Lezerscolumn

pen icon

Marleen Brinkhorst

Likeability of7

Het Ding

12 MRT 2019

Ik zit bij de dokter om tien voor negen. Blijkbaar is tien voor negen de ideale tijd om met je kinderen langs te komen. Drie kinderen, elk van andere ouders, maar allemaal met exact dezelfde lengte – waarschijnlijk kniehoogte – komen binnen één minuut binnen. Ik hoor een vader zeggen: wil je met dat ding spelen?

Dat Ding. Ik mag dan geen kinderen hebben, maar ik kan me voorstellen dat je als ouder de inhoud van de spoelgoedwinkel goed leert kennen: van de laboratoriumsets en plastic zwaarden voor de jongens tot de poppen en speelgoedstofzuigers voor de meisjes. Maar het Ding is ook voor deze vader een raadsel, een net zo’n groot raadsel als het voor deze student is.

Ik heb het Ding in mijn hele leven maar op twee plekken gezien: in de wachtkamer van de tandarts en de wachtkamer van de dokter. Het is moeilijk te beschrijven, maar de kans is groot dat je al weet waar ik het over heb. Het Ding is gemaakt van kleurrijke plastic staven, gebogen in allerlei vormen. Eromheen zitten houten kralen je die van de ene kant naar de andere kan duwen. Als kind begreep ik het al niet, en dus liet ik er mijn fantasie erop los: de kralen waren karretjes van achtbanen en ik was de kracht die ze omhoog duwde en liet vallen. Toen al, op achtjarige leeftijd, realiseerde ik me dat dit best saai speelgoed was.

Nu, op drieëntwintigjarige leeftijd vraag ik me af hoe het Ding heet, en of een normaal persoon een Ding kan krijgen. Niet dat ik er één wil, maar het is opvallend dat niemand er ooit één ziet buiten de wachtkamer van een dokter. Ik wil het googelen, maar realiseer me dat er niets te googelen valt. De naam van het Ding is mij onbekend, en een zoekopdracht naar Ding zal me weinig opleveren. Ik vraag me af of meerdere mensen zich dit hebben afgevraagd. Of zij ook op zoek zijn gegaan naar een Ding. Zijn er websites die je alleen kunt zien als je een soort arts bent? Een hele website vol Dingen. Zullen er meerdere soorten zijn of is er meer één variant?

Mijn gedachten worden onderbroken door de dokter die mijn naam roept en nog één keer werp ik een blik op het Ding. Eén van de kniehoge kinderen duwt tegen de kralen en lacht. Blijkbaar is er toch nog interesse. Er zijn dan ook maar weinig kansen om met het Ding te spelen; als we allemaal wisten wat het zou zijn zou het unieke eraf zijn. Misschien is er een les hier: sommige Dingen kunnen beter een mysterie blijven.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovelol
user_7612d998edd3e219d6506e8a243e1df415d8acf7_avataruser_03d403c731a776d476af145047cf2045a6c95658_avataruser_11b9db143c3ed2f32f228775e28f52c059dfb7bc_avatar

+6


pen icon

John Mulder

We hebben het niet geweten

GISTEREN

75 jaar geleden werden de omvang en verschrikkingen van de Holocaust duidelijk. Veel Duitsers konden niet omgaan met deze ongemakkelijke waarheid en een veelgehoorde reactie destijds was: ‘Wir haben es nicht gewusst.’ Ook de Nederlandse geschiedenis kent zijn ongemakkelijke waarheden. Nu, 75 jaar na de bevrijding, gaan er soms stemmen op om alle verwijzingen naar wat mooi leek, maar zwart was, te schrappen uit het straatbeeld. Dit wissen van het ongemak kan er echter toe leiden dat ook wij over enige tijd moeten zeggen: ‘We hebben het niet geweten.’

Onlangs laaide de discussie weer op, omdat het Amsterdams Museum de term ‘Gouden Eeuw’ schrapt. De culturele en economische voorspoed van die tijd was immers slechts voorbehouden aan een rijke bovenlaag en had bovendien duizenden ‘in den vreemde’ het leven gekost. J.P. Coen bracht een groot deel van de Bandanezen om, Generaal J.B. van Heutsz vermoordde duizenden Atjehers. Samen met Witte de With schreven zij niet alleen gouden, maar ook zwarte bladzijden in onze geschiedenis. De aanduiding ‘gouden’ doet dus geen recht aan de ontwikkelingen van die tijd. Het schrappen van die term doet dat echter ook niet.

