Lezerscolumn

pen icon

Stella Matula

Likeability of 6

Stoppen en doorslaan

20 SEP 2018

De avond ervoor raakte ik door mijn rookwaar heen, de eerste aanzet was gemaakt. Chagrijnig fietste ik naar de acupuncturist. Iedereen onderweg was strontvervelend, lelijk en dom. Bij binnenkomst kreeg ik allerlei intieme vragen op me afgevuurd. ‘Wat is je geboortedatum? Wat is je BSN-nummer?’ Wat de fuck, dacht ik. Maar ik zei het niet. Misschien moet ik mijn doe-het-nou-gewoon-meridiaan eens activeren. Omdat ik het niet persoonlijk wilde maken vertelde ik de man dat ik momenteel iedereen een lul vind inclusief mezelf.
Stoptober is sowieso een onbegrijpelijk initiatief. Oktober is wel de slechtste maand waarin je kunt beginnen met stoppen. Hallo, het is herfst. Daarna komt november, een dode maand waarin niets gebeurt buiten een paar vette zelfmoorden, de gebruikelijke moord- en doodslagen, gevolgd door december. Daar hoef ik al helemaal niets over te vertellen.

Ik moest met wat naalden in mijn lijf twintig minuten blijven liggen en vermaakte me met het volgen van een stofje aan het plafond. Het was zo’n stofje dat nog net vastzit met een onzichtbaar stofdraadje en bewoog op het ritme van organische muziek. Na die twintig minuten kreeg ik drie naaldjes in mijn rechteroor en mocht naar huis. Met die naaldjes in het oor kun je gewoon slapen, werd me verteld. Eentje helpt zelfs tegen het chagrijn. Ik slaap al minstens twintig jaar op mijn rechteroor. Dat vind ik nou eenmaal fijn en er is niemand die daar last van heeft. Geloof me, met naaldjes in je rechteroor kun je niet op je rechteroor slapen. Ik ging vroeg naar bed en was zo in de gelegenheid om mezelf de hele nacht te laten kwellen door die naaldjes en die ene mug. De naaldjes bevorderen het afvoeren van gif en als ik niet naar het toilet liep, naar de mug sloeg of een houding om in te slapen zocht sloeg ik de dekens van me af om ze even later weer te zoeken. De e-reader ging aan en uit, in de tussentijd ergerde ik me aan een slecht geschreven verhaal van een schrijver die ik voeger fantastisch vond.

Ik zal verder niemand vervelen met verhalen over een stressvol telefoongesprek van gisteravond, het maakte dat ik nog onaardiger dan normaal converseerde, mijn huilbui van vanmorgen tijdens het luisteren naar het journaal en de Ziggo-medewerker die ik aan de telefoon had en het moest ontgelden. Ik ben kapot. Maar ik rook al een dag niet.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_2b8decbf5f185b9605e7fa1ce5574616a2ba1cc6_avataruser_d6301bac6e2add45fd82b72cce1ae72602c1ed1d_avataruser_20bd84eac3032f0f4ca65373e6d221c0e14207c8_avatar

pen icon

Joey Rietveld

Likeability of 7

Samen op plastic dieet.

