Lezerscolumn

pen icon

Jikke van Dijk

Dagjesmensen

6 NOV 2018

Overal in Amsterdam paraderen ze herkenbaar over straat. Ook op dagen waar de temperatuur boven 20 graden uitstijgt, dragen zij een jas. Daaronder gegarandeerd een broek, geen rok. Bij het dragen van een rok bestaat namelijk de kans dat benen tegen elkaar aan schuren. Dat risico willen zij absoluut niet nemen tijdens een dagje weg. Onder de broek: stevige schoenen. Deze schoenen hoeven beslist niet de mooiste te zijn, want ze moeten vooral lekker lopen!

Het lijkt alsof dagjesmensen massaal hun ijdele principes overboord gooien, zodra zij de deur uit lopen om de grote stad te bezoeken. Mij klinkt het raar in de oren. Zouden zij zich juist niet extra moeten opdoffen, omdat zij zich de hele dag in de stad vertonen?

In plaats van deze ijdele gedachte, lijkt het tegenovergestelde gaande. Modieuze outfits blijven in de kast vanwege praktische overwegingen. Daarbij bereidt de dagjesmens zich voor op de gevaren die in de hoofdstad op de loer liggen. Een daarvan is het verhoogde risico op diefstal. Hier heeft de dagjesmens een oplossing voor bedacht. Spullen moeten veilig opgeborgen worden. De rugzak biedt hier mogelijkheden: een ruime tas dat afgesloten kan worden met een rits. En hoewel de rugzak, het woord zegt het al, bedoeld is om op de rug te dragen, draagt de dagjesmens het op de buik. Alles voor de veiligheid.

Een bijkomend voordeel van het gebruiken van de rugzak is dat er geen plastic tassen gekocht hoeven te worden. De dagjesmens houdt namelijk graag de hand op de knip. En waar het kopen van plastic tassen achterwege wordt gelaten, worden plastic zakjes uit de rugzak tevoorschijn gehaald rond het middaguur: tijd voor de zelf-gesmeerde broodjes pindakaas. Zittend voor het monument op de Dam, genieten de dagjesmensen van de welverdiende lunch, waarna de trein weer naar huis wordt genomen.

Ze vallen op en onderscheiden zichzelf van anderen in de menigte. Niet alleen op basis van uiterlijke kenmerken. De aanwezigheid van de dagjesmensen in de stad kan gewaardeerd worden. Uiteindelijk herinneren zij de voorbij fietsende hippe Amsterdammer aan de gezelligheid van eenvoud.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Joey Rietveld

Likeability of7

Samen op plastic dieet.

21 SEP 2018

Ik word doodgegooid met termen als duurzaamheid, energietransitie en klimaatverandering
En gelukkig maar, want klimaatverandering bestaat, het is in volle gang en we moeten allemaal ons steentje bijdragen willen we een wereld achterlaten die duurzamer is ingericht. En bijdragen aan die duurzaamheid kan op zoveel manieren. Een beetje minder vlees eten, vaker de fiets pakken dan de auto, een zonnepaneel op je dak of eens stoppen met al dat plastic. We lijken het nog weleens te vergeten, maar ook het gebruik van plastic moet verminderen. De hoeveelheid plastic die wij allemaal in ons dagelijks leven uit de supermarkt richting de prullenbak slepen is ongekend groot. En dat, terwijl veel van deze single-use plastics overbodig zijn. De consumptiemaatschappij waarin wij leven is gevuld met in plastic verpakte luxe producten. En we doen onszelf graag geloven dat het niet uitmaakt, of misschien denken wij er allemaal überhaupt wel niet genoeg over na. De consumptiemaatschappij is tenslotte ook niet ingericht om je druk te maken over dat plastic flesje dat je iedere ochtend in de AH to go koopt en daarna gelijk weer weg gooit. En de consumptiemaatschappij is ook niet ingericht om je druk te maken over dat plastic tasje in de supermarkt, dat je maar één keer gebruikt om je in plastic verpakte komkommers en bananen richting het einde van de straat naar huis te vervoeren. Maar gelukkig zijn er initiatieven als ‘Het plastic dieet’ van Blue City Rotterdam om bewustwording rondom plastic verbruik te vergroten, zijn er steeds meer gemeenten die het scheiden van afval stimuleren en kosten die verdomde tasjes in de supermarkt tegenwoordig 10 cent. Maar de maatregelen die nu genomen worden slaan nog geen deuk in een pakje boter en zoals ik eerder al zei zouden we allemaal ons steentje moeten bijdragen. En deze oproep betekent natuurlijk niet dat al het plastic morgenochtend verdwenen moet zijn, maar het begint bij een bewuste vermindering. Stop ‘s ochtends een hervulbare waterfles in je tas, en dat flesje spa blauw is ineens overbodig. En als je ‘s ochtends een thermoskan met koffie maakt, dan heb je die to-go beker van het station ook niet meer nodig. Maar ochtenden zijn druk, iedereen staat tien minuten later op dan dat hij had moeten doen en koffie to-go is handig. Maar laat voor een keer die plastic deksel dan eens liggen, want verandering begint bij jezelf. En als wij dat allemaal drie dagen per week doen, dan komen we er samen wel.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovelol
user_1d1affc1f4a9f1ffe544871d3831ecb4c7a10f5e_avataruser_e13c95cb595a994ef3d31dcb745b62319c5ce7c8_avataruser_72cb52d9f11ea73723f72cc59c8babc95bb97f08_avatar