Juist de benaming ‘Gouden Eeuw’ zegt immers ook iets over de wijze waarop, en het tijdsgewricht waarin, historici – en musea - vooral het licht hebben gezet op de weldaad en de overdaad en niet op de misdaad. Door het goud weg te halen, wordt het zwart echter niet zichtbaar. De term ‘Gouden Eeuw’ is een uiting van politiek gekleurde geschiedschrijving, maar het schrappen van die term is dat evengoed.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_430e611cc5c1d503b3eb79b2c5ba3a2825b59127_avataruser_159ae67af55967da68dd5ddbe7b2b6ea54316185_avataruser_e07f1f18098afc4074a885b141e9f566e328c6d5_avatar

+100


pen icon

Yvonne Bijkersma

Likeability of5

Trots op mijn kleine man

GISTEREN

Trots op mijn kleine man!

Milan is een echte dieren vriend en helpt een dier in nood dan ook graag. Of het nu een duif is of een wesp die bijna doodgetrapt wordt ... Milan komt voor het diertje op en gaat graag de discussie met je aan. Oh ja en denk maar niet dat je die van deze acht jarige wint!

Afgelopen zaterdag had broer Justin een mini voetbaltoernooi. Een leuke pot om naar te kijken, de teams waren erg aan elkaar gewaagd. Het was ook mooi weer en dus waren er wespen. Sommige grote jongens, ja voor Milan zijn het grote jongens! Allemaal 1 kop en sommige wel twee koppen groter en dan is Milan groot voor zijn leeftijd. Eentje trapt bijna op de wesp, hé dat doe je toch niet roept Milan. Om er achteraan te roepen: "jij bent toch geen dierenbeul?". Verbluft kijkt de jongen hem aan, ook de rest van het team is even stil en kijkt vol verbazing wat er nu gaat gebeuren ... De jongen stamelt het is maar een wesp. Nou en, zegt Milan, die doet jou niets. Jawel zegt de jongen nog steeds wat uit zijn doen, door het stoere optreden van het broertje van ... Hij wil mij steken zegt hij. Ach joh zegt Milan, hij wil alleen maar een beetje van je ranja. Op dat moment worden de jongens bij elkaar geroepen door de trainer.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_b8bdbf0c9fc4dae7dc6385c906735948bccdcea0_avatar

pen icon

Dave Hagenstein

Hé buschauffeur, de hele bus moet plassen

GISTEREN

Dinsdag is het Prinsjesdag. Wat zegt de glazen bol? Rutte rolt de rode loper uit voor opgebrande onderwijsgevenden en laat de Gouden Koets voorrijden. Foutje, ik heb mijn bril niet op: het is Arriva.

Vreemde jongens die buschauffeurs, ze prijzen hun baan aan alsof ze een Gouden Koets besturen. Een ontspannen rondje op het Binnenhof waar de rode loper wordt uitgerold om onderwijsgevenden met stress, burn-out of gewoon omdat ze een beetje oud zijn, ‘binnen te hengelen’. Bullshit, niet doen!

Arriva - openbaar vervoer waar je op kunt vertrouwen - schijnt het Walhalla van werkend Nederland te zijn. Het werkt daar zo ontspannend, zangers en burgemeesters kunnen er ook terecht. De website van Arriva propageert hoe goed ze wel zijn, ze willen zelfs ondernemer van het jaar worden. Dan moet je wel lef hebben.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Rebecca Blancke

Likeability of5

De derde dinsdag in september.

GISTEREN

Het is bijna zover prinsjesdag de derde dinsdag in september de koning leest de troonrede voor en de rijksbegroting wordt besproken. Het is de eerste keer in mijn bewustzijn dat ik het als het goed is ga zien en ik ben erg nieuwsgierig hoe het allemaal gaat verlopen.

Voor het eerst dit jaar is er een soort van Designated Survivor die Stef Blok moet zijn. Hij is dus niet openlijk aanwezig bij prinsjesdag maar zit verborgen, want als er een ramp gebeurt moet hij het overnemen. Dat klinkt best wel eng maar het kan altijd gebeuren.

