Lezerscolumn

pen icon

Kristel Barendregt

Het klimaat bij Mc Donalds

7 FEB 2019

Gisteravond, terwijl ik eigenlijk dacht dat het kind welterusten kwam zeggen, vooral omdat het reeds tegen tienen liep, ik net lekker aan tafel zat, glaasje wijn erbij, zeer rustiek, bleek het heel anders te lopen.

'Moemoe', zo sprak de 13-jarige zoon zijn koosnaampje voor mij uit, op zalvende toon. En zette zich eens even uitgebreid neer in een stoel. Gezellig dichtbij, maar veilig verder van de tafel, dan aan tafel.

'Jaaa...?', zei ik, mij reeds bewust van het feit dat er van bedtijd kennelijk nog geen sprake was.

Toen bleek dat hij het eens wilde hebben over de klimaatdemonstratie in Den Haag. Hij twijfelde of hij daar heen zou gaan. Daarop volgde een interessante conversatie, waarin ik mezelf eigenlijk meteen al punten gaf, omdat ik er in meeging, in plaats van alleen maar te lachen. Ik weet namelijk HEEL goed, dat hij zich werkelijk NUL interesseert voor het klimaat, het milieu, opwarmende aarde, smeltende poolkappen en zulks. Hij interesseert zich al minder dan matig voor de zeer rap achteruitgaande milieuvervuiling in zijn slaapkamer, laat staan voor de rest van de wereld. Niks geks voor een 13-jarige jongen, maar wel een beetje gek dus dat hij zich ineens interesseerde voor een officiële demonstratie inzake CO2 (gaat volgende week met dikke bus op wintersport), zielige ijsberen (haat onze hamster) en plastic in de zee (drinkt elke dag bij voorkeur in plastic verpakte smoothies).

'Maar schatteke, hoezo zou je willen gaan? Heb je trouwens niet een Grieks proefwerk morgen?', deed ik eerst nog naïef.

Toen bleek natuurlijk dat hij alleen maar wilde gaan, omdat al zijn matties ook gingen. En anders zat hij heeeeelemaaaal alleen op school. Een tranentrekkende constatering.
'Welnu, kind', zo sprak ik. En vertelde hem, dat ik hem heus wel snapte, dat het ook een uitstapje zou zijn van de geijkte schoolweek, en dat het heus gezellig zou zijn en bovendien misschien wel interessant. Maar dat ik het meer zou waarderen als hij bij zichzelf zou blijven, zou erkennen dat het hem aan zijn reet zou roesten allemaal en dat hij gewoon naar school zou gaan.

Ook zei ik, dat hij het helemaal zelf moest weten. Dat ik het prima vond (ook al zou mijn bloedje tussen hordes mensen in Den Haag rondlopen), maar dat ik niet zijn treinkaartje zou bekostigen of zoiets. Tenzij ik zou weten dat hij zich oprecht elke nacht in zijn bedje druk lag te maken om een grasspriet meer of minder. Maar neen.

Hij kwam vanmiddag uitgeput thuis. Was bij de McDonald's geweest.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Dave Binkhorst

Likeability of5

Mijn vriendin van vroeger

GISTEREN

De allereerste keer dat ik haar zag, ik denk dat ik een jaar of 17/18 was. Het was in de zomer, want er stond een groot scherm met het WK op aan de andere helft van het plein. De Ajax en Feyenoord supporters waren samen aan het juichen en het regende bier. In de verte zag ik haar zitten op een bankje.

Haar ogen waren kampvuur inclusief muziek en haar lippen waren magneten. Ik stapte op haar af en sprak de waarheid: "Ik heb een hele stomme baan maar, ik verkoop punaises. Weetje wel voor als je poster ooit valt. Als het plakband niet meer plakt." Toen nam ze een lange slok van haar bier en tien seconden later waren we verliefd.

De laatste keer dat ik haar zag was 12 jaar later, ze zat met haar vader in het park, zij zittend in een rolstoel met een kleedje om haar heen en hij stond ernaast. De vader keek boos naar me toen ik op zijn dochter afliep; alsof hij zijn stervende dochter met niemand anders wilde delen, maar ik kon niet anders.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_dc4098a969829778076afe87565a100052be2b7b_avatar

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_430e611cc5c1d503b3eb79b2c5ba3a2825b59127_avataruser_159ae67af55967da68dd5ddbe7b2b6ea54316185_avataruser_e07f1f18098afc4074a885b141e9f566e328c6d5_avatar

+100


pen icon

Rhido Ouwejan

Duits, Engels en Frans blijven toch belangrijk

GISTEREN

Toen ik vroeger op de MLK school zat (MLK=Moeilijk-Lerende-Kinderen) werd er in het algemeen amper Engels gegeven. Ik kwam op die school omdat ik autisme heb. Ik kwam later toch met buitenlandse talen in aanmerking, omdat ik toen de Engelse taal onder de knie wou krijgen. Later studeerde ik Engels op de volksuniversiteit en ook heb ik later zelfs Bahasa Indonesia kunnen leren, omdat ik in Indonesië geboren ben, maar ik ben wel geadopteerd. Toch vind ik het altijd jammer dat er in de vakken pakketten op huidige scholen geen Frans, Engels en Duits worden gegeven.

