Lezerscolumn

pen icon

Jill de Jong

Likeability of 7

Social (media) land?

20 SEP 2018

Het is maandagochtend. Door de drukte op het station constateer ik dat de zomervakantie weer voorbij is. Ik analyseer de mensen die op de trein staan te wachten op het perron aan de overkant. De meesten staan druk te tikken of te scrollen op hun kleine lichtgevende scherm en zijn voorzien van een lang draad met twee uiteinden die het schermpje verbindt met de oren. Een meisje, van ik schat een jaar of 16, trekt heel ongegeneerd een duckface en maakt een selfie. Ik zie dat een vrouw van hoog middelbare leeftijd probeert om haar onbegrip voor de getuite lippen en de gestrekte arm met het lichtgevende scherm in de hand, te verbergen. Ik kan mezelf ook behoorlijk plaatsvervangend genânt voelen als ik iemand een selfie zie maken, maar deze mevrouw zal helemaal niet begrijpen wat daar gaande is.

De trein is er. Gelukkig is er nog zitplek, maar ik zal toch naast een onbekende moeten gaan zitten vanwege de drukte. De meeste mensen staren naar hun telefoon en veroeren zich niet om de tas van de stoel te pakken. Een aantal gezichten kijkt op van hun scherm, maar geeft me een duidelijke blik die lijkt te zeggen ‘kom alsjeblieft niet hier zitten, ga alsjeblieft ergens anders zitten.’ Gevolgd door een semi-vriendelijke blik van een meisje die toch maar besluit haar tas van de stoel te halen, omdat ik haar blijf aanstaren totdat ze over gaat op actie. Gelukkig, ik zit in ieder geval. Als ik niet beter wist, zat ik in de stiltecoupé. Er wordt geen woord gewisseld en iedereen lijkt te verdrinken in zijn of haar telefoon. Stel je voor dat je een gesprek zou moeten voeren met een onbekende. Lijkt me ook mega ongemakkelijk.

Tijd om over te stappen. Als het eindstation in zicht komt, staat iedereen massaal op en begint zich naar de uitgang te wurmen. Volgensmij ben ik niet de enige die de overstap wil halen. In de volgende trein herhaalt zich het ritueel weer. Ik zoek naar een plekje om te zitten en deze keer haalt een man van, ik schat een jaar of 35, wat geïrriteerd zijn laptoptas van de stoel naast hem en kijkt weer op zijn telefoon. Gelukkig duurt deze rit vol ongemakkelijke blikken en stiltes nog maar 12 minuten.

Als ik aankom in Rotterdam zie ik gelukkig twee klasgenoten met wie ik naar school kan lopen. ‘Goedemorgen! Hoe was jullie reis?’

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_d63b972446c38c15c02e51f35bd12ea22258066d_avataruser_f25cd44222dfc16efa68b607c440ee7b87487908_avataruser_c54c2d3f80c4f3cae1c30c1ff5d6b141ba29fd21_avatar

+5


Views

600+

pen icon

Joey Rietveld

Likeability of 7

Samen op plastic dieet.

21 SEP 2018

Ik word doodgegooid met termen als duurzaamheid, energietransitie en klimaatverandering
En gelukkig maar, want klimaatverandering bestaat, het is in volle gang en we moeten allemaal ons steentje bijdragen willen we een wereld achterlaten die duurzamer is ingericht. En bijdragen aan die duurzaamheid kan op zoveel manieren. Een beetje minder vlees eten, vaker de fiets pakken dan de auto, een zonnepaneel op je dak of eens stoppen met al dat plastic. We lijken het nog weleens te vergeten, maar ook het gebruik van plastic moet verminderen. De hoeveelheid plastic die wij allemaal in ons dagelijks leven uit de supermarkt richting de prullenbak slepen is ongekend groot. En dat, terwijl veel van deze single-use plastics overbodig zijn. De consumptiemaatschappij waarin wij leven is gevuld met in plastic verpakte luxe producten. En we doen onszelf graag geloven dat het niet uitmaakt, of misschien denken wij er allemaal überhaupt wel niet genoeg over na. De consumptiemaatschappij is tenslotte ook niet ingericht om je druk te maken over dat plastic flesje dat je iedere ochtend in de AH to go koopt en daarna gelijk weer weg gooit. En de consumptiemaatschappij is ook niet ingericht om je druk te maken over dat plastic tasje in de supermarkt, dat je maar één keer gebruikt om je in plastic verpakte komkommers en bananen richting het einde van de straat naar huis te vervoeren. Maar gelukkig zijn er initiatieven als ‘Het plastic dieet’ van Blue City Rotterdam om bewustwording rondom plastic verbruik te vergroten, zijn er steeds meer gemeenten die het scheiden van afval stimuleren en kosten die verdomde tasjes in de supermarkt tegenwoordig 10 cent. Maar de maatregelen die nu genomen worden slaan nog geen deuk in een pakje boter en zoals ik eerder al zei zouden we allemaal ons steentje moeten bijdragen. En deze oproep betekent natuurlijk niet dat al het plastic morgenochtend verdwenen moet zijn, maar het begint bij een bewuste vermindering. Stop ‘s ochtends een hervulbare waterfles in je tas, en dat flesje spa blauw is ineens overbodig. En als je ‘s ochtends een thermoskan met koffie maakt, dan heb je die to-go beker van het station ook niet meer nodig. Maar ochtenden zijn druk, iedereen staat tien minuten later op dan dat hij had moeten doen en koffie to-go is handig. Maar laat voor een keer die plastic deksel dan eens liggen, want verandering begint bij jezelf. En als wij dat allemaal drie dagen per week doen, dan komen we er samen wel.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_9bf1af4dcd3de0ff02e2e42cd08dab55e23e8b1e_avataruser_6181ce18438ddb53d0acfddace122e97eb149f97_avataruser_5fae13c86f167f7a9a3c7457579b1936ed40e000_avatar

+9


Views

1k+

pen icon

Metro

Likeability of 7

Jouw column in de krant en op metronieuws.nl?

