Lezerscolumn

pen icon

Derek Hogeweg

Likeability of5

Een ongelofelijk toeval

13 APR 2019

Mijn opa, de vader van mijn moeder, woonde in Noordwijkerhout. Hij overleed in 2005. Zodoende verdween veertien jaar geleden het motief om Noordwijkerhout te bezoeken. Ik besloot het boekenweekgeschenk aan te grijpen voor een reis naar de plek waar ik veertien jaar niet meer was geweest. Samen met mijn vriendin.

We reisden vanaf Groningen met de trein naar Hillegom, moesten drie keer overstappen, en eindigden bij bushalte "Corneliabrug" in Noordwijkerhout. Vanaf hier was het Oosterduinse Meer niet ver lopen, zo had ik de avond ervoor uitgezocht. Mijn opa woonde op het bungalowpark bij het meer, en liet er altijd de hond uit. De kleurrijke bollenvelden en laag overvliegende vliegtuigen brachten de herinneringen aan vroeger terug. Er was niet veel veranderd; het fietspad was waarschijnlijk opnieuw geasfalteerd, en het café aan het water had een nieuwe eigenaar – verder moest ik zoeken naar verschillen. Ik herkende zelfs nog de doorgang van het Oosterduinse Meer naar het bungalowpark, het smalle pad waar ik vaak genoeg had gelopen tijdens logeerweekenden.

Na wat zoekwerk vond ik het huis waar mijn opa vroeger had gewoond. Het leek te zijn gekrompen. De zonnepanelen op het dak pasten niet bij de oude bouwstijl. Er was van alles veranderd aan het huis, hoewel ik niet goed wist wat. De tijd had zijn werk gedaan. We liepen verder richting het centrum, via de Langevelderweg. Mijn vriendin maakte foto's van de bollenvelden, ik keek regelmatig omhoog naar de vliegtuigen die gingen landen op Schiphol. De drukte in het luchtruim was in de afgelopen veertien jaar toegenomen, dat stond vast. Verder was Noordwijkerhout nog steeds Noordwijkerhout, en kon mijn opa ieder moment aan komen wandelen, samen met Joep, de hond.

We gingen verder met de bus naar Noordwijk Aan Zee en stapten uit bij de witte vuurtoren. Het was druk op het strand en bovendien prachtig weer. Het was helder. In de verte was het reuzenrad in Scheveningen zichtbaar, en aan de andere kant de industrie bij IJmuiden. Bij een viskar bestelden we een emmer kibbeling, met ravigottesaus. Vrij snel daarna reisden we terug naar Groningen, via Sassenheim en Schiphol. In de trein appte ik mijn moeder om te vertellen dat we in Noordwijkerhout waren geweest. In de reactie las is dat mijn opa die dag negenentachtig zou zijn geworden, iets dat ik niet wist. Ik kon niet anders concluderen dan dat dat een ongelofelijk toeval was.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

pen icon

Maria Bakker

Beste Amnesty international & de boerka

17 AUG 2019

De boerka kwam weer naar voren nadat de vrouwen in Afghanistan door de Taliban op vreselijke wijze werden / worden onderdrukt. Van een normaal leven naar niks waard zijn en de boerka is onderdeel van deze onderdrukking. De boerka was hiervoor een oud cultureel ding dat sommige oudjes in de bergen nog droegen ...oude traditie die niets te maken had met religie.
Je zou als vrouw de boerka nooit vrijwillig moeten willen dragen uit respect voor deze vrouwen die hem verlicht dragen en daardoor worden beperkt in het leiden van een normaal leven ...vluchten kan niet meer ......,
Niks islam dus maar een heel oude traditie die amper meer bestond maar door de Taliban nieuw leven werd ingeblazen of beter gezegd ..het leven uit deze vrouwen blies.

De heftige docu’s : ‘Prison sisters’ en ‘no burka in prison’ laten zien waar de boerka voor staat ...en hoe erg de vrouwen lijden onder het dragen van dit gewaad.
het leven in de gevangenis is fijn zonder burka.......
De vliegeraar en duizend schitterende zonnen laat lezen hoe de boerka is verbonden met onderdrukking..