Nederland heeft op die manier een groot communicatie probleem voor ook in de toekomst. Europees gezien ook. Want ik denk ook dat er een machtspositie van Frankrijk, Duitsland en indien ook andere landen waarmee te kijf kan lopen als er geen Frans, Duits en Engels worden gesproken. Ook als je bijvoorbeeld voor het Rode Kruis gaat werken of je bent een wetenschapper is ook belangrijk om in het Engels te doen. Als je in het buitenland een kindje financieel wilt gaan ondersteunen en je wilt een brief gaan schrijven dan is dat ook grotendeels in het Engels. Als je toch een buitenlandse taal wilt gaan spreken dan werd mij geadviseerd om kinderboeken te gaan lezen.

Zoals Thomas The Tank Engine bijvoorbeeld (ISBN 1-85613-263-3). Zo leer je op die manier de buitenlandse taal. Dat vind ik altijd wel belangrijk. Ik lees nu ook de Engelstalige tijdschriften zoals de National Geographic en The Railway magazine. Kinderen hebben ook een taal instinkt. Dus ook voor kinderen is het leerzaam. Ik hoop wel (in de toekomst??) dat buitenlandse talen zoals Engels, Frans en Duits terug komen. Op die manier kun je beter mee gaan handelen ook vooral zakelijk gezien.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Daan Walraven

Lelijk, losgeslagen & labiel

GISTEREN

Als ik om 18.07 uur door de grote raampartij naar buiten kijk, zakt de moed in mijn schoenen. Het is weer zover. Optrekkende blauwe rook, gepantserde ME-busjes en doorgetrainde politiepaarden. Een straat vol uitgelaten voetbalsupporters. Dit alles inclusief de nodige testosteron, goedkoop Duits bier en brandende fakkels die pijn aan mijn ogen doen. Als ware circusstoet trekt het bonte gezelschap van de Dam, over het Damrak, richting het station van Amsterdam. Laat dit nu uitgerekend de route zijn die ik nodig heb om na een lange werkdag thuis te komen.

Buiten gekomen baan ik mijzelf een weg langs de schreeuwende massa. De een nog lomper dan de ander. De spreekkoren klinken als vals gezang in mijn oren. Traag bewegen de supporters zich over het Damrak. Sensatiegerichte toeristen filmen de menigte alsof de Koning in gouden koets aan hen voorbij trekt. Langs biergooiende, luidruchtige voetbalsupporters probeer ik de stoet in te halen. Onderweg struikel ik over een politiepaard dat weigert. De agente probeer het paard in bedwang te houden. Met enig gezichtsverlies wordt het paard afgerancheerd. Haastig kom ik aan bij een oversteekplaats. “Naar achter, daar blijven. De voertuigen moeten erdoor!” schreeuwt een politie-agent die alles behalve de rust zelve is mij toe.

Sorry?! Dus omdat jij die losgeslagen idioten niet onder controle hebt moet ik daarvoor wijken? Ik ben met stomheid geslagen. Als hardwerkende Nederlander word ik door een politie-agent aan de kant gezet, omdat een groep laagopgeleide, lelijke voetbalsupporters met bier en vuurwerk helemaal uit hun dak gaan. Is dit het Nederland anno 2019? Ik schaam mij kapot! Dat er überhaupt mensen bestaan die zich zó laten gaan. Waarom neem je een middag vrij om jezelf te profileren – zonder enige schaamte - als labiele voetbalsupporter uitgedost in allemaal hetzelfde, lelijke, voetbaltenu. Ik heb er maar een woord voor: gênant. Hoe ga je dit aan je kinderen uitleggen? “Papa is vanavond niet thuis. Papa breekt met zijn vrienden Amsterdam af.” Wat zeg je tegen je Tinderdate? “Nee, ik kan vanavond niet naar de film. Ik ben met mijn vrienden in de stad met bier en vuurwerk. Kom jij ook?”.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Eduard Sarens