11 NOV 2017

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column binnen 48 uur en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt € 50,-!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_cba4018e54d892ce78bee4a225ebb8fd90a711c5_avataruser_0dc287e37917b90cd28ba7f7a210ff943da31425_avataruser_e286b4edc19514e1456dec7e4312fb544d1b7bb8_avatar

+100


Views

9k+

pen icon

Jos Hummelen

Pokeren tegen Trump

GISTEREN

In Nederland zijn we het er over het algemeen wel over eens: Trump is een gevaarlijke narcist. Toch pakt hij ook zaken slim aan, anders was hij niet de president van het (jawel!) nog steeds machtigste land ter wereld. Zo is het bijvoorbeeld slim om je pijlen te richten op het buitenland als je in je eigen land onder vuur ligt. Stormy Daniëls? Waar heb je het over, ik zorg voor vrede in Korea!

Inmiddels zijn er zoveel binnenlandse problemen dat Trump tegelijkertijd meerdere potjes pokert in het buitenland. Wat hij zich niet realiseert is dat Kim Jong-un op de tafel kan kijken van Khamenei van Iran. Zo hebben ze in Pyongyang wel gezien wat een onbetrouwbare partner Amerika is. Ook zag de Iraanse hoogbejaarde geestelijke hoe de Amerikanen in 2004 Kadhafi er ongenadig hard uit pokerden. Eerst dwingen om zijn nucleaire programma op te geven om daarna de speeltafel helemaal te moeten verlaten. Kadhafi werd in korte tijd van beste vriend van Amerika naar Enemy Number One.

Trump zelf is ook wispelturig. Eerst sprak Trump nog denigrerend over de ‘Little Rocket Man’ en sinds kort is Jong-un ‘zeer eerbaar’. Een echte Amerikaan dus. Trump wil ook onvoorspelbaar zijn, hij wil niet dat zijn handelspartners weten wat hij van plan is. Naar Trump’s volgende move is het altijd gissen. Zit er een geniale ‘bet on the river’ in het vat of is het pure bluf? Dat maakt de tegenstander voorzichtig. Trump kijkt intussen tevreden over zijn buik neer op een enórme stapel fiches.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

8

pen icon

Rachida Issaoui

Nederland is veranderd in Marokko

GISTEREN

Correctie:Laats wandelde ik door mijn wijk. Ineens brak mijn klomp. Ik zag een levensechte palmboom in een tuin. Ik geloofde mijn ogen niet. Steeds vaker zie ik mensen plaatjes posten op social media van zelf gekweekte vijgen. Nog heel even en we hoeven niet meer op vakantie naar het Middellandse zeegebied. Nederland is veranderd qua klimaat en lijkt nu een beetje op Marokko. Soms hunker ik naar een regenbui of een gigantische sneeuwstorm. Weet je nog hoe dat is? Terwijl ik dit schrijf neem ik even een pauze, want zojuist stond ik te dansen als een ballerina pirouette, plie....mijn danslerares kan trots op me zijn. Maar eerlijk gezegd probeerde ik een vlieg om te brengen. En daarom zeg ik jullie Nederland begint te veranderen in mijn vaderland Marokko. Genoeg vliegen daar! Maar goed ik ga weer gauw verder met mijn achtervolging en even roeren in mijn tajin. Daarna ga ik mijn bananenboompje planten...wie weet kan ik volgend jaar onder mijn bananenboom liggen in mijn hangmatje. Of denken jullie dat het weer afkoelt? Ik hoop dat het gras groen blijft, want van de zomer vond t Ik het een beetje eng al dat dorre gras. Nederland staat voor mij gelijk aan groene akkers en bonte koeien. Zucht...

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

5

pen icon

Sylvia Peters

Wanneer ben je verward?