Het is eigenlijk een jaarlijkse traditie in Nederland prinsjesdag.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_de5fb72815ea650a134f0fa9c997f894b4196789_avatar

pen icon

Hanneke Janssen

Likeability of5

Hallo herfst

GISTEREN

Hallo herfst, daar ben je weer.
Ik heb je totaal niet gemist.
Met je rotregen, rotwind, rotkou en rotconfrontatie dat het blije buitenleven weer voorbij is.
De kleuren en geuren zullen weer intern moeten worden gezocht.
Met een rotdeken, op mijn rotbank, met mijn lelijke rottrui.
Gelukkig maakt de mens volgens moeder natuur overal het beste van, dus ik zal meegaan met je wind, met je regen onder mijn nieuw gekochte deken.
Ik zal van je laatste kleuren en geuren proberen te genieten herfst.
Ze allemaal tot me nemen en al het pracht en praal aanpakken wat je me dit keer te bieden hebt.
De kaarsjes gaan weer branden, de nieuw gekochte deken wordt op volle toeren gewassen en tijd van bezinning komt er weer aan.
Kom maar op herfst, laten we samen dansen in de regen.
Ik zal het met je moeten doen.
Stiekem ben je soms prachtig, maar ik zal even moeten verwerken dat je voorganger weer veel te snel voorbij is gegaan.
Genieten zal ik, op mijn prachtige bank met mijn vieze laarzen, met al je interne processen die je me dit keer gaat geven.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_b8bdbf0c9fc4dae7dc6385c906735948bccdcea0_avatar

pen icon

Derek Hogeweg

Likeability of5

Baard

GISTEREN

Uitgerekend nu Willem-Alexander zijn baard laat staan komt het koningshuis, met haar dure optrekjes, negatief in het nieuws. "Mensen met een baard hebben iets te verbergen", zei mijn vader ooit. Grappig bedoeld natuurlijk. Toch zit er misschien, helemaal in de verte, ergens een kern van waarheid in die uitspraak.

De tijd dat baarden per definitie not done waren, ligt achter ons. De baard is overal en op alle niveaus. Zelfs in het leger, waar gezamenlijk scheren tot voor kort werd gezien als toppunt van eenheid, is gezichtsbeharing tegenwoordig welkom. Het sloeberige imago is eraf. Een ongeschoren politicus in pak doet het beter dan een gladde in vrijetijdskleding. Het mag allemaal lekker nonchalant, een fractieleider moet je buurman kunnen zijn. Alleen in de financiële sector hangen ze nog met hun nagels aan de rand boven het baard-ravijn, maar lang zal dat niet meer duren - de eerste stoppels zijn er al.

Met baarden is het eigenlijk net als met tattoeages; veel mensen hebben ze, maar slechts bij een zeer select groepje is het mooi om te zien. Frans Timmermans heeft met baard nog het meeste weg van een boskabouter. Sorry Frans. Klaas Dijkhoff daarentegen, kan het prima hebben. Herman Ram, voorzitter van de Dopingautoriteit, kan het ook hebben. Alleen moet iemand Herman even uitleggen dat tussentijds onderhoud niet verboden is. Nico Dijkshoorn zou er twintig jaar jonger uit kunnen zien. Als hij wil.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_b8bdbf0c9fc4dae7dc6385c906735948bccdcea0_avatar

pen icon

Rosanne Kars

Likeability of6

De sportschool

15 SEP 2019

Sinds een paar maanden waag ook ik mij aan de sportschool. En dat betekent naast de concentratie op mijn eigen sportprestaties, ook observatie van mijn medesporters. Mocht je de sites geloven die beweren dat niemand op je let in de sportschool en je dus gerust kunt beginnen met sporten; it’s a lie, iedereen let op elkaar in de sportschool. Dat hoeft overigens geen probleem te zijn, het zorgt ervoor dat je soms nét even wat beter je best doet, omdat je wil doen alsof ook jij weet waar je mee bezig bent. Want in het begin kan het best intimiderend zijn al die gewichten en apparaten. Zeker als die apparaten worden gebruikt door sissende en kreunende jongemannen, want dat is een sportschooltype wat je daar in zijn natuurlijke habitat tegen kunt komen. Blijkbaar komt er dan een oerkracht vrij die ervoor zorgt dat je zwaardere gewichten kan liften. Nee serieus, ik wil me er verder niet mee bemoeien, maar ik denk dat je toch echt iets te zwaar traint als je moet gaan sissen als een slang.

