Lezerscolumn

pen icon

Kim ten Broek

Likeability of6

Krappe arbeidsmarkt of bekrompen perspectief ?

20 NOV 2018

De arbeidsmarkt is krap, feit. Iets waar niet aan te ontkomen valt, aangezien het vaak in het dagelijkse nieuws naar voren komt.
Een groot pluspunt hiervan is dat ook het werkloosheidspercentage daalt, voor de gezegende 'jongeren' tussen de 18 en 45 jaar...
Ben jij 50 plusser, heb je enorm veel ervaring en zorg jij ervoor dat bedrijven de komende 10 jaar geen personeelsprobleem hebben ? Gefeliciteerd! jij krijgt de baan niet.

Want beste mensen onze arbeidsmarkt is krap, maar het perspectief van het grootste deel van de Nederlandse werkgevers is ook bekrompen. We willen het liefst een kandidaat van 20 jaar met 35 jaar ervaring die 5 euro bruto per uur kost.
Lieve mensen, het was jullie misschien nog niet opgevallen maar die bestaat niet!

Officieel valt het weigeren van iemand op basis van leeftijd onder discriminatie en is dit bij wet verboden, echter heeft werkgevend Nederland daar keihard schijt aan. Want lieve mensen bent u 50 plus dan bent u het levende bewijs van de heersende vergrijzing.
Ik krijg het idee dat de werkgevers het oplossen van de vergrijzing een handje willen helpen door het tot wanhoop drijven van de 50 plussers in onze werkende samenleving.

Dus lieve werkgevers van Nederland, het wordt verdorie tijd dat jullie je ogen openen en eens kijken wat voor fantastische potentiële werknemers van 50 jaar en ouder er nog rondlopen!
Haal jullie kop uit het zand en ga zorgen dat je vacatures worden ingevuld! Het liefst ook met kandidaten die ook daadwerkelijk de 35 jaar ervaring hebben die jullie vragen. Draag een steentje bij aan het nog verder omlaag brengen van het werkloosheidspercentage.
Laat die arbeidsmarkt krap, maar verbreed jullie perspectief!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_7db1e3e8a98a87bef8c1f0df147837dad097e31d_avataruser_34006365e09c7dcae7852ed9067298437c40d75f_avatar

pen icon

Joey Rietveld

Likeability of7

Samen op plastic dieet.

21 SEP 2018

Ik word doodgegooid met termen als duurzaamheid, energietransitie en klimaatverandering
En gelukkig maar, want klimaatverandering bestaat, het is in volle gang en we moeten allemaal ons steentje bijdragen willen we een wereld achterlaten die duurzamer is ingericht. En bijdragen aan die duurzaamheid kan op zoveel manieren. Een beetje minder vlees eten, vaker de fiets pakken dan de auto, een zonnepaneel op je dak of eens stoppen met al dat plastic. We lijken het nog weleens te vergeten, maar ook het gebruik van plastic moet verminderen. De hoeveelheid plastic die wij allemaal in ons dagelijks leven uit de supermarkt richting de prullenbak slepen is ongekend groot. En dat, terwijl veel van deze single-use plastics overbodig zijn. De consumptiemaatschappij waarin wij leven is gevuld met in plastic verpakte luxe producten. En we doen onszelf graag geloven dat het niet uitmaakt, of misschien denken wij er allemaal überhaupt wel niet genoeg over na. De consumptiemaatschappij is tenslotte ook niet ingericht om je druk te maken over dat plastic flesje dat je iedere ochtend in de AH to go koopt en daarna gelijk weer weg gooit. En de consumptiemaatschappij is ook niet ingericht om je druk te maken over dat plastic tasje in de supermarkt, dat je maar één keer gebruikt om je in plastic verpakte komkommers en bananen richting het einde van de straat naar huis te vervoeren. Maar gelukkig zijn er initiatieven als ‘Het plastic dieet’ van Blue City Rotterdam om bewustwording rondom plastic verbruik te vergroten, zijn er steeds meer gemeenten die het scheiden van afval stimuleren en kosten die verdomde tasjes in de supermarkt tegenwoordig 10 cent. Maar de maatregelen die nu genomen worden slaan nog geen deuk in een pakje boter en zoals ik eerder al zei zouden we allemaal ons steentje moeten bijdragen. En deze oproep betekent natuurlijk niet dat al het plastic morgenochtend verdwenen moet zijn, maar het begint bij een bewuste vermindering. Stop ‘s ochtends een hervulbare waterfles in je tas, en dat flesje spa blauw is ineens overbodig. En als je ‘s ochtends een thermoskan met koffie maakt, dan heb je die to-go beker van het station ook niet meer nodig. Maar ochtenden zijn druk, iedereen staat tien minuten later op dan dat hij had moeten doen en koffie to-go is handig. Maar laat voor een keer die plastic deksel dan eens liggen, want verandering begint bij jezelf. En als wij dat allemaal drie dagen per week doen, dan komen we er samen wel.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovelol
user_a4a0602e343775625acb29db00ff8ba2d96d85b5_avataruser_0b576d7a62e14b72cda99ec5a0d32ae8fefa0350_avataruser_f3022072c8108ada9ccc7826ef0b5a85c807660f_avatar