GISTEREN

Wat betekent verward eigenlijk? Er zijn verschillende manieren om dit woord uit te leggen, maar één daarvan is dat mensen niet goed in staat zijn om te kunnen nadenken. Als we deze theorie volgen, dan ben ik bang dat we heel veel verwarde mensen op deze wereld hebben en het wordt alleen maar erger.
Een aantal voorbeelden:
Zomaar een gesprek met iemand die zwaar gelovig is. Hij verbaast zich over het feit dat ik niet geloof. Ik geloof inderdaad niet in een god ofzo, maar respecteer het wel als iemand anders dat wel wil doen. Bij gebrek aan sluitend bewijs kan ik ook niet met zekerheid zeggen dat god niet bestaat. Net zoals dat hij niet met 100% het tegendeel kan bewijzen, tenslotte is hij nooit bij god op de thee geweest. Ondanks dat het hier gaat om een hele reële gesprekspartner stopt de discussie hier abrupt. Ruimte voor het eventueel niet bestaan is er gewoon niet. Wat ik ook aanvoer, het heeft geen zin. God bestaat. Klaar!
Dan hebben we nog die figuren die denken dat er 72 maagden in het paradijs op hen wachten als ze sterven als martelaar voor het geloof. Wie zegt dat die maagden er ook daadwerkelijk zijn? Ik heb nog nooit een foto vanuit het paradijs gezien met al die maagden die hunkerend op hun martelaars wachten. Maar misschien heb ik het mis, ik ben nog nooit in het betreffende paradijs geweest. Maar ik moet de eerste moslim nog tegenkomen die durft te zeggen dat de kans bestaat dat ze er niet zijn of dat Allah misschien niet bestaat.
Dan is er nog de zwarte Pieten kwestie. Ook hier is het eigen beeld het juiste. In eerste instantie lijkt iedereen open te staan voor het gesprek, maar als het eropaan komt, is er maar één oplossing. Zwarte Piet moet en zal weg of hij moet en zal blijven.
Waar is de realiteitszin van mensen gebleven? Zijn mensen vergeten dat zolang er geen onomstotelijk bewijs is, het best ook anders zou kunnen zijn? Dat het niet altijd alleen maar kan zoals jij het wilt? Dat jouw mening niet de mening van een ander hoeft te zijn? Dat als er mensen zijn met een andere mening en je kunt die ander niet overtuigen, je een compromis moet zoeken? Dat we allemaal best iets mogen vinden, maar niet kunnen verwachten dat iedereen er zo over denkt? Als we ons dat allemaal niet meer kunnen beseffen, dan zijn we redelijk verward.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

11

pen icon

Oscar van Schijndel

Verzetten heeft geen zin (2)

GISTEREN

Anderhalf jaar geleden schreef ik deel 1 van deze column. Weg met dat mij misselijk makende, halfjaarlijkse zinloze klokkengedraai (vandaar de titel). Maart 2017 was dat nog een machteloos aandoend pleidooi (vandaar de titel), want de EU luisterde toch niet naar 40 jaar geklaag. Maar in oktober 2018 lijkt het pleit te zijn gedooid: de EU overweegt serieus om “daylight saving time”, “changement” en “Zeitumstellung” af te schaffen. Of dat door mijn eerste column komt? Vast niet.

Maar nu komt het volgende dilemma: houden we de zomertijd aan, of juist de wintertijd? Allebei afschaffen kan immers alleen in de kroeg (gezelligheid kent geen tijd). Laten we eens kijken naar het verschil tussen zon op en zon onder. Op de kortste dag van het jaar is dit 8:48 vs. 16:27 en op de langste dag 5:18 vs. 22:07. Bij behoud van de zomertijd loopt zogezegd de kortste dag van 9:48 tot 17:27 en bij behoud van de wintertijd de langste dag van 4:18 tot 21:07.

Zelf zou ik kiezen voor de wintertijd. Dat is de echte tijd zoals die gold voor 1977. Daarnaast is de hoogste zonnestand dan zo rond half één. Dan hebben veel mensen hun lunchpauze; de dag is dan doormidden. En tenslotte ben ik een ochtendmens. Maar er zijn ook avondmensen, en die hebben zo hun argumenten voor de zomertijd. Die duurt per jaar namelijk zeven maanden. Attracties in de buitenlucht zijn meestal open van negen tot zes; de hoogste zonnestand is dan zo rond half twee, precies in het midden. Voor beide tijden is dus wat te zeggen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

7

pen icon

Cale columns

French will be friends?

GISTEREN

Ik vraag u af of u dat ook heeft. Dat je je afvraagt waarom KLM van alle huwbare partners, uitgerekend voor Air France heeft gekozen. Als er 2 volkeren zijn die elkaar slecht verstaan, dan zijn het Hollanders en Fransen wel. En dat blijkt nu uit dat vechthuwelijk tussen die twee.

Denkend aan Frankrijk was ik eveneens (in weerwil van Hendrik Marsman, maar ik was dan ook in Holland), toen een brief van de gemeente Amsterdam arriveerde. Mijn kenteken was gefotografeerd bij het Rokin, op een tijdstip dat er aan de weg werd gewerkt en de strafschop daarvoor was 95 euro. Het verbaasde me niets, want alle pleinen en asfalt liggen daar elke zomer open. Echter, de mildheid van het schrijven trof me. Omdat ik er met een waarschuwing van af kwam. Dan denk je al gauw aan de maand na de vakantie in de Languedoc, waarin je de ene boete na de andere prent thuis krijgt voor begane misdaden in Nîmes en Perpignan. Dus dat is wat ze bedoelen met het je toegewenste ‘Bonne Vacances!‘, denk je dan gemelijk, naast de stapel parkeerbonnen en snelheidsboetes. Niks soebatten maar meteen keiharde Franse euri voldoen.

Wat is dat toch dat we Frankrijk mooi vinden, maar het jammer vinden dat er zoveel Fransen wonen? Is het hun neiging tot xenofobie? De nonchalance die ze hebben en het stuitende chauvinisme? Het zijn niet voor niets die Franse woorden die een eigenschap zo raak neerzetten. Of de inefficiëntie, het geknutsel en houtje-touwtje werk en doorgeslagen medezeggenschap? De overtuiging dat ze zo verlicht zijn dat zelfs God, nadat ie de wereld had geschapen besloot om er zelf dan ook maar een tijdje te leven. En waarom storen Hollanders zich er zo aan?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

4

pen icon

Rick de Breij

Ah joh... Neem toch een pilletje.

