Lezerscolumn

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_89e0c88f7765a94dab03a61cc0f280e593fe5bad_avataruser_88602b4095d5301db6d2a5547b65fcd0444412f8_avataruser_211ba52e68021612e49eff0bcd6b7ee6c5111271_avatar

+100


pen icon

Thuur Hutjens

Basketbalgoden kennen geen genade: RIP Kobe

GISTEREN

Legende Kobe Bryant is zondagavond op 41-jarige leeftijd om het leven gekomen door een ongeval met zijn helikopter. Zijn nalatenschap stimuleert mensen om levensdoelen te praktiseren.

Bryant motiveerde en inspireerde miljoenen zielen. De voormalig sterspeler visualiseerde - ook na zijn carrière - kleine, haalbare plannen om uiteindelijk grote doelen te behalen.

Hij wilde nergens spijt van hebben.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Minoesjka Marinisse

Brief aan... de vrachtwachtenchauffeurs

GISTEREN

Lieve vrachtwagenchauffeurs,

Elke dag rijden jullie met goederen van hot naar her. Dag in dag uit op de weg. De file in, er weer uit en weer een andere file in. Daar kunnen we niets meer dan bewondering en respect voor hebben. Laten we namelijk wel zijn, niet iedereen heeft het in zich om de hele dag maar achter het stuur te moeten zitten. Menig verkeersdeelnemer wordt toch echt gefrustreerd van al die langzaam-rijders, vlak-voor-je-langs-schieters, lekker-in-je-dooie-hoek-blijven-rijders, helemaal-voor-niets-remmers, en alle andere varianten van rijders die je even doet vloeken achter het stuur. En dit zijn dan nog enkel de frustraties van een automobilist naar andere automobilisten, dan willen we niet weten hoe het voor jullie is.

Als automobilist kunnen wij namelijk best gefrustreerd raken van vrachtwagenchauffeurs, maar andersom zou dat vast ook zo zijn. Al dat gedrag waar automobilisten onderling gefrustreerd van raken zal voor vrachtwagenchauffeurs vast niet minder zijn. Zit je lekker op een vaste afstand van je voorganger-vrachtwagenchauffeur, komt er zo een vervelende automobilist vlak voor je lang en moet je boven op je rem met je volle container/trailer achterop. Of dan ga je een tunnel in en blijft er zo een automobilist heel langzaam voor je rijden waardoor je niet genoeg vaart hebt om de tunnel weer uit te komen. Dan snap ik best hoe frustrerend het kan zijn om de hele dag maar in dat verkeer te moeten zitten.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Oscar van Schijndel

Likeability of5

29

GISTEREN

Het meest deprimerende getal onder de honderd? Wat mij betreft is dat 29. Het is de leeftijd die Adele had toen we meer dan ooit om een album van haar verlegen zaten. Het is het typenummer van de Boeing Superfortress die een atoombom op Hiroshima liet vallen. En in 1991, 29 jaar geleden, noteerden we hits voor een groep genaamd Massive Attack, een album met de titel Nevermind, liedjes als “No Deeper Meaning” en “Nothing Else Matters” en teksten als “exit light, enter night”. Het was dan ook een tijd van onverschilligheid. De Generatie Nix, die geen enkel perspectief had en zich bij gebrek aan beter te buiten ging aan drank, drugs en party’s.

29 is ook de leeftijd die mijn ouders hadden toen ik geboren werd. En het is net alsof de geschiedenis zich na 29 jaar herhaalt. We interesseren ons niet voor andere gedachten, voelen ons massaal aangevallen en er heerst voor mijn gevoel oppervlakkigheid, pessimisme en totale onverschilligheid. Ik zie mensen die geen kinderen meer nemen omdat ze hen niet in deze ellende op willen zien groeien. Die vanwege financiële onzekerheid geen huis meer kopen. Die wat betreft klimaat geaccepteerd hebben dat we allemaal naar de bliksem gaan. Tja, dan kun je beter een feestje bouwen, zoals in “1999” van Prince. Het jaar waarin ik zelf 29 was.