21 SEP 2018

Ik word doodgegooid met termen als duurzaamheid, energietransitie en klimaatverandering
En gelukkig maar, want klimaatverandering bestaat, het is in volle gang en we moeten allemaal ons steentje bijdragen willen we een wereld achterlaten die duurzamer is ingericht. En bijdragen aan die duurzaamheid kan op zoveel manieren. Een beetje minder vlees eten, vaker de fiets pakken dan de auto, een zonnepaneel op je dak of eens stoppen met al dat plastic. We lijken het nog weleens te vergeten, maar ook het gebruik van plastic moet verminderen. De hoeveelheid plastic die wij allemaal in ons dagelijks leven uit de supermarkt richting de prullenbak slepen is ongekend groot. En dat, terwijl veel van deze single-use plastics overbodig zijn. De consumptiemaatschappij waarin wij leven is gevuld met in plastic verpakte luxe producten. En we doen onszelf graag geloven dat het niet uitmaakt, of misschien denken wij er allemaal überhaupt wel niet genoeg over na. De consumptiemaatschappij is tenslotte ook niet ingericht om je druk te maken over dat plastic flesje dat je iedere ochtend in de AH to go koopt en daarna gelijk weer weg gooit. En de consumptiemaatschappij is ook niet ingericht om je druk te maken over dat plastic tasje in de supermarkt, dat je maar één keer gebruikt om je in plastic verpakte komkommers en bananen richting het einde van de straat naar huis te vervoeren. Maar gelukkig zijn er initiatieven als ‘Het plastic dieet’ van Blue City Rotterdam om bewustwording rondom plastic verbruik te vergroten, zijn er steeds meer gemeenten die het scheiden van afval stimuleren en kosten die verdomde tasjes in de supermarkt tegenwoordig 10 cent. Maar de maatregelen die nu genomen worden slaan nog geen deuk in een pakje boter en zoals ik eerder al zei zouden we allemaal ons steentje moeten bijdragen. En deze oproep betekent natuurlijk niet dat al het plastic morgenochtend verdwenen moet zijn, maar het begint bij een bewuste vermindering. Stop ‘s ochtends een hervulbare waterfles in je tas, en dat flesje spa blauw is ineens overbodig. En als je ‘s ochtends een thermoskan met koffie maakt, dan heb je die to-go beker van het station ook niet meer nodig. Maar ochtenden zijn druk, iedereen staat tien minuten later op dan dat hij had moeten doen en koffie to-go is handig. Maar laat voor een keer die plastic deksel dan eens liggen, want verandering begint bij jezelf. En als wij dat allemaal drie dagen per week doen, dan komen we er samen wel.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_f3022072c8108ada9ccc7826ef0b5a85c807660f_avataruser_6bc4e5dd97440163874633a548946993261f3ece_avataruser_7f7a222628ff9d29c7e078de80e5932df85d9ae3_avatar

+19


pen icon

Metro

Likeability of 7

Jouw column in de krant en op metronieuws.nl?

11 NOV 2017

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column binnen 48 uur en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt € 50,-!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_174b47034a66c239bf8a1894f86a67435bf59c8a_avataruser_cba4018e54d892ce78bee4a225ebb8fd90a711c5_avataruser_0dc287e37917b90cd28ba7f7a210ff943da31425_avatar

+100


pen icon

Derek Hogeweg

Africa is het nieuwe Bohemian Rhapsody

1 UUR

Als je tegen een Stones-fan zegt dat Almost Hear You Sigh uit 1989 de beste plaat is die ze hebben gemaakt dan wordt je - gegarandeerd - neergesabeld. Begrijpelijk. Het voelt een beetje hetzelfde als roepen dat de Multipla het beste model is dat Fiat ooit van de band heeft laten rollen.

Toch hoor ik liever Almost Hear You Sigh dan Angie. Liever Rock And A Hard Place dan Paint It Black, liever Anybody Seen My Baby? dan (I Can't Get No) Satisfaction.

Dit zal ongetwijfeld te maken hebben met het feit dat ik nog in mijn luier lag te poepen toen de Rolling Stones aan de herfst van hun carrière begonnen. Daarnaast heb ik simpelweg meer met 80's en 90's dan met 60's en 70's.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Hans Rol

#zomoe

2 UUR

Ik wordt er zo moe van. Geestelijk ben ik de uitputting nabij. Een clubje dat zich bezig houdt met het dierenleed in de wereld, vindt het nodig om uitdrukkingen waar dieren in voorkomen te gaan verbannen. Zwarte Piet is nog maar net vertrokken en de volgende groep van ethiekactivisten hebben alweer iets nieuws Ik word er zo moe van.

De storm rondom de zogenaamde homofobe uitspraken van Derksen is geluwd; het gratis krantje van de grootste grutter met zijn vleesvervangende quinoa heeft niet tot een rel geleid, dus zijn we toe aan iets nieuws.

