Lezerscolumn

pen icon

Wieke Romijnders

Likeability of6

De toegift

17 SEP 2018

Een groep mannen die samen zeemansliederen zingen, wordt een shantykoor genoemd. Ik moet zeggen; ik hou d’r niet van. Ik heb wel wat beters te doen dan naar het gebalk van een groep oude mannen luisteren. Althans, zo dacht ik er een maand geleden nog over. Meningen kunnen veranderen.

Het begon allemaal met een onschuldige avondwandeling, samen met mijn broer. We liepen door de straten in het centrum van Bergen op Zoom toen we vanuit een raam boven een café zeemansliederen hoorden komen, gezongen door een shantykoor. We bleven even staan deden een applausje toen hun lied was afgelopen. Dat applaus werd zeer gewaardeerd want al gauw hingen er twee mannen uit het raam die riepen dat we wel even naar boven mochten komen voor een toegift.

Zonder na te denken lapten we onze opvoeding aan onze laars en liepen we vol goede moed bij volkomen vreemdelingen naar binnen. Sorry pap en mam. Halverwege de trap stelde ik me voor wat we zouden aantreffen; oude mannen die lekker uit de maat met een tamboerijn zwaaiden en nog oudere mannen die hun ogenschijnlijke laatste adem uitbliezen op een mondharmonica. ‘Maak me gek’ dacht ik.

Echter; niks bleek minder waar. Oké, er was dan wel een man met een tamboerijn en óók een man met een mondharmonica, maar het klonk eigenlijk best geinig. Wij mochten gaan zitten terwijl het koor, zo’n 15 man sterk, er nog even wat zeemanshitjes tegenaan gooide. Ik vond het eigenlijk best catchy! Ik raakte zo in the mood dat ik zelfs als een echte fangirl begon mee te klappen en dansen. Wie had dat ooit gedacht? Toen de pauze aanbrak en we beneden in het café getrakteerd werden op biertjes kon mijn avond al helemaal niet meer stuk. Deze mannen bleken hartstikke gezellige gasten te zijn, die bovendien ook best flink bier konden tanken. We konden er bijna niet wegkomen omdat mijn broer haast gedwongen werd om mee te doen. Hij zei dat hij er over na zou denken, het liegbeest. Anyway, dit koor was te gek en hun liederen net zo.

En zo komen we weer terug bij mijn mening van een maand geleden, die eigenlijk op totaal niets gebaseerd was. Na de random avond met onze nieuwe vrienden is die mening dus 180 graden gedraaid; doe mij voortaan maar een shantykoor.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_522c1cc5620b394745440bb67610e3af48881946_avataruser_842a9129d4a9bb0e7fd08bb002fe5958d9ff84bb_avataruser_f83181b7972d5796f6d5457eb093a2725455e130_avatar

pen icon

Joey Rietveld

Likeability of7

Samen op plastic dieet.