Het meest hoopgevende getal onder de honderd? Als ik naar mijzelf kijk, is dat ook 29. In 1991 was het voor mij: "exit night, enter light". Het jaar waarin ik anders leerde denken. Ik was meer dan die twee decennia van onbegrip, vernedering en wanhoop die ik met me meetorste. Het leven was veel te mooi om zomaar weg te gooien. Het was het jaar waarin ik mij als mijzelf geaccepteerd voelde. Het jaar van “The Show Must Go On”. Mijn leven was niet over; met veel aspecten van het leven was ik zojuist begonnen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_0e68ca9e96bdebc72595c43dfebe6e41fefbcd3b_avatar

pen icon

Elske Huising

Wassen of werken

GISTEREN

Krekeltjes brullen er vrolijk op los, dauw druppelt van de blaadjes en de vogels beginnen met hun ochtendlied. Ik loop over een zanderig hobbelpad van een piepklein Indiaas dorp in de jungle en ben op weg naar de melkboer. Deze komt iedere dag in een pick-up vol rammelende melkbussen naar de enige kruising om net getapte melk te verkopen aan de dorpelingen. Het is een wandeling van twintig minuten en onderweg is het leven al in volle gang; een vrouw klopt haar was uit op een steen, haar buurvrouw stookt een houtvuur en een man bereidt zijn ossenkar voor op een dagje ploegen. Op de kruising lijkt niemand haast te hebben; de laatste roddels worden uitgewisseld, het nieuws van de dag wordt besproken en vanuit de radio in het winkeltje schalt muziek .

Ik denk aan mijn leven in Nederland. Als ik melk wil, zet ik voordat ik naar de supermarkt ren gauw even de wasmachine aan en gris ik zonder na te denken een pak melk uit het vak. Vervolgens lees ik op mijn telefoon de nieuwsheadlines en scrol ik door facebook om te zien of er nog baby’s geboren zijn. Dan moet ik opschieten om op tijd op mijn werk te komen. Een wereld van verschil met deze kalme morgen in het dorpje Karimbil.

De vrouw wringt nu lachend de was uit en ik kijk geamuseerd toe. Het hele ochtendritueel zet me aan het denken. Ik werk om me een wasmachine, smartphone en cappuccinoautomaat te kunnen veroorloven - deze besparen me immers veel tijd. Maar vervolgens spendeer ik zoveel uur op mijn werk, dat ik alsnog automaatkoffie drink en er ’s avonds thuis achter kom dat er over datum melk in de koelkast staat.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Marjolein Klop

Likeability of6

Zelfhulpconsumptie

26 JAN 2020

Kijk eens rond in de gemiddelde boekhandel. Wat valt er dan op? Naast de gebruikelijke literaire top 10 en de kookboeken met uiteenlopende diëten inclusief nog meer beloftes (maar dat is een ander onderwerp), treedt er een andere categorie op de voorgrond: de zelfhulpboeken. Zelfhulpboeken die ons onder andere vertellen te consuminderen, te mediteren en genoeg dankbaarheid te tonen. Nu is dit geen pleidooi tegen zelfhulpboeken, en begrijp ik het bestaan en succes volledig: wie wil er niet alles uit zijn leven halen? Al helemaal nu het januari is en de goede voornemens nog net niet helemaal vergeten zijn (hoewel de meeste goede voornemens al op 19 januari gesneuveld zouden zijn).

Maar nadat ik zelf ook de nodige zelfhulpboeken gelezen heb, kan ik concluderen dat je jezelf niet vooruithelpt met het lezen alleen: er moet actie volgen. Maar hoe verminder je dan het consumentisme en handel je naar wat in het boek gepredikt wordt? En belangrijker, wat te doen als boeken elkaar tegenspreken? Zelf denk ik dat het helpt om niet alleen passief te lezen, maar jezelf te motiveren het boek actief te gebruiken, bijvoorbeeld door de tekst te verwerken: schrijf je eigen ideeën en meningen hierover op en maak deze bespreekbaar. En vooral, neem de tijd om de boeken te verwerken door even niets te doen, een wandeling te maken of heel lang onder de douche te staan. Dit maakt dat je enerzijds trouw blijft aan jezelf en de tegenstrijdige opvattingen in verschillende boeken niet meer van belang zijn. Je vormt hieruit immers je eigen opvattingen.

Toch blijf ik de boeken consumeren alsof het thrillers zijn. Lezen ze dan te makkelijk weg? Zouden ze misschien wat zwaardere kost moeten bevatten? Daar ben ik het ook weer niet mee eens. Ik denk dat de toegankelijkheid en leesbaarheid de uiteindelijke actie juist weer ten goede komen. Van alles wat je leest, steek je wel wat op, dat valt niet te ontkennen. Maar hoe haal je het maximale uit een zelfhulpboek? Ook hier blijken weer zelfhulpboeken over geschreven te zijn. Misschien wordt het tijd om die ook maar eens in huis te halen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_38a972b617790aa1d5eff97ceaeb858dbb5d208e_avataruser_30a79e2618065edd40baa9adeb849d1577a7a3da_avataruser_f7cf5778a2c9a30c267e29ec5bdcbf053ea3397d_avatar