Nooit van mijn leven zou ik dit willen dragen uit respect voor de vrouwen uit de docu’s en uit de boeken van Khalied Hoesseini.
De boerka heeft als doel de man niet in verkeerde verleidingen te brengen en daarom zou je als man ook boos moeten worden op de boerka ..alsof de man niets meer is dan een verleider...
Voor kleeft er bloed aan de boerka en zou je t nooit aan moeten willen doen.
Allah verwacht het ook niet van je ...dus laat ‘m in je kast.
Communiceren doen we niet alleen verbaal ..je gezicht spreekt, je ogen zeggen veel..

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_159ae67af55967da68dd5ddbe7b2b6ea54316185_avataruser_e07f1f18098afc4074a885b141e9f566e328c6d5_avataruser_12b658277c1b0b52bc7a0505978f1d7768758ee4_avatar

+100


pen icon

Saskia Hupje

Likeability of5

What the hell did you think you signed up for?

17 AUG 2019

Ik lees vandaag in de krant dat 17.000 Franse vrouwen een petitie hebben ondertekend met de slogan "ik-ben-niet-jouw-trofeevrouwtje". Vrije vertaling uit het Frans van #pastapotiche, met de bovenstaande streepjes in acht genomen is dat dus pas-ta-potiche; niet dat iemand denkt aan een Italiaans voorgerecht, maar dat terzijde.

Je krijgt een (bij)baan(tje) om mooi te zijn, dat ben je ook, dus prima; een bosje bloemen uitreiken, een fles champagne laten ontploffen en twee of misschien wel drie zoenen op de wang van de – al dan niet gelukkige – kampioen. Wat had je dan gedacht als ronde-miss of hostess? Een diepgaand gesprek met de winnaar van het evenement over astrofysica, een uitgebreid debat over de teloorgang van de literatuur in de negentiende eeuw?

Geen idee waarom deze vrouwen geen vragen stellen als ze “gedwongen worden” tot het dragen van hoge hakken of korte rokjes. Boehoehoe, je moet je werk doen in synthetische pronkkleding, en hopen dat de mannen dat verafschuwen; hoe naïef kan je zijn als je aan zo’n soort job begint?! Mijn punt is, en dat was 30/40 jaar geleden ook al zo - zeg maar in de tijd dat #metoo echt plaatsvond maar niet werd gerapporteerd - plaats jezelf niet in een kwetsbare situatie. Take control, stel grenzen en als je op de een of andere manier wordt geïntimideerd wacht dan niet 20 of 30 jaar om te huilen onder de vleugels van #metoo!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_94875fbbb7b5f310086e1228554acf1e0ddef6de_avatar

pen icon

Liz Langenberg

Likeability of7

Mijn zonnebril

17 AUG 2019

Mijn zonnebril is eigenlijk al jaren niet echt een zonnebril.
Eigenlijk is het een prikkelverwerkingsbril.
Natuurlijk gebruik ik hem om de zon tegen te houden, maar als de zon niet schijnt heb ik mijn bril ook op.
Buiten en zelfs binnen. Ik krijg wel eens de vraag of ik verslaafd ben aan mijn zonnebril: ‘Nou ja dat kun je wel stellen’.

Wij leven allemaal in een land vol met prikkels, prikkels die van buiten komen en van binnenuit.
Mijn bril helpt vooral tegen de prikkels van buitenaf, want dat zijn er nogal wat;
denk aan een hectische thuis-of werk-situatie, druk verkeer, geluids(overlast), prestatiedruk, vervelende kleding of bepaald eten, honger, onrust, stress en verdriet bij anderen, viezigheid, verassingen, onvoorspelbare gebeurtenissen
en dan heb ik het nog niet eens gehad over mijn telefoon, tablet en tv.