+25


pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

7 JAN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column binnen 48 uur en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_174b47034a66c239bf8a1894f86a67435bf59c8a_avataruser_cba4018e54d892ce78bee4a225ebb8fd90a711c5_avataruser_0dc287e37917b90cd28ba7f7a210ff943da31425_avatar

+100


pen icon

Cale columns

Likeability of5

Raamambtenaar de laan uitge(s)tuurd

VANDAAG, 12:40

Gelooft u dat van die raamambtenaar met zijn salarisschaal 10-A, periodiek 9, die vorige week werd gearresteerd? Er was in De Baarsjes zo’n beambte, die t.g.v. gemeentelijke herindelingen, weinig meer te doen had. Na de eerste werd hij archiefdozenschuiver. Bij de 2e herindeling kwam ook die functie a.g.v. datadigitalisering, te vervallen. Maar hij werd niet ontslagen omdat hij salarisschaal 10-A genoot, dienstverband 32 jaar en ontslag duurder zou zijn dan aanblijven.

De man stond al jaren de raamambtenaar uit te hangen, maar ervoer een toenemende werkdruk. Niet door zijn kerntaak, maar zijn omgeving. Zijn vrouw was zorgverlener en kwam door de tijdsregistratieve druk nauwelijks aan zorgen toe. Zijn broer was aannemer, maar bouwde niets concreets vanwege de Arbo-rompslomp. En zijn zoon (internationaal transport)reed, vanwege tachograafcursussen en theorietoetsen, amper nog in zijn Scania. Turend voor het raam verbeet de ambtenaar zich en besloot de lasten van zijn familie te verlichten. Toen opviel dat er vanaf 9.01 uur niemand voor het raam stond en hij pas om 9.18 uur inklokte, werd hij erop aangesproken.

Dodelijk vermoeid verklaarde hij dat hij ’s avonds regelmatig de steunkousen van 3 hulpbehoeftigen aanbracht om zijn vrouw te ontlasten, zaterdags geregeld een muurtje metselde (broer) en eens per week ’s nachts een dieplader naar Zeebrugge reed, vollaadde en terug. Zijn verantwoordelijkheidsgevoel bracht een enorme werkdruk mee; zo groot dat zijn functie als raamambtenaar eronder leed. Hij kon de rust niet meer vinden om 7 uur per dag te turen. Burn-out klachten en het gevoel alsof er een elastiek om zijn hoofd was gespannen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_b0d9c53d19a696eabab7821f9736a9e7f1240c94_avatar

pen icon

Eduard Sarens

Mijn dooie gekleurde tuin & mijn stoel

VANDAAG, 11:42

Zittend in mijn dooie tuin op een houten, zwartgeverfde stoel.
Die eigenlijk wit is geverfd, door de persoon die erop zit.
Maar eigenlijk gecombineerd is met een laagje rood.
Wat gecombineerd is met een scheutje lichtblauw.
Waardoor de stoel nu paars is geworden.