De lange vakantie periode

GISTEREN

Koos is werkeloos zullen we dan maar zeggen.
Aangezien koos werkeloos is.
Of je mag koos ook gewoon eduard noemen.
Koos geniet nu & rust uit op de kosten van de
Maatschappij die dat voorschiet aan hem.
En als het er zo uitziet de rest van zijn leven.
Eduard is al met vroeg pension gegaan.
En de maatschappij maar laten werken voor
Een gelukkig leven voor eduard.
Eduard denkt elke ochtend ook wel aan alle
werkende mensen die voor mij werken.
Die zich uitsloven voor mijn uitkering.
Want dan komt het ook een keer.
Ik ben voorledig afgekeurd door het uwv.
En de dagbesteding was echt op.
Toen heb ik maar gekozen voor de lange vakantie.
En nu zit ik dus hier in de bibliotheek te vertellen.
Over mijn extra lange vakantie.
Die voorlopig nog wel voortduurt.
Eduard.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Rachna Ramdien

Likeability of6

"The land of seekers" Wat India met mij doet!

20 SEP 2019

Ja, hoe zal ik eens beginnen. Reizen is mijn passie! Vooral naar India. Ik ben er al vaak geweest, maar krijg er nooit genoeg van. Het is een fantastisch land en tegelijkertijd een uitdaging, want het is daar best chaotisch. Aan de andere kant is het daar kleurrijk en levendig. Tijdens mijn eerste trip naar India ging ik al met de gedachte dat het er vies was en dat ik niet overal moest eten. Tja, als je al met zo een gedachtegang gaat, dan gaat het ook mis. Ik vond niets goed, de hotels, het eten, de drukte. Ik was zo blij om weer thuis te zijn na deze trip, maar toch achtervolgde iets van India mij en dat was de cultuur. Ik wilde daarna zo snel mogelijk terug. Ik nam contact op met mijn gids in India. Hij kwam met het idee om een motor-trip te doen. Want met een motor ben je toch in staat meer te kunnen zien van kleine plaatsen. "Wacht even, ik met een motor reizen? Dat ga ik nooit doen hoe moet ik nou achterop een motor zitten, straks val ik tijdens het rijden." Ik had zoveel onzekerheden, maar ik besloot het toch te doen. En wat een beslissing! Ik had een hele andere kant van India gezien. De dorpen, de mensen, de bergen en het eten. Alles was geweldig! De mensen waren zo lief en open. Overal waar ik ging kreeg ik een kopje chai (thee). Wat mij het meeste aansprak was hoe gelukkig de mensen in de dorpen zijn met vrij weinig. Ze genieten van elk moment, ze praten met elkaar, ze eten met elkaar. Kortom ze genieten zo erg, ondanks dat ze ook hiernaast nog hard moeten werken. Na deze trip ben ik steeds vaker naar India gegaan en heb verschillende soorten trips gehad, waarbij ik veel heb kunnen zien. Ik heb zelfs een trekking gedaan waar ik 5 dagen in een tent moest slapen en niet kon douchen. Kun je dat geloven? Ik die tijdens mijn eerste trip bijna nergens at en alle hotels niet goed genoeg vond. Mijn laatste trip was vorige maand. Ik ging alleen dit keer. Ik zal die zorgzame gezichten naar mij gericht niet meer vergeten. Hoe kan ik nou alleen reizen naar India als vrouw zijnde. Ook deze trip was geweldig en ik werd echt op handen gedragen. De mensen waren zo zorgzaam en lief. Er komen zeker nog meer trips naar India. Deze trips heeft mij als mens zo veranderd. Ik sta nu makkelijker open voor andere dingen en laat mij makkelijker verrassen door wat er op mij afkomt zonder daar onzeker over te zijn. Ik waardeer steeds meer de kleine dingen om mij heen, omdat deze ook belangrijk zijn en veel waarde bevatten.

Dus........ Up to the next adventure to India!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_236f7dafbd2abb32721e5821cddef8b4ec7e94c2_avataruser_25444cd4f46b7e870246f7fdda8f53a07c0d285c_avataruser_fef82984f2c7d4beb83e36bb3cb6e3678214867c_avatar

+1


pen icon

Ton Jaspers

MAMA!

20 SEP 2019

Ik zie het beeld in een strak kapitale font zo voor me: RESPECT! Vooraf gegaan door of volgend op een beeldvullend Champions League logo. Groene mat en krijtgetrokken kaders als arena waarbinnen het hedendaagse volksvermaak zich afspeelt. Strak gekapte nozems die met blauwgedecoreerde ledematen twee maal drie kwartier het leer najagen.

