Lezerscolumn

pen icon

Rachida Issaoui

Likeability of6

Ineens stond hij aan mijn balie

16 MRT 2019

Laatst las ik een artikel over dat agressie op de werkvloer van de doktersassistent steeds meer voorkomt. Toevallig ben ik een doktersassistent en samen met mijn collega’s werken we heel hard voor onze patiënten. We hebben letterlijk hart voor de mensen. Als je niet om mensen geeft dan houdt je dit werk niet vol.

Ik denk dat dit onze basis is om met agressie om te gaan. Niet lang geleden maakte ik agressief gedrag mee. De bewuste patiënt met een persoonlijkheidsstoornis (toevallig want mensen de mentaal gezond zijn kunnen ook ontploffen) stond ineens aan mijn balie. Drie minuten eerder had ik hem nog aan de telefoon gehad, opeens hoorde ik hem niet meer. Niet lang daarna stond hij voor me neus. Hij was ontzettend boos en schold de hele praktijk bij elkaar en maakte daarbij allerlei handgebaren. Deze patiënt wilde zijn zin hebben en dit kwam hij even duidelijk schreeuwen.

Gelukkig konden wij (assistentes en zijn arts) de boel redelijk onder controle houden. We waren allemaal wel geschrokken van deze gebeurtenis, ik was mezelf ervan bewust dat het anders had kunnen aflopen. De uren nadat hij was vertrokken zaten we toch onrustig. Stel als hij terugkomt dachten we. Gelukkig kwam hij die bewuste dag niet terug.

Mensenwerk is elke keer een uitdaging en ik hou van deze uitdaging. Ik hou van mensen en zal mij samen met mijn collega’s blijven inzetten voor onze patiënten. Dat er soms patiënten zijn die heel erg boos reageren schrikt ons niet af. Het is wel een moment om goed na te denken over het aanscherpen van de regels rondom onze veiligheid. Want uiteindelijk wil iedereen veilig en zonder angst zijn of haar beroep uitoefenen.

Zolang er mensen zijn zullen mensen soms agressief reageren. En zolang er mensen zijn zal er liefde zijn!

‘De glimlach van de doktersassistent maakt je een beetje minder ziek.’

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_66685bb19426b02a8c647d7666929395fc4b19f1_avataruser_6d7971a04c7b71e9f3fc0ff9d64dd08c718a8981_avataruser_d051ce65a721f9cb91d4936076133a14b0098c48_avatar

pen icon

Jan Slingerland

Mijn tante Toos!

21 AUG 2019

In Capelle aan den IJssel, een gemeente in Zuid-Holland, is een kindvriendelijk houtskoolgrill restaurant Tante Toos genaamd. Kindvriendelijk? Dat is toch elk restaurant, mag ik hopen! Iedere keer als ik daarlangs rijd, moet ik denken aan mijn tante Toos. Een lieve vrouw die veel te jong is overleden. Zij was vernoemd naar haar moeder Teuntje en was één van de veertien kinderen. Grote gezinnen waren in die tijd heel gewoon. Tante Toos was altijd in voor een grapje. Toen mijn ouders een keer op een zondagmiddag thuiskwamen stond er van alles in huis op z`n kop. Natuurlijk het werk van mijn tante en oom. Ze konden gemakkelijk naar binnen want de sleutel lag onder de vuilnisbak. In die tijd kon dat nog. Het was ook heel normaal om de achterdeur open te laten. Ondenkbaar in deze tijd!

Als kleine jongen bracht ik mijn eerste vakanties door met tante Toos, oom Rien en nichtje Alie en neefje Gijs. Plaatsen als Rhenen en Meerssen staan in mijn geheugen gegrift. Met een gehuurde Citroën 2CV, oftewel een lelijke eend, reden we naar Zuid-Limburg. Ook brachten wij een bezoek aan Cochem in Duitsland. Op de terugreis raakte mijn oom de weg kwijt. Fahren, fahren zei de vriendelijke Duitser aan wie hij de weg vroeg en mijn oom en tante maar zoeken naar een pont!