Mijn zonnebril is mijn allergrootste hulp wat betreft deze prikkels.
Hij zorgt ervoor dat ik mij voor een gedeelte kan afsluiten van de buitenwereld zonder dat ik daarvoor in mijn slaapkamer moet blijven.
Ik kan mijn ogen even dicht doen als ik mijn bril op heb en niemand die dit ziet.
Ik hoef niet te luisteren als iemand in een groep een verhaal verteld, want niemand ziet mijn ogen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelikelol
user_5bc6043614dc4c5054a14ac23c8da7f04db5b7cc_avataruser_1a79ffd53cadbc17d3e2a5e30e4dba9d3d0594ea_avataruser_3834c18aef540f2ec1789af3a7194ecab3374f0b_avatar

+7


pen icon

Amber Fernandes

Likeability of6

Blonde pijpfitter met polsslag

16 AUG 2019

We zitten op haar dakterras en nippen van een goedgevuld glas rosé. “Wat is eigenlijk jouw type?” vraagt L., een vriendin, uit het niets.
“Blond,” antwoord ik terwijl ik een olijf in mijn mond stop. “Met een polsslag.”
L. staart me nadenkend aan. “Dat zijn je eisen? Niet iemand die intellectueel gezien op dezelfde golflengte als jij zit? Dezelfde interesses deelt? Ambitieus is?”
Ik schud mijn hoofd. “Hoeft niet per se.”
L. laat mijn woorden bezinken en kijkt peinzend neer op de Amsterdamse grachten.
“Dus je zou ook, zeg maar… een loodgieter daten?”, vraagt ze dan. “Dat heet downdaten. Het was een tijdje hip.”

Ik besluit dat downdaten het stomste woord is dat ik sinds lange tijd heb gehoord. Het is 2019 en we zitten middenin een derde feministische golf. We hebben #MeToo gehad, vooraanstaande figuren roepen (terecht) op tot een vrouwenquotum in het bedrijfsleven en het splitten van de rekening tijdens eerste dates raakt steeds meer ingeburgerd. En dan valt daar plots het woord downdaten. Datingwebsite Relatieplanet.nl legt de term als volgt uit: “De term downdaten betekent dat je je date een opleidingsniveautje lager zoekt. Op deze manier heb je simpelweg een grotere vijver om uit te vissen.”

Noem me een zeur, noem me een sneeuwvlokje, maar ik vind de term downdaten ontzettend denigrerend klinken. Ik vind het ook nogal verwarrend. Laten we voor de grap het voorbeeld van de loodgieter ‘ns aanhouden: ik kom via Tinder in aanraking met een blonde pijpfitter met polsslag en het blijkt tussen ons te klikken. De dates volgen elkaar in rap tempo op en het lijkt serieus te worden tussen ons. Wie is dan de persoon die aan het downdaten is? Degene die zich bezighoudt met de complexe ondergrondse netwerken van waterleidingen en verwarmingsbuizen, of degene die op haar luie reet stukjes tikt?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelol
user_d07ebb3b9a4cc1cdac120f93df0eed3294d438b3_avataruser_0b7a88fd6d83c00d7e318908133ad275fb92db4a_avataruser_59097e24919455cdf9562b05f2d2b5280ffae2da_avatar

+1


pen icon

Renate Bos

Wil jij geen oma worden!?

15 AUG 2019

Als getrouwde vrouw van eind twintig krijg ik de vraag ‘Wanneer ga jij eens aan kinderen beginnen?’ ongelooflijk vaak.
Ik heb het wel eens geteld en het record kwam uit op 4 keer in één week.

Natuurlijk begrijp ik dat het een onschuldige en naïeve vraag kan zijn, maar voor mij is deze vraag dat niet.
Hoewel het voor mij, voor zover ik weet, fysiek niet onmogelijk is, heb ik mijn eigen redenen om geen kinderen op deze wereld te willen zetten.
Soms leg ik dat uit, maar niet altijd. Een antwoord als ‘Ik wil op dit moment geen kinderen.’ is voor mensen niet voldoende. Ik merk dat dit iets is, wat ik nauwelijks hardop uit kan spreken.
Ik krijg een vreemde blik toegeworpen of mensen zeggen iets als; ‘kinderen krijgen is het mooiste wat er is. Het is zo’n mooie en bijzondere tijd. Of; Straks ben je te oud, juist nu heb je een mooie leeftijd om in verwachting te raken.’
Mijn nekharen gaan op zo’n moment overeind staan. Vreselijk dat de maatschappij deze druk op jonge vrouwen legt.
Een kindje in je leven mogen ontvangen is niet zomaar iets. Het is en blijft heel bijzonder en is zeker geen vanzelfsprekendheid.