De sportschool zit vol met types. De personen die hun achterwerk planten op een willekeurig apparaat en vervolgens de hele tijd op hun mobiel zitten. Hier heb ik me dus best wel over verbaasd, maar ik ben tot de conclusie gekomen dat dit waarschijnlijk net zo werkt als het gaan naar colleges: je bent al trots op jezelf dat je überhaupt gaat, ook al zit je vervolgens het hele college op Instagram te scrollen. Tot slot is er ook nog het vrouwelijke type dat doet alsof ze naar een schoonheidswedstrijd gaat. Perfect gestifte lippen of grote, mooie kettingen. Het kan zijn dat je indruk wil maken op iemand en vooral lekker doen wat je zelf wil, maar er is één vraag die ik heb: hoe zorg je ervoor dat je er nog enigszins aantrekkelijk uitziet na het sporten? .

Naast de lichamelijke uitdaging van het sporten, word ik mentaal dus ook enorm uitgedaagd en heb ik elke keer in de sportschool psychologische observaties die ik kan uitvoeren. Het is trouwens geen slecht idee om wat meer op mezelf te letten in de sportschool, want deze fitgirl loopt dus na twee maanden sportschool momenteel ook bij de fysiotherapeut voor een pijnlijke voet en rug. Maar zoals mijn vrienden in de sportschool zouden roepen: no pain, no gain!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_4ed386033579b5df4aeb3de1cc38929843fc2139_avataruser_b8bdbf0c9fc4dae7dc6385c906735948bccdcea0_avatar

pen icon

Jacqueline Egthuijsen

Likeability of5

Botsbaan van Giethoorn

15 SEP 2019

Giethoorn, het Venetië van Nederland? Ik zou het je niet kunnen vertellen. Zelf ben ik nog nooit in Giethoorn of in Venetië geweest. Het enige wat ik hiervan kan zeggen is dat ik The Venetian in Las Vegas heb gezien, maar dat was verrassend genoeg vooral een enorm casino. En ik heb het idee dat dat niet helemaal is wat ik van Venetië kan verwachten.

Aangezien Venetië volgend jaar wel op de planning staat, dan deze zomer nog maar even afsluiten met een dagje Giethoorn. Wat ik van onze gids heb begrepen zijn er 600 bootjes voor toeristen beschikbaar, die zich in het zomerseizoen dagelijks door de smalle slootjes van Giethoorn wormen. En ik heb het met eigen ogen gezien, botsauto’s op de kermis zijn er helemaal niks bij.

Het begon al bij aankomst, toen wij een Japanner uit het niets, zo tegen de kant aan zagen varen. Iedereen kan die bootjes huren, je hoeft er helemaal niks voor te kunnen. Wijzelf zijn maar met de rondvaartboot meegegaan. Leek ons beter en vooral veiliger. Voor je het weet gaat er een man overboord en dan is het maar afwachten of die Japanner je ook weer uit het water trekt.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_b8bdbf0c9fc4dae7dc6385c906735948bccdcea0_avatar

pen icon

Sander van der Geer

Knuffelregen

15 SEP 2019

De zon scheen in De Kuip en het regende tegelijk, een regenboog van groen geel en rood wit. De pot met goud ging helaas naar Feyenoord. Feyenoord won met 3-2. Het hoogtepunt van de wedstrijd vond plaats in de twaalfde minuut. Als een 12e man stonden ze daar weer, achter hun team en boven de kinderen van het Sophia Kinderziekenhuis. Honderden Hagenezen met groen gele pruiken op, zwaar bewapend met knuffelberen.

Het was een prachtig moment, alsof het Haags kwartiertjûh al was begonnen. Het aftellen; 5,4,3,2,1,0 en het regende, geen bier, maar meer dan 4000 knuffels vlogen naar beneden. Kippuhvell!! Al die blije kinderen en huilende ouders/begeleiders, die onder luid applaus van de Feyenoord aanhang werden verblijd door de ooievaars.