21 SEP 2018

Ik word doodgegooid met termen als duurzaamheid, energietransitie en klimaatverandering
En gelukkig maar, want klimaatverandering bestaat, het is in volle gang en we moeten allemaal ons steentje bijdragen willen we een wereld achterlaten die duurzamer is ingericht. En bijdragen aan die duurzaamheid kan op zoveel manieren. Een beetje minder vlees eten, vaker de fiets pakken dan de auto, een zonnepaneel op je dak of eens stoppen met al dat plastic. We lijken het nog weleens te vergeten, maar ook het gebruik van plastic moet verminderen. De hoeveelheid plastic die wij allemaal in ons dagelijks leven uit de supermarkt richting de prullenbak slepen is ongekend groot. En dat, terwijl veel van deze single-use plastics overbodig zijn. De consumptiemaatschappij waarin wij leven is gevuld met in plastic verpakte luxe producten. En we doen onszelf graag geloven dat het niet uitmaakt, of misschien denken wij er allemaal überhaupt wel niet genoeg over na. De consumptiemaatschappij is tenslotte ook niet ingericht om je druk te maken over dat plastic flesje dat je iedere ochtend in de AH to go koopt en daarna gelijk weer weg gooit. En de consumptiemaatschappij is ook niet ingericht om je druk te maken over dat plastic tasje in de supermarkt, dat je maar één keer gebruikt om je in plastic verpakte komkommers en bananen richting het einde van de straat naar huis te vervoeren. Maar gelukkig zijn er initiatieven als ‘Het plastic dieet’ van Blue City Rotterdam om bewustwording rondom plastic verbruik te vergroten, zijn er steeds meer gemeenten die het scheiden van afval stimuleren en kosten die verdomde tasjes in de supermarkt tegenwoordig 10 cent. Maar de maatregelen die nu genomen worden slaan nog geen deuk in een pakje boter en zoals ik eerder al zei zouden we allemaal ons steentje moeten bijdragen. En deze oproep betekent natuurlijk niet dat al het plastic morgenochtend verdwenen moet zijn, maar het begint bij een bewuste vermindering. Stop ‘s ochtends een hervulbare waterfles in je tas, en dat flesje spa blauw is ineens overbodig. En als je ‘s ochtends een thermoskan met koffie maakt, dan heb je die to-go beker van het station ook niet meer nodig. Maar ochtenden zijn druk, iedereen staat tien minuten later op dan dat hij had moeten doen en koffie to-go is handig. Maar laat voor een keer die plastic deksel dan eens liggen, want verandering begint bij jezelf. En als wij dat allemaal drie dagen per week doen, dan komen we er samen wel.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_0b576d7a62e14b72cda99ec5a0d32ae8fefa0350_avataruser_f3022072c8108ada9ccc7826ef0b5a85c807660f_avataruser_6bc4e5dd97440163874633a548946993261f3ece_avatar

+20


pen icon

Metro

Likeability of7

Jouw column in de krant en op metronieuws.nl?

11 NOV 2017

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column binnen 48 uur en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt € 50,-!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_174b47034a66c239bf8a1894f86a67435bf59c8a_avataruser_cba4018e54d892ce78bee4a225ebb8fd90a711c5_avataruser_0dc287e37917b90cd28ba7f7a210ff943da31425_avatar

+100


pen icon

eduard sarens

toch mijn lege mijn dooie tuin mijn volle tuin

GISTEREN

Ik heb afscheid genomen van iemand die niet bestond.
Mijn dooie tuin die eigenlijk een volle tuin is.
Omdat het wel leeg eruit ziet maar toch vol is te omschrijven.
Het is hoe je maar met je lege gieter sproeit over de tuin.
Ik zit dus op een bank wat een stoel moet voorstellen.
Te kijken naar alles wat dood is in mijn tuin.
Wat dus niets eigenlijk is dan iets uit mijn lege tuin.
Maar ik probeer dus iets wat niets is te redden wat ik wel iets vind.
In mijn volle tuin wat dus eigenlijk gewoon niets is.
Een rechthoekige hoop gladgestreken zand met ik op een stoel.
Zo is mijn dooie tuin te omschrijven als tuin zijnde.
Wat ik steeds probeer te redden.
Met mijn opblaasboot die eigenlijk lek is maar toch opgeblazen.
Waarmee ik rondjes vaar in een rechthoekige tuin.
Met twee peddels omdat ik niet weet welke kant ik op draaien wil.
Maar die wel draait terwijl ik op een stoel zit als het een bank is.
Te kijken hoe ik mijn dooie tuin ga redden.
Of er nieuwe leven in ga blazen met mijn gieter naast me.
Ik denk er dus nog over na hoe ik het ga redden.
Mijn lege of volle tuin wat je dood kunt noemen.
Eduard.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Rachida Issaoui

