Lezerscolumn

pen icon

Hub Coumans

Likeability of6

Mama Marktplaats

18 JUN 2019

Onze moeder deed al duurzaam voordat het cool werd. Vroeger was dat afzien. Op school werden we uitgelachen omdat we ons brood niet meekregen in een splinternieuw plastic zakje, maar in een oude chipszak. Vandaag de dag smullen de hipsterbloggers van dit soort efficiënte ingrepen. Hoe dan ook, zo'n milieubewuste instelling brengt moeilijkheden met zich mee. Zeker als een jarenlang uitgestelde verhuizing dan toch definitief voor de deur staat. Naar tweehonderd kilometer verderop, en twee verdiepingen kleiner.

Er was veel in huis. Onze moeder mixt een lichte verzamelziekte met handelsdrift; hergebruik is tenslotte duurzamer dan bewaren. Als top-adverteerster op Marktplaats helpt ze het liefst elke lege pen aan een nieuwe eigenaar. Maar uiteindelijk is er weinig vraag naar wat ze allemaal te bieden heeft. Zo stond het huis voor vertrek nog propvol en was het even slikken: kilo's kleding, knuffels, kaarten, knopen, computerapparatuur, glaswerk, en meubels moesten ruim baan maken. Gewoon nog goed spul. Geen pretje voor iemand die de waarde al inziet van lege pennenhulsjes en chipszakken.

Het gros van de inboedel ging in eerste instantie naar de tweedehandswinkels. Het grofvuil was uiteraard een no-go. Alleen nemen tweedehandswinkels lang niet alle gratis spullen aan. Sterker nog, mijn vader moest na heel wat ritjes naar de stort nog apart op en neer voor twee onaangetaste kasten. De winkel in kwestie had de foto's al goedgekeurd, maar op de laatste dag voor vertrek zagen ze het toch niet helemaal zitten.
Ik heb het sentiment van Mama Marktplaats geërfd en voel de pijn wanneer de kleinste bruikbare dingen worden weggegooid. Als je daaronder lijdt is het lastig leven. Daarom denk ik liever aan de spullen die via de tweedehandswinkel daadwerkelijk nog hergebruikt gaan worden. Al is dat waarschijnlijk slechts denkbeeldige duurzaamheid.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_d459da9a05b9f218e4134eccb772b5d4bce66ed1_avataruser_1210663f9e67a808fa3d96225a9567b785cd4f77_avatar

pen icon

Renze Borkent

Bloeien

GISTEREN

Hij stond al zijn hele leven aan de rand van het bos. Het was november en hij had het koud. De kou trok zo diep zijn haarvaten binnen dat hij huiverde. Een zuchtje wind deed de rest en nam een paar van zijn bladeren mee. Loslaten. Het was niet zijn sterke punt, maar zo ging het nu eenmaal, hij moest wel. In het najaar, als de dagen korter en kouder werden, de wind venijniger en de winter op komst was, kreeg hij weer die donkere gedachten die hem verlamden en hem ook van binnen deed bevriezen. Wat deed hij hier nog aan de rand van het bos? Hij was hier een van de velen, een anonieme boom in de schaduw van zijn grote broers. Hij stond hier maar een beetje wortel te schieten, uitdijend met meer en meer jaarringen, in een eeuwige cadans meebewegend, dan weer blaadjes erbij, dan weer blaadjes eraf. Beetje meedeinen met de grillen van de natuur. Was dat het nu?
Was hij niet voor iets groters bestemd? Een mooiere plek? Een betekenisvoller leven? De mensen die langsliepen hadden het maar makkelijk. Ze konden gewoon hun Funda-gevoel achterna, ze hoefden alleen maar een beslissing te nemen, en hup – ze zitten zo in hun droomboerderijtje in een of ander lieftallig dorp. Ze verhuizen hun spullen en heffen ’s avonds op de veranda het glas. Ze zeggen: vanaf nu wordt alles even heerlijk.
Hij kon dat niet, hij was bestemd voor deze plek. Het begon allemaal zo veelbelovend. Hij zou hier bloeien, hij zou groot worden en sterk, steeds wijder en voller, steeds meer om te omarmen, steeds meer om te beschaduwen. Het wachten was op de doorbraak. Die zou komen. Elke ochtend stond hij hoopvol te wachten. Maar toen kwamen de anderen, nog groter en sterker dan hij, gezonder en energieker, breder en hoger, hem restte een bescheiden plekje aan de rand.
Hij keek nog eens goed naar de mensen die langsliepen. Ze zagen er gejaagd uit. Onrustig zochten ze naar plekken waar ze wél gelukkig konden zijn. Bergen beklimmen en de top bereiken. Het ultieme doel achterna, naar boven, zwoegen, zweten, om je heen slaan, weg hier. Vooral dat: weg hier. Streven naar dat wat er nog niet is.
In die zin had hij een overzichtelijk bestaan. Dit is het. Deze plek, dit leven. Bloeien doe je hier en nu, niet straks ergens anders. Hij had bovendien tijd om zo nu en dan om zich heen te kijken. Hij zag een groepje kinderen onder hem staan. Ze speelden met zijn bladeren, de meest felgekleurde namen ze mee.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_e84bd5b1d0e0e8f9506b2adff63951812e8a13c7_avataruser_430e611cc5c1d503b3eb79b2c5ba3a2825b59127_avataruser_159ae67af55967da68dd5ddbe7b2b6ea54316185_avatar

