratiestop. Hoe kun je als klein land handelen met grootmachten zonder innige samenwerking? Er zijn nogal wat economische conglomeraten bijgekomen sinds zijn voorouders hun heil in Holland zochten.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Kimberley Vrij

Labels en hokjes definiëren niet wie wij zijn

17 JAN 2020

Hokjes en labels zijn een algoritmische poging om mensen en de wereld om ons heen beter te begrijpen. We kunnen proberen binnen de hokjes te passen met labels als mooi, slim, creatief etc. Maar in hokjes denken terwijl niemand in slechts één hokje past (zelfs niet in twee of drie) dat werkt averechts.

Labels hebben een functie, ze kunnen perspectief geven in de mensen om ons heen en in onszelf. Echter zit er een subtiel verschil tussen een label aannemen als identiteit versus een label zien als een feitje of descriptief element van jezelf. Sommige labels of hokjes daar kiezen we voor en anderen worden ons opgelegd.

Voor sommige mensen is hun woonplaats, culturele achtergrond, carriere, politieke voorkeur, religie, vegan lifestyle, of welke voetbalclub ze supporten een onderdeel van hun identiteit, maar voor de ander is het puur een beschrijvend feit. Dat gaat ook op voor genderidentiteit en seksuele oriëntatie.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

David Stolk

Likeability of5

Amsterdam huilt

16 JAN 2020

Na een paar dagen een goede vriend te hebben geholpen in een restaurant op IJburg, rijd ik weer richting het noorden. Het hoge noorden, zoals menig westerling placht te zeggen. Naast de hand en span werkzaamheden heb ik mij uiteraard ook ondergedompeld in het hoofdstedelijke alledaagse en nachtelijke leven. Daar word je nauwelijks vrolijk van. Op de radio hoor ik een klassieker, uitgevoerd door Hadewych Minis. Nu wilde ik bij voorbaat schakelen naar een ander kanaal bij het horen van haar stem, maar dit nummer wilde ik wel even horen. Rika Jansen (Zwarte Riek) met ‘Amsterdam huilt’.

In deze klassieker zingt Rika als een ware chazan (Joodse voorzanger) over de verdwenen Jodenhoek. Het lied kwam over. Ik herkende wellicht ergens het huidige Amsterdam. Ik moest op een ochtend in de Pijp en op de Van Woustraat zijn. Bijna 20 jaar geleden heb ik zelf in Amsterdam gewoond en oh Amsterdam, ze zeggen niet alleen dat je bent veranderd, maar het is ook zo. Waar vroeger een garage stond, staan nu vier appartementen. De drogist kon de torenhoge huur niet meer betalen en daar zit nu een bruiningscentrum waar nooit ‘een kip zit’, volgens de buren. Waar ooit de ijzerhandel zat, daar zit nu zo’n biofood winkel met prijzen waar je winterpeen slap van gaat hangen.

In de binnenstad is het niet veel beter. Ik struikel over de vele rolkoffers van souvenirwinkel naar een van de vele koude en kille afhaalzaakjes. Kom dansen, kom eten, kom zuipen, kom gokken. This is Amsterdam! Vroeger ging je weleens voor de grap, en omdat je puber was, naar de Wallen. Daar dronk je dan 8 vaasjes bier in ‘The old Sailor’. Je nam nog even een peepshowtje mee en bij mazzel had je nog geld over voor de Bananenbar. Dat ging heel gemoedelijk. Nu is er geen doorkomen meer aan en het is eigenlijk een groot sexmuseum geworden. Genaaid wordt er nauwelijks meer. Althans dat kan ik mij althans niet voorstellen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_b49d63e0bad0593e0752049fa50355f6fe84cbf2_avatar

pen icon

Mark de Jong

Kapselkeuze

16 JAN 2020

Noord-Korea. Wat zijn ze ons westerlingen weer te slim af. Als je in de totalitaire dictatuur een kappertje pakt, dan is de meest gestelde vraag net zoals bij ons: “Wat mag het worden?”. Het verschil is alleen dat je daar niet mag zeggen: ”Doe maar zoals Beckham”. Ja, je mag het wel zeggen, maar de Aziatische barbier gaat daar geen gehoor aan geven.

