Lezerscolumn

pen icon

Daniëlle Luksen

Likeability of6

Instagram gekkies

5 SEP 2018

‘Heb je die foto gezien op Instagram?’ klinkt een stem naast me, terwijl ik rustig mijn eten tevoorschijn tover. ‘Ja! Echt erg!’ klinkt een stem aan de andere kant. Instagram, hèt gespreksonderwerp van eh.. elk moment eigenlijk. Net als ik een hap van mijn broodje neem, wordt de vraag ook aan mij gesteld. ‘Heb jij dit foto ook gezien?’ klinkt een enthousiaste, misschien ietwat geobsedeerde stem. Maar voordat ik, met mijn mond vol brood, kan antwoorden, luidt de zin met teleurgestelde ondertoon: ‘O nee, laat maar zitten. Jij hebt geen Instagram’. Dat klopt. Ik heb geen Instagram. Ik heb geen Instagram en ik ga het ook nooit krijgen.

Ik vind het concept van Instagram leuk, echt serieus. Het idee om foto’s te plaatsen waar je toffe filters op kan plaatsen. De manier waarop mensen de foto’s bij elkaar uitzoeken om hun Instagram pagina tot een geheel te maken. Het kunnen volgen van personen die bijvoorbeeld te gekke reizen maken. Soms vind ik het zelfs jammer dat ik geen Instagram heb, als ik via Google terecht kom op een te gekke Instagram-pagina van iemand die de wereld rondreist of de mooiste tatoeages zet. Maar ik ken mezelf, ik raak verslaafd. Ik raak verslaafd, wat betekent dat ik de hele dag door Instagram ga scrollen, net als de personen bij me aan tafel. En dat wil ik niet, ik wil geen Instagram gekkie worden. Ik hou het toch liever bij genieten van wat ik om me heen zie, terwijl ik mijn smakelijke broodje naar binnen werk.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_79acc005862895bb93c151180aa5883c8fbd8fca_avataruser_e6fca395bba3545f92c7473f4bf2b8b8b8138ce3_avataruser_237e471cc66036b7fd5c987cb5f9ab4ea6f3a6c1_avatar

+4


pen icon

Joey Rietveld

Likeability of7

Samen op plastic dieet.

21 SEP 2018

Ik word doodgegooid met termen als duurzaamheid, energietransitie en klimaatverandering
En gelukkig maar, want klimaatverandering bestaat, het is in volle gang en we moeten allemaal ons steentje bijdragen willen we een wereld achterlaten die duurzamer is ingericht. En bijdragen aan die duurzaamheid kan op zoveel manieren. Een beetje minder vlees eten, vaker de fiets pakken dan de auto, een zonnepaneel op je dak of eens stoppen met al dat plastic. We lijken het nog weleens te vergeten, maar ook het gebruik van plastic moet verminderen. De hoeveelheid plastic die wij allemaal in ons dagelijks leven uit de supermarkt richting de prullenbak slepen is ongekend groot. En dat, terwijl veel van deze single-use plastics overbodig zijn. De consumptiemaatschappij waarin wij leven is gevuld met in plastic verpakte luxe producten. En we doen onszelf graag geloven dat het niet uitmaakt, of misschien denken wij er allemaal überhaupt wel niet genoeg over na. De consumptiemaatschappij is tenslotte ook niet ingericht om je druk te maken over dat plastic flesje dat je iedere ochtend in de AH to go koopt en daarna gelijk weer weg gooit. En de consumptiemaatschappij is ook niet ingericht om je druk te maken over dat plastic tasje in de supermarkt, dat je maar één keer gebruikt om je in plastic verpakte komkommers en bananen richting het einde van de straat naar huis te vervoeren. Maar gelukkig zijn er initiatieven als ‘Het plastic dieet’ van Blue City Rotterdam om bewustwording rondom plastic verbruik te vergroten, zijn er steeds meer gemeenten die het scheiden van afval stimuleren en kosten die verdomde tasjes in de supermarkt tegenwoordig 10 cent. Maar de maatregelen die nu genomen worden slaan nog geen deuk in een pakje boter en zoals ik eerder al zei zouden we allemaal ons steentje moeten bijdragen. En deze oproep betekent natuurlijk niet dat al het plastic morgenochtend verdwenen moet zijn, maar het begint bij een bewuste vermindering. Stop ‘s ochtends een hervulbare waterfles in je tas, en dat flesje spa blauw is ineens overbodig. En als je ‘s ochtends een thermoskan met koffie maakt, dan heb je die to-go beker van het station ook niet meer nodig. Maar ochtenden zijn druk, iedereen staat tien minuten later op dan dat hij had moeten doen en koffie to-go is handig. Maar laat voor een keer die plastic deksel dan eens liggen, want verandering begint bij jezelf. En als wij dat allemaal drie dagen per week doen, dan komen we er samen wel.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_8e6aa46e0ef2f1a95ef0187ed63e2eab2994fdb7_avataruser_37d25b50c5011cc63b913bf8d3c79130ed09f875_avataruser_9e7456017d08275a67a22cba2eefb47c9c25f3ae_avatar