Ik vertelde mijn moeder over de druk die ik ervaar. Ik heb continu het gevoel dat ik moet uitleggen wat ik voel en mij moet verantwoorden voor mijn keuzes. Dat voelt niet fijn.
Wij mogen in Nederland allemaal zijn wie zijn willen zijn, denken wat wij willen denken en voelen wat wij willen voelen. Waarom is het krijgen van geen kinderen dan iets waar zoveel mensen een oordeel over hebben?
Mijn moeder was even stil.
‘Ik ervaar die druk ook.’ Zei ze uiteindelijk. ‘Mijn collega’s en vriendinnen vragen mij continu wanneer ik oma word. Zij vertellen mij dat het zijn van oma geweldig is en adviseren mij zelfs om jou en je zus aan te sporen een baby te krijgen.’
Ik had ogen op steeltjes.
ik had er geen idee van dat dit ook bij mijn moeder speelde.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Najlah El Ouahhabi

Vergaderingen: het begin der dingen.

15 AUG 2019

Het ‘zelfs hier is een vergadering aan vooraf gegaan’ besef. Ik vraag me wel eens af of iedereen op een willekeurige dag, min of meer achteloos zijn/haar omgeving observerend, ineens tot dit besef komt. Bijvoorbeeld bij het zien van een object dat in die specifieke omgeving oogt alsof het er per ongeluk via een teleporteermachine is verschenen.

Het overviel mij tijdens een lunchpauze op school. De school had een hele kleine kantine met enkel wat picknicktafels, een koffieautomaat en een snoepautomaat. Tot er van de ene op de andere dag kleine witte bloempotjes met verschrikkelijk kitscherige nep bloemstukjes met pareltjes op de picknicktafels waren verschenen. Zomaar. Waarop een explosie van vragen in mijn hoofd ontstond, allen leidend tot het besef: ‘Zelfs hier is een vergadering aan vooraf gegaan.’ Ik begon me in geur en kleur in te beelden hoe deze vergadering zou zijn verlopen.

Was het ‘opfleuren van de muffige, lichtelijk deprimerende kantine’ het hoofdonderwerp? Of was het iets heel serieus en pedagogisch, terwijl Janny van de onderwijsadministratie op het puntje van haar stoel zat te wachten tot het ‘overige vragen en opmerkingen’ moment was aangebroken, zodat ze eindelijk kon beginnen over het opfleuren van het pand met, eventueel, bloemstukjes. Waarop Gerard, de voorzitter, voorstelt hier volgende week op terug te komen zodat hij eerst kan nagaan of hier daadwerkelijk budget voor is, omdat hij Willy niet blij wil maken met een dode mus, en stiekem ook omdat hij af wil ronden. Een week later bleek er budget voor te zijn, en moesten er serieuze keuzes gemaakt worden over het hoe en wat van deze missie.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Even van den Berg

Varkentje Rund

15 AUG 2019

De kinderen hadden het over het tekenfilmpje “Varkentje Rund”. Wat een leuk naampje, dacht ik. Maar “Varkentje Rund” van Michiel Hoving blijkt al sinds 2005 te bestaan en is onderdeel van “Het Klokhuis”, nooit eerder opgemerkt, ik hou ook niet zo van televisie.

Mijn zoontje (8) liet een filmpje zien op zijn telefoontje. Toevallig op dezelfde dag waarop enige ophef ontstaat over de 15-jarige zoon van onze burgemeester die opviel met een nep-wapen. In het filmpje loopt Varkentje Rund met een ogenschijnlijk getrokken pistool op straat en komt een smeris tegen. De smeris houdt hem aan en zegt dat dat verboden is waarop Varkentje Rund hem laat zien dat het geen pistool maar een aansteker is, als bewijs geeft Varkentje hem een vuurtje. De smeris legt uit dat die aansteker wel erg lijkt op een echt wapen en door de consternatie worden de wapens per abuis verwisseld. Nu geeft Varkentje Rund een voorbijganger die erom vraagt een vuurtje en schiet per ongeluk zijn kop eraf terwijl de smeris een terrorist wil neerschieten waarbij er slechts een vlammetje uit zijn pistool opflikkert.