18 OKT 2018

Natuurlijk ben ik ook een normale twintigjarige. Ik ga uit, drink regelmatig een biertje, drink er ook wel eens een paar teveel en ik zit ook wel eens brak in de collegezaal. Maar drugs? Nee. Die rommel stop ik voorlopig niet in mijn lijf.
Deze mening is bijna uniek geworden als ik de media mag geloven. Dit beeld werd nog eens bevestigt na de uitzending van PAUW afgelopen woensdag. Een tafel vol met mensen die ook ‘heus wel eens een pilletje gebruiken’. Want alcohol is toch ook een harddrug? Dus waarom kunnen we dan softdrugs als XTC en cannabis niet legaliseren?
Het is jammer dat de slechts twee kritische gasten aan tafel niet de kans kregen om deze drogredenen te ontkrachten. Ja, alcohol is inderdaad een harddrug. Maar de talkshowgasten vergeten erbij te vermelden dat je een behoorlijke hoeveelheid alcohol moet drinken om hetzelfde effect van een XTC pil van een paar gram te evenaren. En zeker, alcohol is ook schadelijk. Maar is dat niet de reden dat de overheid het alcoholgebruik probeert aan te pakken?
Legalisering zou volgens het gezelschap van Jeroen Pauw het antwoord zijn op het criminele drugscircuit. Maar zijn zij zich er ook van bewust dat de puurheid van de Nederlandse drugs dusdanig hoog is dat de overheid dat nooit zou kunnen laten legaliseren? Wie kiest er nu voor saaie ‘overheidsdrugs’ als je veel beter spul uit het criminele circuit kunt krijgen.
En toen werd ook nog door bijna alle aanwezigen aan tafel ontkent dat Nederland bijna bovenaan de lijst staat met landen waar het drugsgebruik het hoogst is. Een simpele zoektocht op internet levert op dat dit absoluut wel het geval is. Nederland is de koning van het amfetamine- en ecstasygebruik en een snuift op het Verenigd Koninkrijk na het meeste cocaïne naar binnen.

Het is bizar om te zien hoe genormaliseerd drugsgebruik is geworden. Waar rokers (terecht) steeds meer beperkt worden en overmatig alcoholgebruik steeds meer onder de aandacht wordt gebracht moet iemand als ik toch vooral niet moeilijk doen over een pilletje hier of een snuifje daar. Noem mij maar ouderwets, maar ik stop die troep niet in mijn lichaam. Nu niet, en morgen niet.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

10

pen icon

Imka Meuwese

Mijn vriend is een kut-Marokkaan!

18 OKT 2018

De eerste vraag die ze mij stelt is: ‘Dus je bent in love?’ Ik stap net binnen en heb de aanwezige mensen al geruime tijd niet gezien maar via Facebook hebben zij kunnen lezen over mijn nieuwe lief. Met een brede smile knik ik bevestigend en na een korte uitleg over hoe we elkaar ontmoet hebben verander ik van onderwerp. Ik vind het niet gepast om in het middelpunt te staan want ik ben hier op ziekenbezoek. Even later hoor ik dezelfde vrouw plotseling praten over: ‘die kut-Marokkanen’. Ik schrik erg van deze grove uitlating maar houd mijn mond, ik wil niet opnieuw de aandacht op mij gericht hebben. Na korte tijd wendt zij zich echter opnieuw tot mij en is ditmaal benieuwd naar de naam van mijn vriend (had ze die niet op FB gezien?). Meteen voel ik waar dit naartoe leidt en als ik zijn naam uitspreek reageert zij dan ook "verrast" met: ‘Oh, en waar komt hij oorspronkelijk vandaan?’ Resoluut antwoord ik: ‘Tja, hij is een kut-Marokkaan!’ Het wordt muisstil, tot er een aarzelend: ‘nou ja, er zijn heus ook wel enkele goede Marokkanen’ volgt…

Mijn vriend en ik zijn nu een half jaar samen en hebben totaal geen last van cultuurverschillen tussen ons. We respecteren elkaar en denken over alle belangrijke zaken hetzelfde. Inmiddels wonen onze Marokkaanse medelanders al een halve eeuw hier maar nog altijd lijkt het ons niet echt te lukken om werkelijk te integreren. Beide partijen discrimineren elkaar nogal eens en mijn vriend en ik zien dan ook regelmatig, als we hand in hand lopen, afkeurende blikken op ons gericht. Het kan ons niet schelen, wij vinden allebei dat het tijd is voor verandering. Er zal pas wereldvrede komen als wij gaan beseffen dat we allemaal dezelfde planeet in bruikleen hebben en van dezelfde “bron” afkomstig zijn. Zolang we elkaar met respect behandelen is er niets aan de hand. Mijn eerste (Nederlandse) vriendje bleek een vrouwonvriendelijke, gemene jongen dus praat ik dan over die kut-Hollanders? Onlangs heb ik een vriendschap verbroken met een Portugese vrouw, zijn het nu voortaan kut-Portugezen? Dat is toch belachelijk?!!

Gelukkig heeft mijn omgeving m’n vriend met open armen ontvangen en ook zijn familie vindt zijn geluk het belangrijkste en heet mij van harte welkom. Ik hoef niet te veranderen en hij ook niet want we zijn beiden goed zoals we zijn.
Mijn vriend is voor mij de allerliefste en dat is het enige wat telt. Laatst sneed hij zich per ongeluk in zijn vinger en wat denk je? Zijn bloed had precies dezelfde kleur. ;-)

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

8

pen icon

Henny A.J. Kreeft

Persvrijheid

18 OKT 2018

Persvrijheid is een belangrijk gegeven maar wordt zeker niet overal erkend. Neem nu het voorval Jamal Khashoggi, een journalist uit Saoedi-Arabië, die kritiek durfde neer te pennen over wat er allemaal gebeurde in zijn geboorteland. En nu is hij niet meer.