+100


pen icon

Nathalie Brandt

Neurodiversiteit op de werkvloer

GISTEREN

Laatst kreeg ik van iemand die mij in één woord moest omschrijven te horen dat mijn gedrevenheid mijn meest prominente eigenschap is. Dat vond ik heel bijzonder om te horen en een prachtig compliment. En als ik er zo over nadenk is dat denk ik ook waar mijn kracht ligt. Hoewel er natuurlijk ook valkuilen aan zitten die ik maar al te goed herken (moeilijk kunnen stoppen, teveel hooi op de vork willen nemen).

Gedrevenheid is een eigenschap die erg wordt gewaardeerd op de werkvloer. Gedreven werknemers zijn betrokken en voeren hun werk met passie uit, wat niet alleen betere werkresultaten oplevert maar ook een inspirerende en motiverende uitwerking heeft op de collega’s die met hen samenwerken. De belangrijkste voorwaarde om je gedrevenheid tot bloei te laten komen is wel dat je werk doet wat bij je past en waarin je je kwaliteiten optimaal kunt benutten.

Vanuit dit oogpunt zou ik graag het belang willen benadrukken van neurodiversiteit op de werkvloer. Mensen die buiten het neurotypische spectrum vallen – mensen met autisme, AD(H)D, dyslexie, enz. – behoren tot de meest gedreven personen die er bestaan. Juist omdat ze die innerlijke drive hebben om de onderwerpen die hun interesse hebben tot in detail te bestuderen en er alles uit te halen wat er in zit.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Robert Beernink

PolderPiet

GISTEREN

Erken de werkelijkheid, maak er echter geen waarheid van want dan worden waardeoordelen geveld terwijl iedereen in de eigen waarde wil blijven. Dit geldt niet alleen voor, bijvoorbeeld, ons slavernijverleden, onze rol in Indië en tijdens VN- missies maar ook voor het actuele Z-woord. Wat zien we? Kinderen kijken vol spanning uit naar de komst van de serieuze Sint. Gelukkig is zijn vriendelijke side-kick erbij, de grappenmaker die zorgt voor de ontspannende lach. De clown schminkt zich doorgaans wit, nu zwart. Daaraan wordt hij herkend. Roetvegen zijn van beide niets. Het kind wil niet bedrogen worden, moet ervan huilen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Rachida Issaoui

Likeability of6

Tranen zijn zout

GISTEREN

Je groeit als mens, eigenlijk net als een boom. Naarmate dat je ouder wordt raken de wortels dieper in de grond. Je weet steeds beter wat je wil en met wie je dit wil delen. Je wordt steeds sterker en standvastiger in je keuzes.

Zo'n groeiproces kan lang duren, afhankelijk van je persoonlijkheid en je omgevingsfactoren.
Een partner speelt vaak ook een rol, want is deze blij met je persoonlijke groei, is deze blij met hoe je je transformeert? Of houdt je partner je tegen en groeit niet mee?