Hartverwarmend was het weer, zoveel liefde van de supporters voor de zieke kinderen. Het verbaast mij nog steeds dat het scheldwoord ‘kanker’ nog steeds niet uit de stadions is verdwenen. Misschien een idee voor een volgende actie? Aan creativiteit geen gebrek!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Caro Bloem

Likeability of5

Over liefde voor dieren, de lusten en de lasten...

15 SEP 2019

Mijn vriend en ik zitten in de wachtkamer van de dierenkliniek.
Onze lieve Morris hebben we bij de dierenarts achtergelaten. Na een half uurtje à drie kwartier zal ‘het’ achter de rug zijn.

Thuis sprong Morris spontaan in zijn reismandje, nog niet wetend wat hem te wachten stond. Maar dat hebben we hem ook maar niet verteld.

‘Het’ moest er van komen. Hij is 7 maanden en het is nu al een echte buitenkat. Ik had dan ook niet anders verwacht van een boerderijkat.
Met gemengde gevoelens (een licht schuldgevoel, maar ook een soort van opluchting) bedachten we dat het nu het goede moment zou moeten zijn.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_99b6c7569da225785159daab44f28c68b3cf2dd3_avatar

pen icon

Imka Meuwese

Likeability of6

Don't grow up, it's a trap

14 SEP 2019

Ik zit buiten en doe helemaal niets. Ik staar gewoon wat voor me uit als ik plotseling een beer zie. En nee, geen beer(en) op de weg maar in de lucht. Echt, ik zweer het, hij ligt op zijn rug en hij zweeft. Hij heeft nog net niet zijn voorpoten onder zijn kop maar hij ligt heerlijk te relaxen terwijl hij langzaam voorbij zweeft. Vlak achter hem zie ik een mol met een heel ondeugend koppie. En het is niet zomaar een mol, deze heeft vleugels... een speciaal soort misschien? Ik doop hem Johnny de gevleugelde Mol. Niet veel later verschijnt er een grote donkere pelikaan boven hen, zeg maar gerust een reuzenpelikaan! Hij of zij is namelijk groter dan de beer en de mol bij elkaar. Hoe is het mogelijk?! Maar de beer lijkt niet bang en zweeft rustig verder, genietend van het zonnetje, net als ik. Het is zes uur, ik ben net thuis en wat een heerlijke zonnestralen voel ik nog op mijn gezicht. Ik sluit mijn ogen even maar wil toch wel zien wat er boven mij allemaal gebeurt dus ik open ze weer. De reuzenpelikaan is inmiddels nergens meer te bekennen, die vogel is blijkbaar gevlogen. En de mol….nou ja zeg, die is ineens getransformeerd tot een soort van dromedaris. En dat allemaal in die korte tijd dat ik mijn ogen dicht had. Dan zie ik plots een enge krokodil aankomen, hij heeft zijn bek al flink open gesperd, mogelijk om meneer de beer als avondmaal te gaan verorberen? Gelukkig heeft die nog een flinke voorsprong. En daar, in de verte, zie ik ineens een mij welbekend mansfiguur, compleet met knotje. Hoe kan dat nou? Moet die nu niet op zijn werk zijn? En verbeeld ik me dat nou of knipoogt hij naar me terwijl hij prinsheerlijk op die wolk zit? Zou hij de nietsvermoedende beer gaan redden van de hongerige krokodil? Wat een held! Vandaar natuurlijk die knipoog, hij wil even de macho uithangen en mij laten zien hoe dapper hij is. 'Nou, zet um op prins Knotje!’ Wat een avonturen weer daar boven in de lucht.

Ik hou van wolken, kan er eindeloos naar kijken. Maar ik ben dan ook een dromer en volgens sommigen nog altijd “een groot kind”. Ik dans, zing, spring, schaterlach, geloof nog in sprookjes en heb geen enkele intentie om dit te veranderen. I refuse to grow up!
Zouden veel volwassenen nog op deze manier naar de wolken kijken, er allerlei figuren in ontdekken en daar vervolgens hele verhalen van maken? Zo niet, probeer het dan eens. Het kost niets, werkt heel rustgevend en tovert geheid een lach op je gezicht. En lachen is zó gezond! :-)