“Hoe kom je bij Varkentje Rund?”, vraag ik. “Van juf Tessa” antwoordt mijn zoontje, op school kijken ze naar het verantwoorde “Het Klokhuis” onder de lunch. Juf Tessa, die ons ouders heeft aangemeld bij Stichting Veilig Thuis omdat mijn zoontje zonder dat wij als ouders daarvan op de hoogte waren naar horrorfilmpjes keek op zijn telefoontje en daarover vertelde in de klas en andere kinderen daarmee bang maakte. Het was volgens de juf een teken van ernstige verwaarlozing dat we als ouders geen zicht hadden op het internetgedrag van de kinderen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Amaya Pelt

Likeability of6

Liefde is te mooi om niet te laten zien

14 AUG 2019

Het is vrij vroeg voor een zaterdag als ik de wekker hoor gaan en ik besef me gelijk dat dit de dag is waar ik elk jaar weer naar uitkijk: de Canal Parade! Mijn regenboogvlag stop ik in mijn tas, net zoals de schmink stick met regenboog kleuren die we later vandaag op ons gezicht zullen smeren.

Rond 12:00 uur komt onze trein Amsterdam binnen denderen. Overal zie ik regenboogkleuren. Mannen met shirts waar de tekst ‘gay for a day’ op staat raken me. Ik zwaai mijn regenboogvlag om me heen, zoen mijn vriendin en pak haar hand vast. Dit is de enige dag in het jaar dat ik me echt 100% veilig voel om dit te doen in het openbaar.

We zoeken de drukte op langs de grachten en het feest barst langzaam los. Het is voor mijn vriendin de eerste keer, ik ben al vaker geweest. Mijn eerste keer was zelfs alleen maar zo voelde het totaal niet. De sfeer op deze dag is zo fijn en positief.
Mijn vriendin staat voor mij en ik sla mijn armen om haar middel en kus haar. We blijven een tijd zo staan terwijl we naar de fantastische boten kijken. Ik krijg kippenvel als er een boot voorbij komt met belangrijke jaartallen. Zo is er sinds 2014 pas de Wet lesbisch ouderschap en mogen homoparen pas sinds 2009 een kind uit het buitenland adopteren. Ik ben geraakt en besef me hoe kort dit pas is en hoe veel landen nog lang niet zo ver zijn. Deze boot doet me ook denken aan de 75+ boot die ik eerder zag. Deze mensen werden voor het grootste deel van hun leven niet geaccepteerd. Ik houd mijn vriendin extra stevig vast en ben heel blij dat ik onze liefde mag tonen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_55e9ef03d187476e12d96e5d83492a70b288c1e5_avataruser_4bf886b08451b554c8f28c33d973bf96e2aee75f_avataruser_57aee137c803663ebb0f3718372c44682e137751_avatar

+1


pen icon

Marcel van Loo

De muziek door de ogen van Rutger Hauer!

14 AUG 2019

Er staat een karakteristieke man. Hij kijkt naar wat er gebeurt. Hij kijkt naar de wereld. Hij zwijgt. Hij schudt beheerst, maar duidelijk afkeurend zijn hoofd. Zijn ziel is duidelijk als spiegel, zichtbaar in zijn ogen.

Hij ziet een B-film in België waar Imanuelle Grives voorbereidingen treft op haar nieuwe rol als drugshandelaar. Om zich maximaal te kunnen inleven heeft ze drugs gekocht. Veel drugs. Heel veel verschillende soorten drugs.