Hoop op het Taksimplein

GISTEREN

Terwijl ik poseer voor het standbeeld op het Taksimplein in Istanbul komt hij op me af.
Een lange magere jongen met ingevallen ogen, een Syrische vluchteling die mij als een sprankje hoop ziet....hoop op een paar lira's. Terwijl het me moeite kostte om eindelijk op de foto te gaan, want er zijn meer toeristen op het plein die zichzelf op een plaatje willen vereeuwigen, komt hij net op het moment dat ik eindelijk alleen voor dat beeld sta. Een beeld dat niet lang geleden op de Nederlandse beeldbuis de coupe in Turkije toonde. Allerlei tanks probeerde de mensenmassa's weg te vagen van de straten rondom het plein. Van dat beeld van toen was niet veel meer over, behalve van die magere jongen voor mij, een nakomeling van de Syrische oorlog, die een sprankje hoop zocht, een sprankje hoop op brood. Hij kwam op een verkeerd moment. Is er een juist moment voor een vluchteling? Ooit verliet hij huis en haard vanwege oorlog en dreiging. Aan zijn ingevallen ogen kon ik zien dat hij het zwaar had. Het was een koude regenachtige avond die bewuste avond, hij droeg een t-shirt en sandalen. Ik probeerde me in te leven, voor de zoveelste keer, maar het lukte niet. Gedurende mijn hele reis in Istanbul werd ik met de Syrische vluchtelingen geconfronteerd en vaak had ik gedoneerd, maar nu niet. Ik vroeg hem aan de kant te gaan omdat ik op de foto wilde. En hoewel hij misschien dacht dat ik niet kon inleven of wilde meeleven wat ik toen zag is voor altijd in mijn geheugen geprent. Het is moeilijk om je huis te verliezen, want eigen huis is goud waard. Misschien had deze jongen zijn hoop gevestigd op het Taksimplein, daar waar alle straatjes druk werden bezocht door toeristen uit de wereld en daar waar het hart van Istanbul klopt. Misschien was ik op dat moment te gefocust op mijn 'fotoshoot en liet ik hem even aan mij voorbijgaan. Ik ben hem niet vergeten....dat ben ik niet.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Sylvia Peters

Likeability of6

Oostvaardersplassen, een walgelijke reallifesoap

GISTEREN

Na het zien van de walgelijke beelden op het journaal waarin weerloze dieren door mensen worden vermoord, heb ik vandaag toch eens even op de site gekeken van de Oostvaardersplassen. Op zoek naar een antwoord waarom het daar nu zo vreselijk mis kon gaan. In de eerste zinnen die ik lees staat: ‘Van de Oostvaardersplassen is er maar één in Nederland. Sterker nog: in heel Europa is er geen gebied dat met de Oostvaardersplassen te vergelijken valt.”
Wat een geluk, denk je dan. Stel je toch eens voor dat er nog veel meer van die gebieden zijn waar sommige dieren zo’n mislukt leven hebben.
Dan valt mijn oog op het volgende: “Maak kennis met een plek in Nederland waar de natuur het ritme bepaalt”. Huh? Gemakshalve vergeten ze hier even te melden dat de mens hier juist het ritme heeft verstoord met het plaatsen van de heckrunderen, konikpaarden en edelherten. Dat natuurlijke ritme loopt hier juist volledig in de soep door de eeuwige bemoeienissen van de mens, die in zijn drang om de natuur te beheersen grote vergissingen over het hoofd heeft gezien, waardoor het dier hier nu de dupe is.
Staatsbosbeheer heeft hier ooit en misschien met de beste bedoelingen een soort van dierentuin van gemaakt. Je zou bijna zeggen dat mensen die in deze functie dit soort beslissingen nemen, toch hadden moeten beseffen dat het hier niet om de dieren van de fabeltjeskrant ging. We hebben het hier over echte dieren. Dieren die in eerste instantie leven in prettige omstandigheden en alle tijd hebben om er op los te seksen. De natuurlijke babyboom kon hier niet uitblijven en de nieuwe generatie kon nergens naartoe. Je zou het kunnen vergelijken met 100 hitsige stellen zonder voorbehoedsmiddelen in een afgesloten Utopia. Op een gegeven moment vraagt dat om uitbreiding van grond en meer mogelijkheden voor voedsel en als dat niet voorhanden is, dan komt hongersnood.
Dan worden we met zijn allen geconfronteerd met een walgelijke reallifesoap waarin de dieren liggen te verhongeren omdat de mens ze daar heeft neergezet en ze nergens anders heen kunnen. En als half Nederland dan in opstand komt omdat het te triest is om aan te zien, dan besluit de mens gewoon om ze af te schieten. Sorry jongens, de kijkcijfers van de soap dalen, je ‘natuurlijke’ ritme is verstoord. En door wie? Juist, door de mensen die soms denken dat ze de regisseur van het leven zijn.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_60c680b3ab45e5eac4d9dd8d7a29a8949d00ccd0_avataruser_faf20fdc290b098c0743123ab1c47a30eabf4660_avatar

pen icon

L. G.

Harteloos kerst?