Met dus een onderlaagje wit op de stoel.
Wat eigenlijk al droog was en dus niet gecombineerd met het rood.
Maar eigenlijk is de stoel groen, zoals de tuin moet zijn.

Ja, de dooie tuin voor mijn neus overzien door mijn ogen.
Die kijkt op een dooie tuin en een droge tuin.
Die nat moet worden van al het sproeiende water uit mijn gieter.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Rachida Issaoui

Spinazie is het antwoord

VANDAAG, 09:49

Popeye the sailorman at veel spinazie, hij kreeg er super power van. Anno 2019 willen we ook healthy and strong zijn, het liefst net als Popeye. Verschillende onderzoekers hebben in de loop der jaren onderzocht wat het effect van voeding is op ziektes zoals een hoge bloeddruk, diabetes en verschillende vormen van kanker.

Uit studies blijkt dat wanneer men een plantaardig dieet volgt en voldoende beweegt, soms herstelt van verschillende kwalen. In sommige gebieden in de wereld komen bepaalde aandoening niet voor zoals hartkwalen en bepaalde vormen van kanker.

Hippocrates is geboren op het Griekse eiland Kos in het jaar 460 voor Christus. Hij studeerde geneeskunde en had zijn eigen ziekenhuis gebouwd op Kos. Tot op de dag van vandaag kun je op Kos nog de fundamenten ervan zien. Zo kwam hij tot de inmiddels beroemde uitspraak: ,,Laat uw voeding uw medicijn zijn en uw medicijn uw voeding.'' De stelling: ‘ziek door voeding', is dus zeker niet nieuw.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Derek Hogeweg

Mayday

VANDAAG, 09:12

Referenda zijn levensgevaarlijk. Kijk naar Engeland. De Britten hebben in 2016 hun persoonlijke onvrede geprojecteerd op de politiek. Voorstanders van de Brexit zijn tegenwoordig herkenbaar aan een geel hesje. Het zijn er veel. Dat is het probleem. Diep van binnen weet iedere halve zool dat we met een Brexit niets opschieten. Wij niet, de Engelsen niet. Het geeft alleen maar rompslomp. Alsof we ineens weer allemaal moeten inloggen op MSN voor een chatgesprek. Alsof je weer naar het dichtstbijzijnde bankfiliaal moet lopen om geld op te nemen.

Een Brexit heeft alleen verliezers. Niemand wil het. Net zo goed als niemand wil dat Donald Trump de president van Amerika is. Het is alleen te laat. In ieder geval voor wat betreft Trump. Dat draai je niet meer terug. Een Brexit is misschien nog te voorkomen. Kleine kans. Soms mag de politiek wel wat arroganter zijn. Vind ik. Zeker met dit soort dingen. Het is niet alsof je kiest tussen een cheeseburger en een kaassouflé. Er staat veel op het spel. Heel veel. De hele economie kan gaan rammelen. Krijgen we straks een crisis zoals tien jaar geleden. Zijn we weer terug bij af. Allemaal vanwege één referendum. Is dat het waard? Nee. Natuurlijk niet. Niemand wil dat.

De EU wordt de laatste jaren neergezet als een bureaucratisch instituut. Zal allemaal wel. Je weet pas wat je mist, als het er niet meer is. Liever bureaucratisch en samenwerkend dan elke vakantie in de rij bij het geldwisselkantoor. Liever een beetje oubollig dan bij elke grensovergang de kofferbak open moeten trekken. Alsjeblieft zeg. Het is 2019. Een Brexit schiet ons zo dertig jaar terug de tijd in. Zo achter die kansloze Nashville-verklaring aan. Mensen hebben geen idee. Laat de Britten gewoon publiekelijk toegeven dat ze in 2016 niet helemaal snugger waren in het stemhokje. Live op de BBC. Gewoon even een korte verklaring. Uitslag de prullenbak in en klaar is Kees.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Merlin van Veldhuizen

Het is ook één pot nat

GISTEREN

Hoe lang is het nu ongeveer geleden? Een jaartje of 4.000?

Ongeveer 4.000 jaar geleden waren het de mannen die nog elke dag op pad gingen. Lapje dierenhuid om de middel, mutsje op de kop en speer in de hand. Er moest eten op tafel komen. Uren verscholen achter een struik. Precies lang genoeg om de prooi te visiteren, observeren en inspecteren. Op de seconde nauwkeurig werd berekend wanneer het tijd was om de speer los te laten om zo binnen een paar seconden een heerlijke maaltijd bij elkaar te werpen.