Er is een hoop te zien en te beleven op en rond een voetbalveld. Ik ontken dat niet. En als je hart de kleuren draagt van uit of thuis, dan kost het me weinig moeite om mezelf voor te stellen dat de ratio door emotie meters buitenspel wordt gezet. Dat op dat moment niets belangrijker lijkt dan clubgekleurde winst, hoe schoon de schijn ook is.

Maar respect? Ik kan het niet ontdekken. Vandaag de dag zijn de karakterkoppen met opgestroopte mouwen vervangen door tienermiljonairs die zich narcistisch tegoed doen aan zichzelf toegeëigende status en sterrendom, eigenhandig en door omgeving mijlenver over hengst en merrie getild. Acteerprestaties die Gouden Kalfwinnaars doen verbleken. Een schaar of schot dat echt de moeite waard is wordt moeiteloos overschreeuwd (helaas vaker letterlijk dan figuurlijk) door Schwalbeliaanse hoogstandjes, gevolgd door een ultieme poging om hem van die andere club keihard in zijn kont te neuken. Als de BV Nederland graag zijn arbeidsongeschikten aan het werk wil hebben, tip: neem eens een clubarts aan. Zak met water en een spons. That’s all.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Imka Meuwese

nie-smoker

20 SEP 2019

Zo’n 10 jaar geleden was daar ineens de perfecte oplossing voor de fervente rokers; de e-smoker. Hiermee zou men gewoon kunnen blijven roken zonder al de schadelijke stoffen binnen te krijgen. Voor iedereen die vooral NIET wilde stoppen met roken maar WEL bezorgd was om zijn of haar gezondheid (klinkt gek toch?!). Om mij heen zag ik massaal mensen aan zo’n hippe nep-sigaret lurken, alhoewel ik het ding persoonlijk eerder suf vond en bepaald niet hip. Mogelijk lag dit aan mij want ik ben allergisch voor nep. Enfin, menig roker was nu te pas en te onpas (want het was immers niet slecht dus dan kunnen we nog wel wat vaker roken, leek men te denken) met een e-smoker in de weer. Ik vermoedde destijds al dat ook dit verslavend zou zijn en dat het probleem gewoon verlegd werd. En inderdaad…

Een jaar of vijf geleden had ik eens een eetafspraak in een restaurant in Breda. Het was de eerste en meteen de laatste date met deze man want ik ergerde me groen en geel. Hij had namelijk ook zo’n e-smoker en was blijkbaar zo verslingerd aan dit ding dat hij elke keer als de ober voorbij was gelopen vliegensvlug half onder het tafeltje dook om daar stiekem een hijs te nemen van zijn nep sigaret. En dit werkelijk zo’n beetje om de 5 minuten. Dan was hij in gesprek met mij en ineens, hup….weg was ie. De eerste keer dacht ik nog dat hij van zijn stoel viel of zo. Maar nee, meneer moest en zou blijkbaar snel een trekje nemen van de e-smoker zodra er even geen personeel in de buurt te bekennen was. Ik vond het zo irritant en ook gênant. De avond heb ik met moeite uitgezeten en direct na het dessert heb ik hem gezegd dat dit niets ging worden. Hij reageerde teleurgesteld, hij vond het blijkbaar wel een succes en had niet eens gemerkt dat ik het niet naar mijn zin had. Hoe kon hij ook, hij had het immers veel te druk met zijn e(nergie)-slurper.

En nu is het dan een feit; ook de e-smoker blijkt gevaarlijk. De eerste doden zijn inmiddels gevallen en ik vraag me af welk alternatief er nu verzonnen zal worden zodat de roker zichzelf weer enkele jaren voor de gek kan houden. Ik begrijp sowieso niet dat mensen niet “gewoon” stoppen met roken in plaats van de ene verslaving in te ruilen voor een andere. En ik geloof echt dat het niet zo “gewoon” is maar zoek dan alsjeblieft hulp, er is zoveel te vinden op dat gebied en waar een wil is is een weg.
Dus laten we dit keer van e-smoker naar nie-smoker gaan; goed voor het milieu, goed voor de gezondheid én goed voor uw portemonnee.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Nejra Burzic

Ik eet graag alleen mijn lunch.

19 SEP 2019

Goed, de titel zegt het eigenlijk al, maar ik vind het zeker niet erg om dit nog een keer te herhalen: ik vind het echt dikke prima om alleen mijn lunch te eten. Ongeacht of dit op werk is, of dat ik ergens in een restaurantje alleen zit te knabbelen aan mijn hotwings.