+21


pen icon

Metro

Likeability of7

Jouw column in de krant en op metronieuws.nl?

11 NOV 2017

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column binnen 48 uur en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt € 50,-!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_174b47034a66c239bf8a1894f86a67435bf59c8a_avataruser_cba4018e54d892ce78bee4a225ebb8fd90a711c5_avataruser_0dc287e37917b90cd28ba7f7a210ff943da31425_avatar

+100


pen icon

Mohamed El Messaoudi

In de ban van sneeuw...

GISTEREN

Met alle berichten in mijn hoofd over de komst van sneeuw - de ene roept 1 cm en de andere wel tot 10 cm - ben ik gaan slapen.

Alles is wit, lichtgevend wit. Ik knipper maar een keer met mijn ogen, maar het blijft wit. Wat is er gebeurd? Ben ik dood? Ik weet het niet. Maar ik ben niet bang, want het wit is zo mooi. Ik kan het zelfs voelen. Het is zo zacht, zoals donsveertjes. Achter me is nog meer wit, maar het ziet er anders uit, doffer met grijze barstjes. Het lijkt wel of daar iets op mij wacht, iets wat ik eerst moet loslaten.

Beelden flitsen door mijn gedachten. Een auto, een ruzie, een donkere gang, de loop van een geweer. Maar al die gedachten kan ik niet plaatsen. Het lijkt wel alsof ik naar een film staar waar ik halverwege in ben gevallen. Plotseling hoor ik gefluister. Ik heb op je gewacht. De woorden klinken heel ver weg. De anderen zijn er niet meer. Het geluid verplaatst, nu is de stem ter hoogte van mijn oor. Je bent helemaal alleen. Ik voel iets warms langs mijn voorhoofd strijken, huid op huid. Iemand gilt, het klinkt afschuwelijk. Ben ik dat? Het wit breekt open en wordt vager. Opeens voel ik me zo verdrietig en eenzaam.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Suzanne Verhoef

Zo maak je een hippe indruk

GISTEREN

In het openbaar vervoer schrijf ik vaak verhalen. Ik krijg namelijk nooit iets van werk gedaan en vervolgens zit ik de hele reis uit het raam te staren. De afgelopen tijd is er alleen niet zoveel spannends gebeurd en dan worden zelfs de kleinste irritaties belicht. Daarnaast is een verhaal over mensen die vastzitten in de deur van een rijdende trein, ruziënde stellen en vechtpartijen zó gewoon, dat ze niet meer leuk zijn om te lezen.

Een vreemdeling zit naast me en ik ben al een tijdje geneigd om hem te vragen wat hij van het boek vindt dat hij leest. Hij opent het boek namelijk op een willekeurige pagina om er dan een aantal minuten uit te lezen en dan weer dicht te slaan. Vervolgens doet hij zijn ogen dicht en telt hij op zijn handen tot 5. Hij klemt het boek ondertussen hard vast. Ik had niet genoeg ballen om het te vragen voor hij de trein uitstapte, dus alles wat we verder kunnen doen is speculeren.

Deze man zag er uit als een verdwaalde Amsterdammer in de trein naar Rotterdam. Helemaal compleet met een XXX bidon en een voor deze temperatuur te dunne lange jas van stof die alleen dicht kan met knopen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Erwin Troost

Ik kom op voor de aardappelkroket!