+34


pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

7 JAN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column binnen 48 uur en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_c598ecdeb9827d6db6d70e2714429a4641670f50_avataruser_174b47034a66c239bf8a1894f86a67435bf59c8a_avataruser_cba4018e54d892ce78bee4a225ebb8fd90a711c5_avatar

+100


pen icon

Ilonka Hoff

Dokterswachtkamer

GISTEREN

Ik heb een afspraak bij de huisarts voor een bevolkingsonderzoek wat volgens mij geen enkele vrouw leuk vindt maar wat wel een goed doel dient en waarvan ik dan ook dankbaar gebruik maak. Je weet tenslotte nooit…
Wanneer ik in de wachtkamer zit komt er een jonge moeder met haar zoontje binnen. Ik schat het ventje op een jaar of 5. Sportschoenen, spijkerbroek, blond koppie en een brilletje.
“Mag ik mijn schoenen uit mama?” “Nee die hou je aan en loop door” is haar reactie terwijl zij hem in zijn nek verder naar binnen duwt.
Ze neemt plaats, telefoon in haar hand en heeft vervolgens alleen nog maar aandacht daar voor.
Het jochie speelt met een soort verkeersbord wat aan de muur hangt en lacht wanneer de treintjes ondersteboven hangen. “Kijk mama, grappig hè ze vallen er niet uit maar ze hangen wel op hun kop”. Moeders reageert niet, verdiept als zij is in haar telefoon.
Het knulletje speelt met een ander iets, poppetjes waarmee je hoofd, middenlijf en benen kan combineren en heeft de grootste pret. “Ik heb een meisje met oranje haar en een gestreepte trui en spijkerbroek gemaakt mama, leuk hè mama? Mama…?”
Mama kijkt op noch om en ineens vraag ik mij af of ik vroeger in de tijd dat mijn eigen jongens nog klein waren en er nog geen sprake van mobiele telefoons waren, ook zo zou zijn geweest. Zou ik me zo hebben kunnen verliezen in social media terwijl ik met mijn kind in de wachtkamer van een dokter zou zitten? Zou ik nul aandacht voor hem hebben gehad terwijl hij zo lief aan het spelen was?
Ik kan het me nauwelijks voorstellen want ik was en ben nog steeds stapelgek op die twee inmiddels jonge mannen en luister graag naar hun verhalen. Geniet wanneer zij er zijn.
Maar, eerlijkheid gebiedt me ook te zeggen dat ik nu wel behoorlijk bezig kan zijn met mijn telefoon. Facebook, whatsapp, spelletjes, etc.
Ik word binnen geroepen en het onderzoek vindt plaats. Beetje jammer dat deze vrouwelijke arts in opleiding de eendenbek niet voorverwarmd want zij zou toch moeten weten dat het onderzoek op zich al vervelend genoeg is, zonder dat je een stuk koud staal aan den lijve moet ondervinden.
Ik denk dat ik het maar eens op social media zet…wellicht dat er moeders zijn die zich hierin herken

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Dirkje Stiphout

On Fire

Een onzichtbare eetstoornis met maatje 38

17 FEB 2019

'Huh, je bent toch helemaal niet graatmager? Je hebt niet eens ondergewicht. Dan valt het allemaal toch wel mee? Je eet weer, dus het gaat toch beter?'
Was het maar zo simpel. 14 jaar was ik, toen ik een eetstoornis ontwikkelde.