4.000 jaar geleden ontwikkelden de mannen de gave om precies met de juiste kracht, de juiste snelheid en in de juiste hoek te gooien. En dat talent werd voortgezet. Hoe vaak zie je dezer dagen een dame op het beeldscherm verschijnen die de titel ‘wereldkampioene darten’ op haar naam kan zetten? Precies, nooit. En niet alleen in de sport zit het wel snor met dat mikken. Ook ’s avonds weten de meeste heren het gaatje feilloos te vinden.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Karien Toebes

Ik ben een dier

GISTEREN

Ik werk nu zo’n 2,5 jaar als vrijwilliger op een kinderboerderij. Wekelijks help ik de dierverzorgers een ochtend met dieren voeren, hokken en stallen uitmesten, poep scheppen in de weides en losse klusjes als hooibalen stapelen en voerbakjes schoonmaken. Heerlijk werk om te doen. Het is praktisch, nuttig, ik ben lekker lichamelijk bezig, in beweging en in de buitenlucht.

Gedurende het jaar zie ik de seizoenen voorbij komen en niets is zo mooi als in de winter de schapen met hun volle vacht met wol door de sneeuw te zien lopen. Vervolgens komen in het voorjaar de bomen weer tot leven en rennen lammetjes en kleine geitjes springend door de weide, wanneer ze voor het eerst naar buiten gaan. ‘s Zomers is het groener dan groen en een gezellige drukte in de naastgelegen speeltuin. Verspreid over het terrein zijn dan de prachtige, groenblauwe veren van de pauw te vinden, die hij hartje zomer altijd loslaat. En de herfst, daar is maar één woord voor: kleuren.

Iedere keer als ik daar kom, geniet ik weer van de bewoners en hun eigenaardigheden: het gezellige gepiep van de cavia’s, de rond schallerende kippen, de twee tevreden knorrende landvarkens liggend in hun hok, de kenmerkende roep van de pauw, oude poes Giechel die op haar vaste plek bij het raam lekker in d’r mand ligt en mijn persoonlijke favorieten: de geiten. Je hebt de rustige alles van een afstandje bekijkende landgeit Fokke, nieuwsgierige ondeugende Pien en de niet stuk te krijgen oude dame Pinkelot.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Rachida Issaoui

Likeability of5

Ineens was je kankerpatiënt

GISTEREN

'Het is alsof ik in een kooi zit en jullie kijken naar mij’. Dit zei je tegen ons als we jou omringden. In onze ogen las je onze pijn, angst, verdriet en onzekerheid. Achteraf gezien denk ik nu na over je woorden.

Hoe was het in die kooi? Ook al waren we bij je, je hebt je vast alleen gevoeld. Van de ene op de andere dag was je een kankerpatiënt met een hele agressieve vorm van kanker.

Wij konden niet anders dan heel erg bang zijn. We hadden angst om je te verliezen. En daarna hielden we angstvallig aan je vast. Het liefst wilden we je constant blijven omringen, maar dit voelde voor jou alsof je in een kooi zat en iedereen staarde je aan.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_d051ce65a721f9cb91d4936076133a14b0098c48_avatar

pen icon

Rachida Issaoui

Likeability of5

Pak je geluk elke dag

14 JAN 2019

We leven in een tijd, waar mensen met geld geen rust hebben en mensen zonder geld ook niet.

Wanneer je opgroeit, wil je graag je diploma halen en denk je het ultieme geluk te vinden; want je bent klaar met studeren. Wanneer je diploma is behaald, wil je een goede baan. Wanneer je een mooi beroep uitoefent, wil je een nóg betere baan en promotie maken en trouwen. Wanneer je bent getrouwd wil je een groot huis en wanneer je dat hebt, wil je een nog groter huis of een tweede huis. Wanneer dat allemaal lukt, zie je dat de buurman een mooiere auto heeft en dan wil je dat ook. Ook wil je dat je kinderen gaan trouwen en settelen en goed terechtkomen. En ben je daar druk mee en denk je dan klaar te zijn en rust te vinden.