pen icon

Dasha Z

Likeability of6

Wees bewust van je privileges

26 JAN 2020

Ik weet het nog als de dag van gisteren toen ik geïmmigreerd was naar Nederland. Wat is het toch een fantastisch land met goede gezondheidszorg en fatsoenlijk onderwijs voor iedereen. Waar je solide wegen hebt in plaats van joekels van gaten in de wegen (zoals in het Oostblok) waardoor je je genoodzaakt voelt om tegenover de auto te verontschuldigen. Een land waar je een relatief lage inkomensongelijkheid hebt en waar het niet nodig is om een bankbiljet in je rijbewijs te leggen als je door de politie wordt aangehouden. En toch... dit is voor ons vanzelfsprekend.

Kortgeleden heeft een BN'er trots meegedeeld dat ze in anderhalf jaar tijd twee bestsellers (100.000+) heeft verwezenlijkt. Hét recept (volgens haar) om er te komen: geloof in jezelf, werk slim en hard, zeur niet als het moeilijk wordt en geef niet op. Kortgezegd: je succes komt uit jezelf. Echter, er zijn verschillende soorten succes. Een heer antwoordde haar dan ook: 'je succes is je gegund, maar bepaalde privileges, zoals uiterlijk, bekendheid, rijkdom, (beroemde) connecties, openen veel deuren die voor anderen gesloten blijven.’ Hij complimenteerde haar, maar gaf ook aan dat ze eerlijk en realistisch moest zijn. Als talentvolle en hardwerkende mensen soortgelijk succes ambiëren, maar niet behalen, denken ze dat het aan hen ligt.

Onderbouwde feedback werd als jaloezie en afgunst geïnterpreteerd. Er heerst nog altijd een ‘you’re either with us or against us’ mentaliteit. Jammer. Je kunt iemand zijn succes gunnen en daarnaast erop wijzen dat hetzelfde succes niet voor iedereen weg is gelegd. Het leven is vooral en/en, niet of/of.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_d8a0b62a65d864550e81ec15864332fcd12e48d1_avataruser_9851bbd91047f2e47da1e34ea605099eafe02b79_avatar

pen icon

Erwin Troost

De nu generatie

26 JAN 2020

Op een normale dag ga ik voor de tweede keer naar de supermarkt. Dat doe ik normaal ook niet hoor. Ik was een dagje vrij en dacht: even wat voorraad aanleggen. Ik sta voor de tweede keer bij hetzelfde kassameisje. “Hey, ben je alweer hier.” “Ja, ik ben brieven aan het schrijven en kreeg kramp. Dus moest even gaan wandelen.” Ze keek me raar aan en zei: “Maar je kan toch ook gewoon WhatsAppen?” En deed met haar vingers na hoe dat werkte. Ik vertelde dat mensen soms toch graag liever een brief nodig hebben met echte woorden en warmte.” Ze ging verder met mijn boodschappen scannen. “Misschien wil jij wel eens een brief.” Ze keek ineens bevreemd en antwoordde: “Mijn relatie is pas uit en ik ben niet toe aan iets nieuws.” Ehm dûh!? WTF!? Wat is hier zojuist gebeurd? Het begon met een brief waarmee je iemand liefde, kracht, zorg, troost, een lach, boodschap, warmte of licht wil geven. Geen vluchtig verhaal mee wil delen in deze snelle wereld, waarin kassameisjes in hun vrije tijd hun eigen boodschappen scannen en niet weten dat ze daarmee hun eigen baan en kassastoel onder hun kont wegschoppen. Maar nee, terwijl ik als klant daar sta betrekt zij dit op zichzelf, alsof brieven gebruikt worden als goedkope versiertruc?

OMG. De kloof tussen de nu generatie en generatie X wordt nu wel heel groot. Afgelopen week hoorde ik twee mannen praten over een airfryer xxl. Daar kun je dus alles instoppen. Aardappels, groente, vlees, pizza’s, frites. Ik begreep wederom niets van het gesprek. Ik ben heel dom, maar ik heb nog nooit een pizza getroffen in de supermarkt en frites. Ik schaam mij ervoor dat zij het wel weten te vinden. Of zijn zij tevreden met slechte kwantiteit? Dan hebben ze namelijk meer tijd om te gamen of te bingewatchen.