10 DEC 2018

Ik kijk rond in onze woonkamer. Naast me op de tafel staat een beeld van een hert. Grijs, met sneeuwvlokken erop. Van alle hoeken van de kamer kijken, staren, lachen herten naar mij toe.

Vanavond maken we onze thuis klaar voor het kerstfeest. Wij kleden onze zielen mooi aan en omringen onszelf met mooie dingen die ons aan het feest herinneren. Onder andere herten.

In mij, wordt ineens alles stil. Ik heb net op het journaal een hert dood zien gaan. Een klein kalfje, zacht bruin. Zij liep rond haar moeder heen toen het schot kwam. De moeder was erbij, zag haar kindje dood gaan.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Sara

Likeability of6

Olivia de vogel die mijn leven veranderde/column

10 DEC 2018

Ik ben altijd bang geweest voor dieren. Honden, katten, paarden en vogels dat vond ik al helemaal eng. Ik was echt doodsbang voor dieren. Tot op een dag hebben we een klein schattig groengeel parkietje gekocht, iedereen van mijn familie vond hem geweldig. Ik niet ik werd altijd een beetje hysterisch wanneer hij uit de kooi was. Ik riep toen ook meestal doe hem in de kooi waar hij hoort. Maanden gingen voorbij en mijn angst was nog steeds niet weg de rest van mijn familie pushten me een beetje nou van raak eens gewend aan hem maar ik kon het niet ik vertelde: Ik kan mijn angst pas overwinnen wanneer ik er klaar voor ben. En die dag was uiteindelijk gekomen op 1 december 2016 er was niemand thuis en daar was mijn parkiet hij stond te spelen in zijn kooi met de 10 spiegels die, hij had ik ademde hevig in en uit en zei ik kan het ik liep naar de kooi en deed het open hij keek me eventjes aan en daar kwam hij op mijn hand. Hij zat zo schattig te fluiten net alsof hij er zelf ook op had gewacht.

Ik was trots op mezelf. Die dag hebben we de hele dag gespeeld buiten de kooi. En toen besefte ik het een vogel hoort helemaal niet de hele dag in een kooi te zitten. Een vogel wilt ook vrijheid, vrijheid om te vliegen en om te ontdekken. Dus de kooi stond voortaan de hele dag open. Ik rende naar huis elke dag weer om bij hem te zijn .Ik raakte enorm gehecht. Hij kwam als een kuiken rondom het huis achter me aan rennen ,speelde met balletjes en zong zelfs met mij mee op sommige liedjes.

Mijn Olivia was niet alleen een vogel, hij was mijn held door hem begon ik van katten te houden, ik aaide random honden en ik heb zelfs op een paard gereden.
Dit heeft mij aangetoond durf je angsten te overwinnen je wordt er echt sterker van en je krijgt een hele goeie gevoel ik voelde me echt machtig. Waarom zou ik voor iets angst hebben. Ik durf nu zelf parachute te springen en bungee te jumpen noem het maar op ik durf het nu wel.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_067794a892848194633a081706dfc5a78994c6a8_avataruser_bc980d744df94f66c163b7de58f0b7ed39317203_avataruser_13b7b5b23ddf556fea4b6c78e6c89e3bc7f92446_avatar

+1


pen icon

Monique Louis

Likeability of5

Treinenkoorts

10 DEC 2018

De ‘treintjesbeurs’ vindt plaats in hetzelfde weekend als het autisme evenement, zien we op het maandoverzicht in de hal van de Jaarbeurs. Man kijkt me grijnzend aan. ‘Ik ben naar de gemankeerde mannenclub’ zegt hij weleens, voordat hij de deur uit stapt. Het blijkt dan te gaan om een vergadering van modelspoorbaan-liefhebbers. Vooroordelen, we kunnen niet zonder.

Zondagochtend om vijf voor half tien staan we te wachten totdat we Eurospoor kunnen betreden. Hoe laat gaan we weer terug? vraagt zoon. Misschien slaat het virus toch een generatie over.