Wanneer ze zijn gesetteld, kijk je naar jezelf in de spiegel en zie je dat je jeugd voorbij is en ook een groot gedeelte van je volwassenheid. Je bent oud, grijs en je lichaam is niet meer zo soepel als voorheen. Het is mens eigen om, terwijl we op reis en op zoek zijn in dit leven, ook te genieten van elke dag. Het geluk dat je zoekt in morgen of een bepaalde gebeurtenis, draag je bij je. De wereld telt miljarden mensen en jij ziet er misschien doorsnee uit, net als een ander persoon. Maar van binnen ben je zo uniek, net als jouw geluk.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_d051ce65a721f9cb91d4936076133a14b0098c48_avatar

pen icon

Anouk Spiegelenberg

Likeability of7

Het hokje is te klein

14 JAN 2019

De redelijk gezette dame op de scooter, waar je de wielen nog net van kan zien, is er niets bij. Het hokje waar ik in geduwd word, past gewoon niet. Sterker nog, hij is er niet.

We kennen het allemaal, de diagnoses, labels hokjes, en de vooroordelen. Ik zal me even voorstellen. Mijn naam is Anouk Spiegelenberg. Ik heb vijf diagnoses, een dozijn labels, nog geen hokje en een bijbel vol vooroordelen, die ik langs heb horen komen. Als het aan mij ligt, ben ik Anouk met een extra uitbundige gedachtegang, een bijzondere kijk op de wereld, nogal luidruchtig en helemaal mijzelf.

Het luidruchtige gedeelte komt niet door de subtiele manier van de trap af denderen, maar ik heb Gilles de la Tourette. Ja daar ging je! Het eerste vooroordeel, ik zie je denken: 'Scheld jij dan?'
Nee niet echt. Alleen op de momenten dat ik mijn hoofd weer stoot aan de balk in mijn kamer, die er al zat voordat ik hier überhaupt kwam wonen.
Ondanks dat voel ik me op sommige dagen nog steeds een bezienswaardigheid in het sprookjesbos van de Efteling; min het sprookjesgedeelte.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_7eeeb1826bafe451b700d014ef25af970473b95d_avataruser_f0d4c708262c73d9e7d223dc64dda698fd8699a2_avataruser_3519745856a8591e20b7378cd890e4a6b8817a35_avatar

+8


pen icon

Sara

Olivia, de vogel die mijn leven veranderde

14 JAN 2019

Ik ben altijd bang geweest voor dieren. Honden, katten, paarden en vogels, dat vond ik al helemaal eng. Ik was echt doodsbang voor dieren. Tot op een dag we een klein, schattig, groengeel parkietje hebben gekocht. Iedereen van mijn familie vond hem geweldig.

Ik niet. Ik werd altijd een beetje hysterisch, wanneer hij uit de kooi was. Ik riep toen ook meestal: 'Doe hem in de kooi waar hij hoort!'

Maanden gingen voorbij. En mijn angst was nog steeds niet weg. De rest van mijn familie pushten me een beetje. 'Raak eens gewend aan hem.' Maar ik kon het niet. Ik vertelde: 'Ik kan mijn angst pas overwinnen, wanneer ik er klaar voor ben.'

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Joke van Zijl

Likeability of6

Juf Joke (wordt verwend)

14 JAN 2019

De kindjes waren nog niet vergeten wat er was gebeurd. De deur van kantoor stond open en nieuwsgierig keek een kleine dreumes naar de lege plek van Frank.
‘Bent U nou de ALLERHÓÓGSTE baas?’, vroeg hij.
‘Nee hoor’, antwoordde ik, ‘ik help alleen maar.’
Hij keek ernstig, knikte en zei beslist: ‘Dan bent u STAGIAIRE!’  en liep weg. Mij met open mond achterlatend.
Soms zag ik al in de hal aan hun snoetjes dat ze iets kwijt moesten. Zo hoorde ik: 'Ben jij nou helemaal alleen?' en ‘Zielig hoor, dat je man dood is.’ Zo lief!

Tegen kerst ging zachtjes de deur open en drie meisjes hielden elkaar vast en zongen zenuwachtig een liedje voor me. Ik draaide mijn stoel en luisterde ontroerd. Een brok in mijn keel bleef me plagen, toen ik de kindjes vertelde hoe mooi ik het vond. Ze keken me vragend aan. Er…werd nog iets van mij verwacht, begreep ik. Misschien kwam het omdat ik zo druk was geweest, maar ik kon niets anders bedenken dan ze nogmaals uitvoerig te prijzen.