O ja, een pizza bij Domino’s is ook geen pizza. De mens is wat ie eet toch? Komt een man met zijn dochter bij Domino’s. Waargebeurd. En hij kijkt totaal niet om naar zijn dochter die enthousiast bij de balie staat. Op een gegeven moment klinkt er een bliep uit zijn telefoon en zegt hij: “Hoeft niet schatje. Ik heb al besteld met de WhatsApp.” Na een half uur wachten raken dochter en man geïrriteerd. De balieman kijkt zijn telefoon na en hij blijkt bij het verkeerde filiaal te hebben besteld. Wie besteld er nou een pizza in da house of pizza met een mobiel?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Minoesjka Marinisse

Is Nederland nog een democratie?

25 JAN 2020

“Democratie is een regering van de meerderheid die rekening houdt met de noden en wensen van de minderheid, met daarbij een vrije pers en een onafhankelijke rechtsstaat”. Met deze definitie ben ik van mening dat Nederland geen democratie is. Voor je uit je slof schiet, laat het me uitleggen.

Nederland wordt nu geregeerd door de VVD, CDA, D66 en de ChristenUnie. Ondanks dat zij samen een meerderheid vormen, zijn zij niet allemaal de grotere partijen van de verkiezingen in 2017. De PVV was bijvoorbeeld de op een na grootste partij. In mijn optiek moeten de grootste partijen met elkaar een regering vormen. Zij zijn namelijk de partijen die de meerderheid van Nederland heeft gekozen om het land te regeren. Is het nu namelijk niet stiekem een regering van een minderheid die zich geforceerd heeft in een meerderheid? De ChristenUnie is namelijk met 5 zegels toch echt niet een partij die door de meerderheid van Nederland is gekozen.

In Nederland hebben we vrijheid van meningsuiting, daarom kan ik deze column schrijven. Toch is de pers niet helemaal vrij. Neem nu RTL Boulevard die niet naar de fotosessie van het koninklijk gezin mag. Ze hebben namelijk een foto van het gezin laten zien, die ze van een openbare Instagram account hebben. Bij andere bekende Nederlanders is dit normaal, maar bij het koninklijk gezin mag dit niet. De pers is dus toch niet vrij.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Roos Verbrugh

Likeability of5

Een spoor van herinneringen

25 JAN 2020

Het station is niet meer zoals ik hem vroeger kende. Treincoupés zijn vernieuwd en de AH to Go heeft nieuwe broodjes en de Smullers een nieuwe kroket. Wij zijn geen dames meer en ook geen heren, maar reizigers, en het toilet kost 70 cent. Er staan dichte poortjes en er is een stationspiano voor de muzikale reiziger die zijn trein niet meer redt.

Maar we duwen nog steeds voor we de trein instappen. Julia’ s pasta carbonara smaakt nog steeds niet naar kaas en de metro is nog altijd na vijf minuten uitgelezen. We luisteren nog steeds naar elkaars roddels. Schrikken altijd nog van het lawaai van de prullenbak. We horen ieder telefoongesprek en koesteren de stilte coupé. En we zijn onze ov-kaart kwijt, nét op het moment dat de conducteur voor je neus staat.

De trein rijdt nog steeds van Nijmegen, naar Arnhem, naar Ede. En van Ede naar Veenendaal en van Driebergen naar Utrecht. En ook altijd weer terug.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_505f9f1396f6730f71d4fbca0d447f8e10fcc24a_avatar

pen icon

Evelien Deblock

Verrassing

25 JAN 2020

Controle van de CV-ketel was hard nodig, wij zijn van die onverlaten zonder een vast onderhoudscontract. De monteur van het verkozen bedrijf zou in de ochtenduren voor komen rijden. Man zou de vaksbekwame medewerker ontvangen en ik ging naar mijn plaats van arbeid. Toen ik uren later terugkwam stonden zowel het bedrijfsbusje als de wagen van Man nog voor de deur; zowel de aanvangstijd als de werkzaamheden waren iets uitgelopen. Ik stapte naar binnen. De gang lag vol haren van onze chihuahua met territoriumdrift die de monteur bij iedere gang op de trap had laten weten dat hij niet van diens bezoek gecharmeerd was. Ook lagen er zand en grassprietjes op de tegels, de gevolgen van wonen in een nieuwbouwwijk in aanbouw en de voetbaltraining van Zoon de avond ervoor. De sporen waren te zien tot in de woonkamer.
‘Had je niet even kunnen stofzuigen?’ vroeg ik Man. Hij keek met ogen vol verbazing de kamer rond, zelfs de hond volgde zijn blik. ‘Hoezo, het is toch opgeruimd? Ik heb wel de openhaard schoongemaakt. Met de stofzuiger!’, meldde hij triomfantelijk.