Met een maatschappij die tegenwoordig alleen maar uit politiek correcte uitspraken bestaat, stelt PETA dat het onacceptabel is geworden om racistische of homofobe taal te gebruiken. Uitdrukkingen die dierenleed bagatelliseren moeten daarom verdwijnen. Zij willen dan ook dat de koe bij de horens vatten, moet worden omgezet in de bloem bij de doornen vatten. Of: Zo dood als een pier mag je niet meer zeggen. De enige pier die zich daar druk overmaakt is hijzelf als het vishaakje zijn ranke lijf doorboort. Nederland gaat langzamerhand naar de haaien. Politici willen debateren met opinimakers en elk praatprogramma schenkt ze graag een platform. Je begint je zo langzamerhand echt af te vragen of er niet iets ernstiger op de agenda moet staan.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Jasmijn Kop

Jas, het huis uit

3 UUR

“MAD DOE DIE ROT BOX UIT!” Schreeuw ik tegen de muur alsof ik verwacht dat hij terugpraat. De muziekbox van mijn 16-jarige zusje die, zoals ze het noemen: “Nederlandse hiphop”, op volle toeren loopt te draaien, dreunt door mijn muur heen. We slapen naast elkaar. Ik mag dan weliswaar een tikkeltje doof zijn maar deze takkeherrie hoort zelfs mijn oma van 85 nog op 5 kilometer afstand. Ik ben bezig met het schrijven van mijn artikel voor een tijdschrift. Ik ben lekker bezig, al zeg ik het zelf. Maar het zou nog lekkerder gaan als ik mij hier 100% op kon concentreren. In alle stilte. Zonder Rapper Boef op de achtergrond. Maar nee Ronnie Flex wilt er ook graag bij zijn en mijn 16-jarige zusje schreeuwt terug. “Bemoei je er niet mee!”. Fijn. Ik loop wel weer naar beneden om aan mijn ouders te vragen of ze dan weer aan háár willen vragen of de muziek wat zachter kan. Dus ik loop naar beneden. Ik doe de deur open en kijk of mijn ouders niet druk een serie aan het volgen zijn, want dan moet je eens proberen hier je mond open te trekken. Slippers door de lucht zullen volgen. Maar nee, de kust is veilig. Shownieuws staat op. “Ja goedenavond, mag ik jullie verzoeken alsjeblieft even tegen Madelief te zeggen dat ze die box wat zachter moet zetten, want ik moet aan school werken.” Het is altijd even afwachten of ze mijn sarcastische toon kunnen waarderen ja of nee, hangt altijd af van de sfeer. Helaas, poging mislukt. Mijn vader kijkt mij niet eens aan en zegt ‘‘ja’’. Ik weet genoeg. Dus ik zeg “bedankt”. En loop zwaar geïrriteerd terug naar boven, mijn maat is vol. Denk maar niet dat mijn ouders er nu wat aan gaan doen. Prima. Dan ga ik wel douchen. De badkamer is boven en Madelief en ik slapen op zolder. Heb ik in ieder geval geen last van het geluid. Maar dan. He godver. Ik stap recht in een vieze natte voetbalsok van Madelief. Ik kijk rechts. Heel de wasbak ligt vol met allerlei haarspullen. Laat ik jullie er op attenderen dat wij 6 hele brede lades onder de wastafel hebben, waar je zelfs een lijk nog in kwijt kan. En oja het stinkt. Dan trek ik voor de gein de la open waar de handdoeken in zouden moeten liggen. Je raad het al. Leeg. “MAD RUIM DIE ZOOI OP! MENSEN MOETEN DOUCHEN.” Schreeuw ik naar boven over Lil’Kleine’s ‘Verleden tijd’ nummer heen. ‘JE BENT M’N MOEDER NIET!’, krijg ik heel lief op volume 100 terug naar beneden geschreeuwd. Oké. Duidelijk. Ik ga op de wc zitten en zucht. Ik geloof dat deze hele situatie voor mij verleden tijd wordt. Ik moet er nu uit

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Henny A.J. Kreeft

Té triest voor woorden

3 UUR

Een column over discriminatie van bepaalde groepen in onze maatschappij, gebezigd door rechtse politici in de Tweede Kamer, wordt hier door de redactie niet gewaardeerd; zelfs een column over het zielige inlegvelletje wordt niet geaccepteerd ter plaatsing. Dan maar weer over een ander boeg de column van deze keer, ik ben benieuwd wat de redactie nu gaat doen.