Je scrolt door Instagram, ziet vrouwen zoals Kylie Jenner en Anna Nooshin. Het ideaalbeeld. Precies zó wilde ik er ook uitzien. Het begon allemaal vrij onschuldig, met een fitnessabonnement en een wekelijkse afspraak bij de diëtiste. Binnen acht weken verloor ik acht kilo.

Ik zag er nog steeds niet uit zoals ik wilde. Ik had brede heupen, bovenbenen en schouders. Mijn bouw, een ‘cadeautje’ van mijn moeder. Het duurde mij allemaal te lang. In mijn eentje ging ik steeds verder met afvallen. Ik zat niet lekker in mijn vel en dacht dat alleen een lichaam als Kylie Jenner mij gelukkig zou maken.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_3ac6374617a2ad726783e0b0835cad14262baac8_avataruser_36a0971c1d14d47f35433bb4a0076e9d8c462439_avataruser_b3fb2737809c6c5dec642c18bca58e74a420b745_avatar

+49


pen icon

Peter Roozendaal

Jezus gespot in Siberië

17 FEB 2019

Vorige week zag ik een documentaire over een groepering in Siberië. De leider van de gemeenschap werd beschouwd als de wedergekomen Jezus Christus. Al honderd keer vertoond, allemaal nonsens natuurlijk. Wel kon men onder die gemeenschap van 10.000 gelovigen een opvallend positieve energie bespeuren. Wel tricky, want velen zagen hier in een bewijs dat Jezus werkelijk was teruggekomen.

Nu heb ik persoonlijk al meermaals dezelfde positieve energie mogen beleven. In Taize, toen Roger nog leefde, maar vooral in India. Er zijn daar tal van heiligen bij wie het opvallend goed toeven is. Als je je daar tussen de menigte begeeft, verdrink je bijna in de positieve energie. Al die mensen om je heen die er zo stralend uit zien. Allemaal door de energie van de verlichte meester, krijg je dan te horen.

Onwijs als ik was in die tijd, ging ik helemaal op in die energie. In 1975 was dat bij Sathya Sai Baba en in 1981 bij Moeder Amma. Later bij Rajneesh oftewel Osho, al kreeg ik nooit de indruk dat die verlicht was. Bij zijn volgelingen, neo sanyassins genaamd, leek het of de hemel op aarde was nedergedaald. Mensen werkten met blijde gezichten 7 dagen in de week van 's morgens vroeg tot 's avonds laat en gingen dan naar de disco. Gedachten over de ander oplichten of bedriegen leken onbekend, maar toch deden we aan zwartrijden en brachten de Sannyassins elkaar fikse kosten in rekening.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Cale columns

Likeability of6

Paulus PietsTalpa: Ho''o'winte' : B''''', F'isjes

17 FEB 2019

Ik vraag u af of u dat ook heeft. Dat je vindt dat John de Mol groot gelijk heeft als ie Paulusma aan de dijk zet. De officiële reden was dat Talpa zich oriënteert op een andere weervoorziening, maar omdat Piets weersverwachtingen steeds vaker lijken mede mogelijk te worden gemaakt door Sonnema, ligt dát meer voor de hand. De weersverwachtingen werden allengs voorspellingen. En die zijn onbetrouwbaar, want het weer trekt zich niets aan van voorspellingen. De voorspelde horrorwinter zou eind januari intreden en rond Valentijnsdag zijn dieptepunt bereiken. Gevolg was dat half Nederland op 14 februari in korte broek in een geur van zonnebrandcrème aan de snert met klapstuk zat.

Meewarig zeggen velen dat ze hem zullen missen. Zoals destijds ook met Jan Pelleboer. De weerman die het weer een cijfer gaf, alsof hij een Banga-lijstje invulde. Of Erwin Kroll. Die de ‘R‘ niet kon zeggen, net zoals de piraat in het kraaiennest bij Asterix. Morgen werd mo’gen en de dag erna ove’mo’gen. Het wee’ met E ‘win K’ol: Mo’gen ve’wacht ik een ‘egenachtige dag, dus pa’aplu mee, tenzij u natuu’lijk achte’ het ‘aam gaat zitten. Maa’ te’’aswee’ wo’dt het niet. Neehee, B’ ’ ’ ’ ’ ’, f’isjes!