Alleen eten gaat niet meer over isolatie. Het gaat om tijd met jezelf doorbrengen en niet geforceerd smal talks hoeven te doen met Gerda over haar nieuwe goudvis. Ik heb niks tegen Gerda en haar goudvis, maar soms is alleen zijn toch even chill. Vooral als je acht uur lang achter je bureau moet zitten, met negen andere collega's. Ik durf de term 'self-care' niet aan te gebruiken, maar kom op.. You just saved yourself from Gerda.

Daarnaast is alleen eten fijn, omdat je lekker zelf kan kiezen waar (!) je gaat eten en hoe lang je er blijft zitten. Je houdt dus alleen maar rekening met jezelf. Is dat niet heerlijk? En toch zijn er genoeg mensen die je maar scheef aankijken als je zegt dat je wel eens alleen eet. Of nog erger, van die mensen die je dan raar aankijken alsof je een patatje sneu aan het wegstoppen bent. Ik hou gewoon van friet met extra mayo oké, niks vreemds aan.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Cale columns

Likeability of5

Make Love not War on Drugs

19 SEP 2019

Wat is het verschil tussen een aangeschoten collega die een leuk personeelsfeestje beleeft en een andere die licht stoned op datzelfde feestje geniet van het ska-bandje? Wat is er anders aan oudtante Pollewop die wat tipsy van de advocaat giechelt tegen haar nichtje, die een lachkick krijgt van haar plakje spacecake? Het verschil is er niet in beleving, gebruik of misbruik, nee, het verschil is dat het ene genotmiddel legaal is, de andere niet.

Hoe kun je een niet legitieme drugsbaron transformeren tot legitieme Hertog Jan? Waarom komt na die vraag vaak een primaire afwerende reactie, of zelfs een weigering om er ook maar over na te denken? Omdat het onbekend terrein is? Niet gewend en nooit geprobeerd? En dus maar verbieden, dan doen we alsof het niet bestaat. Dat laatste kun je niet meer volhouden, want de criminele hoek waarin het dan terechtkomt leidt tot onbeheersbare toestanden. Afrekeningen in het circuit, geweld, afpersing en uitbuiting. Maffiapraktijken.

Waar in de roaring twenties Al Capone rijk werd omdat jarenlang Amerika werd drooggelegd van alcohol, is er nu een Redouan T, die zijn slagen kan slaan omdat wiet nog steeds illegaal is. De hipsters van nu vinden het prachtig om zelf biertjes te brouwen, thuis bedacht en uitgevoerd, maar zelf cannabis kweken mag dan weer niet. Raar dat een overheid, gekozen door mensen, diezelfde mensen verbiedt wat ze willen hebben. Want dat ze het willen hebben is evident: zonder vraag geen aanbod. Als de vraag zo groot is, zoals met alcoholische versnaperingen, dan kan een overheid het niet verbieden. En dus werd de drooglegging in de VS ook weer teniet gedaan.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_b0d9c53d19a696eabab7821f9736a9e7f1240c94_avatar

pen icon

Diana Kerstens

Berenbel versus Bearspray

19 SEP 2019

Lake Louise is mooi.
Maar we weten (van 17 jaar geleden) nóg mooier van bovenaf.
We willen graag de wandeling nog eens maken, maar mijn angst voor beren is zeker gegroeid..
De berenbel die destijds gekocht is gaat zeker weer mee op route.
“De berenbel waarschuwt op afstand voor jou aanwezigheid zodat beren niet schrikken”
Als we net voor aankomst nog twee zwarte beren zien, is mijn angst weer bevestigd.
We gaan lopen en kijken wel hoever mama “durft”.
Ik voel n lichte druk..
De berenspray, die aangeraden word, is volgens manlief alleen maar “geldklopperij en bangmakerij”
En heel eerlijk, als er n beer voor mijn neus staat, weet ik écht niet meer wat te doen bij een bruine, een zwarte of grizzly, laat staan dat ik ergens onderin de rugzak nog de berenspray moet gaan zoeken, dan moet ik nog de veiligheidspen eraf halen, armen strekken, iets boven de beer richten en sprayen én letten op de windrichting, want anders ga ik zelf knock-out..
Ik zie de beren echt niet even hun “broodje smeren” en wachten tot ik klaar ben met mijn rugzak leeg te halen en overga in actie..
Wie heeft überhaupt dat liedje ooit verzonnen?
We lopen de hele route van bijna 5 uur.
Middelste zoon verteld ons nog wat weetjes, “een grizzly zoekt de hoogte op”.
We zitten inmiddels op n hoogte van 2270 meter..
Dank je wel jongen..
Ik durf niet eens meer om te kijken, ik hou mijn oren en ogen als een echte Freek Vonk open en speur naar berenpoep, want “dan zijn ze in de buurt”..
De route naar beneden is stil, het is donker in het bos, het is gaan regenen, de wind suist in de bomen en donkere wolken komen vanuit de besneeuwde bergen.
Ik vind het maar niets..
Na 5uur zijn we beneden, en kan ik weer rustig ademhalen, manlief kijkt me lachend aan en zegt “zie je wel dat de berenbel werkt, we hebben geen beer gezien”