Op een dag gingen we met z’n allen op familiebezoek in Drenthe. Mijn oom reed het volkswagenbusje. De tuinstoeltjes waar wij op zaten stonden gewoon los in het busje. Levensgevaarlijk natuurlijk! Van autogordels was toen nog geen sprake. We waren het dorp nog niet uit of mijn tante vroeg al wie er trek had in een broodje.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_159ae67af55967da68dd5ddbe7b2b6ea54316185_avataruser_e07f1f18098afc4074a885b141e9f566e328c6d5_avataruser_12b658277c1b0b52bc7a0505978f1d7768758ee4_avatar

+100


pen icon

Daphne van Tienhoven

Het echte leven (?)

21 AUG 2019

Hoelang blijf je nog op reis
hoe zie je je toekomst
wat ga je doen als je ooit terugkomt naar Nederland
"je kan niet niet altijd blijven reizen
dat is niet het echte leven"
wat is het echte leven

Is het
vijf dagen,
als je geluk hebt,
veertig uur per week
werken, eten, slapen en uitkijken
naar het weekend of naar weer een dag vrij
ik wil dat laatste woordje
maar dan voor altijd
reizen naar onbekende plekken en
mensen ontmoeten met waanzinnige verhalen
en elke dag anders

En misschien ooit op een dag
als ik oud ben
ergens settelen en mijn kinderen
vertellen en op het hart drukken
om de wereld te verkennen
puur en op blote voeten
zodat ze zich altijd zullen herinneren
dat uitkijken naar een vrije dag
niet het echte leven is

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Harrie

Ha een mailtje

21 AUG 2019

Het pensioenfonds Zorg & Welzijn wil ons even mededelen dat de dekkingsgraad is gedaald naar 94,8% . En de directeur Peter Borgdorff wil wel het een en ander uitleggen in zijn Blog hoe dat nu komt dat de dekkingsgraad zo laag is en vervolgens kan men na behoefte reageren op zijn blog.
Nou .. dat ging goed, van zakkenvullers tot uitbuiters er waren geen woorden gewoonweg niet te vinden hoe men erover dacht.

En zo gek vind ik het niet die reactie , want als ik met pijn in mijn onderrug dit stukje schrijf en bedenk dat ik nog drie jaar zou moeten werken voor dat ik met pensioen kan gaan en wetende dat Pensioenfonds Zorg & welzijn 225 miljard in kas heeft en de totale pensioenen ca 1700 miljard in kas hebben , ja dan zou ik ook wel meneer Borgdorffs blog kunnen vullen met allerlei roepnamen.

Maar goed Rutte was op Lowlands erg populair en dat vind ik niet gek , met een paar biertje op heb ik ook geen hekel meer aan bepaalde personen. Dus Rutte kan zich ontspannen want hij heeft toch maar mooi het pensioenakkoord erdoor gekregen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Maartje Steuten

Jonge sla

20 AUG 2019

Twijfelende stapjes naar binnen. Niet laten merken dat je zenuwachtig bent. Als je geluk hebt, klamp je je vast aan je vriendje of vriendinnetje van de basisschool die net als jij voor deze nieuwe school heeft gekozen. Samen doen alsof dit de gewoonste zaak van de wereld is, is het devies. Degenen die het slechter getroffen hebben, worden in het kielzog van een bezorgde ouder meegetroond naar binnen. De ouder, die vanbinnen nog zenuwachtiger is dan jij, maar die je opgewonden aanspoort om maar snel vrienden te maken.

Het maakt allemaal weinig uit. De school waar je, als het allemaal goed gaat, de komende vijf of zes jaar van je schoolse leven gaat slijten, is nieuw. Beklemmend nieuw. Alleen de allerdappersten zien er de lol en de uitdaging van in, maar vanbinnen voel je je klein. Omdat iedereen groter, en misschien ouder is.