Als het er niet meer is, willen we het terug. De gulden, de HBS, Mulo, het tuinpad van mijn vader, de provo’s en kabouters, de schillenboer. Het huis is er nog, ja dat wel, maar nieuwe namen bij onze bel. File op de A1 door een geschaarde paard en wagen. Aan beide zijden, want ook kijkers naar de andere weghelft. Pim Fortuyn, Ard en Keessie, Mies Bouwman, de VOC, Loeki de Leeuw. Allemaal leuk en jammer dat het er niet meer is. We willen het terug.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avataruser_b0d9c53d19a696eabab7821f9736a9e7f1240c94_avatar

pen icon

Frank Jansen

Paardenkracht

15 FEB 2019

Lang geleden, toen er nog geen auto’s bestonden, was paard-en-wagen een gebruikelijk vervoermiddel. Met de opkomst van de auto verdween het paard stapsgewijs bijna volledig uit het straatbeeld, behalve op Prinsjesdag, dan rijden onze koning en koningin in de Gouden Koets naar de Ridderzaal getrokken door een achttal paarden.

Het vermogen van een auto kan in kilowatt (kW) of in paardenkracht (pk) worden uitgedrukt en vooral die paardenkrachten prikkelen mijn fantasie. Soms als ik een auto zie rijden, denk ik: ,,Hoeveel paardenkracht heeft deze auto?'' Oftewel: ,,Hoeveel paarden trekken dit karretje voort?''

In de Tarantino film the Hateful Eight is de stoere Six-Horse Judy de “chauffeur” van een zesspan paarden, wat haar al een behoorlijke status geeft. Laten we dat eens vergelijken met het ons omringende wagenpark. Het lieve gemotoriseerde boodschappenwagentje, de Suzuki Alto, heeft een vermogen van 43 kW oftewel 58 pk. Dus als omaatje een kaartje voor onze verjaardag naar het postkantoor brengt of naar de winkel gaat om een pak koekjes te halen voor bij de thee mocht één van haar geliefde kleinkinderen vanmiddag op bezoek komen, dan scheurt ze dus eigenlijk gewoon met 58 paarden voor haar koektrommel gespannen door de stad. Maakt dat niet net iets meer indruk dan die hele Gouden Koets?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Monique Louis

Het Peuterbureau

15 FEB 2019

De man tegenover hen aan tafel, lacht. ,,Dag jochie'', zegt hij schor. Ze buigt haar hoofd over haar zoontje dat op haar schoot zit, kijkt vluchtig naar zijn smoeltje hoe de vlag erbij staat: Ja hoor, hij grijnst terug naar de man. Ze wrijft hem zacht over zijn haren en spreekt hem bemoedigend toe.

Zoon krijgt straks twee venijnige prikken, waar uiteraard alleen zij weet van heeft. Het voelt als verraad, alsof ze in het complot zit met de arts. Zojuist is ze aangeschoven aan deze tafel, in afwachting van de afspraak bij de arts op het consultatiebureau. De tafel bestaat uit acht kleinere tafels. In twee rijen van vier zijn ze tegen elkaar gezet. Op iedere tafel ligt een aankleedkussen.

De man tegenover hen geeft zijn kind de fles. Hij heeft een tattoo op zijn rechter bovenarm. Ze durft er niet uitgebreid naar te kijken. De man kijkt hen nogmaals lachend aan. Hij heeft een beugel en een tattoo. Ondertussen begint zoon aan zijn ’relaas’. Hij praat vol overtuiging, maar geheel onverstaanbaar en gebruikt beide handjes om een en ander te illustreren. Het heeft wel iets weg van een nog onbekende Slavische taal, peinst ze boven zijn hoofd.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Robert Beernink

Ontlijnen

15 FEB 2019

Het is zo ingeburgerd dat je het pas door hebt als het niet gebeurt. Voorwaarde is dat je het zelf ook moet laten. Wat ik bedoel?

Verplaats je in de volgende situaties. Jonge vrouw met rugzak wurmt zich door de deur van volle sprinter en leunt verveeld kijkend tegen een steunstang. Man komt de wachtkamer van huisarts binnen en vindt de laatste beschikbare stoel tussen een borrelende stoma en twee bacillen rond niezende peuters op schoot van hun naar sigarettenrook riekende moeder. Jij komt snackbar binnen, bestelt drie broodjes kroket en gaat zitten; er is nog acht patat voor je.