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Mirjam Liesker

Likeability of6

Advocaat van de Duivel

19 SEP 2019

Er is een advocaat vermoord
Op klaarlichte dag
Van het leven beroofd
Door een kind
Met een capuchon over zijn hoofd
Met puber puistjes
Omdat schieten makkelijker
dan leren is
Er is een advocaat vermoord
Op klaarlichte dag
Door een kind
Dat zelf op school had moeten zitten
Wie wordt de advocaat van deze duivel?
Wie durft?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_a4b9413542cc3c13338f3e87f883d115b00b7c56_avataruser_b7b68941fafa2ecef02b50c742cc6399d79f66c7_avataruser_86b8a6a5c033d219ae0095829d76fd8578324bf6_avatar

+1


pen icon

Harrie

Vooruitgang

19 SEP 2019

Ook zo geschokt door de moord op de advocaat van een Kroongetuige? Ook zo'n onmacht gevoel bij het maar voortdurende proces van Wilders. Ook niet snappen dat de Islamitische school in Amsterdam allang niet gesloten is.
Regels die niet nageleefd worden, wetten die overtreden worden en afspraken die niet worden nagekomen.
Nee we hebben het hier goed op papier staan wat er zoal van de burger verwacht mag worden . En het mag wat kosten als men ook maar het vermoeden heeft dat men een stapje te ver is gegaan.

De Kroongetuige die, terecht, op veel bescherming kan rekenen maar vervolgens laat men de advocaat onbeschermd rond lopen.
Misschien niet aan gedacht? misschien gedacht "dat doet men hier niet in Nederland", misschien is Nederland wel een eiland op een andere Planeet?

Het proces Wilders ook al, zoiets het duurt al jaren dus het zal wel meer dan een paar centen gekost hebben qua manuren aan rechters, advocaten en beveiliging. En misschien allemaal terecht maar het mag ook wel iets simpeler allemaal, die hele rechtspraak.
En die school in Amsterdam, ach laat gaan de politiek staat er bij en steken een vingertje op en zeggen foei dat mag niet en alles gaat weer zijn gewoonlijke gangentje.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Robert Beernink

Overlever

19 SEP 2019

‘Brandende kaarsen, geflambeerde kersen, noem maar op. Ik weet dat je Lottes verjaardag niet wilt missen maar … De regering doet het ook, Koos. Wij vinden allemaal dat er maar één man is met voldoende gezag, uitstraling en overzicht om onze familie te vervangen mocht het helemaal misgaan, de enige die in aanmerking komt als onze Aangewezen Overlever. Ja? Oké, spreek je later.’
‘Wie belde net, pa?’
‘Je oom Koos. Hij is verhinderd vanavond en wenst je een fijn verjaardagdiner.’
‘Ja? Dat zal nu zeker lukken zonder zijn kleffe klapzoenen en zweterige graaivingers.’
‘Graag gedaan.’
‘Lang zal hij leven!’