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_93128fc22b33a8d9a8af06fe933f69a78f3b860b_avataruser_b8bdbf0c9fc4dae7dc6385c906735948bccdcea0_avatar

pen icon

Karin Monster

Likeability of6

De vreemdeling uit Nederland

13 SEP 2019

Ik zit in het vliegtuig. Ik ben onderweg naar een wereld waar alles anders is dan ik tot dan toe gekend heb. Waar ik de vreemdeling ben, me anders gedraag en er anders uit zie ten opzichte van de rest. De bewoners van deze wereld zijn heel vriendelijk. Ze maken graag kennis met me en willen alles weten over het land waar ik vandaan kom. Rijkdom, zoals wij dat kennen, bestaat hier niet. Wasmachines, stofzuigers en smartphones zijn er niet te vinden. Water haalt men bij de waterpomp en na zonsondergang zijn olielampen en kampvuren, tezamen met de prachtige sterrenhemel op een heldere avond, de voornaamste bronnen van licht.

Opeens hoor ik in de verte een haan kraaien. Langzaam worden het er meer en meer. Dan hoor ik twee mannen langslopen die een taal spreken die ik niet kan verstaan. Langzaam besef ik me waar ik ben. Ik heb niet gedroomd. Ik bevind me echt in een andere wereld. Ik ben in Oeganda, het land dat vanwege haar prachtige landschappen en veelzijdigheid aan flora en fauna ook wel ‘de parel van Afrika’ wordt genoemd. Ik verblijf in de noordelijke rurale gebieden van het land, in de hoedanigheid van onderzoeker.

In het ochtendgloren kijk ik naar de puntige daken van de kleine ronde hutjes die zo kenmerkend zijn voor deze omgeving. Een witte geit ligt rustig voor zich uit te staren. Wat zou ik de mensen uit mijn wereld graag kennis willen laten maken met de mensen uit deze wereld! Inmiddels hebben zich een aantal kinderen voor de deur van mijn vertrek verzameld. Giechelend proberen ze te achterhalen of hun gast, de blanke vreemdeling uit Nederland, al wakker is. Ik kijk nog steeds naar het dorpje, dat in de schemering een enorme rust uitstraalt. Het is bijna niet voor te stellen dat op deze plek ruim vijftien jaar geleden, tijdens een bloedige burgeroorlog die vooral berucht werd vanwege de inzet van tienduizenden kindsoldaten, de bewoners met geweld uit hun huisjes werden gejaagd en hun hele bestaan achter moesten laten. Gelukkig konden degenen die het overleefd hebben, hun leven hier na de oorlog weer opbouwen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_e38796f34aec91e4b4eef9341b214cf51b5d39f8_avataruser_b8bdbf0c9fc4dae7dc6385c906735948bccdcea0_avatar

pen icon

eduard sarens

De bestseller in de metro

13 SEP 2019

Ik vroeg mij laatst ook af.
Stel je eens voor bestseller te zijn.
En dat iedereen dus massaal je column leest.
Dat je dan met 50 euro naar huis mag.
Wat ga je ermee doen met die 50 euro?.
Ik dacht een jaar abonnement nemen op de metro.
En toen bedacht ik mij eerlijk gedacht.
Dat ga je nooit allemaal bereiken.
Omdat ten eerste ik maar 1 column per keer mag in sturen.
Ten tweede er geen metro’s zijn in Zwolle.
Ten derde ik dan naar een stad moet afreizen met metro’s.
En zolang ik niet het geld heb voor de trein.
Kom ik ook nooit in de metro om de trein te kunnen betalen.
En dus bestseller te worden.
Dus hoe moet ik dan bestseller zijn in een metro?.
Ik ga wel door bedacht ik mij met een boek schrijven.
En hopen dat dat een besteller word.
Dat iedereen voor de boekwinkel slaapt voor de release.
Van mijn nieuwste boek.
Getiteld wie betaalde de drukkosten?.
En dat zou ik dan antwoorden met zoiets als.
Ik zelf mensen.
Voor 2 uur schoffelen in de tuin van een drukkerij.
Kon ik 2 boeken laten drukken van mijn eerste boek.
1 voor de plaatselijke boekhandel.
2 voor een uitgeverij als demo zijnde.
En dat iedereen met dezelfde reactie.
Waarom slaapt u hier voor de winkel?.
Omdat ik de eerste wil zijn voor het enigste exemplaar.
Dus de schrijver schrijft geen boek maar een column.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Eduard Sarens