Precies op dat moment hoorde ik boven het geluid van een stofzuiger die werd aangezet. De monteur had wel oog voor zijn omgeving en die woonde hier niet eens.
‘Er zat allemaal kalk in de leidingen, dat heeft hij los staan bikken,’ verklaarde Man. ‘Dan ga ik er nu maar vandoor, tot vanavond!’
Mopperend pakte ik de stofzuiger uit de bijkeuken, we hebben nota bene twee van die apparaten. Gadegeslagen door een argwanende hond rolde ik het snoer uit om mij aan mijn taak te wijden. Toen de monteur zijn klus had afgerond besloot ik de trap ook maar langs te gaan en natuurlijk eindigde ik met alle slaapkamers. Af en toe sputterde de stofzuiger wat tegen en gaf het apparaat aan dat het filter gereinigd diende te worden. Dat kwam natuurlijk door die zooi uit de openhaard. Nu hebben we een zakloze stofzuiger en het filter kan bereikt worden middels het losschroeven van de afsluiting aan de onderkant waarna het filter eruit valt en de hele omgeving door een grijze stoflaag wordt bedekt. Ik stond vanzelfsprekend buiten toen ik deze opgave voor mijn rekening nam en omdat er aardig wat wind stond was ik degene die onder het stof eindigde. Ooit weleens grappige beelden in een comedyshow gezien waarbij een persoon en een urn waren betrokken? Ik klopte het stof zoveel mogelijk van me af, desondanks week de hond de hele verdere dag niet meer van mijn zijde.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Thom Bijzitter

Likeability of5

De wereld staat in brand

25 JAN 2020

De onthulling van een transgender , de uitbraak van coronavirus of wateroverlast in Spanje . De hele wereld staat in brand als je het nieuws moet geloven. Oke, als je in Australië bent dan snap ik dat je die indruk krijgt. Het is echter datzelfde land waar ze goed begrijpen dat het leven ook in slechte periodes gewoon doorgaat. Wielrennen , tennissen, Formule 1 en minder belangrijke zaken gaan gewoon door. De rest van de wereld kan daar nog wat van leren. Het coronavirus maakt mensen enorm angstig.
. In mijn jeugdjaren had ik elke zondag wel last van een coronavirusje . Tijdens mijn vakantie naar Renesse zelfs een week lang. In die periode was je juist blij als je lotgenoten had.

In Spanje is de hysterie echter nog groter naar mijn mening. Mensen vonden het verontrustend dat er zeewater en schuim door de straten liep als gevolg van weersomstandigheden. Je zou denken dat mensen in een land waar duizenden personen elkaar jaarlijks met tomaten bekogelen en waar soms stieren achter je aan rennen niet zo snel in paniek zouden raken. We mogen wel wat meer relativeren vind ik . Ik ga me in ieder geval pas echt zorgen maken als ooit blijkt dat Ridouan Taghi of een of andere grote crimineel onder de lagen make- up van Nikkie Tutorials vandaan komt of als Desi Bouterse premier van Nederland wordt. Tot die tijd maak ik me nergens druk over en geniet ik van een corona op een ongeplande Spaanse schuimparty.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_058707fdb4a5d1b911f5c2ebc999edaafc51081a_avatar

pen icon

Maaike Raat

Beste Denise,

24 JAN 2020

Daar zat je dan achter jouw laptop. Precies op het goede moment. Wat heb jij geluk gehad toen je mijn concertkaartjes voor €5,88 per stuk online zag komen. Wat was je snel! Binnen drie minuten had je de kaartjes van mij gekocht. Betaald en niks meer aan doen, dacht je vast. Maar zo makkelijk kom je niet van mij af.

Terug naar vorige week waarin ik naar eigen zeggen mijn domste moment van het jaar beleefde. Ik besloot mijn concerttickets online te verkopen. De website gaf keurig aan dat ik de ticketprijs moest invoeren. €49,- per stuk om precies te zijn. Eén van de laatste stappen was het invoeren van de verkoopprijs. Ik zie in mijn ooghoek staan: denk aan de servicekosten. Ohja! Ik voer in €5,88 per stuk en klik op verzenden. Je voelt ‘m al aankomen.