GISTEREN

Ik wilde gisteren aardappelkroketten kopen, maar ik kon er niet aankomen. Drie supermarkten liep ik af en nergens waren ze te vinden. Ik ging dus het lijstje af van de aardappelkroketten:

1. Het heeft een genderneutrale naam. Check ✓
2. Het heeft geen discriminerende naam, zoals jodenkoeken of negerzoen. Check ✓
3. Het is een politieke correcte naam. Het is een kroket dat simpelweg bestaat uit aardappel. Niet zoals pepernoten of pepermunt waar geen peper in zit bijvoorbeeld. Zelfs de boomstammetjes mogen niet meer verkocht worden, omdat het geen echte boomstammetjes meer zijn. De aardappelkroket is wel een aardappelkroket. Check ✓
4. Het is nooit in het programma ‘De keuringsdienst van Waarde’ aan bod gekomen. Check ✓
5. Het is een vegetarisch product, dus de Bont voor Dieren hoeft zich er niet druk om te maken. Check ✓
6. Het heeft geen verslavende middelen, bijwerkingen of kans op allergie. Mits je allergisch bent voor zetmeelproducten. Check ✓
7. Het is een product dat zowel door jongeren en ouderen gegeten kan worden. Check ✓
8. Er is nooit een oorlog of demonstratie tegen een aardappelkroket geweest. Check ✓
9. Er werd vernomen dat de Aviko Bistro Aardappelkroketjes 750g volkomen glutenvrij zijn. Check ✓
10. Er is geen enkel geloof, zoals Islam, Christenen, Hindoeïsme, Rastafari, Confucianisme, Boeddhisme, Jodendom of elk ander geloof waar de aardappelkroket heilig wordt verklaard en daardoor niet mag worden gegeten. Zij mag zelfs worden opgeofferd aan jouw eigen veelzeggende spraakmakende mond. Check ✓

Kortom: Ik zou ook zeggen dat je dit product zo snel mogelijk uit de schappen moet halen, want als de Nederlander zich er niet over kan beklagen, boos kan maken of zich druk kan maken over iets wat van nutteloos belang is, wat heeft het dan voor zin als een aardappelkroket in de schappen van onze winkels ligt? Op dit moment wordt de aardappelkroket genegeerd - en als er iets erger is dan een voedzaam heerlijk product zomaar weg te laten kwijnen, dan is het dat wel. De aardappelkroket is weggepest uit onze voedselketen en dat verdient het niet. De Nederlander maakt zich druk en ondertussen negeert het alles wat eigenlijk mooi en fantastisch correct is in ons leven. Maar ik pik dit niet langer en ik kom op voor de aardappelkroket!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

eduard sarens

mijn dooie tuin heeft niets te zeggen

14 DEC 2018

Ik zit wederom op mijn stoel waar ik al op zat.
Maar dan in een andere houding wat eigenlijk dezelfde is.
Te staren naar mijn dooie tuin om hem te redden.

Ik probeer één te worden met de taal van de tuin.
Om met hen te kunnen communiceren vanuit elkaar.
Om erachter te komen waarom de tuin dood is.

Ik probeer ze te bereiken met een telefoon in mijn hand.
Waar ik niet mee bellen kan naar buiten mijn stoel.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Henny A.J. Kreeft

Bindend Referendum: Lage Drempels, Hoge Dijken

14 DEC 2018

Het moet toch niet echt gekker worden. Is net het adviserend referendum afgeschaft door kabinet Rutte (VVD), komt er plotseling een oud-minister van de VVD met het lumineuze idee dat het bindend referendum ingevoerd moet worden. Het schijnt dat je als uit de actieve politiek stapt, plotseling zo maar andere gedachten kan krijgen, dus is er nog hoop voor Nederland, alle politici de politiek uit en Nederland zal veranderen. Maar zeg nu zelf, het is net een circus, die politiek, zo iets in de trant van: Binnenkort in dit theater.

De commissie-Remkes (VVD) bracht het rapport uit over bestuurlijke vernieuwing, waarin het voorstel van het invoeren van een correctief bindend referendum. Geef nu toe: de politici zijn referenda-moe en zullen ook niet staan te trappelen voor weer een referendum, als ze al niet anti-referendum zijn.