Een opgeleide kunstenaar

13 SEP 2019

Ik vroeg mij laatst af als kunstenaar zijnde.
Ik Stelde mij eens voor als mens zijnde.
Dat ik een willekeurige opleiding doet.
Getiteld met zo i zo kunst of kunstenaar in de titel.
Mag ik dan eerst een leven inlezen.
Hoe ik volgens de regels moet afstuderen.
Met genoeg punten om een briefje te krijgen.
Met zo i zo in de titel nu ben je wel echt kunstenaar.
Want ik weet al een ding zeker.
Dat ik mij bij geen enkele opleiding thuis ga voelen.
Bijvoorbeeld al regels. (Bijvoorbeeld)
Beste mensen veeg je reet af na het poepen.
Ik denk dat ik dan bruin het gebouw verlaat.
Omdat ik mij niet thuis kan voelen als figuur zijnde.
Ander voorbeeld mij niet thuis voelen.
Als ik mij niet thuis voel als figuur.
Kom ik figuurlijk denk ik naakt het gebouw binnen.
Omdat ik mij niet weet te kleden als persoon zijnde.
En ik niet weet wat de reactie zal zijn.
Als ik mij volgens de regels verkeerd kleed.
En kom ik figuurlijk aangekleed het gebouw uit.
Maar mijn reactie zal in ieder geval zijn.
Figuurlijk naakt staand voor de leraar.
Zo van ik wilde gewoon apart zijn leraar.
En totaal anders dan rest.
En mij niet kunnen plaatsen in een groepje.
Ik wil hiervan de enigste zijn op de aardbol.
Van het bestaand leven.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Karin Houdijk

#Krexit

13 SEP 2019

Nog maar kort geleden stond ik in een zomerjurk op teenslippers een zak ijsklonten in mijn kar te laden; het was buiten namelijk 37 graden en verkoeling was een eerste levensbehoefte geworden.
Ondertussen zag ik in mijn ooghoeken een schap gevuld met iets dat niet in deze situatie thuishoorde, te weten: kruidnoten. Ik keek ernaar en kon alleen maar “nee joh” uitbrengen. Want het was augustus, formeel gezien nog zomer en na de zomer hebben we eerst nog de herfst en daarna komt de winter en pas in de winter komt Sinterklaas... toch?

Waarschijnlijk ben ik in deze een regelrechte zeurkous maar ik word een beetje kriegel als ik het feestdagensnoepgoed al zo vroeg in de winkels zie. De lekkernijen zullen wel gretig aftrek vinden, anders zouden de supermarkten het ons niet voorschotelen, maar ik krijg sterk de indruk dat we steeds éérder met de feestdagen geconfronteerd worden. Alsof we alles wat er tussen ligt de moeite niet waard is. Nee zo snel mogelijk richting de maand december, want dan wordt het pas echt gezellig!

Los van het feit dat de verleidelijke en smakelijke (echt wel!) knaagballen niet helpen om je opgedane zomerkilo's eraf te krijgen, is de verrassing er tegen de tijd dat we ermee gaat strooien al ruimschoots af.
Hoe bijzonder is het voor kinderen nog op deze manier? “Pappa kijk, Sinterklaas komt bijna want de pepernoten zijn er ook al”. “Nee schat, nog 78 nachtjes slapen, dan komt de stoomboot.” Dat snoepgoed hoort toch bij de Sint, dan ga je dat toch niet maanden van tevoren alvast aanbieden!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Irene Blaauw

Likeability of5

Voor ieder die het moeilijk heeft

13 SEP 2019

Ik kijk om me heen en zie mensen huilen
Zich verschuilen, niet zichtbaar meer willen zijn
Soms zie je ze tegen de vlakte vallen
Rood doorlopen ogen, nog meer wallen
Ze kunnen niet tegen de pijn, niet meer tegen de pijn

Steeds maar vluchten, het leven ontvluchten
Geen mogelijkheid om het hart te luchten, donkere luchten
En ze trekken maar door
Ze trekken maar rond, opzoek naar een sprankeltje leven
Ze willen niet opgeven, maar dit is hun leven
Hun leven. Hier.