De man kijkt onaantastbaar streng en oordeelt met zijn ogen door één keer te knipperen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Thomas van Kuijk

Likeability of3

Klimaat Kleptocraten

14 AUG 2019

Dagelijks zijn er iets meer dan 100.000 vluchten met een vliegtuig. Laten we even grof rekenen: Gemiddeld 100 passagiers, gemiddeld 1000 kilometer? Dan hebben we het over zo’n 10 miljard vliegkilometers per dag. Dus 1,5 kilometer per dag per of 500 kilometer per aardbewoner per jaar. Hoeveel kilometers legt u vliegend af per jaar, zou “man bijt hond” kunnen vragen…

Als je groen denkt, dan wil je dat het vliegverkeer gelijk blijft of krimpt. En als je daarnaast ook links denkt, dan streef je naar het gelijkheidsprincipe en gun je elke aardbewoner evenveel kilometers. Een vlieg-gebruik wat hoger is dan 500 kilometer per jaar, is per definitie bovenmatig. Tenminste, als je groen en links denkt. Iemand die bijvoorbeeld een reis maakt naar Kenia en terug, zit op 20.000 kilometer. Dan maak je dus 40 x het vliegbudget op van de gemiddelde aardbewoner. Doe dat elk jaar en je bent eigenlijk een extreem decadente egoïst. Tenminste, als je groen en links bent.

Stel nu dat de linkse droom van inkomensgelijkheid zou worden waargemaakt. Dat de hele wereld dezelfde mogelijkheid krijgt om te vliegen als wij nu hebben en dat al die mensen er “ook regelmatig even tussenuit willen” om “de wereld willen verkennen” en “kennis te maken met andere culturen”. Dan moet het aantal vliegkilometers per aardbewoner stijgen van 500 naar ongeveer 15.000. Dan zal het vliegverkeer met 3000% moeten groeien om dat waar te maken. Dus niet 100.000 vluchten per dag maar 3.000.000. Maar dan wel opstappen in Düsseldorf, want Schiphol mag van jou niet groeien.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

dislike
user_120e19bcfcd483b5ff45b4a7e863041e93a245f2_avatar

pen icon

Diana Visser

Golvend landschap

14 AUG 2019

Doe je ogen dicht, laat dit voorlezen!

Stel je voor.... je rijdt door Frankrijk, je kijkt naar buiten. Een deken met verschillende kleuren komt voorbij: gele koolzaadvelden, graanhalmen en bruin-gekleurde velden met net omgeploegde grond, klaar om te zaaien. Tractoren met hardwerkende boeren, wolkjes stof achter zich latend. Soms een rivier, beekje, een abdij, kasteel, of waterval.

Dan, een slaperig dorp, huizen aan de straatkant met dichte luiken. Bij de bakker (boulanger) haalt iemand een baguette. Je ruikt de geur van versgebakken brood. Verderop de slager, charcuterie, waar de worstjes hangen en de hammen klaar liggen om afgesneden te worden. Het Bureau de Tabac heeft nog wat klanten en in de plaatselijke herberg wordt Plat du jour aangeboden voor € 9,50 en een Menu voor € 13,50 (voor-, hoofd- en nagerecht, soms met een glas wijn).

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Marcel van Loo

Iedereen een eerlijk profiel bij CO2-voetafdruk?

14 AUG 2019

Als ik de supermarkt binnenloop, zie ik veel commotie. Draaiende camera’s rondom kinderen en een strenge regisseur die aanwijzingen geeft aan de volwassen mensen eromheen. Ik herken ze niet, dus denk dat het betaalde acteurs zijn. Als ik hoor dat de opnames over het milieu gaan, versnel ik mijn pas om de producten te pakken die ik van tevoren zorgvuldig heb uitgezocht.

Boodschappen doen is momenteel een grote uitdaging. Vijftig euro budget per week is vooral pijnlijk om te zien welke producten anderen juist wel kunnen kopen. Zalm, croissants, avocado’s of een Italiaanse kaas kan ik mijn kinderen momenteel niet laten proeven.

Vaak gaat verlangen over dingen die net niet haalbaar zijn. Max vakantieman, Bed&Breakfast, We zijn er bijna & Red mijn vakantie slaan we dit seizoen over.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Erwin Troost

De toilet etiquette

14 AUG 2019

Hoe hoort de toiletrol te hangen? Hangt bij jou de toiletrol naar voren of naar achteren?
Rol jij het af en tel jij de velletjes? Of vouw je ze vier keer om? Leg je bij vreemde mensen
toiletpapier op de bril en vergeet je dat er dan af te halen? Dat heb ik ooit ervaren.
Maar wat is de ultieme toilet experience?