Wat zou jij doen in deze situatie? Ik heb meteen de klantenservice van de desbetreffende website gebeld en de situatie uitgelegd. Helaas konden zij weinig voor mij betekenen. De klantenservice heeft contact gezocht met de koper in de hoop de kaartjes voor een redelijke prijs alsnog te kunnen verkopen. Allemaal tevergeefs. De koper wenst niet met mij in contact te komen en gaat dus lekker op mijn kosten naar het concert.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

wow
user_571d0fc1e3ab0137c085b2802908d464033fd8b7_avataruser_1ac66b9e19a68bb6d1531692ea55832f5414c24f_avataruser_211ba52e68021612e49eff0bcd6b7ee6c5111271_avatar

pen icon

Wies Kerrebijn

Likeability of7

'Jij bent zeker een feminist'

24 JAN 2020

Met een biertje in mijn hand sta ik gezellig met vrienden te kletsen over koetjes en kalfjes. Vragen als “heb je nog wat leuks gedaan dit weekend?” en “heb je die nieuwe film al gezien?” zijn de gespreksonderwerpen van de avond. Totdat ik word voorgesteld aan een jongen die rechten studeert aan de universiteit. Al snel verandert het gespreksonderwerp naar ‘studie’. “Dus, wat studeer jij eigenlijk?” Ik zie de bui al hangen, en neem nog een grote slok van mijn biertje voordat de hel losbreekt. “Gender studies”, zeg ik, en vraag me nu al af waar ik aan begonnen ben.

Overspoeld word ik met vragen van onbegrip; wat het is, waarom ik dat studeer, en of je er uiteindelijk wel iets mee kan. “Jij bent zeker een feminist” zijn de woorden die zijn lippen ontsnappen. Zucht. Begrijp me niet verkeerd; ik houd ervan om discussies te hebben over dit soort onderwerpen, maar af en toe is het ook ontzettend vermoeiend. Bij de term ‘feminist’ denken mensen vrijwel meteen aan een radicale feministische vrouw die een hekel heeft aan mannen en alle regels die aan vrouwen worden opgelegd door de huidige maatschappij, zoals oksels scheren en voor het huishouden zorgen, verwerpt. Maar dit is een stereotyperend en foutief beeld, want er zijn zoveel gradaties. Feminisme gaat over de gelijkheid van alle genders; vrouw, man, queer, non-binair, of hoe je je ook wil identificeren. Het gaat niet over de heerschappij van vrouwen, maar wél om het feit dat vrouwen in de geschiedenis structureel zijn achtergesteld en nog steeds geen gelijkwaardige positie hebben behaald ten opzichte van mannen. Het frustreert me dat de term zo negatief is, want ik geloof er sterk in dat stiekem veel mensen ‘feminist’ zijn. Wie is er nou niet voor gelijkheid?

“Maar wat moet er volgens jou dan nog veranderen in Nederland? Vrouwen zijn toch al gelijk aan mannen?” Zucht. Helaas doe ik geen onderzoek met als case-study Nederland, maar ik weet wél dat er ook in ons ‘tolerante’ landje nog geen gelijkheid is. Kijk maar eens naar de statistieken van het aantal vrouwen in de politiek of op economisch gebied. Toch gaat feminisme niet alleen over vrouwen; ook de eisen waar mannen aan ‘moeten’ voldoen zijn af en toe absurd. Als man ben je niet meteen minderwaardig als je voor je kinderen zorgt of wat gevoeliger bent.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_3cfc9284789f7731e96b53c756292e1cc41cbd5a_avataruser_2042602f6e139542e58d51f4812cd28fa4b2b232_avataruser_8e64368248129f2556028c412e8e754eca817f60_avatar

+6


pen icon

Juliet Foet

Likeability of5

Waarom Social Media ons hedendaagse beeld verstoort

24 JAN 2020

Het is ochtend. De wekker is net af gegaan. Ik snooze niet, maar pak mijn telefoon erbij om te kijken of ik nog nieuwe berichten heb ontvangen. Al snel open ik in een standaard volgorde verschillende apps. Beginnend met Instagram om vervolgens Facebook en Snapchat te openen. Het is een standaard routine geworden. Het voelt alsof die routine belangrijker is dan aan de keukentafel een goed ontbijt eten. Waarom doe ik dit? En waarom ben ik niet de enige die haar dag met deze routine begint?

Social media is een nieuwe leefwijze geworden die onmisbaar is uit ons dagelijks leven. Continue zijn we bezig met het scrollen, liken en swipen op deze applicaties. Maar wat willen we hieruit halen?