Nieuwe stappen in een school die je al kent. Je leert vandaag je nieuwe klas kennen. Het is aan jou om deze leerlingen zich op hun gemak te laten voelen. Terwijl je zelf ook opnieuw moet wennen aan het schoolse stramien. Je herinnert je nog hoe het voor jou voelde, toentertijd. Ondanks je eigen onzekerheid, die je zo goed mogelijk probeert te verbergen, heet je je nieuwe leerlingen welkom op school. Eigenlijk verschilt het gevoel van je nieuwe leerlingen niet zoveel van het jouwe. Alleen heb jij een andere rol.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Eduard Sarens

de liefde voor Windesheim

20 AUG 2019

De liefde voor Windesheim.
Heb ik nog steeds wel.
Maar als ik het over Windesheim heb.
Denken mensen snel over de school.
En niet over het dorpje vlakbij Zwolle.
Over het dorpje waar ik graag zou willen wonen.

Ik zou nog graag mijn woning verruilen.
Alleen ik krijg denk ik niet zo snel een woning.
Voor de woningzoeker moet ik binding hebben.
En dat heb ik niet voor Windesheim.

Particulier zijn er weinig woningen in Windesheim.
En ze hebben liever geen mensen met een Wajong.
En een hypotheek krijg ik niet voor een woning.
Omdat ik uiteraard een uitkering heb.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

John Mulder

De burger als ‘couleur locale’

20 AUG 2019

Onlangs konden we weer eens getuige zijn van een fijne politieke klucht. Dit keer was de hoofdrolspeler de minister van Infrastructuur en Waterstaat, Cora van Nieuwenhuizen. Bijrollen in het gesprek waren er voor burgers uit de omgeving van Schiphol, die al jaren groeiende overlast ervaren van toenemend vliegverkeer.

Hoeveel geduld kunnen die burgers nog opbrengen? Al jaren delven zij het onderspit in de strijd om de groei van Schiphol. In die strijd is het ultieme wapen van de overheid de boekhoudkundige truc waarmee op papier de overlast minder wordt. De nieuwe boekhoudtruc is dat door meer vliegbewegingen – maar wel met stillere vliegtuigen – de overlast minder wordt. Hoeveel hersencellen zijn er nodig om dat soort onzin te bedenken? Kan Erik Scherder dat eens uitzoeken? Zoals een bewoner zei: ‘Bij 500 vliegbewegingen per dag over je huis maakt het echt niet uit of een vliegtuig wat minder geluid maakt.’ Dat zou zelfs een minister moeten kunnen begrijpen. De burgers zijn er – terecht – helemaal klaar mee; niet de groei van het vliegverkeer, maar de groei van welzijn dient centraal te staan.

De inwoners die het direct aangaat hebben ook nu echter niets te verwachten van de politiek. Van Nieuwenhuizen speelde haar rol van onbetrouwbare minister met verve. Op de redelijke argumenten van een van de bewoners reageerde van Nieuwenhuizen wat blasé: ‘U heeft het volste recht uw mening te vertolken.’ Dan weet je het eigenlijk al. Ze had ook kunnen zeggen: ‘Ik hoor je, maar ik luister niet.’ In een interview door EenVandaag bevestigde zij dat door aan te geven dat de hinder beperkt moet worden bij een ‘... klein stukje groei.’ En dan komt het: ‘Want de economie moet ook door.’

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Falko de Jong

Vanwaar al die hoop?

20 AUG 2019

Enkele weken geleden ben ik weer eens naar een wedstrijd van mijn cluppie Feyenoord geweest. Samen met de maat waar ik vroeger ook altijd ging zaten wij op de plekken waar we toen ook altijd zaten. Niet veel leek veranderd. De stadion muziek was nog het zelfde, de stoeltjes ook. De muntjes waren nog steeds prijzig. Maar gedurende wedstrijd leken er toch wat dingen te zijn veranderd sinds onze laatste wedstrijd.

Feyenoord speelt al sinds de voorbereiding wisselvallig. Het wint nauwelijks nog van middelmatige tegenstanders en dit lijkt iedereen zorgen baren. Om nog maar niet over de bestuurlijke crisis te beginnen.