Ik geniet van de miniatuurlandschappen, -dorpen, -steden, -boerderijen, -havens, -berggebieden, -treinen. Hele werelden worden geschapen, hoe meer details, hoe mooier. Ik kan er in verdwijnen. Een vijver, een visser die zijn hengel uitslaat, zelfs de vissen onder water zijn te zien. Grassprieten, bloemen aan de waterkant, op iedere bloem een kleine vlinder. Een groepje koeien, een konijn die rent, mensen op een perron, een boot die vaart, een hijskraan, zelfs een heus stadion met joelende mensen, de dj op het podium.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_8cdbce5db9dd2b10b48ff662799b6c9825cac619_avatar

pen icon

Derek Hogeweg

Africa is het nieuwe Bohemian Rhapsody

10 DEC 2018

Als je tegen een Stones-fan zegt dat Almost Hear You Sigh uit 1989 de beste plaat is die ze hebben gemaakt dan wordt je - gegarandeerd - neergesabeld. Begrijpelijk. Het voelt een beetje hetzelfde als roepen dat de Multipla het beste model is dat Fiat ooit van de band heeft laten rollen.

Toch hoor ik liever Almost Hear You Sigh dan Angie. Liever Rock And A Hard Place dan Paint It Black, liever Anybody Seen My Baby? dan (I Can't Get No) Satisfaction.

Dit zal ongetwijfeld te maken hebben met het feit dat ik nog in mijn luier lag te poepen toen de Rolling Stones aan de herfst van hun carrière begonnen. Daarnaast heb ik simpelweg meer met 80's en 90's dan met 60's en 70's.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Hans Rol

Likeability of5

#zomoe

10 DEC 2018

Ik wordt er zo moe van. Geestelijk ben ik de uitputting nabij. Een clubje dat zich bezig houdt met het dierenleed in de wereld, vindt het nodig om uitdrukkingen waar dieren in voorkomen te gaan verbannen. Zwarte Piet is nog maar net vertrokken en de volgende groep van ethiekactivisten hebben alweer iets nieuws Ik word er zo moe van.

De storm rondom de zogenaamde homofobe uitspraken van Derksen is geluwd; het gratis krantje van de grootste grutter met zijn vleesvervangende quinoa heeft niet tot een rel geleid, dus zijn we toe aan iets nieuws.

Met een maatschappij die tegenwoordig alleen maar uit politiek correcte uitspraken bestaat, stelt PETA dat het onacceptabel is geworden om racistische of homofobe taal te gebruiken. Uitdrukkingen die dierenleed bagatelliseren moeten daarom verdwijnen. Zij willen dan ook dat de koe bij de horens vatten, moet worden omgezet in de bloem bij de doornen vatten. Of: Zo dood als een pier mag je niet meer zeggen. De enige pier die zich daar druk overmaakt is hijzelf als het vishaakje zijn ranke lijf doorboort. Nederland gaat langzamerhand naar de haaien. Politici willen debateren met opinimakers en elk praatprogramma schenkt ze graag een platform. Je begint je zo langzamerhand echt af te vragen of er niet iets ernstiger op de agenda moet staan.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_b6a0a58ad27e2fe961d684b6dd173712cb377770_avatar

