Lezerscolumn

pen icon

Joëlle Burger

Likeability of6

Lekker klokken!

19 MRT 2018

Heerlijk hea, op het strand liggen met een laptop in je handen en ondertussen werken! Leuk toch? Als alle mensen werken en jij lekker kan tennissen en het huishouden thuis doen. Maar denkt iedereen daar zo leuk over?

Neem bijvoorbeeld Erik. Erik werkte op de afdeling financiën bij een organisatie dat besloten had flexibel werken in te gaan voeren. Erik hield van afgebakende kaders en zag dit project met lede ogen aan. Het leek hem helemaal niks. Tot overmaat van ramp meldde Erik’s enthousiaste manager zichzelf en zijn hele afdeling aan om in het project te gaan proefdraaien. De manager gaf zijn eigen kamer op, vormde die om tot overlegkamer, liet de vaste werkplekken vervangen door arbo- technisch verantwoorde flexplekken met instelbare stoelen en bureaus en ging pontificaal tussen zijn medewerkers zitten; elke dag op een andere plek.

Na enige tijd begon de manager ook met thuiswerken en stimuleerde zijn medewerkers hetzelfde te gaan doen. Erik werd er met de dag treuriger van en besloot de echte organisatie brede invoering niet af te wachten. Hij nam ontslag.

Nu werkt Erik bij een bedrijf waar hij zijn welomschreven taken en afgebakende kaders heeft. Hij heeft een eigen werkplek met een vaste pc en hoeft dus geen laptop mee naar huis te nemen. Iedere ochtend klokt hij om even voor negenen in en om iets na vijven klokt hij weer uit; zowel fysiek als mentaal. En Erik vindt het heerlijk!

Zo zie je maar dat niet iedereen Flexibel werken leuk vinden! Veel mensen komen met ongelofelijke druk, want baaslief vindt het normaal dat je ’s-Avonds om 23:00 uur toch nog even je mailtjes checkt en je werk doet! En leuk hoor zit je eindelijk eens op het eiland Bali en wil je heerlijk ontspannen, krijg je opeens een mail van je baas dat je voor een bepaalde tijd een klus af moet krijgen! Tsja zie jezelf dan maar eens je werk rustig kunnen doen.

Maar toch, zien de plaatjes er wel altijd leuk uit?

Een gros van de mensen die houdt juist wel van flexibel werken! Even snel de boodschappen op een rustig moment doen; de kinderen van school halen en weer brengen, ondertussen hulp bieden als oma hulp nodig heeft. Kortom flexibel werken is een mentaliteit en instelling die de ene als plezierig ervaart, maar de ander het een regelrechte ramp vindt!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_e5ab155232ffa6ed8c30b77b2ee6caea6b29d0cd_avataruser_2666092595c57716b8f619cb94d4b44e3446e712_avataruser_e5d63f9fb0b773a1800bb0cf5caa543248a61778_avatar

+2


pen icon

Joey Rietveld

Likeability of7

Samen op plastic dieet.