Ook nu verroerden ze geen vin. Net toen ik me ongemakkelijk begon te voelen, dacht ik aan de stickers. Ik kon opgelucht ademhalen. Ineens hadden ze alleen maar aandacht voor wat Juf Joke te bieden had. Eén van hen vond een paardje met gekleurde glitters. De anderen twijfelden tussen beertjes en poesjes. Ik plakte hun stickers op mooie rode kaartjes en zag ze blij vertrekken.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_c594c908f246fe3bcdc02f89cdd4238edb6885e5_avataruser_0a6b4ec5c6b2c7a444f8b9bc0337a77e427cbe02_avataruser_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

+1


pen icon

Eduard Sarens

Mijn dooie kraan in mijn tuin

14 JAN 2019

Ik loop door mijn dooie tuin van achter naar voor.
Het lijkt wel of ik een lekkende kraan ben.
Ik wil mijn tuin redden door het nat te houden.
Maar zit de gehele tijd te denken.

Is het nauw lopen op ga ik in mijn opblaasboot al varend.
De wereld is te verdeeld om te zeggen dat het een stoel was.
Ik kijk er niet naar uit om het te redden.
Van mijn lekke kraan, die niet lek zegt te zijn.

Ik moet dus een gesprek aan met mijn dooie tuin.
Om de dood om te zetten in een levende gebeurtenis.
Ik zit dus toch op een stoel zonder wieltjes.
De ene kant naar de andere kant op te zoeken.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Eduard Sarens

Twee dooie dagen in één dooie dag

14 JAN 2019

Ik zit dus nog steeds op een stoel verwarmd door de onwetendheid.
Te kijken naar mijn dooie tuin die voor mij ligt of staat.
De tuin die ik dus zo graag wil redden.
Het lijkt of ik naar een kalender sta te staren.

Waarop twee dagen één lijken te zijn vanuit dat gedachtengoed.
Het lijkt wel of mijn dooie tuin niet weet, dat ik het wil redden.
Het lijkt wel of de dood de enige is wat nog leeft in mijn tuin.
Het lijkt of mijn tuin denkt dat de dood het enige is wat mij nog boeit.

Al sproeiend met een gieter vol met water.
Want ik wil toch mijn tuin redden van de droogte.
Als een hele droog grap, die niet grappig blijkt te zijn.
De tuin er niet om kan lachen, maar de maker wel.
Die er niet is van de droge grap.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Stieneke Mulder-Karssies

It's a moms job, but someone's got to do it

13 JAN 2019

‘Papa…Als mama straks weg is… ‘

Geschrokken kijkt ie me aan. Shit, ze is er natuurlijk nog. Z’n betrapte blik wendt zich af van de mijne. ‘…mag ik dan voor de televisie m’n broodje opeten?’

Ik gniffel. Busted, die kleine dondersteen. En die grote eveneens.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Monique Louis

Likeability of5

22-inch

13 JAN 2019

Ik houd mijn fiets stevig vast, zodat zoon, vijf jaar, via het zadel achterop kan klimmen. ‘Oh ja mama, gisteren was het toetsdag’, laat hij me ondertussen weten. ‘Oh’, zeg ik, terwijl ik zijn rugzakje op zijn schoot zet. ‘En ik had de meeste fouten van iedereen’, roept hij opgewekt vanachter mijn rug.

Ook die ochtend voel ik me enigszins opgefokt om mijn zoon op tijd op school te krijgen. ‘Zo’, reageer ik. Ik kan nog net een scooter ontwijken. Vlak daarna passeert me een groepje pubers, die het liefst met zijn drieën naast elkaar rijden. Ze hebben er geen erg in dat ze mij tegen de stoeprand aandrukken. Ik grom binnensmonds. ‘Maar ik ben toch de slimste’, hoor ik mijn zoon achter me praten, ’want ik spreek Japans’.