pen icon

Jasmijn Kop

Likeability of5

Jas, het huis uit

10 DEC 2018

“MAD DOE DIE ROT BOX UIT!” Schreeuw ik tegen de muur alsof ik verwacht dat hij terugpraat. De muziekbox van mijn 16-jarige zusje die, zoals ze het noemen: “Nederlandse hiphop”, op volle toeren loopt te draaien, dreunt door mijn muur heen. We slapen naast elkaar. Ik mag dan weliswaar een tikkeltje doof zijn maar deze takkeherrie hoort zelfs mijn oma van 85 nog op 5 kilometer afstand. Ik ben bezig met het schrijven van mijn artikel voor een tijdschrift. Ik ben lekker bezig, al zeg ik het zelf. Maar het zou nog lekkerder gaan als ik mij hier 100% op kon concentreren. In alle stilte. Zonder Rapper Boef op de achtergrond. Maar nee Ronnie Flex wilt er ook graag bij zijn en mijn 16-jarige zusje schreeuwt terug. “Bemoei je er niet mee!”. Fijn. Ik loop wel weer naar beneden om aan mijn ouders te vragen of ze dan weer aan háár willen vragen of de muziek wat zachter kan. Dus ik loop naar beneden. Ik doe de deur open en kijk of mijn ouders niet druk een serie aan het volgen zijn, want dan moet je eens proberen hier je mond open te trekken. Slippers door de lucht zullen volgen. Maar nee, de kust is veilig. Shownieuws staat op. “Ja goedenavond, mag ik jullie verzoeken alsjeblieft even tegen Madelief te zeggen dat ze die box wat zachter moet zetten, want ik moet aan school werken.” Het is altijd even afwachten of ze mijn sarcastische toon kunnen waarderen ja of nee, hangt altijd af van de sfeer. Helaas, poging mislukt. Mijn vader kijkt mij niet eens aan en zegt ‘‘ja’’. Ik weet genoeg. Dus ik zeg “bedankt”. En loop zwaar geïrriteerd terug naar boven, mijn maat is vol. Denk maar niet dat mijn ouders er nu wat aan gaan doen. Prima. Dan ga ik wel douchen. De badkamer is boven en Madelief en ik slapen op zolder. Heb ik in ieder geval geen last van het geluid. Maar dan. He godver. Ik stap recht in een vieze natte voetbalsok van Madelief. Ik kijk rechts. Heel de wasbak ligt vol met allerlei haarspullen. Laat ik jullie er op attenderen dat wij 6 hele brede lades onder de wastafel hebben, waar je zelfs een lijk nog in kwijt kan. En oja het stinkt. Dan trek ik voor de gein de la open waar de handdoeken in zouden moeten liggen. Je raad het al. Leeg. “MAD RUIM DIE ZOOI OP! MENSEN MOETEN DOUCHEN.” Schreeuw ik naar boven over Lil’Kleine’s ‘Verleden tijd’ nummer heen. ‘JE BENT M’N MOEDER NIET!’, krijg ik heel lief op volume 100 terug naar beneden geschreeuwd. Oké. Duidelijk. Ik ga op de wc zitten en zucht. Ik geloof dat deze hele situatie voor mij verleden tijd wordt. Ik moet er nu uit

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_27681088f4c15bff59273188afc9ca47c803de0a_avatar

pen icon

Henny A.J. Kreeft

Té triest voor woorden

10 DEC 2018

Een column over discriminatie van bepaalde groepen in onze maatschappij, gebezigd door rechtse politici in de Tweede Kamer, wordt hier door de redactie niet gewaardeerd; zelfs een column over het zielige inlegvelletje wordt niet geaccepteerd ter plaatsing. Dan maar weer over een ander boeg de column van deze keer, ik ben benieuwd wat de redactie nu gaat doen.

Mocht deze column geplaatst worden, dan mag u zelf bedenken waar de kop op slaat.
Met verbazing heb ik het nieuws weer zitten te volgen over het afschieten van ruim 1800 Edelherten in de Oostvaardersplassen. Ik dacht: “Dit kan niet waar zijn, het is onbeschoft, illegaal en haram (Arabisch voor verboden)”. Maar het schijnt in dit land echt te kunnen en dan vraag ik me toch echt af hoe ver Nederland afgezakt is in haar eigen ellende?
Op 6 december heeft de Rechtbank Midden Nederland - voorzieningenrechter, uitspraaknummer UTR 18/4060 en 18/4249 - de uitspraak gedaan dat de edelherten afgeschoten mogen worden.

Nu ben ik van mening dat de rechter niet de juiste uitspraak heeft gedaan, gebaseerd op verkeerde informatie van Staatsbosbeheer, dat zijn werk niet goed en zeker niet grondig heeft gedaan.
Daarnaast ben ik de mening toegedaan, dat als het afschieten gedaan wordt om daarna het vlees van de herten te verkopen aan poeliers, dit helemaal tegen de fatsoensregels ingaat, mede gezien het feit, dat er mogelijk geen grondig onderzoek is gedaan naar:

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Emmy Bovenhorst

Dankbare vertraging

9 DEC 2018

De treinreis van Hengelo richting Amsterdam maak ik vaak. Ik kan de stations dromen. De groene weilanden in Twente, het water bij Deventer, de Veluwe zonder internetbereik, de typische huizen in Hilversum, en uiteindelijk de chaos van Amsterdam.
Afgelopen zondag verheugde ik mij op de trip terug van Amsterdam Zuid naar Hengelo. Een heerlijke rechtstreekse verbinding, en ook nog eens eerste klas door een gratis upgrade uit een foldertje. Goud, vond ik. Tot ik op het station zag dat de trein niet verder reed dan Apeldoorn door een aanrijding met een persoon.
Ik had de afgelopen twee weken al uren extra in de trein gezeten door allerlei problemen op het spoor en ik zag mezelf al weer in een bus gedrukt worden, met een inmiddels volle blaas van de immense beker thee die ik elke keer toch weer tegen beter weten in koop bij de Kiosk. Nu dus vast wéér vertraging.
En ja inderdaad, ook nu ging mijn reis van zeer comfortabel naar zeer oncomfortabel. In plaats van twee uur chillen kwam het overstappen en rennen op het station van Zwolle en vervolgens een uur als een sardientje staan in een te kleine sprinter. Fuck.

En toen knalde het me ineens VOL in mijn gezicht. Een aanrijding met een persoon. Een persoon! Ik sta hier te zeiken over mijn treinreis, en ergens in Nederland is een familie nu kapot. Kapot van verdriet, kapot voor altijd, incompleet en ontroostbaar. Hoe in vredesnaam was mijn leed ook maar iets te vergelijken met dat van hen? Niet te vergeten het leed wat iemand heeft geleden als deze persoon zelf heeft gekozen voor dit einde. Niet een paar uur afzien maar een heel leven. Niet het vooruitzicht van een warm huisje maar een koud huisje. Waar ons leven door ging, met balende geïrriteerde mensen om me heen, staat dat van een aantal mensen nu compleet stil.
Ik besloot daar ook even stil bij te staan. En mijn oncomfortabele reis werd een dankbare reis. Dankbaar voor het leven dat me gegeven is, dankbaar voor mijn mogelijkheid om het leven aan te kunnen en dankbaar dat ik niet zojuist een telefoontje had ontvangen dat er een familielid om was gekomen.
Ik stond met zweet op mijn bovenlip, met mijn koffertje tussen mijn benen, en misselijk van het geschommel de zweetvoetenlucht van de los bungelende voetbalschoenen aan de tas van een student te inhaleren. Maar ik genoot.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Hanneke Beld

Likeability of6

Rookwolken en vierde klas treinreizen

9 DEC 2018

M en ik zitten eerste klas naar Brussel vandaag, vanwege de gratis upgrade: eerste klas voor de prijs van de tweede. We zijn niet de enigen. De deur zwaait steeds open en nieuwe uitverkorenen verschijnen in de kleine coupé, ook zij hebben de NS-aanbieding in hun brievenbus gehad.

'Ook een upgrade?', vragen we vrolijk.
- 'Hoezo zien we er uit alsof we hier niet horen?'
'Nee hoor.'
- 'Ja, wat is er nou nog eerste klas aan als het net zo vol zit als de tweede?', roept een meisje.
'De stoelen!', klinkt het van achteraan.

In de hoek bij de deur zit een man die net heeft gemeld dat hij veertig jaar op de trein heeft gewerkt. In 1992 kon hij met pensioen, op zijn zestiende was hij als loopjongen begonnen. Reken maar uit.
Ik vraag hem hoe het was op de trein in de jaren vijftig.De treinen waren toch veel mooier toen?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_45454b7e7841b3553b300c6b9cfd94b109f78c4a_avataruser_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

pen icon

Job Willems

Likeability of6

De toekomst: energielabel Tinderdating!

9 DEC 2018

Het was medio 2030 en ik sprong van bovenaf uit de erker op de 1e verdieping in de zelfrijdende auto die ik had laten voorrijden. Eindelijk had ik een date via de ‘Environmental Tinder Dating App’ gescoord! Deze app koppelde heren aan dames op basis van energielabel scores. De mooiste dames hadden het label A en de minder fortuinlijke G.

Met mijn energielabel G had ik geen kans, met dit label was ik nog net niet crimineel! Label H bestond ook, maar dan kreeg je te maken met dames die hun energielabel niet wilden uploaden, of crypto-kutten met een fake account die via een match de code van jouw crypto-wallet probeerden te hacken. Wanhopig als ik was kocht ik een illegaal energielabel D-bewijs en regelde ik een date.