Niet alleen willen we kijken naar hoe andere mensen hun leven leiden. Ook willen wij graag aandacht voor de ´leuke´ dingen die plaatsvinden in ons leven. Het gaat natuurlijk maar om 1 ding, en dat is het ontvangen van zoveel mogelijk likes. Je herkent het vast wel, het moment waarop je een foto plaatst en de likes beginnen op te komen. Misschien wel niet zoveel als dat jij had gehoopt… Gedurende de dag komen de mooiste afbeeldingen voorbij op de social media kanalen, je ziet dat je hele omgeving gelukkig is. Waarom dat dwangmatige gevoel dat we alles bij moeten houden? Omdat wij enorm de behoefte hebben om onszelf te spiegelen aan onze omgeving. Zie het als vergelijkingsmateriaal, materiaal dat SOMS helpt om ons goed te voelen. Materiaal dat ons VAAK helpt om onzeker te worden over onszelf. Het ergste is, we willen er ook daadwerkelijk veel tijd in steken om goed voor de dag te komen op social media.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_f9f4c06216ea4b998552fadce06c9d81b4cf96ca_avatar

pen icon

Joop van der Laan

Likeability of5

Geef nooit op

24 JAN 2020

Het is druk in de havenkroeg, strijdende koppels breken zich het hoofd over de vragen tijdens de grote voetbalquiz. Het inschrijfgeld dat ze bijeenbrengen gaat zoals elk jaar naar een goed doel en dit keer is dat Erasmus MC, afdeling oncologie. De superspecialisten die hard werken om kankerpatiënten te repareren. Uitstekend initiatief met een dubbel gevoel omdat ik deze geweldige avond zelf mag presenteren en ook twee keer aan de beurt ben geweest met deze rotziekte. En ja, mijn behandeling was ook bij die afdeling, in Rotterdam.

Uitstekende timing ook, binnenkort is het Wereldkankerdag waarop wereldwijd wordt stilgestaan bij de impact van kanker. Met de missie om het bewustzijn rondom kanker te vergroten. Want 1 op de 3 mensen krijgt er direct mee te maken. Tel uw zegeningen, pluk de dag en geniet van het leven, om de bekende deuren maar eens open te trappen.

Bij dit soort activiteiten dringt het gevoel van enorme machteloosheid zich op. Wanneer er iemand in je omgeving ernstig ziek wordt of, zelfs erger, doodgaat en er is niets wat je kunt doen. Daarom gaan we zwemmen, hardlopen, een berg op fietsen en dus ook een voetbalquiz organiseren. Allemaal met een doel. Bij wijze van tegemoetkoming omdat we er geen grip op hebben, in de wetenschap dat het morgen zomaar jezelf kan overkomen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_9845542c3e918b8a39ce3f033577e74438364186_avatar

pen icon

Marcel van Loo

ChristenDom

24 JAN 2020

‘Ik hoop dat jij ooit hetzelfde levensgeluk zal vinden in het Christendom als ik,’ zei mijn broer ooit tegen mij in zijn auto, met de bijbel voor ons op het dashboardkastje. Het was vlak na een begrafenis en ik schrok enorm van deze uitspraak. Het voelde als een waardeoordeel over mijn heidense bestaan.

We groeiden op in de Biblebelt en gingen elke zondag naar de kerk. Als kind had ik al vrij snel door dat dit absoluut niet mijn kopje thee was. De bijbelverhalen leken op fantasie, de muziek was monotoom, verdrietig & soms opzwepend en de preek slaapverwekkend.

Naarmate ik ouder werd, realiseerde ik geluk te hebben gehad met ‘onze’ relatief milde vorm van het geloof omdat ik ook andere vormen van geloof zag in ons dorp. Waar bij ons veel kon, was elders ondenkbaar. Homoseksualiteit? Hij is ziek, stuur hem naar de dokter! Een vrouwelijke dominee? Koken moet ze! Kinderen inenten? God bepaalt!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Hans Docter

Zijn omvang is klein, maar zijn daden benne groot

24 JAN 2020

Wij hebben thuis een hond, nou ja hond, een hondje.
Een mormel genaamd scooter.
En honden moeten uitgelaten worden.
En elke keer als ik hem uitlaat, hem bekijk, en zie hoe hij zich gedraagt, valt me altijd iets op.
Hoe klein hij ook is, hij is voor geen enkele hond bang.
Bij een van onze laatste wandelingen wilde hij zelfs twee veel grotere honden te lijf.
Het maakte hem niet uit.
Dit soort honden, zijn familie van terriers, en dat zijn volhouders.
Ze vechten tot hun dood.
Het is in feite een kleine hond met een hele grote bek, en een heleboel lef.
Het is eigenlijk een hond met een grootheidswaanzin.111