Laat ik maar meteen glashelder zijn: ik ben voor het referendum, maar er zitten wel een of meerdere maars aan. Ten eerste: een referendum moet gehouden worden over belangrijke zaken en niet over flutdingetjes, waarbij het referendum zowel landelijk als lokaal gehanteerd zou moeten worden. En ten tweede – en misschien nog wel belangrijker – de uitslag moet geaccepteerd worden door de politiek. Het moet niet zo zijn, dat de politiek zegt dat men toch maar even een referendum er doorjast, maar dat de uitslag ondertussen al vast staat. Daarom ben ik het eens met de commissie dat over belangrijke zaken een bindend referendum gehouden moet worden.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Cale columns

Likeability of5

Intelligencratie

14 DEC 2018

Ik vraag u af of u ook vindt dat die Britten niet zo moeilijk moeten doen over hun zelfverkozen chaos. Churchill gaf al aan dat een democratie niet ideaal is, maar beter dan alle andere machtsvormen. Niet een referendum, maar de getrapte versie. De vorm waarbij professionals hun beroep uitvoeren en hun achterban vertegenwoordigen.

Nu zijn de profs in een spagaat gekomen omdat de kiezers iets hebben gekozen en zij dat nu moeten uitvoeren. I.p.v. andersom. Een idee voorleggen aan een populatie, die niet van alles op de hoogte is en veelal niet in staat om de reikwijdte van hun beslissing te bezien. Alsof je de beste voetballer het team ook laat coachen, een leuke purser het vliegtuig laat besturen. Of het mooiste meisje van de klas de les laat geven. Daar hebben we toch mensen voor opgeleid die, doordat ze hun leergeld hebben betaald, de meeste valkuilen al hebben voorzien van een loopplank?

Democratie is mooi, maar als elke stem even zwaar telt, dan heeft de geschiedenis geleerd dat soms niet de beste optie worden gekozen maar degene met het meeste charisma, de beste volksmenner, de grootste schreeuwer met het slechtste idee. Zou het niet wat zijn om, voorafgaand aan verkiezing, een wilsbekwaamheid vast te stellen en dan een wegingsfactor toe te passen? Een IQ- / EQ-test? Dan heb je een intelligencratie en was de situatie daar niet zo gierend uit de klauw gelopen. Want het gros van de jongeren, die dus met de gevolgen hebben te maken, was vóór Europa en de ouderen waren juist vóór een Brexit. Maar omdat de opkomst zo slecht was bij de jongeren, gebeurt het voor hun ongewenste. Les voor de jongeren: een proefwerk maken is niet voldoende, je moet het ook inleveren.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

pen icon

Regina Bouwmeester

Goede voornemens

14 DEC 2018

Goede voornemens

Je kent ze wel...
Van die dingen die je van plan bent in het nieuwe jaar, waarvan je eigenlijk al weet dat je ze na 2 weken al hebt opgegeven.
That' s why we call it voornemens; anders hadden we er wel een ander woord aan geplakt....

Maar heeee!
Waarom wachten met iets te veranderen tot in het nieuwe jaar?
Waarom niet gewoon NU?
Als het zo belangrijk voor je is, waarom zou je dan in godsnaam wachten tot 2019 begint?
Come on!!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Marieke Albeda

#biertje

13 DEC 2018

Deze week zag ik drie keer op LinkedIn het zinsdeel: “Ik ben opzoek naar….” voorbijkomen. Terwijl ik opzoek of opzoek nu inmiddels ook aan elkaar wordt geschreven als ‘op’ het bijwoord is, vraag ik me af sinds wanneer dit überhaupt een ding is. Als taal niet je sterkste vak is, kan ik me zo voorstellen dat je een spel- of stijlfout over het hoofd ziet. Maar de oproep: “Naukeurige student opzoek naar afstudeerstage!”, vond ik toch wel erg moeilijk te verteren. Me dunkt dat je iets laat nakijken als de intentie is dat men de beste versie van jou moet zien.

Ik begin me de laatste tijd sowieso steeds meer aan LinkedIn te ergeren. Waar ik in het verleden alleen nog een notificatie kreeg wanneer een connectie een nieuwe functie had, word ik nu een paar keer per dag geattendeerd op een melding. “Persoon X heeft een bijdrage gedeeld”. Soms is het een persoonlijk bericht, dan kan ik het nog wel eens waarderen. Maar 9 van de 10 keer is het een artikel dat zonder commentaar is gedeeld, omdat het dan relevant moet zijn. Dit doet me denken aan mijn oma, die stukjes uit de krant voor mijn zus knipt als het gaat over basisonderwijs, omdat zij aan de pabo studeert. Echter zoekt mijn oma dat met zorg uit voor alleen mijn zus, terwijl de gemiddelde LinkedIn-verslaafde het roekeloos in zijn netwerk met 500+ vrienden schiet. Laatst werd ik ook weer geconfronteerd met het toppunt van ergernis: “Persoon Y heeft een bijdrage ópnieuw gedeeld”.