Ik belandde door het open dak in de auto, eigen vervoer bestond niet meer, de elektrische zelfrijdende auto was de enige optie. Op straat was je je leven niet zeker door boze mensen met gele hesjes, vandaar mijn sprong. De auto stopte voor niemand, behalve voor de blauwe hesjes van de politie. Per rit reed je gemiddeld 2 mensen aan, maar dat was de prijs die je nu eenmaal betaalde voor een beter milieu.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelol
user_0bf06a9f6793799fe3df0843f303e997b83504a3_avataruser_e2a3a35ce788a580d8b1ee10b4aae41f1cae7f5f_avatar

pen icon

Yvonne Franssen

Likeability of5

Geen seks, geen tosti!

9 DEC 2018

Een aantal jaren geleden was er ineens de breezercultuur, een term die werd gebruikt als aanduiding voor het stijgende drankgebruik onder jongeren in combinatie met een losbandige seksuele moraal. De breezercultuur dankt haar naam aan het mierzoete mixdrankje Bacardi breezer, dat destijds onder jongeren mateloos populair was. Zo waren er de zogenaamde breezersletjes, de meisjes met wie je in ruil voor een breezer seks kon hebben.

Tot voor kort was ik in de veronderstelling dat dat soort betaling in natura aan de zedeloze jeugd van tegenwoordig was voorbehouden. Inmiddels weet ik beter. Niets is minder waar!

Een donkere en regenachtige donderdagavond. Ik weet niet welke wegen en zijpaden ik in de afgelopen periode heb ingeslagen die me vanavond in mijn eentje in een zogenaamde erotische sauna hebben doen belanden, maar dat doet er ook niet toe. Feit is dat ik er ben. Ik spreid mijn handdoekje over een barkruk en ga zitten.
‘Mag ik je een drankje aanbieden?’ klinkt het naast me. Een vijftiger, grijze haren, baardje, onsympathieke uitstraling.
‘Nee, dank je,’ wimpel ik hem af, en ik bestel een witte wijn voor mezelf.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_27681088f4c15bff59273188afc9ca47c803de0a_avatar

pen icon

Harrie

Likeability of5

Het loopt als water door de vingers

9 DEC 2018

De basis van de democratie, het volk, heeft er geen geloof meer in men voelt zich bedonderd. Een mailtje van de Nuon met de mededeling dat de tarieven volgend jaar worden verhoogd, de btw op goederen en diensten wordt verhoogd en de WOZ-belasting wordt verhoogd , klimaatbelasting komt eraan enz.

Zomaar een greep uit wat er op je afkomt en toch gaan we er "allemaal" op vooruit? Volgens premier Rutte allemaal heel moeilijk en ingewikkeld deze maatregelen en moeten we het "slim" doen en dan gaan we volgens hem er toch op vooruit.

Vervolgens zouden, volgens Rutte, onze harten sneller moeten gaan kloppen omdat we bakken met geld tegemoet kunnen zien. Hè hè, zou men dan denken, we kunnen de riem om ons iets losser maken.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_c594c908f246fe3bcdc02f89cdd4238edb6885e5_avatar

pen icon

Danielle Fortkamp

Likeability of5

Niet geschoten, is altijd mis

8 DEC 2018

Heb je wel eens dat moment gehad? Dat je wordt aangesproken door een wildvreemde, terwijl je over het station loopt onderweg naar je fiets.

Nadat je eerst een straatverkoper (althans je dacht dat het een straatverkoper was) hebt afgewimpeld toen hij je vroeg of hij wat mocht vragen?

Na dit moment kijk je even over je schouder om te checken of de verkoper weg is. Schuin achter je loopt een jongen van ongeveer jouw leeftijd die je lachend aan kijkt en vraagt: ‘Was je bang dat hij je nog zou achtervolgen?’

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_b8a8fcf566406feb84b0efe1c7662df07580c2c8_avatar

pen icon

White Flower

Likeability of5

Dad

8 DEC 2018

One day u walked out the door
U said I wasn't your child anymore
U never were the same dad like were before

I needed my father but
U left my sister, me and my mother
Cheated on my mother
Run away like a pussy with a other

Never payed rent
Didn't even give us 50 cent
U never looked back, and left me in the back
U made up with a other wife, start a new life

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_067794a892848194633a081706dfc5a78994c6a8_avatar