‘Ja’, zeg ik, terwijl ik in mijn remmen hang en stop, om de bus te laten passeren. ‘Die remmen, verdorie daar moet ik vandaag nog iets aan doen’, denk ik knarsetandend. ‘Ja mama, dat weet je toch: ‘shinkansen’. Dat betekent sneltrein!’. ‘Oh ja’, antwoord ik, terwijl ik weer snel opstap. ‘Mama, je luistert helemaal niet’. De verontwaardiging in zijn stem ontgaat me niet. ‘Ik moet even op het verkeer letten, Maarten.’

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

pen icon

Maikel van Lent

Likeability of5

Eenzaamheid

13 JAN 2019

Om het onderwerp van mijn column in te leiden, wil ik eerst een aantal definities geven van eenzaamheid.

‘Eenzaamheid is het gevoel alleen te zijn’, 'geïsoleerd te zijn van anderen’ en ‘eenzaamheid is het fysiek ervaren van een gebrek aan verbondenheid met anderen.’

Eenzaamheid is een ruim begrip die iedereen anders ervaart. Waarom heb ik voor dit onderwerp gekozen? Omdat het aandacht verdient. Steeds meer mensen in onze maatschappij ervaren het gevoel van eenzaamheid en ikzelf ervaar het ook regelmatig. Eerst dacht ik dat eenzaamheid vooral voorkwam bij ouderen, omdat zij op een bepaalde leeftijd hun partner verliezen. Maar wat blijkt: eenzaamheid komt ook steeds vaker voor bij de jongere doelgroep.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_485f6cc3f1719256ae6119a19ddb6b4aa95753ab_avatar

pen icon

Cale columns

Likeability of6

Knikkeren in de polder

13 JAN 2019

Ik vraag u af of u dat ook heeft. Dat u vindt dat het oerhollandse polderen vaak pragmatisch is, maar even vaak verzandt in aanmodderen. En dat dat komt doordat er teveel polderbanen zijn? En dan bedoel ik niet die van Schiphol, want dat is al een synoniem voor de stelling. De polderbaan is te vaak ook de baan van de beleidsmaker. Als Schiphol zelf zijn geluids- en milieunormen mede bepaalt, gaat er gemarchandeerd worden met metingen. Als multinationals mede het landsbeleid bepalen, krijg je dus een stinkende dividendbelastingpoel. En oeverloos gepolder als gevolg. Een polder heeft nou eenmaal geen oevers. Dus de wetgevende macht moet die oevers waarbinnen gepolderd wordt duidelijk vaststellen.

Montesquieu had het nog zo mooi bedacht met zijn Trias Politica, maar als de regelgevende macht al begint te polderen in plaats van duidelijk grenzen aan te geven, dan gaat de uitvoering in galop. Zelfs bij weinig verheffende zaken als Dave Roelvink en de verdachte moordenaar van Nicky Verstappen. Roelvink gaat zijn bloed-gang binnen de vage normen van promillages en snelheidsregels. Als beide normen duidelijk zijn (0% en 100 is 100, niet 110 met correctie van 10% en een overschrijding van 8% wordt gedoogd, dus eigenlijk kun je ook 120) dan weet iedereen wat de grens is. In het andere geval: verjaringstermijn van misdrijf? Dus 20 jaar lang je schuil houden en dan vrolijk verder gaan? Is er niet dan niet meer bij. Het gros van de mensheid heeft duidelijke regels nodig. De kleine groep intelligentsia die dat voor zichzelf kan bepalen, zou dat dan ook voor de maatschappij kunnen bepalen.

Het is als het spel en de knikkers. Het spel maakt het leuk, de knikkers moeten geen ja-en-amen knikkers zijn, maar duidelijke waarden hebben. Dus de wetgevende macht bepaalt het spel en de uitvoerende macht speelt. Da’s duidelijk. En is er stront aan de knikkers dan geeft de rechterlijke macht weer duidelijkheid. Een glas mag dan halfvol of halfleeg zijn, maar vast staat dat er 15 cc in zit. Je bent ook niet een beetje zwanger; je bent het of je bent het niet. Je bent niet halfdood maar springlevend of morsdood. Je bent niet licht aangerand, maar betast terwijl je niet wilde en is er dus een grens overschreden. Genoeg schimmige gevolgen van slimme schemers te bedenken.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_b0d9c53d19a696eabab7821f9736a9e7f1240c94_avataruser_0e2f2664c6302903040c9eaa70b13bd84ba969a0_avatar