Wat betreft die persoonlijke berichten, daar kan ook veel aan fout gaan als je het mij vraagt. “Deze week mocht ik Sinterklaas ontvangen bij onze weekopening!” met een jolige foto van Sinterklaas en een overenthousiaste werknemer. Lekker belangrijk? Of deze parel: “vrijmibo met collega’s na interessante workshop over communicatiestijlen. #verbinden #workshop #biertje”. Ik betrap mezelf erop dat ik misschien van muggen olifanten probeer te maken. Blijkbaar gaat het goed met me, gezien het feit dat ik me hier zo druk om maak.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Maaike Oort

De praatcoupé

13 DEC 2018

Het is vroeg in de ochtend. Erg druk is het nog niet op het station, ook niet in de trein. Tijdens de reis lees ik een boek waar ik volledig in op ga. Op de terugweg zijn bijna alle zitplekken bezet. Koptelefoon op, muziek noise cancelling aan, en voor ik het weet ben ik weer in Utrecht.

Een andere dag; vandaag heb ik gewerkt. In de trein naar huis neem ik de tijd berichtjes te beantwoorden, mails te lezen en wat op Facebook te kijken. Voor ik het weet ben ik alweer thuis.

Weer een andere dag kom ik terug van school. Ik neem plaats in de stiltecoupé, zo kan ik mij concentreren op het project waar ik nog gauw wat dingen voor wil doen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Marten Coverack

Te gast in een asielzoekerscentrum

13 DEC 2018

In de tijd dat ik dakloos was, heb ik een dagboekje bijgehouden en plaats hier regelmatig mijn belevingen:

In de buurt van een asielzoekerscentrum ontmoette ik tijdens mijn dakloze tijd eens een groepje Syriërs. Ze waren aan het leren fietsen en hadden een lekke band. Eentje had wel het bekende rode Simson doosje in zijn hand, maar wist er niet mee om te gaan. De andere zes stonden te kijken en gaven ieder andere aanwijzingen. Terwijl ik hielp de band te plakken, raakten we aan de praat.

Ik vertelde dat ik dakloos was en dat ik nog niet precies wist waar ik vanavond zou slapen. Wel wist ik dat mijn avondmaaltijd uit bruin brood met pindakaas bestond. Ze vroegen zich af waarom zij, afkomstig uit een ver land, wel onderdak en eten kregen en inwoners van het land niet. Ik kon ze daar geen goed antwoord op geven.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Robert Beernink

Bedekking

13 DEC 2018

Het wettelijk verbod op gezichtsbedekkende kleding polariseert naar een discussie over godsdienstvrijheid. Dat is jammer, want het is een politieke.

Wij koesteren onze democratie. Hier is de macht aan het volk. Daarvoor is openheid en zichtbaarheid een vereiste: je moet kunnen zien met wie je van doen hebt. Bovendien is in ons deel van de wereld godsdienst gaandeweg verworden tot een soort vrijetijdsbesteding, waarin enthousiastelingen nog altijd ongebreideld ziel en zaligheid kwijt kunnen. Was het vroeger een bovenliggende drijfveer van handelen, tegenwoordig is religie ondergeschikt daaraan.

Beter is het over de vermenging van kerk en staat te hebben. Ik ben voor een nog striktere scheiding dan nu het geval is en pleit voor breed vormend onderwijs overdag en, desgewenst, godsdienstonderricht uitsluitend buiten werktijd en in de weekenden. Dan kunnen fanatici zich uitleven in bidden, net als die in, bijvoorbeeld, filatelie, swingen en naturisme.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Kathinka Jansen

Oostvaardersplassen blues

13 DEC 2018

Ik ben erg begaan met de herten in de Oostvaardersplassen. Die grens die er tussen mensen en dieren is, die voel ik helemaal niet zo scherp. Het is alsof ik zelf een moederhert ben dat trots met haar kalf rondloopt op de vlakte.

De andere kant, dat zijn de mensen die het doden van dieren een kleinigheid vinden. Het is maar een dier, zeggen ze. En we moeten toch vlees eten, dus laten we alsjeblieft niet hypocriet zijn.