Wat gebeurt vervolgens in deze drie omstandigheden? Wat is het meest aannemelijk? Als je kuddematig meegaat in de grootste epidemie van ons tijdsgewricht, kom je er niet achter. Maar ik kan je ongezien op een briefje geven dat zowel de railrunner, de wachtkamenier en jijzelf in de telefoon duiken om virtueel te verdwijnen uit de massa. Om te voorkomen dat je met een willekeurige ander moet communiceren, zoek je naarstig contact met een jouw bekend ander medium. En als niemand jou appt, dan doe je het zelf maar. ‘Moet staan.’ ‘Wat mankeer ik ook weer?’ ‘Met mosterd?’ Dat niveau.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Monique Louis

Railrunner

15 FEB 2019

Als een bezetene sprint ik de hoge, brede trap op, richting Centraal Station Utrecht. Met mijn rugzak op een schouder zigzag ik tussen de mensen door om mijn zoon van vijf, bij te houden. Onder het rennen brul ik zijn naam. Hier en daar zie ik een spottende blik. Ik ben blij dat ik mijn gympen aan heb. Dankzij die gympen lukt het me de afstand tussen ons zo klein te houden, dat ik nog net een glimp van hem blijf zien, tussen het drentelende publiek.

We naderen de grote stationshal. Ik ren nog steeds. Zoon ook. Mijn bezorgde razernij geeft me net voldoende energie om hem uiteindelijk in zijn nekvel te kunnen grijpen. ,,Hier jij!'' Hij schatert het uit, argeloos, zich niet bewust van mijn wanhoop. Ik hijg in zijn oor dat we direct de tram richting huis nemen als hij nu niet blijft staan. Hij kijkt me lachend aan, rukt zich los en gaat er opnieuw vandoor. Wéér zet ik het op een lopen. Dit slopende vervolg van zijn kat- en-muisspel voert ons regelrecht naar de drukte van het winkelcentrum Hoog Catharijne.

Uiteindelijk weet ik hem bij zijn arm te grijpen. Ben compleet buiten adem, mijn hart bonkt in mijn keel. ,,En nu ga je mee!'', weet ik nog uit te brengen. Opeens voor rede vatbaar loopt hij rustig naast me naar de kaartjesautomaat. Als ik met trillende handen zijn railrunnerskaartje uit het apparaat haal, blijft hij keurig bij me staan. ,,Perron 4 is die kant op, Maarten.'' Mijn stem klinkt wat schril. ,,O ja'', zegt hij welwillend. Weer zet hij het op een lopen, maar nu in de goede richting.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Henny A.J. Kreeft

Likeability of5

Het vergeten volk 3

14 FEB 2019

Na de eerste twee columns over Palestina en de Palestijnen, vandaag nummer 3 en hiervoor is zo maar een ‘gewone’ dag genomen uit het leven van de Palestijnen, een doorsnee van het leven in Palestina. Dagen als er zovele zijn.

Zo maar een dag.
Op dinsdag 12 februari jl. is een groep illegale fanatieke kolonisten het huis van de Palestijn Emad Eqneibi in de oude stad van Hebron binnengevallen. Ze bevolen hem om zijn eigendom te verlaten, zodat ze illegaal de woning konden innemen en als hij niet zou vertrekken, zouden ze hem en zijn familie gewoon vermoorden.

Naast het feit dat illegale kolonisten op Palestijns grondgebied rondstruinen, Palestijnen bedreigen en proberen persoonlijke eigendommen - als een huis of voertuigen of grondgebied - te confisqueren, gebeurt het bijna dagelijks dat de soldaten van de bezettende macht van Palestina, Palestijns grondgebied binnenvallen om een Palestijns huis te vernietigen. Zo ook woensdag 13 februari jl. toen de soldaten de woning van Mohammad Mousa Zreina in Beit Jala binnenvielen en met de grond gelijk maakten, omdat het gebied te dicht zou grenzen aan de illegale annexatie muur.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_c58b15eaa4e424278b8aaf022807d10e3987d59b_avatar

pen icon

Micha

Lief of Liefde

14 FEB 2019

Elke Valentijnsdag kijken ik en mijn vrouw met teleurstelling om ons heen, naar hoe de wereld met deze dag omgaat. Mannen kopen het “sociaal verplichte” bosje bloemen. En vrouwen doen alsof ze verrast zijn. Vandaar dat veel mensen ook zeggen: doe niet aan deze commercieel onzin.