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Cees Freeke

50 jaar pappen en nathouden: Amerikaanse toestanden

19 SEP 2019

Er heerst in ons land een zacht justitieel klimaat. Dankzij de open grenzen weten lieden, met andere ideologieën en andere manieren van levensonderhoud, ons land te vinden. Hier kunnen liefdadigheidsclubjes worden opgezet die de overheid ruim subsidieert.
Geen enkel land ter wereld kent het begrip ‘gedogen’. Gedogen is niets anders dan strafbare feiten niet vervolgen, terwijl het betreffende overheidsorgaan daartoe wel bevoegd en in staat is. Het actief gedogen wordt in een formele beschikking vastgelegd.
De linkse ideologie wordt toegejuicht door dito organisaties als de EU en de VN. Maar we hebben toch onze democratische rechtsstaat met een onafhankelijke pers en volksvertegenwoordiging en een onafhankelijke rechterlijke macht? Daarover enkele kanttekeningen.
De pers kan niet ten volle functioneren. Zo liet de PvdA-minister Guusje ter Horst journalisten van de minst politiek correcte ochtendkrant (Telegraaf) onrechtmatig afluisteren. Ik schrijf opzettelijk ‘minst’ want een - tweede keer aan de hoofdredacteur - ingezonden brief over het boerkaverbod werd niet publiek gemaakt. Minister Ollengren riep, net als Merkel, alle hoofdredacteuren bijeen. Weliswaar werd op 1 augustus jl. een wettelijk boerkaverbod ingevoerd, maar zij verzwijgt dat de Raad van Europa in 2010 resolutie 1743 aannam waarin in punt 16 werd vastgelegd dat boerka's niet verboden mogen worden! Dit weten natuurlijk alle politieke ambtsdragers ook, stelt mr. Cees Freeke. Vandaar dat burgemeester Femke Halsema, wiens levenspartner en zoon van strafbare feiten worden verdacht, het wettelijk boerkaverbod naast zich neer legt, maar dit terzijde.
Als niet - gekozen - burgemeester gaf Ter Horst agenten met een slok op voorwaardelijk ontslag. Wanneer zij zelf in kennelijk staat werd aangehouden kwam zij met de schrik vrij en de volksvertegenwoordiging hield dit feit geheim.
Wraking is een rechtsmiddel dat met uiterste terughoudendheid wordt ingewilligd. Het lukte Geert Wilders drie keer te wraken; dit dwingt tot de conclusie dat het proces oneerlijk en politiek gemotiveerd is. Personen van linkse signatuur (Outkerk, Samsom en Spekman) werden niet vervolgd. Grapperhaus was terecht verontwaardigd over de liquidatie van een advocaat, maar hij kan zelf in het proces Wilders niet als toonbeeld van openheid worden beschouwd. Vijftig jaar pappen en nathouden leveren Amerikaanse toestanden op. Trump, die criminelen buiten de deur houdt, wordt in onze talkshows vooral beschimpt.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Carolien van der Leegte

Kippenvel, een column uit Detroit

19 SEP 2019

Mijn zoon van 17 staat met zijn gezicht naar de vlag. Een beetje onwennig met zijn armen bungelend langs zijn lijf. Ze staan in kaarsrechte lijn opgesteld, achter elkaar. Iedereen is stil. Dan schalt ‘the National Anthem’ uit de luidsprekers. Sommigen houden hun hand op hun hart. Op de tribune zingen de meeste ouders mee. Zometeen voetbalt het highschoolteam van mijn zoon een gewone competitiewedstrijd.

De eerste keer reageer je een beetje lacherig: is dit niet wat overdreven voor een paar van die opgeschoten jongens, die met z’n allen achter een bal aan gaan rennen? De tweede keer weet je wat er gaat gebeuren en de derde keer begint het comfortabeler te voelen. Inmiddels moet ik bekennen dat het iets met me doet als ik ‘The Star-Spangled Banner’ hoor. Amerikanen zijn trots op hun land, hun vlag, hun topsporters en op hun kinderen. En ze laten geen mogelijkheid onbenut om samen hun volkslied te zingen.

Ik heb het volkslied van Amerika inmiddels vaker gehoord dan mijn eigen volkslied. Onder andere bij het begin van iedere professionele sportwedstrijd. Dan staat er een zangtalent op de middenstip het bijna onmogelijk zuiver te zingen lied vol overgave live ten gehore te brengen. De opening van de Superbowl is hiervan het absoluut hoogtepunt, met artiesten als Beyoncé, Lady Gaga en Pink.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Antonio Morales

Zwart of wit

19 SEP 2019

Zwart of wit.
Er bestaat geen tussenweg, zoals grijs of taupe. We hebben allen zulke mooie idealen, principes ofwel een motto. Niemand die zich strikt aan die motto houdt.
Want hoevaak hoort u het woordje ‘eigenlijk’ voor bij komen. ‘Ik was dat eigenlijk van plan.’ Waarom heeft u dat niet gedaan dan?

Of dat iemand zijn of haar motto moet voordragen of zelfs moet toelichten. Daden zeggen meer dan woorden. Daden zeggen eigenlijk alles.
Factoren, verschillende factoren belemmeren ons om wat voor reden dan ook om ons zelf te zijn; uiteindelijk is het altijd weer zwart of wit.

Ik luisterde laatst naar een interview met een rapper op de radio. Hij moest zichzelf in één woord beschrijven. Enkele seconden later, die voor de rapper als minuten moeten hebben aangevoeld, bovendien na een paar diepe zuchten, schudde hij het woord ‘vernieuwend’ uit zijn mouw. Na nog een keer zichzelf afvragend of hij wel een goed antwoord had geveven, “Ja, vernieuwend ben ik.”