Het team dat ik die dag zag spelen vond ik echt niet bagger slecht. Het was verre van goed. Maar het was wel echt. het gelijke spel was daarvan een goede weerspiegeling.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Ophélie Jammaers

Likeability of7

Onderweg

20 AUG 2019

Vraag jij het jezelf ook soms af wat het levensverhaal is van die man of vrouw tegenover je in de trein? Beeld je jezelf ook in hoe zijn of haar leven eruit zou zien? Bij wie hij of zij thuiskomt? Hoe zijn of haar vervolg van de dag eruitziet? Dan ben je niet alleen. Toch kiezen we met z’n allen voor de gemakkelijke optie; oortjes in de oren en wezenloos voor ons uit staren. We zitten liever op Facebook of Instagram en gaan liefst zo ver mogelijk van elkaar zitten als de gelegenheid zich aanbiedt.

Of we doen mee aan dat éne beruchte spelletje; in elkaars ogen kijken en ons hoofd wegdraaien juist op dat moment dat de andere jouw priemende blik opmerkt. Grappig toch; het schril contrast tussen deze gezonde nieuwsgierigheid en het -sterker dan onszelf- vermijdingsgedrag. Onze comfort-zone lacht ons toe en opnieuw doen we de moeite niet om iemands anders verhaal aan te horen. Oogcontact is een zeldzaam iets geworden, we willen gehoord worden maar luisteren zelf niet (meer). Het is net daar waar de kracht van verhalen verloren gaat. Spijtig, we zouden ze juist moeten uitdagen, koesteren en delen. In de massa van alle verloren zielen voelen we ons alleen. Een merkwaardige contradictie, opnieuw.

Elk individu kan vergeleken worden met een ongelezen boek. De verhaallijnen van al deze ontelbare boeken zijn enorm uiteenlopend. Om het dan nog niet te hebben over de hoofdstukken die vorm krijgen door alle doorslaggevende gebeurtenissen. Het is aan ons om deze vernieuwende verhalen te ontdekken en eruit te leren. Zie je die spelende kinderen met hun mama die alle touwtjes in handen probeert te houden? Of ben je eerder gefocust op de zakenman in pak die ruziënd aan het bellen is met zijn vrouw? Of die student met zijn koffer en twee zakken volgepropt met boeken en eten. Wellicht heb je ook al eens een oudere man gezien, al lezend in zijn boek. Stuk voor stuk markeren ze hun eigen pad op weg naar hun bestemming. Misschien ben jij wel éen van hen, misschien niet. Maar een eigen verhaal heb je, zonder fout.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_bd42ace7ade7f1986ee8bd2ee50a0ece96122c35_avataruser_8ef404c6cfbb14c6adf6633fc4b4c48a4c07ca1f_avataruser_3ee7881def30d631682feed03ef6a628d3ecf3f9_avatar

+10


pen icon

Angela Weisz

De sterke vrouw en de huismoeder in mij over daten

20 AUG 2019

Iedere keer zeg ik dat ik ermee kap. Toch betrap ik mezelf erop dat ik die verdomde app weer download op mijn telefoon. De ene keer komt het door een verveelde bui, de andere keer omdat ik plots het gevoel krijg dat ik met mijn 19 jaar verliefd, verloofd en vastgeketend aan een man moet zijn. Ik heb het over Tinder, het afvoerputje van alle datingapps.

Er schuilt een gesplitste persoonlijkheid in mij als het om daten gaat. De ene helft, de sterke vrouw, voert een eindeloze strijd naar onafhankelijkheid. Nee ik heb geen vriend nodig, wat zou ik daar in godsnaam mee moeten, verkondigt ze. Wil je het écht of wil je het omdat mensen in je omgeving een relatie hebben? Ben je er eigenlijk wel weer klaar voor? Ze vuurt de ene naar de andere vraag op me af. En of ik het verstandig vind om met mijn eeuwige verlatingsangst mezelf open te stellen voor iets nieuws. Meid, kom op, zegt de sterke vrouw dan. Alles gaat prima in je eentje en je mist helemaal niets.