Als man mag je kiezen uit 10, door de overheid zorgvuldig geselecteerde, kapsels. De vrouwen komen er met de keuze uit 18 knipsels iets beter vanaf. Getrouwde vrouwen mogen trouwens langer hebben dan de meiden zonder ring op de vinger. Als je als man in de stoel plaatsneemt, is de kans trouwens groot dat de kapper als suggestie het kapsel van Kim Jong-un geeft. Sympathiek van ‘m.

Van zo’n belachelijke regel gaan onze democratische haren natuurlijk recht overeind staan, maar is het wel zo’n slecht idee? Het had ons namelijk een dieptepunt in de Hollandsche geschiedenis der haardracht kunnen besparen; de man bun. Keuzevrijheid brengt niet alleen maar goeds mensen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Robert Beernink

Blues

16 JAN 2020

Grauwe wolken versmelten land en lucht. Hoe deze zondagblues te verjagen? Door de confrontatie aan te gaan. Op naar Grolloo! Het C+B museum zit in het boerderijtje dat Harry Muskee in 1965 huurde. Dit is de bakermat van Cuby & the Blizzards, Nederlands beste bluesband. Binnen komt geschiedenis tot leven. Het is alsof ze er net nog waren, de bandleden en hun vaak wereldberoemde logees als John Mayall, Alexis Korner, Van Morrison. Een televisiereportage uit die tijd is hilarisch: ‘Ik zou ze eerst mee naar de kapper slepen,’ moppert een inwoner. Nu woont Johan Derksen er om de hoek.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Zenab Zamil

Is onderwijs sexy?

16 JAN 2020

Zucht.

Ik ga weer zeuren, omdat ik dat al een tijdje niet heb gedaan.

Ik ben één van de grootste fans van stakingen en protesteren, vooral als dit ten goede is voor hetgeen waarvoor wordt gevochten. In dit geval dus het onderwijs: mijn thuishaven.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Derek Hogeweg

Cadzand-Bad

16 JAN 2020

"Shit happens", zei mijn leraar Engels vroeger altijd. Hij lachte er niet eens bij.

Na vijftien dagen van 2020 te hebben geproefd moet ik toegeven: de man had een punt. Er gebeuren inderdaad verschrikkelijke dingen en je ziet ze zelden aankomen. Zo is mijn auto onlangs het slachtoffer geworden van brandstofdiefstal. Brandstofdiefstal: ik wist niet eens dat het bestond. Dan maken ze een gaatje in je tank en vervolgens loopt de benzine eruit. Of diesel. Dat allemaal terwijl de auto geparkeerd stond op een carpoolplaats. Knap hoor. Het gevolg was dat er met de auto niet gereden kon worden – er zat immers een gaatje in de tank, dus tanken had niet zoveel zin. Er moest een nieuwe tank worden gemonteerd. Hierdoor was ik de auto een week kwijt. Om nog maar te zwijgen over de kosten.

Ja, daar heb je een verzekering voor. Maar declareren is niet altijd lucratief. Bovendien moet je voor de grap eens proberen een autoverzekeraar begin januari te bereiken. Kansloos. Ik denk dat ik in totaal ongeveer drie uur aan het bellen ben geweest. Toen ik het eenmaal voor elkaar had gekregen om vervangend vervoer te regelen, was de auto alweer gerepareerd. Met dank aan de garage die er druk achter heeft gezet.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Jacob van Es

Het licht in de ogen

16 JAN 2020

Eergisteren berichtte deze krant dat de twee grootste coalitiepartijen een verbod op vuurpijlen en knalvuurwerk steunen. Terwijl alleen nog een paar (gesneuvelde) goede voornemens ons nog herinneren aan de jaarwisseling ettert de vuurwerkdiscussie nog na. Dat de zes uur die zijn bestemd voor het afsteken van vuurwerk voor velen reden geeft om wegens ziekelijke persoonlijke voorkeuren te pleiten voor allerlei vuurwerkverboden onthult een veel triester probleem dan de geweldscultuur rond oud en nieuw. Namelijk dat het vertrouwen op welwillendheid dat nodig is voor het instandhouden van tradities er niet meer is. De meest onwaarschijnlijke middelen worden aangegrepen om de werkelijke reden dat men vuurwerk verboden wil zien te verhullen.