Wanneer je nog een jong kind bent en je ouders je stimuleren om te leren en iets te worden ben je je totaal nog niet bewust van wat het leven nu precies inhoudt.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_174b47034a66c239bf8a1894f86a67435bf59c8a_avataruser_d051ce65a721f9cb91d4936076133a14b0098c48_avatar

pen icon

Cale columns

Likeability of5

Win-Win Forest Run!

GISTEREN

Dat vraag ik u af. Of Staatsbosbeheer aan de ene kant en de bewoners van Schoorl hetzelfde bedoelen als ze zeggen: ‘kappen, nou!’. Want waar de een handenwrijvend staat te popelen om de Corsicaanse dennen te vellen, staat de ander handenwringend af te wachten. Je hoeft geen bomenknuffelaar te zijn om de ware reden van de door de Provincie verordende kap te doorzien.

Als redenen worden biodiversiteit, laag grondwaterpeil, oprukkend bos, uitdroging van grond genoemd en dat zou opgelost worden als de percelen gekapt worden en er meer duin komt. Maar sinds wanneer rukt het bos op naar het strand? Dat gebeurt toch nooit? Al worden er door recreërende oosterburen kuilen genoeg gegraven, er wordt heus geen boom in geplant. Haalt een boom niet recht onder zich water uit de grond i.p.v uit een lap zand 50 meter verderop? En is het niet raar om een stuk natuur op te offeren voor een ander stuk natuur? Het wordt anders, maar wordt het er beter van? You win some, you lose some, het hout levert geld op, maar de bomen zijn we kwijt; dus haalt het weinig uit. Waarom niet kiezen voor win-win?

Is de houtopbrengst niet de eigenlijke reden? Het argument van oorspronkelijke biodiversiteit is vergezocht. De biodiversiteit van het IJsselmeer terugbrengen doe je toch ook niet door Flevoland weer onder water te zetten en Almere en Lelystad van de kaart te schrappen? De Haarlemmermeer, die (door Leeghwater bedacht) is gepolderd, door Schiphol weg te halen en terug te geven aan de zee? Het lijkt op de slager die zijn eigen vlees keurt als de ene overheid (Provincie) vergunning geeft aan een andere overheidsinstelling (Staatsbosbeheer) waardoor de bezuinigingen die de laatste hebben getroffen worden gecompenseerd door houtexploitatie.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_b0d9c53d19a696eabab7821f9736a9e7f1240c94_avatar

pen icon

Mariska Van Andel

Romeo en Julia

GISTEREN

Ken je die oude reclame van NS? Waarbij een jongen en meisje beide naar de trein sprinten, maar de jongen de trein net mist omdat hij niet kon inchecken. Nou, zo is het dus ook wanneer ik en mijn vriend samen proberen te reizen. Ik mis altijd die verdomde trein omdat ik mijn sleutels kwijt ben, mijn mobiel ben vergeten, geen saldo heb opgeladen of gewoon te laat ben vertrokken. Dus hier sta ik weer, verkleumend in een bushokje, te wachten. Wetend dat de liefde van mijn leven in een warme trein zit en ik daar gezellig een half uur naast had kunnen zitten, als ik niet weer eens mijn mobiel vergeten was. En zo neem ik weer, voor de zoveelste keer, de trein later. En zitten we allebei, weer, alleen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Derek Hogeweg

Misplaatst

GISTEREN

Sinds een FC Den Bosch-speler zondag "Zwarte Piet-liedjes" naar zijn hoofd kreeg geslingerd, lijkt racisme in de voetballerij terug van weggeweest. De voetbalelite, onder aanvoering van Depay en Wijnaldum, wist in ieder geval niet hoe snel ze een statement moest maken - want dit kon toch écht niet langer zo. "KNVB, wat gaan we hieraan doen?", luidde de hamvraag op Twitter.

Het bleef stil aan de overkant.

Spreekkoren in stadions: het is niets nieuws. Voetbalsupporters zijn er in alle soorten en maten, variërend van kantoorklerken die gewoon af en toe een potje willen zien, tot rambo's die bereid zijn de tegenpartij met een ijzeren staaf het ziekenhuis in te meppen. Er zitten dus ook figuren tussen die geen moeite hebben met termen als "kankerjood" en "kutneger", of oerwoudgeluiden maken zodra een donkere speler de bal krijgt.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Jeanne Vermeulen

Jezelf vergelijken met een Ikea kast?