De andere helft, de huismoeder uit de jaren 50, is het daar totaal niet mee eens. Hoe fijn is het om iemand te hebben die mij 100% begrijpt. Iemand waarbij ik aan het einde van de dag al mijn gedachten, frustraties en stomme grapjes kwijt kan. Ik hoef nooit meer dingen alleen te doen en het is rustgevend om te weten dat er in alle ellende van de wereld toch nog iemand is. Iemand op wie ik kan leunen, voor wanneer ik mezelf niet meer staande kan houden. Want geef toe, dat gebeurt nog wel eens zegt de huismoeder in mij.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

eduard sarens

de sociaalste van allemaal.

19 AUG 2019

Het is lang geleden bedenkt u zich als lezer.
Ik ben ook al een tijdje offline geweest.
Maar terug gekomen van vakantie zullen we maar zeggen.
Ik zit nu op mijn kamer in mijn eentje te schrijven.
En mij te bedenken hoe ik als figuur zijnde.
De sociaal actiefste figuur kan worden van de aardbol.

Nu ben ik een sociaal on-actief figuur.
Die zich weinig mengt in de rest van de wereld.
Maar die zich wel zo groot sociaal voelt.
Om de sociaalste figuur te worden van allemaal.

Ik mag dan een autisme stoornis hebben.
En sociaal gezien vanuit mij zelf gekeken.
Mij niet kunnen redden in de sociale wereld buitenom mij.
maar toch wil ik de sociaalste figuur worden.
van alle mensen rondom mij.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Imka meuwese

Likeability of6

1 jaar na mijn relatiebreuk...met social media

19 AUG 2019

Vorig jaar besloot ik om er een punt achter te zetten. En daar was best wat moed voor nodig aangezien ik stiekem toch wel erg verknocht was aan hem. Voor het gemak maak ik er een HIJ van, omdat ik het een beetje vergelijkbaar vind met het buiten de deur zetten van je vriend of man. Sterker nog; het is volgens mij zelfs ingrijpender want een man (of vrouw) uit je leven verbannen gaat om 1 persoon, maar social media de rug toekeren voelt alsof je in één keer honderden of mogelijk duizenden mensen vaarwel zegt.

Dat is best eng, toch heb ik die beslissing genomen en ondanks dat ik het de eerste periode vreemd, raar en soms zelfs naar vond, stond ik helemaal achter mijn besluit. Het leven leek in het begin ineens saai en ik had af en toe de angst in een gat te vallen, ik kon immers niet volgen wat al die “vrienden” allemaal beleefden en deelden. Alsof ik er niet meer bij hoorde, buitenspel stond. Tegelijkertijd had ik plotseling behoorlijk wat tijd over en viel er ook vreemd genoeg een spanning van me af. Het voelde namelijk als een dagelijks terugkerende verplichting om social media bij te houden, als een soort van part time job. En ik vermoed dat er genoeg mensen zijn voor wie het bijna een full time job is, die geen kwartier zonder Social Media kunnen.

Inmiddels zijn er genoeg voorbeelden bekend waarbij de nieuw in het leven geroepen spreuk geldt: ‘Social media maakt meer kapot dan je lief is’. Want hoeveel mensen zijn er niet die meer aandacht besteden aan social media dan aan hun partner of zelfs kinderen? Blijkbaar is dit aantal dusdanig groot dat ik tegenwoordig regelmatig een commercial voorbij zie komen waarin een schattig meisje haar moeder lief doch dringend verzoekt om alsjeblieft die telefoon eens weg te leggen. Dat is toch eigenlijk te gek voor woorden! Maar goed, ook ik was meer tijd kwijt aan social media dan goed voor me was.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_f9f4c06216ea4b998552fadce06c9d81b4cf96ca_avataruser_b4773f7a54c6b1b6d904fd4c6c9ade08982ba5ab_avatar