Longpatiënten, dieren. Je kan het zo gek niet verzinnen. Allemaal voortgebracht door degenen die om uiteenlopende redenen een ander het licht van vuurwerk in de ogen niet gunnen. Angst, frustratie, en twistziekte zijn een paar van de drijfveren van bureaucratici. Het is niet zo moeilijk te begrijpen dat als je een ander geen plezier gunt dit komt omdat je zelf een gebrek hebt aan plezier. Een manieren om dit gebrek aan plezier te verhullen is het verzinnen van regeltjes waar anderen zich aan moeten houden. Politici doen dit graag. En dan heb je nog de andere twee machten van Montesquieu, elk met hun eigen industrieën instanties en protocollen. Allemaal verzonnen om een ordening te brengen in de grimmige werkelijkheid. En laten we eerlijk zijn. De werkelijkheid kan wel wat ordening gebruiken. Maar ordening omwille van ordening is een obsessie.

Laten we de 400 woorden die we voor deze column hebben niet verspillen aan negatieve, verongelijkte praatjes. Dat laat ik graag aan de tegenstanders van vuurwerk over. Waar gaan we het dan over hebben? Over alle goede zaken die het feest dat vuurwerk heet brengt. Vooral een onovertroffen sensatie. Namen van vuurwerkproducten zijn vaak zeer duidelijk op mannen gericht. In de vuurwerkfolders die je vroeger door de bus kreeg stonden dikwijls vrouwelijke modellen. Met een onbeschaamdheid waar zelfs autoverkopers nog voor zouden terugdeinzen word de nadruk gelegd op sensatie. In tegenstelling tot regeltjes is sensatie iets dat niet alleen een papieren werkelijkheid is. Sensationele indrukken verwerven is zoals ik in mijn vorige column vaststelde vaak het doel van reizen. In de trein zijn helaas weinig indrukken die de moeite waard zijn.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Dave Binkhorst

Liefde is altijd door je moeder geschreven

16 JAN 2020

Het is maandagmorgen. Mijn moeder en ik zitten aan de ontbijttafel. Ik moet straks weer naar school een leraar voor de gek houden en zij gaat alle dingen doen die we thuis onterecht van haar verwachten. Het mooiste aan een moeder is dat haar liefde onvoorwaardelijk is. Ze is de dokter als je ziek bent. Ze is het gratis advies als je het echt even niet meer weet.

Ze is de vrouw die vroeger toen ze mijn leeftijd had een studie deed waar ze nooit wat mee gedaan heeft. Een studie is iets waar je 4 jaar je best voor doet en voor je kind je hele leven.
Ze is de vrouw die er voor je is, ook als je dat op dat moment niet verdiend. Ze is diegene die je als eerste een berichtje stuurt als je ergens veilig bent aangekomen.

En misschien zegt je moeder het ook te vaak. Ik hou van je. Ik ben trots op je. Ik hou van je. Ik ben trots op je. En ik hou van je. Het is iedereen zijn of haar moeder’s schijf van vijf. Zo ben ik ook opgevoed. Van de lieve woorden die mijn moeder elke dag tegen mij zei, kan ik een liefdevol leven leiden.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Joop van der Laan

Likeability of6

Een voorspellende droom?

15 JAN 2020

Het startschot knalt in de vroege morgenuren. Vijfduizend mensen komen in beweging. Een grote meute van allerlei pluimage, bepakt en bezakt op weg voor een barre tocht van vele uren. Ik word meegezogen in de maalstroom. De kakofonie van geluid doet me beseffen dat ik echt deel uit maak van een peloton dat een marathon loopt. Voor het eerst in mijn leven.

Deze marathon heeft het predicaat gekregen van de mooiste en de zwaarste. Langs de Zeeuwse kust, door weer en wind, met onverharde wegen, dijken, strand en duintrappen als kuitenbijters. Zuidwestenwind, striemende regen, wapperende poncho’s, geselende hagel, tot de enkels soppend in het water. Van top tot teen gezandstraald, tong op de schoenen, schuim op de mond en snot voor de ogen. Bananen, thee en gevulde koeken als schraal proviand. Het is een ware expeditie, heroïsch zelfs. Je moet sterk in je schoenen staan.