Hij denkt dat hij groot is, en mee kan doen met de grotere honden.
Toen realiseerde ik me, dat ik deze hond kan vergelijken met Nederland.
Wij zijn ook een klein land, maar willen groot zijn in heel de wereld.
Wij willen overal aan meedoen.
Het is net alsof, hoe klein we zijn, hoe groter we willen lijken.
Alleen in tegenstelling tot de hond, halen wij wel succes uit onze pogingen.
Weten we mee te tellen in de wereld.
Winnen we terrein met onze exportprodukten.
Kunnen we zeggen, dat we op een of andere manier, groot kunnen zijn.
En winnen we aanzien in de wereld.105
Op alle terreinen, van ontwikkelingswerk, sport, waterwerken, transport, zijn wij
een grote speler.
Neem nou Disney, dat ons land, als enige hun nieuwe dienst disney+ laat testen,
gewoon omdat wij het snelste internet hebben.
Of neem nou de comingout van NIkkie tutorials, die het zelfs redt tot de show van Ellen
Degeneres.
Een dame die met youtube de meeste beroemde artiesten weet te bereiken.
Of Tiesto, van Buuren, en Hardwell, om maar een paar te noemen, die ettelijke malen
DJ van het jaar zijn geworden, en nu miljoenen verdienen.
Dan heb ik het nog niet eens over onze sporters, die door weten te dringen tot de hoogste regionen.107
En natuurlijk als toefje slagroom op de taart, het winnen van het songfestival.
Daaruit blijkt dat wij volhouders zijn, dat we ons niet laten kisten.
Wij zijn als mijn hond, zolang we maar groot denken, maakt het niet uit dat we klein zijn, maar kunnen
we tot grote daden komen.
Het geeft mij een groot trots gevoel voor mijn hond.
Ik denk dat ik hem maar eens ga verwennen met een koekje, en nog maar eens een extra rondje ga lopen,
om mij zo te doen beseffen, dat er altijd iets is, waar je een positief over kan denken.
Fijne dag allemaal, en geniet van uw viervoeter.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Deborah van der Mars

Likeability of5

Innerlijke stem

23 JAN 2020

‘Uit onderzoek van Linkedin blijkt dat 70 procent van de werknemers stress ervaart door een verstoorde balans tussen werk en privéleven.’ Hiermee opende het artikel in Metro van woensdag 22 januari naar aanleiding van de Workjuice Podcast over stress, burn-out en andere vervelende verschijnselen van onze huidige druk-druk-druk-maatschappij. Dat is best een pittige conclusie. Het raakte me toen ik besefte dat die conclusie betekent dat van alle mensen die ik vanochtend in de trein was tegengekomen, meer dan de helft deze conclusie dus leeft!

Ik las het artikel terwijl ik (vrouw, 40 jaar, herstellende van een burn-out) op weg was naar mijn coach. Een coach die mij helpt om in de tweede fase van mijn burn-out, mijn gevoel weer leidend te laten zijn in wat ik doe en hoe ik ander gedrag kan inzetten dat mij dichter brengt bij wie ik werkelijk ben in plaats van wat ik van huis uit heb meegekregen. En dat is nodig want toen ik uit de ik-heb-het-niet-zien-aankomen-maar-ik-val-keihard-naar-beneden-fase kwam, dacht ik in eerste instantie dat ik het allemaal wel weer alleen kon. Op de oude voet verder maar dan ‘uitgerust’ na 6 maanden ‘niks’ doen.

Niets was minder waar. Mijn burn-out was niet alleen een signaal van mijn lijf en hoofd dat de batterij echt he-le-maal leeg was, het was ook een noodkreet om aan te geven dat het écht anders moest. Niet meer alleen de focus op de ander en de buitenwereld, maar naar binnen en de focus op mezelf. Wat geeft mij rust en ontspanning en bovenal plezier?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_f9f4c06216ea4b998552fadce06c9d81b4cf96ca_avatar

pen icon

Jerry Weidema

Fantaseren kun je leren

23 JAN 2020

Voor mijn werk als freelancer in de horeca pak ik vaak het OV naar verschillende plekken in het land. Sommigen kijken ertegenop om zich na een lange werkdag weer in die drukke metro of trein te persen. Maar ik niet. Ik vind dat fantastisch!

Telkens weer realiseer ik me dat je de honderden mensen die je op een dag voorbijloopt, allemaal voor de allereerste keer ziet. En je ziet ze ook voor de laatste keer. Of niet! Maar dan kun je het je in beide gevallen waarschijnlijk niet herinneren. En morgen zie je er weer honderden. Jezus, hoeveel mensen bestaan er wel niet.

Ik knik beleefd naar de persoon tegenover mij. Mijn gedachten fantaseren zich los over hoe het leven van deze medereiziger eruit ziet. Waar gaat hij precies heen? Hoe zal hij wonen? Wie weet kan ik wel veel van hem leren. Hij stapt uit. Ik zal het nooit weten. Op naar de volgende.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?