pen icon

Lucia Reyna

Iedereen wil geld

19 AUG 2019

"todos quieren plata" met een teleurstellende en zuchtende stem hoorde ik van hem (iedereen wil geld), dat heb ik ooit van mijn liefdesleven afgeluisterd... Na aantal jaren in Nederland begrijp ik nu wat hij daarmee bedoelde. Hij was beginnende zakenman toen. Een vriendin via messenger vraag me weer om geld te lenen, ik heb het niet helaas; ik moet als genie bedenken hoe moet ik met de reiskosten en brood van volgende week omdat mijn kind basisschool begint, mijn lieve broertje uit mijn moederland vraag mij niet om geld maar ik wil hem zo graag steunen net als mijn vader... en nog erger de jonky dat bij mij woont moet elke dag roken... Dus ik slaap, ik probeer alles te vergeten maar ook niet in de donkere depressie vallen; kijk ik graag naar chespirito omdat ik onbewust dankbaar aan een Mexicaanse gezin ben; zij hebben mij op een andere manier posada gegeven; ik mocht door zij in een slaaptent de nacht doorbrengen er werd zelf kip aangeboden. Mijn ogen dringen nu, een traan moet nu door de woestijn uitglijden.

Mijn liefdesleven in nu een succes zakenman en ik verwacht ook hetzelfde van mijn leven te maken; ik moet alleen waker worden mijn hoofd schudden en met een zekerde stem terug bellen naar Mw van de ene bedrijf, zij heeft mij gebeld ik kom op gesprek.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Rebecca Blancke

Dieren in gevangenschap.

19 AUG 2019

Je kent ze vast wel de toeristische voorzieningen waar mensen tegen betaling naar dieren kunnen kijken. Ook wel bekend als de dierentuin. Maar bij een dierentuin zitten dieren in gevangenschap. Best wel gek, want waarom mogen mensen wel vrij rondlopen op de wereld, maar veel dieren niet?

Dieren worden eigenlijk in hokken gezet om orde in de samenleving te houden om mensen niet tot last te brengen en zodat mensen er naar kunnen kijken. Maar is er in de wereld wel ruimte om mens en dier naast elkaar te kunnen laten leven zonder dieren in gevangenschap? Waarschijnlijk niet, maar als je het goed regelt misschien wel, want dieren mogen toch ook veel meer leefruimte krijgen? Hoe zouden mensen het vinden om dag en nacht in gevangenschap te leven?

Ze zitten vast in een hok waar mensen naar kunnen kijken. Het zou veel beter zijn dat iedereen veel meer leefruimte kreeg dus ook dieren die nu in gevangenschap leven. Maar komt er eens een dag dat dieren niet meer in gevangenschap leven en dat het gewoon goed gaat? Want wat is nou belangrijker dat mensen voor een dag naar dieren kunnen kijken die rondlopen in een leefgebied waar ze niet snel uit kunnen lopen of dat dieren vrij in een gebied rondlopen zonder hokken maar vrij in de natuur, maar dat mensen ze maar weinig zien?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Cale columns

Likeability of5

Processierupsje Nooitgenoeg

18 AUG 2019

Dat vraag ik u af. Of u ook vindt dat Thierry (achternaam overbodig) vleugellam is geraakt door de acties van Henk (Otten, achternaam tot in lengte der dagen noodzakelijk). Thierry, verdienstelijk op het instrument vleugel, Otten speelt zijn leven lang al tweede viool.

Die tweede viool speelt de middenstemmen en zijn door hun ligging soms oncomfortabel te spelen. In een groot orkest (zoals Forum inmiddels is) moeilijker om uit te laten komen dan de hoge melodieën van de eerste viool. Wat dat betreft hebben de eerste violen het makkelijker. Daarnaast moet de tweede viool altijd alert zijn op de grillen van de melodie. Het is een hele uitdaging om je voortdurend te moeten aanpassen tijdens het spelen.