20 NOV 2019

Een collega maakte de laatste de vergelijking van een persoonlijkheidstest en een Ikea kast. Geef een persoon een Ikea kast om in elkaar te zetten en je zult zien wat voor karakter erachter schuilt. Leuke vond ik dat, die vergelijking. Je hebt natuurlijk de denkers die eerst uitgebreid de beschrijving doornemen en een volwaardig plan maken of juist de bouwers die dit in één oogopslag zien en klaar is kast.

Waarnaar ik natuurlijk gelijk mijn eigen hersenspinsels liet kraken hoe mijn bouw proces er dan uit zou komen te zien. Uhhh niet?! Als er iemand is die geen gebruiksaanwijzingen leest ben ik het wel. Maar zal je denken dan heb je altijd nog je boerenverstand en technisch inzicht wat ervoor zorgt dat Billy in elkaar gezet wordt. Nou dat heb ik dus ook niet. Want op de één of andere manier weet ik het altijd te presteren dat de helft van de plankjes over blijven of er ineens 3 schroeven tekort komen waardoor het hele karwei net voor de finish toch mislukt.

Eindstand, denk ik dat de planten doormiddel gebroken in de kliko belanden. Of het moet zijn dat iemand inhuren ook laat zien wat voor persoonlijkheid er in mij schuilt?😀

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Jan Slingerland

Een Krimpense Turk!

20 NOV 2019

Onlangs heeft mijn vrouw mijn Levi’s spijkerbroek naar de Turkse kleermaker gebracht. Het merk Levi’s is momenteel heel erg trendy! Van de ene pijp moest tweeënhalve centimeter af en van de andere pijp anderhalve centimeter. Dat komt omdat mijn ene been korter is dan het andere. Je kunt ook zeggen dat mijn ene been langer is dan het andere. Het is maar hoe je het bekijkt! Foutje bij de afwerking zullen we maar zeggen. Normaal gesproken zou mijn vrouw dat werkje zelf doen, maar spijkerstof is toch iets anders dan een katoenen stofje. Naast deze Turkse kleermaker is er in onze gemeente ook een Turkse bakker. Lekker brood hoor! Ook op het werk heb ik veel mensen leren kennen van Turkse komaf. Wat velen niet weten is dat deze Hollandse kaaskop, ik dus, ook een Turk is. Een Krimpense Turk!

Er zijn twee verklaringen voor deze bijnaam. In de vlag van Krimpen aan den IJssel staan drie “halve manen”. Een halve maan wordt al snel in verband gebracht met Turkije. Inwoners uit buurgemeente Capelle aan den IJssel hadden het dus al gauw over “die Turken” als ze het over de inwoners uit Krimpen aan den IJssel hadden.

Een andere verklaring voor deze bijnaam is dat er vroeger in Krimpen aan den IJssel een koolteerfabriek gevestigd was. Mensen die daar werkten kwamen na een werkdag “zo zwart als een Turk” thuis. Zo werd gezegd. Zowel mijn vader als een oom hebben op de koolteerfabriek gewerkt en mijn opa is er portier geweest. Heel erg gezond werk was het niet. Koolteer is zeer kankerverwekkend en is een verboden product in Europa. Het rook er ook altijd heel apart.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Michiel Geurtse

Likeability of6

Door-één-deur-dag

20 NOV 2019

De laatste jaren is het elk jaar hetzelfde liedje. Dan breekt de eeuwige discussie aan die alleen maar feller en feller lijkt te worden. Jullie weten natuurlijk wel waar ik het over heb. De Paashaas.

Elk jaar weer die fanatieke protesten tegen wél gekleurde eieren of niet gekleurde eieren. Als ze niet gekleurd zijn dan vindt de blanke bevolking het witte ei zeer aanstootgevend en de donkere bevolking heeft dit juist weer met het bruine ei.

‘Ja,’ roept dan de witte ei aanhanger, ‘dat komt omdat ze uit de kont van een kip komen. Dat is normaal!’

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_5b1afda3fab8d576283a37c1c8025bcca691caa4_avataruser_490cc2d4f5e4de2b6ec1353d4880c9c9da846430_avatar

pen icon

Monique Louis

Sinterklaas in groep vijf

20 NOV 2019

’Ik vond de les saai, toen maakte ik okselscheetjes. Juf Jolanda stuurde me de klas uit’. Zoon vertelt het terloops terwijl hij geconcentreerd zijn frietje door de saus haalt.