Het voorval Khashoggi staat niet op zich zelf, daar er in andere landen ook journalisten verdwijnen, achter de tralies terecht komen of gewoon vermoord worden tijdens hun werk en om hun kritiek. Neem bijvoorbeeld journalisten die in de gevangenis raken in Egypte en lees over de vele journalisten die door de zionistische bezettingstroepen tijdens hun werk vermoord worden. Het lijkt er steeds meer op dat journalisten vogelvrij zijn verklaard.
De laatste column van de heer Khashoggi ging juist hierover, over de persvrijheid in zijn geboorteland en dat het westen niets doet aan deze onderdrukking van de persvrijheid.

Het is ook zo: het westen en Nederland inbegrepen, heeft niet onmiddellijk een reactie gegeven toen er een coup bezig was tegen president Erdogan, nee eerst maar afwachten of er een ander komt die beter aansluit bij het “westerse denken”. Over de aanslagen op Palestijnse journalisten hoor je al helemaal niemand, want we mogen “onze vrienden uit Tel Aviv” niet tegen de schenen trappen. Over de aanslag op meneer Khashoggi is Nederland al helemaal voorzichtig; gisteren kwam Mark Rutte nog even voor de Nederlandse TV vertellen dat we eerst maar eens alle onderzoeken moeten afwachten. En aan de andere kant, het Midden-Oosten land is zo machtig, dat we niets durven te zeggen, er zijn zelfs Europese landen die hun kritiek hebben moeten inslikken, want anders zou er geen handel meer zijn. Belachelijke vertoningen, overal.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

80

pen icon

Robert Beernink

Youperdepoup

18 OKT 2018

‘Een Knietje’ is de titel van zijn gewraakte column. Het is onvergeeflijk dat ons grootstedelijk geweten schijt heeft aan het verbod op het meer in evenwicht, sorry: balans brengen van de #MeToo-discussie. Dus knielt Youp van’t Hek deemoedig neer op een knietje in zijn eigen stof en maakt een beetje excuses. Dat is de ene kant. Hij mag het natuurlijk doen, maar er is ook een andere kant. Waarom doet hij dat? Door een heerlijk schurende column hoeft hij echt niet te vrezen dat zijn boekverkopen gaan dalen of voorstellingen minder uitverkocht raken. Zijn dat wel de onderliggende drijfveren, dan krijgt hij terecht het spreekwoordelijke lid letterlijk op zijn neus. Zelf schrijft hij liever niet het risico te willen lopen van een liter bleekwater in zijn kruis. Tegen intieme delen terrorisme is geen column gewassen. Daarmee zijn we weer bij de kern van #MeToo. Waar gaat het in die kern eigenlijk om? Weldenkende mensen gebruiken macht niet als wapen maar als hulpmiddel om anderen verder te helpen tot gemeenschappelijk voordeel. Intussen vraag ik me af of ook in ons land potentiële dragers van openbare functies in een hoorzitting vooraf publiekelijk psychosomatisch geschild moeten worden. Neem het ambt van columnerend cabaretier. Ons land stroomt immers over met kandidaten uit dat milieu! Waarom niet eerst langs een ballotagecommissie? De beslisvraag zal zijn of de kandidaat zichzelf ooit heeft bevuild. Zo ja, al was het in de peuterjaren, dan blijft het risico tot op hoge leeftijd aanwezig dat een keutel alsnog wordt ingetrokken.

#BinnenDoorDenker

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

49

pen icon

Zeynep Arslan

Likeability of 5

multiculti eerder uitzondering dan een regel.

17 OKT 2018

Als een echte forens reis ik 5 keer per week 1.5 uur naar mijn school en terug. Dit doe ik al bijna 7 jaar, en je zou mij al een ervaringsdeskundige kunnen noemen, ook al studeer ik dat niet. Soms ervaar ik in de metro leuke gebeurtenissen, maar vaak zijn het slechte gebeurtenissen. Vooral na de aanslag in Manchester, Boston en de terreurdreiging die er is in Nederland voel ik de negatieve druk die er heerst in de coupe als er maar één plek vrij is, en dat is de plek naast me. Jammer genoeg is de Homo sapiens geneigd om aan overhaaste generalisatie te doen, niet dat ik dat niet doe hoor! Het zit in ons bloed. Ook als een stagiaire voor de klas, heb ik meegemaakt dat ik geen les mocht geven op een stageschool waar ik werd geplaatst, door nota bene mijn Hogeschool. Al bij de verwelkoming zag ik de vragende blikken van mijn begeleiders op de stageschool. Ik hoorde van mijn stagebegeleider dat 'het verboden is om op deze school een hoofddeksel te dragen' . Sinds wanneer is een hoofddoek dragen, een stuk doek van 2 bij 0.5 meter, die je om je hoofd wikkelt, een obstakel om les te mogen geven? Ook bij mijn bijbaantje als caissière kreeg ik vragende blikken van klanten: 'Hey, maar prik je die naalden IN je hoofd?' 'Moet je van je ouders hoofddoek dragen?' . Of dit is echt geniaal: 'Wordt je niet uitgehuwelijkt door je ouders?'. Ik heb dan echt zin om te schreeuwen 'Hey, mensen! het is maar een doek!', maar ik probeer optimistisch te denken en zeg ik tegen mezelf dat mensen gewoon geïnteresseerd zijn in hoofddoeken, of islam. Best wel raar he, wij Nederlanders zijn altijd trots op de multiculturele samenleving. maar jammer genoeg zie ik weinig in de praktijk terug. ik denk eerlijk gezegd dat de multiculturele samenleving eerder een uitzondering dan een regel is. Als jij het tegenovergestelde kan bewijzen, contact me please.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_0787bcae30197da8834e9780974b25c97b355dcc_avatar