Na 21 kilometer ben ik halverwege. Het dringt tot me door dat het een serieuze battle is, een kwestie van overleven. De man met de hamer loopt voortdurend in mijn kielzog. Het is een flinke dagtaak van 8 uur voor iemand met de motoriek van een dromedaris. Mijn hart onder de riem piept dat ze er in Nijmegen vier dagen over doen om de Via Gladiola te bereiken.
Zoutelande doemt op aan de horizon. Volgens track&trace is dat de plaats van bestemming. Ik hoor de klanken van Bløf, het oude strandhuis blijkt een fata morgana. Ze zijn blij dat ik hier ben. Het stemt overeen met de lokroep van de nimf op de rots van de Lorelei. Nu niet meer stranden, ik ben in het zicht van de haven. Never give up staat op het spandoek.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_78f82eb447e0970a5778256005a3624f36694587_avataruser_813c3832c32205737c2309de0bb24696f833667e_avataruser_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

+1


pen icon

Shirley Koggel

Likeability of7

Lieveheersbeestjes en Sauvignon Blanc

15 JAN 2020

Winter. Eerder opstaan zodat je bozig je autoruiten kunt gaan krabben. Na 3 zaterdagen besluiten dat je aan natuurlijk tuinieren gaat doen omdat het blad vegen je mijlenver de keel uit hangt. Uit schuldgevoel uitsluitend biologisch eten omdat je je kroost met je net schoon gekrabde diesel naar school brengt die 3 beschamende minuten rijden verderop ligt omdat je ochtendhumeur niet bestand is tegen én kou én twee nukkige kindjes. Maar de zonnig ingestelde optimist in mij ziet hier ook voordelen.

Bij het krieken van de herfst krijg ik er namelijk tientallen huisgenootjes bij. De spinnen tolereer ik met frisse tegenzin, maar voor de hele kuddes lieveheersbeestje die mijn huis binnen marcheren rol ik bijkans de rode loper uit. Zeg nou zelf, die wufte stipjes en die vrolijke gekleurde dekschilden zijn toch om te zoenen. Jammer dat veel kinderen denken dat ze giftig zijn. Dat zijn ze niet. Niet voor ons. Dat oranje vocht dat je ziet als je ze lastig valt is weliswaar ontzettend bitter (ja dat weet ik zeker. Insert ongemakkelijk gezicht), maar ongevaarlijk.

Tenzij je een koolmeeskuiken bent. Maar gezien de laaggeletterdheid van die groep zal dat wel niet. Ze zijn gewoon vies zodat ze niet opgegeten worden. Iets dat ze met hun opvallende kleur al adverteren. Die charmante rode kleur is niets anders dan een modieuze manier van zeggen: "Niet opeten, ik ben gruwelijk vies". De zondagse naam van dit verschijnsel is aposematisme. Dit houdt in dat lieveheersbeestjes voor hun eigen oneetbaarheid waarschuwen door middel van hun felle kleur.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelikelol
user_cb6578cadda2d9c3490975e0feb8ca8de0c800d4_avataruser_afd2a565478ddea07c1859073c61bdae9962bf04_avataruser_e094b65936b7ff0de2c613f98792901d23bb4dec_avatar

+7


pen icon

Myrthe Geerts

Likeability of6

Weg met de kast

15 JAN 2020

Nederland haalde maandagavond het wereldnieuws. YouTube koningin Nikkie de Jager deelde in een video dat ze transgender is. Allereerst uiteraard een diepe buiging voor deze vrouw en haar krachtige boodschap. Zo hoopt ze kleine ‘Nikkies’ te inspireren en te helpen en dat is zeer lovenswaardig.

De kwestie zette me aan het denken. Even los van dit specifieke voorbeeld, kun je de vraag in het algemeen stellen waarom er zoiets als een coming-out bestaat. Waarom moet je uitkomen voor iets wat niet alleen heel persoonlijk en privé is, maar dat er vooral ook voor anderen eigenlijk niet toe doet? Waarom is een coming-out zo’n big deal?