‘En toen?‘ Toen mocht ik bij juf Sandra in de klas’. Een grote klodder saus komt op zijn shirt terecht. Ik kijk er naar, slik mijn woorden in. Zwijgend overhandig ik hem een servet. Hoe vond je dat? vraagt zijn vader. ‘Leuk, ik heb trema geleerd’. Hij stopt even met eten, zijn pupillen worden groot. Bijvoorbeeld kanoën, knieën. De juf stuurt me weg voor straf, maar ik vond het veel leuker bij juf Sandra’. Hij kijkt triomfantelijk.

Overmorgen moet zijn surprise af zijn. De schoenendoos die ik heb beplakt, staat op tafel. Heb een vierkant gesneden uit de deksel, folie aan de binnenkant bevestigd. Op de bodem heb ik groen papier geplakt, in het midden een dunne, witte cirkel. Zoon had over mijn schouder meegekeken en aanwijzingen gegeven. De volgende dag heeft hij een verjaardag bij vriendje Hesse. ‘Kijk’ zeg ik tegen hem als hij van zijn feestje thuis komt en wijs naar zijn voetbalveld. ‘Cool’ reageert hij en pakt zijn tablet.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Oscar van Schijndel

Autootje

20 NOV 2019

Woensdagochtend. Tijd voor een nieuwe werkdag. Voor de zekerheid de NS-app geraadpleegd; de trein rijdt, zonder vertraging. Het gebruikelijke ritueel: paar minuten lopen naar het station, Metrokrantje voor onderweg, inchecken. Dan de stationsomroep: er is een verstoring in de dienstregeling. Zucht, heb ik dat weer. Ja maar Ossie, je kent die weerspreuk toch? “Daalt de temperatuur onder het vriespunt, is NS een toonbeeld van onkund”.

Een kwartier vertraging, vertrek van een ander spoor. Zucht, heb ik dat weer. Sommige reizigers kiezen een omreisroute, anderen gaan naar huis. Maar mijn aandacht gaat vooral naar die ene meneer, die trots verkondigt: “Autootje is betrouwbaarder dan NS.” Hierna beent meneer weg. “Meneer, zou ik misschien mee mogen rijden?”, hoor ik nog. Maar autootje duldt geen gezelschap bij meneer. Kennelijk is autootje dan niet betrouwbaar meer.

Ja meneer, ik begrijp u wel. Autootje heeft nooit vertraging. Autootje heeft geen last van verstoringen in een dienstregeling. Bij autootje hoeft u geen toeslag te betalen tussen Schiphol en Rotterdam. Autootje garandeert u een gratis gereserveerde zitplaats. Autootje biedt u de mogelijkheid rekening te houden met een ander autootje; NS moet dat. En autootje hoeft ook maar voor één persoon te zorgen; NS alleen voor deze trein al voor een paar honderd.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Carolien van der Leegte

Black Petes, een column uit Detroit

20 NOV 2019

Het leuke van een tijdje in het buitenland wonen, is dat je je eigen cultuur vanaf een afstandje kan bekijken. Hier in Amerika is iedereen erg geïnteresseerd in ‘The Old World’. Vol trots vertel ik over onze geschiedenis, cultuur en tradities, maar rond 5 december wordt het altijd een beetje ‘awkward’.

Hoe leg je aan iemand van een andere cultuur uit, dat er een keer per jaar een soort Santa Claus naar Nederland komt, die geen elfjes heeft om hem te helpen, maar zwarte knechtjes. En hij komt niet van de Noordpool maar uit Spanje. Waarom uit Spanje vragen ze dan? En waarom zijn ze allemaal ‘black’? In Detroit is 80% ‘black’, dus ze zijn wel wat gewend, maar 100% ‘black’? In Spanje wonen toch ook 'white people’? En waarom is Sinterklaas dan wel ‘white’?