Views

53

pen icon

Raymond Taams

Ze pakken me mijn herfst af

17 OKT 2018

In het halletje voor de lift sta ik te puffen in mijn winterjas. Half negen 's avonds, ik moet nog snel wat boodschappen doen. 'Vroeger had je het rond deze tijd van het jaar te warm als de kachel te hoog stond', denk ik. Maar goed, misschien blijft de warmte van buiten hier bovenin het gebouw wel langer hangen.

Als de schuifdeur bij de hoofdingang van mijn flat openzoeft, krijg ik een hitteklap in mijn gezicht. Bozig wandel ik naar de supermarkt. 16 oktober is het, de zon staat overdag al behoorlijk laag, de luchten in de verte zijn heiig. Een frisse kou is wat ik nu langs mijn wangen wil voelen.

Kou die herinneringen aan een opwindende zomer afkoelt en veilig opbergt in je langetermijngeheugen. Kou die pepernoten en chocoladeletters aankondigt. Kou die je te lijf gaat met wodka, rode wijn, kaarsen, vage muziek en gitzwarte literatuur. Ikzelf dan tenminste, je kunt je natuurlijk ook gewoon op de meubelboulevard uitleven met zachte herfsttinten tijdens de woonmaand oktober. De woonmaand oktober, een term uit lang vervlogen tijden, toen oktober nog een herfstmaand was.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

400+

pen icon

Whitney Telgt

Likeability of 7

(B)oops!

17 OKT 2018

(B)oops!
Wauw je hebt gewoon al boobs! hoor ik Sonja in groep 5 nog zeggen.. Huh boobs?! Nee joh kan niet, ik ben pas 9 jaar hoor. Actief meedoen bij Gym zat er ook niet meer in want dan gingen die dingen op een neer en dan zou iedereen naar me kijken (dus ik had vaak “buikpijn”). OH MY GOD! Ik moest dan ook nog een BH gaan vragen thuis, een “echte” want die kinderdingetjes zouden deze jongens echt niet in bedwang houden hoor! Basisschool overleefd YES!, op naar de middelbare school.. Maar toen begon de “ellende” echt, want al die jochies vonden die boobs heeeeeeeel interessant (de meiden btw ook, want die verlangden ook naar zulke borsten!). Vanaf toen werd ik “Het meisje met de tieten”, als iemand vroeg wie is Whitney dan was het vaak dat meisje met die tieten en dan was het ook meteen; oh zij! Ik weet wie! Strakke shirts dragen werd een ding, want je kreeg dan te horen; lekkere boobs hoor of jou staat alles beter want je hebt boobs. Er werd ook vaak gevraagd of ik een beetje tiet kon doneren aan de meiden waarop ik antwoordde; met Kerst krijgt iedereen een beetje tiet in een zakje.

Ik merkte dat ik er juist onzeker van werd, terwijl iedereen om mij heen ze geweldig vond. Ik zei altijd ik ben vervloekt, dubbel vervloekt! Rugpijn, lelijke oma bikini’s (als ik “geluk” had), heel veel dure bh’s inslaan in de VS (daar hebben ze tenminste maat Meloen), winterjassen die nooit dicht gingen, de leuke bijnamen (Betty Boop, Lolo Ferrari, Tiet, Boobie) en ga zo maar door..
In de zomer zou ik het liefst helemaal bedekt over straat willen lopen, maar dat doe ik niet omdat ik slecht tegen hitte kan en omdat ik gewoon wil showen wat ik in huis heb! If you got it flaunt it #Beyoncévoice
Ik kwam erachter dat sommige mensen (lees mannen) niet eens de moeite meer namen om de GEWELDIGE Whitney te leren kennen en dat het vaak om twee dingen ging, je kan het al raden.. Knabbel en Babbel (ook dit was een bijnaam die ze hadden gekregen). Ik snap het ze zijn niet te missen en zelfs met een coltrui aan puilen ze eruit, maar ik ben veel meer dan 5 kilo vlees op m’n borstkast!
Ik ben Whitney, ik ben leuk, grappig, good looking en heb toevallig grote borsten!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_64e0a129d15080ff5b7f76f7f5ffab5dd8624abb_avataruser_ffcf63febf8166fdd8a0b04d659afc50cb8eb5fa_avataruser_3c3bfa72b0b0f02ea140cee522e9d2e3ae7f30a9_avatar

+13


Views

300+

pen icon

Michiel Geurtse

Likeability of 6

Ik ben niet fout. Nee, de buitenlander!