Ik kijk om me heen en zie de moeilijke dagen
De moeilijke dagen van de aarde, red de aarde
Onze aarde, nog verder weg dan ooit
Ik wil niet zeggen dat het nooit goedkomt
Maar of het goedkomt, ik maak me zorgen
Hoe kunnen we elkaar blijven verzorgen, met onze zorgen
We houden onze pijn verborgen

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_b8bdbf0c9fc4dae7dc6385c906735948bccdcea0_avatar

pen icon

Inge Derks

Sneltreinvaart

13 SEP 2019

Geloof me, normaal gesproken vind ik het heerlijk om met mijn Kaleidopomp te shinen. Dan plak ik hem op mijn bovenarm, match ik hem met mijn kleurige outfit, en loop ik fier over straat.

Als mensen op straat hem opmerken, dan voelen zij zich wel zo vrij om mij aan te spreken. “Sorry, maar wat is dat op uw arm als ik vragen mag?” Er volgt dan altijd een hele lectuur over diabetes, het verschil tussen type 1 en 2, en dat “zware suiker" niet bestaat. Tja, je bent docent of je bent het niet hè. Ik geniet ook altijd van deze gesprekken. Ik vind het fijn om bewustzijn te creëren. Doorgaans ben ik zó enthousiast, dat zelfs niet-diabeten zo’n toffe accessoire willen hebben!

Onlangs ging ik met de trein richting Limburg, want het was de verjaardag van mijn vader. Ik was al iets later door een vertraagde trein. In Eindhoven moest ik overstappen, en toen kwam plots het besef: mijn ov-kaart is weg. Mijn overstap was al kort, en dan moest ik dit óók nog regelen. Het was 26 graden, en ik rende als een gek door het station met allemaal cadeaus in mijn boodschappentas. Ik zweette ontzettend, maar rende steevast door naar de NS servicebalie. Ik probeerde uit te leggen wat er aan de hand was, maar het leek meer op dronken gebrabbel. Shit, een lage bloedsuiker. Nog maar 6 minuten tot mijn trein gaat. “Ja, ov-kaart verloren, ik denk in de trein. -Oh mevrouw, dan moet u even naar de servicebalie aan de andere kant van het stat... "Wa hedde gij op uw arm als ik vroage mag?” Terwijl de ene medewerker mij het een en ander probeerde uit te leggen, vroeg de ander mij het hemd van het lijf over dat “dingske” op mijn arm. Terwijl ik een dextro in mijn mond prop, werp ik een blik op de klok. Één minuut tot de trein vertrekt. Ik neem een diepe zucht, en neem alles maar even voor lief. Ik was toch al te laat. “Nou mevrouw, dat is mijn insulinepomp....”

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Sietske Kroon-Pennings

Likeability of5

Meneer van Dale voelt zich genaaid

12 SEP 2019

Zoon gaat naar de middelbare. Een mijlpaal, die gepaard gaat met de nodige voorbereiding. Hij heeft schriften nodig, zes verschillende HB potloden én woordenboeken Nederlands, Engels, Frans en Duits. Zoon vraagt zich af of zijn school niet van het bestaan weet van Google Translate, scheelt een hoop gewicht.

Ik krijg al snel de tip dat je woordenboeken bij de Action moet kopen, want daar zijn ze lekker goedkoop. Daar was ik zelf niet opgekomen. Man ook niet.

Hij is op pad geweest met Zoon. Ze hebben een mooi shirt gekocht, voor zijn eerste brugklasfeest, en schoolspullen. Man legt triomfantelijk een stapel gloednieuwe woordenboeken op tafel. ‘O nee!’ roep ik ‘Die heb je toch niet bij de boekhandel gekocht hè?’. ‘Ik heb ze niet bij de slager gehaald nee’ zegt hij. Ik vertel hem over de Action aanbieding. Hij kan het niet geloven en zoekt online bewijs. En jawel, een woordenboek bij de Action kost €2,69 en bij de boekhandel €9,99. Zijn reactie: ‘Ik voel me genaaid’. ‘Meneer Van Dale ook’ zeg ik.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_184155b0e4e933897066be6b40a15f32c3bfce6c_avatar