Dan komt het lastigste gedeelte: ze zijn niet echt zwart, maar ze schminken zich zwart, althans de meeste denk ik. Ik weet eerlijk gezegd niet of er ook echte zwarte Pieten zijn en of die zich dan ook nog schminken of niet. Om het een beetje te verduidelijken, google ik wat plaatjes op internet. Ze beginnen dan meestal wat ongemakkelijk te grinniken.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Sylvia Peters

Likeability of6

#Geef-racisme-geen-kans

20 NOV 2019

We raken elkaar kwijt in dit voorheen tolerante Nederland. Walgelijke spreekkoren op het voetbalveld en het fenomeen ‘Zwarte Piet’ zaaien verdeeldheid. ‘Zwarte Piet’ is racisme en ‘geen Zwarte Piet’ is het afnemen van een traditie, het wordt een steeds groter issue. Eigenlijk zou deze discussie helemaal niet nodig moeten zijn. Als er namelijk geen racisme zou zijn, zouden er veel meer mensen begrijpen dat die zwarte smeer op het gezicht van Piet noodzakelijk is om het daadwerkelijke uiterlijk van de hulppiet te verbergen.

Racisme is de grote boosdoener. Maar wat is racisme eigenlijk? De wettelijke definitie is dat “iedere vorm van onderscheid, uitsluiting, beperking of voorkeur op grond van ras, huidskleur, afkomst of nationale of etnische afstamming die ten doel heeft de erkenning, het genot of de uitoefening, op voet van gelijkheid, van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden op politiek, economisch, sociaal of cultureel gebied, of op andere terreinen van het openbare leven, teniet te doen of aan te tasten, dan wel de tenietdoening of aantasting daarvan ten gevolge heeft”.

Een heel verhaal dus en veel breder dan alleen die witte of bruine huid maar eigenlijk komt het erop neer dat sommigen zich gewoon beter voelen dan anderen en dit slechts baseren op een huidskleur of iets anders.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_60c680b3ab45e5eac4d9dd8d7a29a8949d00ccd0_avataruser_82dce15dc0b92b24eae694eb4480f2322162050d_avatar

pen icon

Marco van der Sijpt

Likeability of5

Sporten in de kleedkamer

19 NOV 2019

Herkennen jullie dat nou ook? Stel je voor dat je naar de sportschool gaat. Het is een prachtige dag en je voelt je goed. Je bent op de fiets bij de sportschool gearriveerd en bijna fluitend gooi je met een krachtige zwaai die sporttas op je rug. Met een krachtige tred loop je naar binnen en je groet de dame achter de balie alsof je hier gewoon 3,5 uur komt trainen. Of misschien wel 4. Je was hier gisteren trouwens ook. Althans. Dat laat je zo lijken.

Dan ga je naar de kleedruimte en je trekt je sportkleding aan. Je hebt thuis zelfs gelet op de kleuraccenten en alles is helemaal in lijn. Het ziet er prachtig uit. Zeg niet dat je je best niet doet. Survival of the fitness-room.

Je pakt je drinkfles. Zo'n blauwe met zo'n draaidop die toch altijd een beetje lekt. Zo'n druppeltje dat dan op de grond valt en waarvan je hoopt dat mensen dan zullen denken dat het puur zweet is dat daar in de rondte vliegt. Herken je dat? Zo'n fles met zo'n klepje dat het mondstuk afsluit en dat jij telkens vergeet open te doen op het moment dat jij wilt drinken. Je hoopt dat niemand het ziet.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lol
user_a786520b089d467e0f614bee8e4b815b674eae46_avatar

pen icon

Wouter Marcelis

Wanneer staken levens kost

19 NOV 2019

E-learnings, het begeleiden van studenten, patiëntenadministratie, de kwaliteitsvoorwaarden, incidenten-meldingen, wekelijkse scholingen, tientallen aandachtsveld-gebieden, bestellen van de voorraden en de terugkomende BHV-trainingen. En dan moet je de kerstborrel nog als iets vrijblijvends proberen te zien...

Verpleegkundigen krijgen steeds meer van dit soort neventaken op hun rekening. De werkdruk stijgt hierdoor steeds verder. Ziekenhuizen schrappen wel wat van deze werkzaamheden aan de voordeur, maar via de achterdeur komen andere verplichtingen weer twee keer zo snel naar binnen gewandeld.