17 OKT 2018

Vanmorgen las ik een ingezonden stukje waarin een man klaagde dat zijn vrouw, die heel lang gewerkt had, nu heel veel, maar liefst vier keer per maand, verplicht moest solliciteren. Ze had heel veel gedoe met het UWV kennelijk. Best erg vond deze meneer. In zijn stukje van nog geen 200 woorden waren op het eind de frauderende Polen er de schuld van dat zijn vrouw zoveel moest doen voor een uitkering. Dat vond ik een knap stukje artistieke vrijheid in zijn proza! Net zoiets als een wedstrijd duurt twee keer 45 minuten en aan het einde winnen de Duitsers.
Nu weet ik dat het UWV niet de meest snuggere instantie is als we spreken over menselijk en klantgericht en een nog slechter imago heeft dan Donald Trump, maar daar gaat het nu niet om.
Ik verbaas me steeds vaker hoe snel we ons persoonlijk leed of dip in een paar zinnen bij een ander weten neer te leggen. Liefs bij iemand die Nederlands niet als moedertaal heeft. Als er ergens een dronken Pool opgepakt wordt, is het zijn schuld dat Alie een schuld heeft van 2000 euro door een tv op afbetaling. Wordt er een Marokkaanse xtc-bende opgepakt, dan zijn zij ook de oorzaak dat Harrie zijn koikarpers moet verkopen vanwege te hoog drukkende kosten op zijn uitkering. Hij kon ze toch al niet onderhouden want hij moest maar liefst vier keer per solliciteren van het UWV om zijn uitkering te behouden. Schande! Vond hij. Kwam allemaal door die Marokkanen.
De verontwaardigde reacties lezen van alle Nederlanders op het stukje van de meneer en zijn vrouw met een heel zwaar leven was een lust voor elke taalliefhebber. Nog nooit heb ik zulk tenenkrommend slecht Nederlands gelezen als van deze ras Hollanders. Of zoals ze het zelf zo mooi poëtisch verwoorden:
‘tenekromend die lui terring lui van uwv.’
Wat dat betreft doet het niet veel onder voor de taalbeheersing van onze anderstalige inwoners.
Ik heb een moedige poging gedaan om alle reacties te lezen waarbij zonder mededogen naar de buitenlander gewezen werd als schuldige van hun probleem. Het waren er te veel.
Nieuwsgierig als ik was, heb ik een beetje verder zitten neuzen en kwam tot een schokkendste ontdekking.
De meeste van deze mensen die zo’n afkeer tegen buitenlanders, licht getinte en donker getinte mensen hebben, zijn eigenlijk helemaal zo niet veroordelend of discriminerend als ik dacht. Nee, echt niet. Ze willen namelijk wél allemaal dolgraag Zwarte Piet in ons land behouden.
Valt het toch allemaal nog mee met ons, ruimdenkende Nederlanders.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_3f78464a36d46a42648d59b5af43fa74cf42452e_avataruser_c0297519a53cbe265f80d97108540ac2ccae340e_avataruser_342796cd723b60aa8ec92c5a8fa21e51fc28f18a_avatar

+1


Views

200+

pen icon

Sven de Boer

Heerlijk die oude tradities

16 OKT 2018

Allerlei commerciële geleerden zijn vandaag de dag bezig met hoe zij jongeren kunnen bereiken met hun producten en diensten. Jongeren zijn natuurlijk volledig anders t.o.v. van hun ouders en kiezen hun eigen weg. On demand, flexibele abonnementen en social media allemaal zaken van deze tijd. De jongeren breken massaal met alle oude tradities en zijn een soort nieuwe mens die volgens bedrijven heel de dag bereikbaar zijn vanwege het internet of things tijdperk waarin we leven.

Jongeren hechten juist heel veel waarde aan tradities. Heerlijk dat elke week op zondag op een echt grasveld om 14:30 uur de bal rolt. Heel ouderwets natuurlijk om naar een stadion te gaan, omdat FOX Sports ook via de app streamt. Maar tegen een kolkend station daar kan niets tegen op. De sfeer van echte mensen, dat is de ultieme beleving. In de rust klinken ouderwetse hits en eten ook jongeren een ouderwetse frikadel met veel te veel Hollandse mayonaise. Ook heel traditioneel om te juichen na een goal, toch doen jongeren dat nog steeds.

Dit is misschien een grote shock voor de geleerden, maar ook jongeren kijken nog steeds met het bord op schoot naar Studio Sport met de traditionele Tom Egbers. De presentator die al jaren lang op de televisie is en moeite heeft om teksten van de autocue op te lezen. Dat zijn echte tradities. Wanneer het programma op NPO 1 is afgelopen en de avond is gevallen, gaan jongeren later op de dag ook slapen en niet in accu om op te laden.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

73

pen icon

Hava Ozbas

Likeability of 5

Empoweren in plaats van afsnauwen

16 OKT 2018

Judgemental, ik weet het zeker, is hét woord van 2018 (voor de lezers die het te vroeg vinden voor een jaarevaluatie, een kleine notitie: in een land waar pepernoten in augustus al worden verkocht, moet dit makkelijk kunnen). Laat het duidelijk wezen dat judgemental niet mijn woord is. Echter valt mij de afgelopen tijd vaker op dat er wordt afgesnauwd alsof dit de gewoonste zaak op de wereld is. Wanneer iemand een fout(je) maakt, wordt daar massaal over gesproken. Ik zal niet de enige zijn die nu aan RTL Late Night denkt. De essentie van waar het echt over gaat, raakt verloren doordat men simpelweg liever praat over de fouten van de ander. Het draait helemaal niet om het programma en al helemaal niet over een presentator die te allen tijde vervangbaar is (sorry Twan). Genoeg andere voorbeelden te bedenken. Het komt erop neer dat we vergeten zijn elkaar te empoweren.