Ik vraag ook vaak aan mensen: wanneer ben je over gegaan van verliefd zijn op je partner naar hem/haar liefhebben? Toen je elkaar net leerde kennen, kocht je zomaar bloemen voor haar. En als je wist dat je vriendje onderweg was, deed je extra je best om je van je beste kant te laten zien en dat hij niks te klagen had.

De hedendaagse relaties hoor ik zo vaak “hé schat, kun je drinken voor me pakken” zeggen, met als antwoord “wat is er mis met je benen, pak het zelf”. Waar is de liefde naartoe? Waarom moet het Valentijnsdag zijn om bloemen te kopen voor je vrouw? Waarom moet het Valentijnsdag zijn om je best te doen voor je man?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Anouk van Veldhuizen

Likeability of7

Willem spoort niet

14 FEB 2019

Het is donker en koud. Er waait een gure wind. Een druppel valt in mijn nek. Ik kijk omhoog. Het begint te regenen. Kijk naar beneden, naar mijn sneakers, de grijze tegels van het perron. Kleine stipjes worden donkergrijze vlekjes. Meer en meer, tot alle tegels nat zijn. Kijk naar de stationsklok boven het spoor. Waar blijft die trein?

BOEM KEDENK, ratatatata, BOEM! Ik schrik en laat mijn tas bijna vallen. “Er is er eentje ontspoord”, zegt hij met een grote glimlach. “Kijk dan.” Hij wijst naar de blauw-gele trein die naast de rails ligt. “Hoe kan dat nou?”, vraag ik hem. Hij haalt zijn schouders op en veegt een lok blond haar naar achteren.

De miezer wordt regen en de lucht is pikzwart. Even kleurt de hemel licht, maar zo snel als het kwam, verdwijnt het weer. In de verte klinkt een onheilspellende donder. Ongeduldig staar ik naar de klok.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_f9a888f3e4c8a3a3f22fcccdc985f1520217f676_avataruser_0fed7015777acffd41d60a46083162a947de84d2_avataruser_d156f6f2a5d169ede35e93a30b05415add0b2348_avatar

+5


pen icon

Hannah Breimer

Likeability of5

Geen talent

14 FEB 2019

Wat ben ik toch jaloers op de mens met talent,
Schilderen, tekenen, schrijven, iets waardoor je echt bijzonder bent.

Echter het gros van ons is niet met iets dergelijks gezegend,
Hoe moeten wij ons dan uiten als het tegenzit, als het regent?

Wat moet dat bevrijdend zijn, wat moet dat kalmeren.
Als je jouw diepgewortelde gevoelens op wit doek kan etaleren.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_bb5bf7f9d0edcbaf7e9dd732bca9c0228c21fbe9_avatar

pen icon

Eduard Sarens

Mijn kortste dood levende tuin

14 FEB 2019

Mijn kortste & kleinste dooie tuin ooit.
Gevormd in een halve vierkante meter.

Ik sta nu in mijn dooie tuin met droge ogen.
En in de hand water te gieten met mijn gieter.

Waarom werd mij dit niet eerder verteld?
Ben jij nou een mens of een blok onbegrip?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Mik Leijssius

Loketcultuur

13 FEB 2019

Dolblij was mijn zoon Koen, toen hij vrijdag in één keer slaagde voor zijn rijexamen. En dat als 17-jarige! Op die leeftijd moet je alle officiële grote-mensen-dingen een keer voor het eerst doen, ook het maken van een afspraak bij de gemeente Bergen (NH). In dit geval om zijn rijbewijs aan te vragen. Spannend.

De afspraak, die hij via de website had gemaakt, stond voor woensdagmiddag: van 13.00 tot 13.10 uur was er tijd voor hem gereserveerd. En omdat Koen graag op tijd is, wandelde hij, een tikje onwennig, om 12.45 uur het gemeentehuis binnen. Hij had geluk, het was rustig en hij was eerder aan de beurt, om 12.55 uur al.