Otten was het aanpassen zat en had zoveel misnoegen en frustratie over zijn miskenning opgebouwd, dat hij de harmonie op het spel zette. Eigenlijk doodnormale jaloezie, maar zo hoog opgelopen dat hij zijn plaats verliet en ging jongleren op een gevaarlijk Binnenhofje. De balans was er, de formule voor succes eveneens, het team werkte. Maar Otten wilde ook bewieroking. En als een verdediger ook de glamour van de spits wil ervaren, maar zelf niet scoort, dan oogt het enigszins onbeholpen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_b0d9c53d19a696eabab7821f9736a9e7f1240c94_avatar

pen icon

Maria Bakker

Beste Amnesty international & de boerka

17 AUG 2019

De boerka kwam weer naar voren nadat de vrouwen in Afghanistan door de Taliban op vreselijke wijze werden / worden onderdrukt. Van een normaal leven naar niks waard zijn en de boerka is onderdeel van deze onderdrukking. De boerka was hiervoor een oud cultureel ding dat sommige oudjes in de bergen nog droegen ...oude traditie die niets te maken had met religie.
Je zou als vrouw de boerka nooit vrijwillig moeten willen dragen uit respect voor deze vrouwen die hem verlicht dragen en daardoor worden beperkt in het leiden van een normaal leven ...vluchten kan niet meer ......,
Niks islam dus maar een heel oude traditie die amper meer bestond maar door de Taliban nieuw leven werd ingeblazen of beter gezegd ..het leven uit deze vrouwen blies.

De heftige docu’s : ‘Prison sisters’ en ‘no burka in prison’ laten zien waar de boerka voor staat ...en hoe erg de vrouwen lijden onder het dragen van dit gewaad.
het leven in de gevangenis is fijn zonder burka.......
De vliegeraar en duizend schitterende zonnen laat lezen hoe de boerka is verbonden met onderdrukking..

Nooit van mijn leven zou ik dit willen dragen uit respect voor de vrouwen uit de docu’s en uit de boeken van Khalied Hoesseini.
De boerka heeft als doel de man niet in verkeerde verleidingen te brengen en daarom zou je als man ook boos moeten worden op de boerka ..alsof de man niets meer is dan een verleider...
Voor kleeft er bloed aan de boerka en zou je t nooit aan moeten willen doen.
Allah verwacht het ook niet van je ...dus laat ‘m in je kast.
Communiceren doen we niet alleen verbaal ..je gezicht spreekt, je ogen zeggen veel..

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Saskia Hupje

Likeability of5

What the hell did you think you signed up for?

17 AUG 2019

Ik lees vandaag in de krant dat 17.000 Franse vrouwen een petitie hebben ondertekend met de slogan "ik-ben-niet-jouw-trofeevrouwtje". Vrije vertaling uit het Frans van #pastapotiche, met de bovenstaande streepjes in acht genomen is dat dus pas-ta-potiche; niet dat iemand denkt aan een Italiaans voorgerecht, maar dat terzijde.

Je krijgt een (bij)baan(tje) om mooi te zijn, dat ben je ook, dus prima; een bosje bloemen uitreiken, een fles champagne laten ontploffen en twee of misschien wel drie zoenen op de wang van de – al dan niet gelukkige – kampioen. Wat had je dan gedacht als ronde-miss of hostess? Een diepgaand gesprek met de winnaar van het evenement over astrofysica, een uitgebreid debat over de teloorgang van de literatuur in de negentiende eeuw?

Geen idee waarom deze vrouwen geen vragen stellen als ze “gedwongen worden” tot het dragen van hoge hakken of korte rokjes. Boehoehoe, je moet je werk doen in synthetische pronkkleding, en hopen dat de mannen dat verafschuwen; hoe naïef kan je zijn als je aan zo’n soort job begint?! Mijn punt is, en dat was 30/40 jaar geleden ook al zo - zeg maar in de tijd dat #metoo echt plaatsvond maar niet werd gerapporteerd - plaats jezelf niet in een kwetsbare situatie. Take control, stel grenzen en als je op de een of andere manier wordt geïntimideerd wacht dan niet 20 of 30 jaar om te huilen onder de vleugels van #metoo!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_94875fbbb7b5f310086e1228554acf1e0ddef6de_avatar

pen icon

Liz Langenberg

Likeability of7

Mijn zonnebril

17 AUG 2019

Mijn zonnebril is eigenlijk al jaren niet echt een zonnebril.
Eigenlijk is het een prikkelverwerkingsbril.
Natuurlijk gebruik ik hem om de zon tegen te houden, maar als de zon niet schijnt heb ik mijn bril ook op.
Buiten en zelfs binnen. Ik krijg wel eens de vraag of ik verslaafd ben aan mijn zonnebril: ‘Nou ja dat kun je wel stellen’.