Eén van de landelijke kranten kopte bijvoorbeeld: ‘NikkieTutorials geeft toe (…)’. Ik bedoel, wat valt er toe te geven? Welke misdaad heeft ze begaan? Niemand zou zich verplicht moeten voelen ‘uit de kast te komen’, in welke context dan ook. Het doet er namelijk niet toe of je bijvoorbeeld op mannen valt of op vrouwen of op allebei. Absoluut, als je gevoelens hebt voor iemand, is het fijn te weten of je überhaupt kans maakt, maar in alle andere gevallen zou het niets moeten veranderen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avataruser_8ed7a7c003a8c39af6c018a0808a68be2cf7c69b_avataruser_2c76ef1a42e1f504f086081aacd4f85083f45b61_avatar

+1


pen icon

Jonas van Dalen

Likeability of5

Zie je wel!

15 JAN 2020

Toen ik een kind vertelde dat ik 18 was, zei hij dat ik al volwassen was. Ik kon hem geen gelijk geven. Ik kon hem wel vertellen dat ik al mocht drinken, rijden en stemmen, maar wat is dat waard als dezelfde persoon nog bij zijn ouders woont en alle vormen van verantwoordelijkheid uitstelt?
“Heb je al een vriendin?”
“Ja.” Zei ik.
“En een pinpas?”
“Ja.”
“En alleen fietsen? Mag je dat ook?”
“Ja.” Antwoordde ik weer.
“Zie je wel, je bent volwassen.”

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_38c8f415651e958f6133bda29706084e9bd1591c_avatar

pen icon

Sander de Vroome

Ouderendiscriminatie bij autoverzekeringen

15 JAN 2020

Afgelopen zaterdag, 11 januari, was er een uitzending van het consumentenprogramma Kassa op televisie. In dit programma werd onder andere aandacht geschonken aan autoverzekeringen. De strekking was dat, ondanks het feit dat ouderen aanzienlijk minder schades veroorzaakten dan gemiddeld, er toch verzekeringen waren die de premies van deze ouderen met een aanzienlijk percentage verhoogden. Zogenaamd omdat het risico voor de verzekeringsmaatschappij voor deze bevolkingsgroep hoger werd.
De schrik sloeg mij om het hart, want hoorde ik daar ook niet de naam van mijn verzekering vallen: Centraal Beheer?
Een paar jaar geleden had ik de grens van 70 jaar gepasseerd en inderdaad was het mij opgevallen dat ik al een paar keer geconfronteerd was met een aanzienlijke premieverhoging, zogenaamd omdat de geclaimde schades het afgelopen jaar in belangrijke mate gestegen waren. Met geen woord werd toen gerept over leeftijdsgroepen. De verhoging van het aantal schademeldingen kon ook beslist niet aan mij liggen, want ik had in inmiddels al vele jaren de maximale no claimkorting. Inderdaad kon ik mij de tijd niet heugen dat ik ooit een schade met mijn auto had veroorzaakt.
Na het weekeinde dus snel gebeld naar Centraal Beheer.
'Neen', verzekerde de vriendelijke juffrouw mij aan de lijn. 'Mijn verzekeringspremie was de laatste jaren niet verhoogd in verband met mijn leeftijd. Maar', zo vervolgde zij, 'ik kon wel aanspraak maken op een lagere premie onder nagenoeg dezelfde voorwaarden'.
Oh ja? vroeg ik, maar hoe zit het nu precies. Ben ik de afgelopen nu wel of niet in verband met mijn leeftijd geconfronteerd met premieverhogingen.
Deze vraag werd nogmaals ontkennend beantwoord, maar behendig vermeed zij er dieper op in te gaan.
Niet veel later bleek mijn verzekeringspremie, eigenlijk onder precies dezelfde voorwaarden, met een percentage van maar liefst ruim 30 procent te worden verlaagd. Dit zelfs met terugwerkende kracht van een paar maanden.
Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat Centraal Beheer enorm geschrokken is van de aandacht die deze financiële goocheltru plotseling kreeg.
Iemand van het Verbond voor Verzekeraars, die in het programma de hogere premies tegen beter weten in en met een valse voorstelling van zaken verdedigde, moet zich de ogen uit het hoofd schamen. Hij meldde dat ouderen minder kilometers rijden en daarom meer schades per gereden kilometer maken. Wat een bedrog is dat zeg!
Zelfs als dit waar zou zijn, dan nog maken ouderen minder aanrijdingen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?