Tegelijkertijd wordt de zorg steeds complexer, zijn patiënten mondiger, leven Nederlanders langer en ligt de vraag naar zorg veel hoger dan het aanbod van personeel. De toenemende werkdruk, is voor verpleegkundigen inmiddels onhoudbaar. Patiënten zullen dit steeds meer gaan voelen. Echter is dit het laatste wat verpleegkundigen willen. Dus wordt er doorgewerkt. Maar tegelijkertijd is de compensatie in beloning, erkenning en waardering, minimaal.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Hanneke Beld

Het akeligste station van Duitsland

19 NOV 2019

Onvoorbereid stond ik gisteravond met D. op station Duisburg, omdat we een uurtje moesten wachten. Opgewekt begonnen we door de fel verlichte stationshal te lopen op zoek naar iets lekkers om te eten.
Rolluiken klapten naar beneden terwijl we ze passeerden.
Voorbijgangers met holle ogen en kapotte tassen sjokten als zombies langs ons heen.
Aan het einde van de hal schaften we twee bakjes vette friet aan en liepen terug naar het perron. De roltrap knerpte onverstoord in een aanstekelijk ritme.
Het station van Duisburg kleeft als een donker stalen roetspook van vergane negentiende eeuwse industriële glorie. Regen en duisternis stroomden door de gaten in de daken op de perrons en kletterden huilend van de trappen af de stationshal in.
Er was een mislukte poging gedaan om het dak met plakband te repareren. Ik sprak schande van de hele vertoning om de pijnlijke bestaanstwijfel te overstemmen die me overviel op dit station. Overal klonk hulpgeroep.
Wie zijn leven voor de mensheid wil geven, zou hier kunnen blijven om warme dekens uit te delen, hete soep te koken en een luisterend oor te bieden voor al het leed dat zich hier verzamelt rond het nachtelijk uur. Als je een shot nodig hebt van het Einde der Tijden, film dan na zonsondergang op een natte, koude herfstdag de perrons op het station in Duisburg. Als je je levenslust uit pure levenslustigheid wil testen, ga dan ook naar station Duisburg.
We zagen een vrouw in een glazen wachtkamer met haar voorhoofd tegen het raam langs ons heen kijken, wanhoop en woede stonden te lezen op haar gezicht, ze bonkte haar vuisten tegen de ramen en zakte toen in elkaar. We gingen kijken en zagen dat ze pardoes op de koude vloer was gaan slapen. We vroegen een Deutsche Bahn medewerker of hij haar kende. Hij knikte ontroerd.
'Ja ze slaapt hier elke avond, laat haar maar.'
Voor een straatkat zou je iets zachts neerleggen. Een laveloos mens laat je daar liggen en dat is dan al barmhartigheid. Mijn angst om in deze hel te worden meegezogen, voelde vele malen groter dan mijn drang om er iets aan te doen. Dat was een indringend besef.
Toen kwam de verlossende ICE naar Amsterdam het station binnenrijden.

Meer lezen over station Duisburg? In 460 Google reviews doen mensen een poging om hun vreselijke ervaringen op het station te beschrijven. Dat lazen we natuurlijk pas achteraf.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Guus Gelsing

"Kan ik u helpen?"

19 NOV 2019

Soms kom je dingen tegen die zo vanzelfsprekend zijn, dat je jezelf begint af te vragen waarom het in hemelsnaam niet altijd zo is geweest. Zo’n moment heb ik vaker, maar de meest recente is sinds ik mijn minor ‘Systeemgericht Werken in de Ambulante Jeugdzorg’ volg. Dat komt met name door de zienswijze van het systeemgerichte.

Even voor de leken: systeemgericht werken houdt in dat je de oplossing van een probleem niet enkel en alleen zoekt bij een individu, maar altijd in relatie met zijn of haar gezin, omgeving en geschiedenis. Dikke waarheid toch? Ja, vind ik wel. Hoe kan in hemelsnaam een individu als enige verantwoordelijk zijn voor zijn of haar problemen en gedrag? Hoe durven wij als samenleving mensen voor zichzelf verantwoordelijk te maken?
‘Het is jouw probleem, los jij het maar op!’.

Ik ben er redelijk stellig over, merk ik. En dat komt vooral omdat ik me bewust ben van hoeveel zooi er aan de hand is in de jeugdzorg én überhaupt in de zorg, wat mijns inziens helemaal niet allemaal nodig hoeft te zijn. Nu vrees ik dat ik wellicht weer té idealistisch ga zijn, maar vergeet niet dat de realiteit van nu het ideaal was van vroeger.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?