Wij leven allemaal in een land vol met prikkels, prikkels die van buiten komen en van binnenuit.
Mijn bril helpt vooral tegen de prikkels van buitenaf, want dat zijn er nogal wat;
denk aan een hectische thuis-of werk-situatie, druk verkeer, geluids(overlast), prestatiedruk, vervelende kleding of bepaald eten, honger, onrust, stress en verdriet bij anderen, viezigheid, verassingen, onvoorspelbare gebeurtenissen
en dan heb ik het nog niet eens gehad over mijn telefoon, tablet en tv.

Mijn zonnebril is mijn allergrootste hulp wat betreft deze prikkels.
Hij zorgt ervoor dat ik mij voor een gedeelte kan afsluiten van de buitenwereld zonder dat ik daarvoor in mijn slaapkamer moet blijven.
Ik kan mijn ogen even dicht doen als ik mijn bril op heb en niemand die dit ziet.
Ik hoef niet te luisteren als iemand in een groep een verhaal verteld, want niemand ziet mijn ogen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelikelol
user_5bc6043614dc4c5054a14ac23c8da7f04db5b7cc_avataruser_1a79ffd53cadbc17d3e2a5e30e4dba9d3d0594ea_avataruser_3834c18aef540f2ec1789af3a7194ecab3374f0b_avatar

+7


pen icon

Amber Fernandes

Likeability of6

Blonde pijpfitter met polsslag

16 AUG 2019

We zitten op haar dakterras en nippen van een goedgevuld glas rosé. “Wat is eigenlijk jouw type?” vraagt L., een vriendin, uit het niets.
“Blond,” antwoord ik terwijl ik een olijf in mijn mond stop. “Met een polsslag.”
L. staart me nadenkend aan. “Dat zijn je eisen? Niet iemand die intellectueel gezien op dezelfde golflengte als jij zit? Dezelfde interesses deelt? Ambitieus is?”
Ik schud mijn hoofd. “Hoeft niet per se.”
L. laat mijn woorden bezinken en kijkt peinzend neer op de Amsterdamse grachten.
“Dus je zou ook, zeg maar… een loodgieter daten?”, vraagt ze dan. “Dat heet downdaten. Het was een tijdje hip.”

Ik besluit dat downdaten het stomste woord is dat ik sinds lange tijd heb gehoord. Het is 2019 en we zitten middenin een derde feministische golf. We hebben #MeToo gehad, vooraanstaande figuren roepen (terecht) op tot een vrouwenquotum in het bedrijfsleven en het splitten van de rekening tijdens eerste dates raakt steeds meer ingeburgerd. En dan valt daar plots het woord downdaten. Datingwebsite Relatieplanet.nl legt de term als volgt uit: “De term downdaten betekent dat je je date een opleidingsniveautje lager zoekt. Op deze manier heb je simpelweg een grotere vijver om uit te vissen.”

Noem me een zeur, noem me een sneeuwvlokje, maar ik vind de term downdaten ontzettend denigrerend klinken. Ik vind het ook nogal verwarrend. Laten we voor de grap het voorbeeld van de loodgieter ‘ns aanhouden: ik kom via Tinder in aanraking met een blonde pijpfitter met polsslag en het blijkt tussen ons te klikken. De dates volgen elkaar in rap tempo op en het lijkt serieus te worden tussen ons. Wie is dan de persoon die aan het downdaten is? Degene die zich bezighoudt met de complexe ondergrondse netwerken van waterleidingen en verwarmingsbuizen, of degene die op haar luie reet stukjes tikt?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelol
user_323b00d2560413cea281a91d5044b82ea847a66b_avataruser_59097e24919455cdf9562b05f2d2b5280ffae2da_avataruser_d07ebb3b9a4cc1cdac120f93df0eed3294d438b3_avatar

+2