Mocht deze column geplaatst worden, dan mag u zelf bedenken waar de kop op slaat.
Met verbazing heb ik het nieuws weer zitten te volgen over het afschieten van ruim 1800 Edelherten in de Oostvaardersplassen. Ik dacht: “Dit kan niet waar zijn, het is onbeschoft, illegaal en haram (Arabisch voor verboden)”. Maar het schijnt in dit land echt te kunnen en dan vraag ik me toch echt af hoe ver Nederland afgezakt is in haar eigen ellende?
Op 6 december heeft de Rechtbank Midden Nederland - voorzieningenrechter, uitspraaknummer UTR 18/4060 en 18/4249 - de uitspraak gedaan dat de edelherten afgeschoten mogen worden.

Nu ben ik van mening dat de rechter niet de juiste uitspraak heeft gedaan, gebaseerd op verkeerde informatie van Staatsbosbeheer, dat zijn werk niet goed en zeker niet grondig heeft gedaan.
Daarnaast ben ik de mening toegedaan, dat als het afschieten gedaan wordt om daarna het vlees van de herten te verkopen aan poeliers, dit helemaal tegen de fatsoensregels ingaat, mede gezien het feit, dat er mogelijk geen grondig onderzoek is gedaan naar:

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Emmy Bovenhorst

Dankbare vertraging

GISTEREN

De treinreis van Hengelo richting Amsterdam maak ik vaak. Ik kan de stations dromen. De groene weilanden in Twente, het water bij Deventer, de Veluwe zonder internetbereik, de typische huizen in Hilversum, en uiteindelijk de chaos van Amsterdam.
Afgelopen zondag verheugde ik mij op de trip terug van Amsterdam Zuid naar Hengelo. Een heerlijke rechtstreekse verbinding, en ook nog eens eerste klas door een gratis upgrade uit een foldertje. Goud, vond ik. Tot ik op het station zag dat de trein niet verder reed dan Apeldoorn door een aanrijding met een persoon.
Ik had de afgelopen twee weken al uren extra in de trein gezeten door allerlei problemen op het spoor en ik zag mezelf al weer in een bus gedrukt worden, met een inmiddels volle blaas van de immense beker thee die ik elke keer toch weer tegen beter weten in koop bij de Kiosk. Nu dus vast wéér vertraging.
En ja inderdaad, ook nu ging mijn reis van zeer comfortabel naar zeer oncomfortabel. In plaats van twee uur chillen kwam het overstappen en rennen op het station van Zwolle en vervolgens een uur als een sardientje staan in een te kleine sprinter. Fuck.

En toen knalde het me ineens VOL in mijn gezicht. Een aanrijding met een persoon. Een persoon! Ik sta hier te zeiken over mijn treinreis, en ergens in Nederland is een familie nu kapot. Kapot van verdriet, kapot voor altijd, incompleet en ontroostbaar. Hoe in vredesnaam was mijn leed ook maar iets te vergelijken met dat van hen? Niet te vergeten het leed wat iemand heeft geleden als deze persoon zelf heeft gekozen voor dit einde. Niet een paar uur afzien maar een heel leven. Niet het vooruitzicht van een warm huisje maar een koud huisje. Waar ons leven door ging, met balende geïrriteerde mensen om me heen, staat dat van een aantal mensen nu compleet stil.
Ik besloot daar ook even stil bij te staan. En mijn oncomfortabele reis werd een dankbare reis. Dankbaar voor het leven dat me gegeven is, dankbaar voor mijn mogelijkheid om het leven aan te kunnen en dankbaar dat ik niet zojuist een telefoontje had ontvangen dat er een familielid om was gekomen.
Ik stond met zweet op mijn bovenlip, met mijn koffertje tussen mijn benen, en misselijk van het geschommel de zweetvoetenlucht van de los bungelende voetbalschoenen aan de tas van een student te inhaleren. Maar ik genoot.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Hanneke Beld

Rookwolken en vierde klas treinreizen

GISTEREN

M en ik zitten eerste klas naar Brussel vandaag, vanwege de gratis upgrade: eerste klas voor de prijs van de tweede. We zijn niet de enigen. De deur zwaait steeds open en nieuwe uitverkorenen verschijnen in de kleine coupé, ook zij hebben de NS-aanbieding in hun brievenbus gehad.