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Nikè Haverkamp

Likeability of6

Vandaag geen blaadjes op het spoor

19 SEP 2019

Het is iets over 8. Ik wacht op Leiden Centraal op de trein naar Amsterdam. De ochtenden worden elke dag donkerder nu de zomer langzaam op haar eind komt. Ook ik kan er nog moeilijk aan wennen. Ik probeer mezelf wakker te schudden en neem in gedachten mijn dag vast door. De trein is er nog niet, er wordt iets omgeroepen. “Wegens een aanrijding met een persoon….”. De rest hoor ik niet meer.

Ik slik en realiseer me: dit nieuws wordt omgeroepen alsof het gaat om de vroege herfstblaadjes op het spoor. Ik ben stil door het gewicht van de mededeling. Ik slik nogmaals luisterend naar de gesprekken die het bericht op het perron te weeg brengt. Echt? vraag ik me stilletjes af. Het is alsof de zin compleet zijn betekenis verloren lijkt te zijn. Gereduceerd tot een codewoord voor vertraging, te laat op werk of het missen van die ene afspraak.

De zuchten, de opmerkingen en gesprekken die ik om me heen hoor doen me pijn. De onnadenkenheid ervan, wellicht door onwetendheid, steekt misschien nog meer. Ik wil er iets van zeggen, het gesprek aangaan, schreeuwen misschien, iedereen even goed door elkaar schudden.
Maar ik doe het niet. Ik denk aan de familie, de geliefden, de vrienden, degenen die vreselijk nieuws moeten brengen, de conducteur, en het kostbare leven dat te vroeg verloren is gegaan. Ik denk “Lieve vechter, wat deed je daar toch bij het spoor? Ik vind het zo verdrietig dat je niet meer hebt kunnen ervaren dat het beter wordt, dat het over gaat, dat het weer lente wordt, dat het goed komt. Rust zacht.”

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_746142a6892492c43ff8393c7f2ff3dda0510f7e_avataruser_191af50ce8e41302c5088b816e3490ab23361758_avataruser_7e1cbff71dab1601ff97679a5bfc53e4612084e5_avatar

+1


pen icon

Sander van den Broek

Likeability of6

Huilebalk

18 SEP 2019

‘Papa, wil jij eens voor mij huilen’, vroeg mijn jongste zoon een keer aan mij. ‘Waarom wil je dat ik huil?’, vroeg ik hem. ‘Nou, ik heb je nog nooit zien huilen en ik wil weten hoe jij huilt’. ‘Ik wil weten of jij huilt als een jongetje of als een meisje’. ‘Zit daar dan een verschil tussen?’, vroeg ik hem. ‘Ja, want jongens huilen kort en meisjes huilen heel erg lang’. ‘Zijn er dan ook jongens die als een meisje huilen?’, vroeg ik hem. ‘Ja, Jordy is een jongen en hij huilt als een meisje’. ‘Hoe huilt hij dan?’. ‘Nou gewoon, heel erg lang en heel hard en hij stopt niet met huilen, ook niet als de juf met hem praat’.

Ik kon mijn lach nauwelijks inhouden en zei tegen hem dat ik niet wist of ik huil als een jongen of als een meisje. Ik heb hem beloofd dat ik hem zou waarschuwen als ik weer een keer moest huilen. Eerlijk gezegd kon ik mij ook niet meteen herinneren wanneer ik voor de laatste keer had gehuild. Pas later realiseerde ik mij dat de laatste keer dat de tranen over mijn wangen biggelden was toen ik die foto zag van het Syrische jongetje dat op een strand was aangespoeld. De tranen kwamen toen omdat ik bij het zien van die foto meteen moest denken aan mijn oudste zoon, ook een jongetje met kort, donker haar. Alleen al de gedachte dat hij daar zou kunnen liggen, trok ik niet. Ik heb toen niet gehuild als een meisje, maar als een jongen. Niet lang en niet hard, maar kort en vanuit het volle besef dat ik een ‘lucky bastard’ ben.

Een tijdje geleden zag ik de foto van de lichamen van een vader en dochter aan de oever van de Rio Grande, op de vlucht vanuit El Salvador naar de Verenigde Staten. Bij het zien van die foto besefte ik dat er niets is veranderd. Er zijn nog steeds heel veel mensen op de vlucht. Deze keer rolden er geen jongens- of meisjestranen over mijn wangen. Wel had ik een gevoel van schaamte, vanwege het feit dat ik al die tijd eigenlijk niets heb gedaan om ook maar iets aan die situatie te veranderen. Ik huilde nu van binnen, maar ik heb maar niets tegen mijn zoon gezegd.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_2955c27e6606324f433eb07a3c37405ce771d1a2_avataruser_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avataruser_6d6bf4febb7b0ed6edccc20609c88b0f6dd205c1_avatar

+1