Neem het mannenurinoir. Er zijn drie toiletten. Ga je voor de middelste of één van de buitenste urinoirs?
Ik kies altijd de buitenste. Op een toilet staan kletsen met dat ding in mijn hand, ik weet het niet.
Soms lukt het dan niet, omdat ik mij dan moet focussen op het onderwerp en niet op mijn gezeik.
Ook is het een zaak van hygiëne. Misschien ruikt iemand naar zweet, heeft ie te veel knoflook
gegeten of te veel gedronken. Of iemand is twee meter en jij 1.54. Dan kan dat heel intimiderend zijn.
Daarnaast vind ik een man die naar het midden gaat een egoplayer. Zoiets als “kijk mij hier nou staan.”
Deze persoon kent geen respect, want wat als er een ander niet van gediend is. Die heeft dan geen keuze.
Dan heb je de autistische plasser. Die kan niet plassen in een urinoir waar niet is doorgespoeld en besluit te
wachten tot iemand het doorspoelt. Man, dan spoel je het toch zelf toch door. Of de persoon die zijn hele broek
naar beneden doet, tot op zijn enkels. Hallo, je hebt een slangetje en daar moet wat uit!
Iets anders. Eén van de gelukkigste momenten in het leven is als je dringend moet plassen, bijna kruipend
naar huis gaat, je de eerste druppels in je broekje voelt en dan eenmaal thuis laat je alles gaan en ben je één
van de gelukkigste mensen op Aarde.

Ik houd van lezen op het toilet. Niets is beter dan weg van de digitale wereld en even wat informatie vergaren
als ik toch mijn behoefte mag doen. Een heerlijk pauzemoment.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Chris de Boer

'Lieve mensen, let een beetje op elkaar'

29 JUL 2019

Frankfürt Hauptbahnhof. Voor een gezin uit die plaats eindigt alles vandaag. Een achtjarig jongetje wordt daar op brute wijze uit het leven gerukt. Hij en zijn moeder werden door een man uit Eritrea duwde daar vandaag deze twee mensen voor een ICE-trein. De grootste nachtmerrie van elke moeder, elke vader en elk weldenkend mens komt daar uit.

Het houdt me de hele middag bezig. Damn, het lijkt wel of ik licht ‘ontregeld’ ben.
Het enige wat ik me kan bedenken is ‘hoe kun je’, ‘hoe durf je’ en ‘waarom’?
Waarom neem je een moeder haar acht jaar oude kind af? De hele middag probeer ik het antwoord te vinden, maar woorden en gedachten schieten te kort om dit leed te beschrijven.

Ik probeer me in het kind te verplaatsen. Wat voelde het, behalve fysieke pijn?
Hoe was de klap geestelijk voor het ventje, toen hij erop geduwt werd. Maar ook: wat was het voor jochie? Een vrolijk, lief kind? Wat voor toekomst had hij voor zich liggen? Had hij vriendjes, die het nu zonder hun maatje moeten doen? Het roept zoveel vragen op…

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Paul Kools

Bakker staak u wild geraas

28 JUL 2019

Shubayqa, dertigduizend jaar geleden.

Dat was een dorpje in het noorden van Jordanië. Archeologen legde er maar liefst vijftien stuks broodkruimels bloot die aantonen dat gebakken brood ouder is dan de landbouw.

En ik mezelf maar druk maken waarom het tegenwoordig in plastic zit, en vroeger in een mooie krakende, op bakpapier lijkende zakken. Want zo was het wel. Tweeënveertig jaar geleden stopte bakker Meijers uit zijn volkswagen bus, en belde voor de eerste keer aan bij ons. Een lange man met een kromme rug. Zwarte klompen, grijze coltrui en een rokerige dikke bril met een gouden montuur. Zijn kapper kwam ook uit Shubayqa denk ik. Vriendelijk maar met vlotte babbel vroeg hij wat we nodig hadden. Twee bruin en twee wit gesneden. "Das mooi " zei ie. "Elke week hetzelfde mevrouw Kools?" Tja ongeveer..Ik hang anders wel een briefje op de deur zei moeders. Vierenhalve gulden verdween in de dikke leren tas.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Anne Herckenrath

Code oranje

24 JUL 2019

'Jeetje wat een hitte!' en 'Geen oog dichtgedaan! ', zo stromen de jammerende collega's binnen.