'Ook een upgrade?', vragen we vrolijk.
- 'Hoezo zien we er uit alsof we hier niet horen?'
'Nee hoor.'
- 'Ja, wat is er nou nog eerste klas aan als het net zo vol zit als de tweede?', roept een meisje.
'De stoelen!', klinkt het van achteraan.

In de hoek bij de deur zit een man die net heeft gemeld dat hij veertig jaar op de trein heeft gewerkt. In 1992 kon hij met pensioen, op zijn zestiende was hij als loopjongen begonnen. Reken maar uit.
Ik vraag hem hoe het was op de trein in de jaren vijftig.De treinen waren toch veel mooier toen?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Job Willems

Likeability of 5

De toekomst: energielabel Tinderdating!

GISTEREN

Het was medio 2030 en ik sprong van bovenaf uit de erker op de 1e verdieping in de zelfrijdende auto die ik had laten voorrijden. Eindelijk had ik een date via de ‘Environmental Tinder Dating App’ gescoord! Deze app koppelde heren aan dames op basis van energielabel scores. De mooiste dames hadden het label A en de minder fortuinlijke G.

Met mijn energielabel G had ik geen kans, met dit label was ik nog net niet crimineel! Label H bestond ook, maar dan kreeg je te maken met dames die hun energielabel niet wilden uploaden, of crypto-kutten met een fake account die via een match de code van jouw crypto-wallet probeerden te hacken. Wanhopig als ik was kocht ik een illegaal energielabel D-bewijs en regelde ik een date.

Ik belandde door het open dak in de auto, eigen vervoer bestond niet meer, de elektrische zelfrijdende auto was de enige optie. Op straat was je je leven niet zeker door boze mensen met gele hesjes, vandaar mijn sprong. De auto stopte voor niemand, behalve voor de blauwe hesjes van de politie. Per rit reed je gemiddeld 2 mensen aan, maar dat was de prijs die je nu eenmaal betaalde voor een beter milieu.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_e2a3a35ce788a580d8b1ee10b4aae41f1cae7f5f_avatar

pen icon

Yvonne Franssen

Geen seks, geen tosti!

GISTEREN

Een aantal jaren geleden was er ineens de breezercultuur, een term die werd gebruikt als aanduiding voor het stijgende drankgebruik onder jongeren in combinatie met een losbandige seksuele moraal. De breezercultuur dankt haar naam aan het mierzoete mixdrankje Bacardi breezer, dat destijds onder jongeren mateloos populair was. Zo waren er de zogenaamde breezersletjes, de meisjes met wie je in ruil voor een breezer seks kon hebben.

Tot voor kort was ik in de veronderstelling dat dat soort betaling in natura aan de zedeloze jeugd van tegenwoordig was voorbehouden. Inmiddels weet ik beter. Niets is minder waar!

Een donkere en regenachtige donderdagavond. Ik weet niet welke wegen en zijpaden ik in de afgelopen periode heb ingeslagen die me vanavond in mijn eentje in een zogenaamde erotische sauna hebben doen belanden, maar dat doet er ook niet toe. Feit is dat ik er ben. Ik spreid mijn handdoekje over een barkruk en ga zitten.
‘Mag ik je een drankje aanbieden?’ klinkt het naast me. Een vijftiger, grijze haren, baardje, onsympathieke uitstraling.
‘Nee, dank je,’ wimpel ik hem af, en ik bestel een witte wijn voor mezelf.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Harrie

Likeability of 5

Het loopt als water door de vingers

GISTEREN

De basis van de democratie, het volk, heeft er geen geloof meer in men voelt zich bedonderd. Een mailtje van de Nuon met de mededeling dat de tarieven volgend jaar worden verhoogd, de btw op goederen en diensten wordt verhoogd en de WOZ-belasting wordt verhoogd , klimaatbelasting komt eraan enz.

Zomaar een greep uit wat er op je afkomt en toch gaan we er "allemaal" op vooruit? Volgens premier Rutte allemaal heel moeilijk en ingewikkeld deze maatregelen en moeten we het "slim" doen en dan gaan we volgens hem er toch op vooruit.

Vervolgens zouden, volgens Rutte, onze harten sneller moeten gaan kloppen omdat we bakken met geld tegemoet kunnen zien. Hè hè, zou men dan denken, we kunnen de riem om ons iets losser maken.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_c594c908f246fe3bcdc02f89cdd4238edb6885e5_avatar

pen icon

Danielle Fortkamp

Niet geschoten, is altijd mis

8 DEC 2018

Heb je wel eens dat moment gehad? Dat je wordt aangesproken door een wildvreemde, terwijl je over het station loopt onderweg naar je fiets.