De mevrouw aan de balie had het al snel gezien: op de pasfoto waren zijn tanden te zien en daarom werd die afgekeurd. Toen liet ook zij haar tanden zien. Ze verwees hem naar het pasfotohokje tegenover de balie en vertelde hem dat hij na het maken van de foto’s een nummertje voor de wachtrij moest trekken. Zijn afspraak was dan namelijk verlopen. Hoezo verlopen?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Bert van Altena

Vluchten kan niet meer

13 FEB 2019

Dat de gemiddelde temperatuur op aarde deze eeuw daalt, is zeer onwaarschijnlijk. Net zo ondenkbaar als dat op onze planeet nooit meer oorlog voorkomt. De economische belangen zijn groot en de gemoederen oververhit. De kernwapenwedloop uit de koude oorlog is helemaal terug. De omvang van kernwapenarsenaal is groot genoeg om het hele melkwegstelsel weg te vagen. Allemaal tegelijk gecremeerd. Een geruststellende gedachte. De bekrompen staatshoofden die de rest van hun leven als een mol onder de grond in een atoomvrije bunker willen doorbrengen, wens ik veel plezier.

Een ding staat vast. De temperatuur loopt ook in rap tempo op zonder nucleaire explosies. Extreme weersomstandigheden en een stijgende zeespiegel zijn het wrange resultaat van onze ontembare drang om fossiele brandstoffen om te zetten in CO2. Een klimaatspijbelaar is een leerling die spijbelt van school om de politiek te attenderen op het veranderende klimaat. Het is een nobel gebaar, waarvan het effect voorspelbaar is. Ze menen het oprecht goed de lieverds, maar toch gaat het de malaise niet oplossen. Het is lastig voor te stellen, maar de politici van nu droegen ooit een luier en waren ook pubers vol droombeelden. Maar dromen zijn bedrog. Eenmaal aan de macht maken de gekoesterde idealen plaats voor economische belangen. Dan blijkt een goed milieu ineens van ondergeschikt belang.

Leden van ‘Youth For Climate’ waren tevreden over het gesprek met super liegebeest Mark Rutte, maar niet over de uitkomst daarvan. Dat klinkt net zo tegenstrijdig als: ‘Ik ben erg blij met je cadeau, maar het is niet functioneel en bovendien foei lelijk.’ Mark vond het een pittig gesprek. Om de hete brij heen draaien is één van zijn kwaliteiten en dat vereiste hem dit keer duidelijk veel energie. Hij geeft de jongeren gelijk. Een effectief middel om ze in slaap te sussen. Het is een dooddoener van grote omvang. Concrete realistische plannen om de klimaatdoelen te halen heeft Mark immers niet. En dus gaan de scholieren opnieuw actie voeren.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Robin van Eerde

Likeability of5

#Iloveme

13 FEB 2019

Op de veertiende dag van februari staat de wereld in het teken van de liefde. Hoewel het een goedlopende marketingstunt is voor winkels en restaurants, voel je je toch een beetje alleen wanneer je niemand hebt op romantisch vlak om deze dag mee te delen.

Ik ben nu een aantal jaar vrijgezel. Mijn laatste relatie verliep soepel en hierdoor heb ik nooit het idee gehad dat daten ingewikkeld kan zijn. Vloeiend liep alles in elkaar over: van verliefd zijn naar samenwonen en praten over de toekomst. Maar uiteindelijk kwam hier een einde aan en scheidden onze wegen.

Na een aantal weken van zelfmedelijden begon ik mijn nieuwe situatie te accepteren en binnen korte tijd swipete ik mijn duimen moe. Ik had altijd een fascinatie gehad voor de app Tinder en nu kon ik het allemaal zelf beleven. Scharrels, onenightstands, op zoek naar nieuwe liefde, eigenlijk was ik overal wel voor in en een nieuwe wereld ging voor me open. Vooral mijn vrienden moedigden mij in het begin veel aan. Het ontdekken van de ‘single wereld’ zou volgens hen tot zelfontplooiing leiden waardoor ik in een volgende relatie beter en steviger in mijn schoenen zou staan.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_b621a504383a012ebdcbe0c410e2be85ee83fd79_avatar

pen icon

eduard sarens

Uit mijn dooie tuin Valentijn in de ruimte

13 FEB 2019

Ik stap voor een keer uit mijn dooie tuin.
Om in een ruimtepak de ruimte in te gaan.
De maan lijkt me wel de rondste van de stel.

Om de dag voor Valentijn in te leiden.
Om de mooiste dag van het jaar te verzilveren.
En de liefde met jouw onbekend persoon te maken.

Jij die in mijn liefdesboek nog niet voorkomt.
Wij die elkaar nog niet zijn tegengekomen.
Wij twee die steeds een andere steeg kiezen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?