Ik begin de dag met een vergadering. Op de agenda van mijn werk staat het onderwerp: "Bermuda." De manager haalt, al fris en fruitig gekleed, het onderwerp aan. Maar verzucht al gauw bij het aanhalen van het actuele "topic"... 'Dit is de moeite niet waard' concludeert hij, het zweet wegwuivend, met het a4tje in zijn hand. 'We weten allemaal wel dat het snikheet is' zegt hij, om zijn adem en energie niet te verspillen aan een verhitte discussie.
Voor degene met een publieke functie vertegenwoordigen wordt ervan uitgegaan dat ze weten wat kan en mag. En, waar nodig kunnen wij als collega's alleen maar een oogje dichtknijpen. 'Want ze overleven deze dagen gevuld vol bezigheden en hitte toch maar!' knikken we overeenkomend met elkaar.

Tussen de bedrijven door, komt er een collega terug van we bezoek op locatie. Wat een feest, hij is attent geweest. Iedereen wordt namelijk getrakteerd op een ijsje.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Henny A.J. Kreeft

Niets meer aan doen

24 JUL 2019

Dat er vrijheid van meningsuiting is in Nederland, is terecht, daar hebben we in dit land jaren voor gevochten, maar dat er bepaalde columnisten in Nederland steeds maar vuil moeten spuien over de Islam en niet één zin kunnen schrijven zonder te trappen naar de Islam of de moslims, dat gaat me toch echt te ver.

Normaal gesproken probeer ik ook regelmatig een opiniestuk te schrijven voor MetroNieuws, maar ja ik ben geen vaste columnist die een deel van de Nederlandse maatschappij betaald zwart mag maken en dus komen mij opiniestukken niet zo vaak in MetroNieuws en die van haar, want we hebben het natuurlijk over Ebru Umar, wel.

Ik weet echt niet wat er met haar gebeurd is, maar haar laatste column slaat kant nog wal, alleen maar trappen, alleen maar aanvallen, want de Islam is slecht en de moslims zijn slecht. Even dacht ik “wat heb ik haar aangedaan?”, maar dat was snel weg. Ik ken haar niet, ik wil haar niet kennen, maar als dit het niveau is van een gemiddelde columnist in Nederland, dan vraag ik me toch af, wat de vrijheid van meningsuiting heeft opgeleverd.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Storm Westerslag

Hitteplan RIVM van de zotten

24 JUL 2019

Bij ons vallen de mussen dood van het dak. De enkele die het redden doen zich te goed aan een door mijn vrouw in de tuin geworpen krentenbol.
Code geel, oranje, rood, de kleuren zijn niet van de lucht.
En ja hoor, het kon niet uitblijven, het RIVM heeft het Hitteplan afgekondigd.
Als je de tips leest, want meer is het niet, dan bekruipt je het gevoel dat Overheden de bevolking gelijk stellen met randdebielen: drink voldoende, kleed je luchtig, ga niet in de zon zitten. En nog meer van die open deuren.

Ik vroeg me af wat doet het RIVM nu echt? Eigenlijk niets, alleen maar wat onbenulligheden van de te hete daken schreeuwen.
Voor de rest is het ook bij het RIVM vooral goed voor jezelf zorgen: kantoor met airco, koelkast met koude versnaperingen en een puik salaris.
Samen met het KNMI en een aantal andere onheilsprofeten zorgt men ervoor dat bijna heel Nederland in paniek schiet.

De NS laat alleen treinen rijden met airco, waarvan de raampjes niet meer open kunnen. Prorail houdt het spoor in de gaten, want er zal maar een kronkel in de rails ontstaan. In Amsterdam gaan de bruggen niet meer open en rijden met de auto wordt door de ANWB ontraden, of je moet voldoende water en een paraplu bij je hebben. En boeren klagen steen en been over de droogte. Iets wat boeren eigenlijk altijd doen, of het is te nat, of te droog, of te koud. Nooit is het goed.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?