Nadat je eerst een straatverkoper (althans je dacht dat het een straatverkoper was) hebt afgewimpeld toen hij je vroeg of hij wat mocht vragen?

Na dit moment kijk je even over je schouder om te checken of de verkoper weg is. Schuin achter je loopt een jongen van ongeveer jouw leeftijd die je lachend aan kijkt en vraagt: ‘Was je bang dat hij je nog zou achtervolgen?’

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

White Flower

Dad

8 DEC 2018

One day u walked out the door
U said I wasn't your child anymore
U never were the same dad like were before

I needed my father but
U left my sister, me and my mother
Cheated on my mother
Run away like a pussy with a other

Never payed rent
Didn't even give us 50 cent
U never looked back, and left me in the back
U made up with a other wife, start a new life

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

White Flower

Stop het gevoel na een verkrachting!

8 DEC 2018

Verkrachting, het gebeurt vaker dan we denken...

Ze zien hoe ik doe en denken dat het goed gaat.
Maar deze pijn zit van binnen de pijn die niet vergaat.
Iedere keer opnieuw denk ik dat het klaar is.
Ik hoopte dat het uit mijn leven was gewist.

Maar deze pijn blijft terug komen,
de pijn waarvan ik niet kon weglopen.
De pijn, die niemand ooit zal begrijpen,
want het zit vast in mij en blijft stijgen.
Je negeert de pijn, of je gaat mee met de strijd.
Maar het neemt je mee verder in de tijd.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Johannes van der Poel

Likeability of 5

Diversiteitslessen of vakinhoud?

8 DEC 2018

“Mbo scholen moeten verplicht lessen geven over verscheidenheid in seksuele voorkeur”, dat was een van de stellingen waar ik onlangs als mbo-ambassadeur op reageerde. Namelijk dat we respect voor elkaar moet hebben. Maar verder kiest iemand voor het beroepsonderwijs om kennis te vergaren om goed te kunnen starten op de arbeidsmarkt, zou je denken.

Ik koos voor het mbo om te worden opgeleid voor het uitoefenen van een beroep, eventueel met een uitzicht op een vervolgopleiding. Bovendien vind ik het belangrijk om volwaardig te kunnen deelnemen aan de maatschappij, burgerschap. Zelf vind ik overigens het eerste facet het meest van belang. Want een mbo-diploma is voor velen een goede basis om een sterke start te kunnen maken op de arbeidsmarkt. Een markt die juist nu schreeuwt om goedopgeleide vakmensen.

Afijn, even terugkomend op het onderdeel burgerschap. De wettelijke eisen voor het vak burgerschap zijn beschreven in vier dimensies. Een daarvan is de politiek-juridische dimensie. In de burgerschapsagenda 2017-2021 omschreven als: “Hier is aandacht voor het (h)erkennen van de basiswaarden van onze samenleving, het omgaan met waardendilemma’s (zoals seksuele diversiteit) en het hanteren van deze basiswaarden in de meningsvorming en het handelen.”

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_72cfd9aba49103d19c425cf4ed95e84dfee273c8_avatar

pen icon

Cale columns

Likeability of 6

Relativitijdsregistratie

8 DEC 2018

Ik vraag u af of u dat ook heeft. Dat je je afvraagt of het stilaan niet tijd wordt om de tijd eens vaker stil te zetten. En dan niet dat gepruts met dat ene uurtje wintertijd, maar het cliché quality time eens te herdefiniëren. In kwalitijd dus. Want tijd is relatief, kwaliteit ook. Sterker: ze staan zelfs in relatie tot elkaar. Immers, hoe meer je beweegt en je de kwaliteit van het leven ervaart, des te langzamer gaat de tijd. Maar dat is maar net hoe je het bekijkt. Dus de relativering daarvan dat het allemaal relativering is ook relatief is.