Het leven is niet makkelijk en als je de hele dag hard gewerkt hebt, dan wil je graag een lekker lapje vlees op je bord vinden. Vleeswaren op je brood, balletjes in de soep, hachee bij de rode kool, enzovoort. Heel begrijpelijk vind ik, want het is iets waarmee de meesten van ons opgegroeid zijn. Niet iedereen, bijna niemand waarschijnlijk, deelt mijn levenslange aversie tegen slagerijen. Een dier dat naakt, uitgehold, op zijn kop aan een haak hangt, ik wil het niet. Ik wil niet dat het gebeurt, maar het gebeurt gewoon. Nu weer daarzo, in Flevoland.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Rachida Issaoui

Ik heb geen kerstboom

13 DEC 2018

In mijn woonkamer staat geen kerstboom met lichtjes en kerstballen. Dit is een keuze van mij. Ik respecteer dat andere mensen wel een boom hebben, sommige om religieuze redenen en andere voor de gezelligheid. Ik zelf ben er van huis uit niet mee opgegroeid en mis het dus ook niet. Als ik van mijn werkgever een kerstpakket krijg dan voel ik me zeer verheugd; de wijn neem ik niet, want deze nuttig ik niet.

Vroeger als kind ging ik met veel plezier naar het kerstdiner. Ik vondt het heel gezellig met alle lichtjes en lekkere dingen. Het leek wel een soort suikerfeest, maar dan met een boom. Later toen mijn kinderen naar school gingen, verheugden ze zich ik ook op het kerstdiner. Alle moeders maakten wat lekkers en alle kinderen kwamen in hun mooiste kleding op school. De school was omgetoverd tot dinerzaal met kaarslicht. Supergezellig hoor. Ik geloof dat er niets mis was dat mijn kinderen met een islamitische identiteit samen met hun klasgenootjes gezellig gingen eten.

Toen ik werkte als coördinator op een katholieke school, integreerde ik het suikerfeest op school. Dit was ook voor de gezelligheid en om elkaar 1 te voelen. Dat lukte, Marokkaanse, Nederlandse, Turkse en ouders van alle nationaliteiten vierden samen een feest. En de kinderen leerden elkaars gebruiken kennen. Ik vindt dat daar niks mis mee is.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Oscar van Schijndel

2019: weg met dramlendigheid

12 DEC 2018

Het is koud buiten. Rillingen. 2018 loopt naar zijn brrr... exit toe. En bij de grote gebeurtenissen van het jaar vraag ik me af, wat er toch met ons is gebeurd. Die brexit waar ze in Engeland maar niet “uit” komen. Een coming out lijkt moeilijker dan ooit. We voelen ons op de kast gejaagd. De overheid stuurt ons van het kastje naar de muur. We zoeken ons heil in muren en hekken om ons heen. Wat betreft ontevredenheid is het hek van de dam. En ik? Ik voel de behoefte die negativiteit in te dammen.

De enige verbondenheid die nog lijkt te bestaan, zijn zwarte hekjes (op Twitter) en gele hesjes. Voor de rest is het ieder voor zich. We trekken ons terug, slechts vergezeld door een slim glasplaatje van twintig vierkante centimeter, al dan niet met de nodige barsten. Zijn het de spreekwoordelijke barsten van onze bubbels?

Waarom zijn we collectief in onze schulp gekropen? Weten we het verschil niet meer tussen vrijheid en protectionisme? Stelt vrijheid vandaag de dag echt niet meer voor dan tussen vier muren lamlendig bingewatchen onder het genot van thuisbezorgd fastfood? Betreft de vrijheid van meningsuiting alleen die van de eigen mening? Is het gevoel dat de regering niet naar ons luistert een excuus om zelf niet meer naar een ander te luisteren? Misschien ben ik zo’n zwarte piet die het allemaal te zwartgallig ziet, maar ik heb het gevoel dat de hoop op verbetering verder weg is dan ooit. “2018: The Dream Is Over”?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Karin de Croon

Trots!

12 DEC 2018

Vorige week kreeg mijn dochter haar voorlopig advies voor de middelbare school. En ik ben trots! Heel trots! Niet op het advies, maar op de manier hoe zij er mee om gaat. Dat zij aan haar jongere zusje probeert uit te leggen wat de niveaus inhouden. En dat ze dan begint met: "VWO is het beste……" maar zichzelf direct corrigeert. "VWO is het hoogste niveau dat je kunt krijgen. Maar niet het beste. Want het beste advies, is het advies dat bij je past".