Sinds wanneer is heel Nederland bezig met kijkcijfers? Maar wat ik me vooral afvraag is waarom? Waarom in hemelsnaam, hebben we de behoefte om elkaar de grond in te boren. Daar kan toch nooit iets goeds uit voorkomen en als ‘goed’ niet hetgeen is dat we zo belangrijk vinden, waarom bekritiseren in de eerste plaats? Juist. Het is omdat we niet oprecht opbouwend zijn in onze meningen. Empowerment is het vertrouwen in capaciteiten. Het tegenovergestelde is volstrekt destructief.

Mijn boodschap aan eenieder die zichzelf goed genoeg vindt om te mogen oordelen over een ander: werk alsjeblieft aan jezelf. Heb je zelf lief, want de wereld is zo hard als je denkt dat het is. Bovendien doet het pijn aan de ogen: om te zien dat zo een programma dan niet capabel genoeg is om zijn presentator te empoweren. Bij deze doe ik dat: je bent mens en daarmee onvolmaakt. Ik geloof dat je iedereen dezelfde kansen had willen geven. Het ging niet over jou Twan, maar de media heeft het zo doen overkomen of de maatschappij heeft dat ervan gemaakt. Ik gun iedereen een podium voor zijn verhaal, zoals ik het Jerry Afriyie gun, waarbij de mensen bereid zijn om elkaar als volwaardige gesprekspartners te zien.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_cba4018e54d892ce78bee4a225ebb8fd90a711c5_avatar

Views

200+

pen icon

Timon Lobeek

Kamerdrama

16 OKT 2018

Toen ik een half jaar geleden een minor moest zoeken wist ik het meteen: ik wil hier weg. Eindelijk had ik de kans om het oosten van Nederland in te ruilen voor het mooie westen. Na zo’n 18 jaar in een klein dorpje in de Achterhoek en één jaar in Enschede gewoond te hebben was ik er wel een beetje klaar mee. Een maand of twee later was alles geregeld en was het zeker; ik ga naar Rotterdam. Er stond me nog maar één ding te doen: het zoeken van een woonruimte.

Vol goede moed begin ik dan ook aan de helse zoektocht naar een woonruimte. Na een jaar op kamers in Enschede was ik er namelijk achter dat kamers zoeken niet altijd even makkelijk is. Toch heb ik er alle vertrouwen in dat het me gaat lukken. Dit vertrouwen verdwijnt helaas snel. Na een paar weken merk ik al dat het nog een hele opgave gaat worden. Nu is wel algemeen bekend dat de randstad een groot tekort heeft aan woonruimte voor studenten maar dat het zo zou tegenvallen had ik niet verwacht.

Ondertussen ben ik 3 maanden verder en heb ik nog steeds geen kamer gevonden. Met nog maar een week tot mijn minor start, begint het toch aardig stressvol te worden. Ondanks dat blijf ik positief en zoek fanatiek door. Ik heb verschillende hospiteeravonden en bezichtigingen maar telkens is het hem net niet.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

37

pen icon

Dennis van Dam

Likeability of 6

De gevaarlijkste man van Nederland

16 OKT 2018

De sterjournalist van de Telegraaf, Wierd Duk, is sinds zijn intrede bij de Amsterdamse krant sterk geradicaliseerd. Zijn gedachtegangen en overtuigingen zijn op zijn zachtst gezegd weerzinwekkend, en het ergste is dat hij zijn gevaarlijke ideeën dagelijks mag delen met een enorm publiek. Zijn volgers zijn inmiddels te vergelijken met een sektarische groepering die geen tegenspraak duldt en richten hun pijlen op iedereen die Wierd (online) kritiek geeft. Hun mening is de juiste, en iedereen die het daar (deels) mee oneens is, is een gütmensch, een wegkijker of een Social Justice Warrior.

De berichtgevingen van Wierd hebben in de loop der tijd extremistische vormen aangenomen. Hij schrijft voortdurend over zijn angstaanjagende toekomstbeelden, de weerstand die immigranten bij hem oproepen en de ‘linkse elite’ die alle media-touwtjes in dit land in handen hebben. Dat laatste benadrukt hij door ‘boze burgers’ een podium te bieden; mensen wier opvattingen volgens Wierd te weinig gehoord worden in de traditionele media. Een goed voorbeeld van zo'n boze burger is blokkeerfriezin Jenny Douwes, wier kant Wierd openlijk koos tijdens haar rechtszaak. Sterker nog: hij bestempelde Douwes als “de Friese Jeanne d’Arc in een cultuurstrijd”.

De ontwikkeling van Wierd is journalistiek gezien verontrustend. Wat hij bedrijft is feitelijk geen journalistiek, want echte journalisten probéren op zijn minst verschillende kanten van een verhaal te belichten. Wierd bedrijft activisme: hij interviewt uitsluitend gelijkgezinden en draagt hierdoor bij aan de polarisatie die we tegenwoordig in Nederland kennen. Wanneer iemand een kritische tweet naar hem stuurt, hitst hij zijn trouwe volgers op om diegene de mond te snoeren. Meerdere activisten, journalisten, docenten en historici hebben zich genoodzaakt gevoeld hun Twitter-account te verwijderen vanwege Wierds digitale leger.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovewow
user_61423d85fc7217d89143d6069865f5c06197a8ec_avataruser_40aff7829b5d6ff6440bdc5a4d5c0718be12f885_avataruser_1a3c05d315b5cbb3889058f13b09a73e5a92a59d_avatar

+4


Views

200+