Singer/songwriter Ernst Jansz schreef voor Doe Maar een paar prachtige regels “Ik ben verzekerd van succes, tegen brand en voor mijn leven. Ik heb van alles maar geen tijd, ook niet voor heel even”. Klopt, als je rennen, springen, vliegen, duiken, vallen en weer opstaan onbewust doet. Dan raast de tijd voorbij. Maar als je je ervan bewust bent, dan beleef je het en gaat de tijd langzamer. Dus het is maar hoe je het bekijkt.

Hij schreef het in “De Bom”, maar dat is niet alleen angst voor de exploderende neutronenbom die alles doet stoppen. Iedereen leeft met een bom. Een tikkende tijdbom. En dus is het zaak om die tijd zo langzaam mogelijk te laten gaan. En dat kan als je vaker dan “zo nu en dan eens even stil te staan”. Maar heel bewust het leven in het nu intensief ervaart.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_022c5d65a1287418c84d9cc58cccfa70fa22e668_avataruser_b0d9c53d19a696eabab7821f9736a9e7f1240c94_avataruser_0e2f2664c6302903040c9eaa70b13bd84ba969a0_avatar

pen icon

eduard sarens

het einde van jij in mijn dooie tuin.

8 DEC 2018

Ja staat nog steeds in mijn tuin.
En met je 4 bloemen aan je zijde te staren naar mij.
Ook al was je al lang weg gevaren met mijn bootje.
Wat eigenlijk een opblaasbootje van jouw was.

En terwijl ik helemaal geen opblaasbootje heb.
Vergaan tijdens de Titanic die mijn tuin door voerde.
Wat eigenlijk mijn radio was die links begon en rechts eindigde.
Waar geen Celine Dion op te horen was om dat die stuk was.
Maar wel muziek uit speelde wat klanken afgaf aan de buitenwereld.

Ik zit nog steeds op een stoel wat een bank moet voorstellen.
Te staren naar mijn dooie tuin.
Wat nog niet overkomt bij de rest van de mensen.
Dat er alleen maar dooie plantjes te zien zijn in mijn tuin.
Terwijl ik de enige op de aarde ben.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Steven van der Minne

Privacy, het einde van de digitale wereld

8 DEC 2018

Het begon met die dreigbrief die ik onverwachts in de bus kreeg. “U bent in gebreke. Binnen 8 dagen betalen anders wordt de factuur overgedragen aan de gerechtsdeurwaarder.”

Gek, ik moet dat toch niet betalen? Daarvoor ben ik verzekerd, toch? Gebeld met het ziekenhuis. De factuur bleek niet bij de verzekeraar betaalbaar gesteld en toen kwam de aanmaning meteen bij mij. Op mijn vraag over de toonzetting volgde een uitleg: “U moest eens weten, er zijn zo veel mensen die onverzekerd zijn en het ziekenhuis niet willen of kunnen betalen, dat we bewust gekozen hebben voor deze bewoording. Dit is geheel volgens de wet.”

Dit snap ik. Ziekenhuizen vallen wel eens om en dat wil ik toch niet op mijn geweten hebben.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Derek Hogeweg

Schoolplein

8 DEC 2018

Ook als het regent ga ik tegenwoordig hardlopen. Ik vind het zonde om verstek te laten gaan voor een paar spetters. Bovendien heb ik teveel voorjaren meegemaakt waarin ik opnieuw kon beginnen. Conditie opbouwen is makkelijk, maar de kunst is om die conditie in de donkere maanden vast te houden.

Het abonnement op Fit For Free heb ik dit jaar opgezegd. Reden: net als alle andere Nederlanders ging ik nooit. Daarnaast is de sportschool de vijand van elke duursporter. Laten we eerlijk zijn: heb je ooit een Keniaan op een loopband gezien? Natuurlijk kan een marathonloper prima trainen in een fitnesscentrum, maar een kronkelend bospad heeft net iets meer charme. Sporten mag leuk zijn, vergeet dat niet. Plezier is een niet te onderschatten factor als het gaat om volharding.

Dat veel mensen liever onder een dak sporten komt omdat wij, volwassenen, niet meer aan het buitenleven gewend zijn. Toen ik laatst aan het rennen was in de regen kwam ik langs een schoolplein. Het regende behoorlijk hard. Zo hard dat ik onderweg alleen maar gehaaste mensen tegenkwam, half verstopt onder poncho's en paraplu's.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?