Toegegeven, dat heeft ze niet helemaal zelf verzonnen. Dat lijkt op de mantra hier in huis, die ze zichzelf eigen heeft gemaakt. Maar waardoor zij zonder zenuwen haar advies aanhoort. Ze heeft niet dezelfde score als haar grote broer, en ook kleine zus haalt straks haar eigen score. Dat woord "score" is overigens al een ding op zich, maar dat terzijde.
Al jaren spreek en schrijf ik hier over. Je niveau zegt niets over hoe slim je bent, maar over hoe goed je kunt leren. En als je goed kunt leren, leer je vaak ook langer en meer. Dus eigenlijk zouden we "hoogste niveau" moeten vervangen door "langste niveau". Maar dan sla ik misschien wat door.
Of je al dat geleerde (op welk niveau dan ook) uiteindelijk ook kunt toepassen, dat zegt veel meer over wie je bent en wat je kunt.

Ik heb er drie in huis, en als ik mijn jongste zo inschat, dan heb ik straks dus ook drie verschillende niveaus. En echt: ik vind ze allemaal even leuk en lief (en soms stout en brutaal). En ik ben op allemaal even trots.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Jens Vos

Likeability of5

Ik droom..

12 DEC 2018

Ik droom van een wereld zonder pijn
Een wereld waar iedereen zichzelf kan zijn
Een wereld waar alle liefde kan bestaan
Waar een man met man en vrouw met vrouw kan gaan
Ik droom van een wereld zonder verdriet
Een wereld met vrede op aarde
Helaas die wereld bestaat er niet
In deze wereld verliest de kerstgedachte zijn waarde
Ook met kerst is er in deze wereld oorlog
Dat bewijst helaas weer, dromen zijn bedrog.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_067794a892848194633a081706dfc5a78994c6a8_avatar

pen icon

David de Roo

Likeability of5

Daten. Een kwestie van oefenen.

12 DEC 2018

“Klootzak!” gilt ze. Verbijsterd kijk ik richting het plafond, waar mijn date zich zojuist heen heeft gelanceerd. Het beschaafde meisje met zachte stem is in een vuurspuwende feeks veranderd. Vastbesloten om haar aftocht zo waardig mogelijk te houden, richt ze haar neus in de lucht en marcheert de huiskamer uit, ondertussen plant ze haar naaldhakken zo diep mogelijk in m’n houten vloer. Ze stampt de lange trap naar de voordeur af. Op de bank besef ik, met een vreemde mengeling van intens plezier en oprechte angst, dat de voordeur op slot zit.
Nietsvermoedend dronk ik de avond ervoor een wijntje met een vriend. We besloten mijn date te Googelen. Ze bleek aan een Tv-programma te hebben meegedaan, “Te mooi om waar te zijn”.
Tot groot plezier van goede vriend zagen we extreem veeleisende vrouwen de ene vent na de andere op gruwelijke wijze afserveren. Mijn exemplaar siste in de camera dat ze een man zoekt die “tegengas kan geven”, anders “loopt ze er finaal overheen”. Ik besloot me aan dat advies te houden. En zat met een lawinepijl opgescheept.

Een goede vriendin van mij is psychologe – en da’s niet handig, maar vooral vrij ingewikkeld. Ze geeft slechts advies als ze daar zin in heeft. Er om vragen is zinloos. Bij voorkeur haalt ze op een onverwacht moment uit, recht in je gezicht.
“Dit ligt aan jou. Allemaal. Je zet hoog in, dus wordt er ook wat van je verwacht. Je moet meer oefenen. Denk maar niet dat je er met twintig stuks bent.”

Precies op het afgesproken tijdstip bel ik bij Sarah aan. Ik kijk omhoog naar het massieve blok grauwe beton. Zo moet het Oostblok in haar slechtste dagen eruit hebben gezien. Geeft niet. Sarah is leuk. En mooi. De deur zwaait open. Er stapt iets naar buiten wat niets met de profielfoto’s te maken heeft, en ik besef dat dit de buurvrouw moet zijn. Het wezen tuit haar lippen en komt beangstigend snel op me af: “Hi, ik ben Sarah.”

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_911c96479d7ab8198213a6c2fc19b46f1c36a08d_avatar