21 SEP 2018

Ik word doodgegooid met termen als duurzaamheid, energietransitie en klimaatverandering
En gelukkig maar, want klimaatverandering bestaat, het is in volle gang en we moeten allemaal ons steentje bijdragen willen we een wereld achterlaten die duurzamer is ingericht. En bijdragen aan die duurzaamheid kan op zoveel manieren. Een beetje minder vlees eten, vaker de fiets pakken dan de auto, een zonnepaneel op je dak of eens stoppen met al dat plastic. We lijken het nog weleens te vergeten, maar ook het gebruik van plastic moet verminderen. De hoeveelheid plastic die wij allemaal in ons dagelijks leven uit de supermarkt richting de prullenbak slepen is ongekend groot. En dat, terwijl veel van deze single-use plastics overbodig zijn. De consumptiemaatschappij waarin wij leven is gevuld met in plastic verpakte luxe producten. En we doen onszelf graag geloven dat het niet uitmaakt, of misschien denken wij er allemaal überhaupt wel niet genoeg over na. De consumptiemaatschappij is tenslotte ook niet ingericht om je druk te maken over dat plastic flesje dat je iedere ochtend in de AH to go koopt en daarna gelijk weer weg gooit. En de consumptiemaatschappij is ook niet ingericht om je druk te maken over dat plastic tasje in de supermarkt, dat je maar één keer gebruikt om je in plastic verpakte komkommers en bananen richting het einde van de straat naar huis te vervoeren. Maar gelukkig zijn er initiatieven als ‘Het plastic dieet’ van Blue City Rotterdam om bewustwording rondom plastic verbruik te vergroten, zijn er steeds meer gemeenten die het scheiden van afval stimuleren en kosten die verdomde tasjes in de supermarkt tegenwoordig 10 cent. Maar de maatregelen die nu genomen worden slaan nog geen deuk in een pakje boter en zoals ik eerder al zei zouden we allemaal ons steentje moeten bijdragen. En deze oproep betekent natuurlijk niet dat al het plastic morgenochtend verdwenen moet zijn, maar het begint bij een bewuste vermindering. Stop ‘s ochtends een hervulbare waterfles in je tas, en dat flesje spa blauw is ineens overbodig. En als je ‘s ochtends een thermoskan met koffie maakt, dan heb je die to-go beker van het station ook niet meer nodig. Maar ochtenden zijn druk, iedereen staat tien minuten later op dan dat hij had moeten doen en koffie to-go is handig. Maar laat voor een keer die plastic deksel dan eens liggen, want verandering begint bij jezelf. En als wij dat allemaal drie dagen per week doen, dan komen we er samen wel.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovelol
user_1d1affc1f4a9f1ffe544871d3831ecb4c7a10f5e_avataruser_e13c95cb595a994ef3d31dcb745b62319c5ce7c8_avataruser_72cb52d9f11ea73723f72cc59c8babc95bb97f08_avatar

+25


pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

7 JAN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column binnen 48 uur en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_c598ecdeb9827d6db6d70e2714429a4641670f50_avataruser_174b47034a66c239bf8a1894f86a67435bf59c8a_avataruser_cba4018e54d892ce78bee4a225ebb8fd90a711c5_avatar

+100


pen icon

Henny A.J. Kreeft

3 maal pardon aan de kinderen

GISTEREN

De kogel is door de kerk: het CDA is eindelijk uit de kast gekomen en heeft gekozen voor de kinderen in plaats van de regeringspartner, de VVD. Schandalig dat het zo lang moest duren, schandelijk dat een christelijke partij als het CDA zo lang moest nadenken over het lot van kinderen, vaak hier geboren die op de zwarte lijst staan om uitgezet te worden.

De Nederlandse politiek moet zich schamen en driemaal pardon aan bieden: eerste pardon omdat het hier gaat om kinderen, niet om bureaustoelen of koraal of bussen, maar echte levende kinderen. Kinderen die vaak hier geboren zijn, hier naar school gaan of hier hun vriendenkring hebben opgebouwd; daar ga je niet mee lopen leuren, die zet je niet uit, daar heb je respect voor.

Het tweede pardon omdat het zolang heeft geduurd dat de achterban van het CDA zo lang heeft moeten nadenken om hulp te bieden aan deze kinderen, kinderen waarbij door de politiek het stickertje kinderpardon is verwijderd en ze op een lijst heeft gezet om ze - zoals de VVD het wil - zo snel mogelijk het land uit te zetten. Was het voor die achterban dan echt zo moeilijk om voor de kinderen te kiezen? Het zouden eens jullie kinderen moeten zijn, bij een echtscheiding, eens kijken hoe snel jullie dan lopen en met advocaten op de proppen komen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Monique Louis

Koffie op naam

GISTEREN

Op Station Utrecht Centraal, wandel ik het hippe huiskamer-café binnen van het bekende koffiemerk. Dit heb ik tot nu toe weten te vermijden. Door vertraging van het eerste openbaar vervoermiddel is er een kwartier over, voordat het volgende me uiteindelijk naar huis zal brengen.

Ik wacht op mijn beurt, kijk ondertussen naar de jonge studenten die vrolijk en trefzeker hun weg weten tussen klant en apparatuur. ,,Zegt u het maar'' de brunette kijkt me monter aan. Een cappuccino graag, is dat groot? wijs ik. ,,Nee middel''. Doe dan maar klein reageer ik, wroetend met mijn linkerarm in mijn rugzak.

Wat is je naam? vraagt ze me. Hoewel gevleid door het tutoyeren, kijk ik haar even verstoord aan. ,,Je voornaam'' herhaalt ze, ,,die zet ik op de koffiebeker, omdat dit handig is voor de bediening, maar vooral heel leuk om uit een beker te drinken met je naam erop'' eindigt ze wervend. ,,Monique'' zeg ik gehoorzaam en kijk als een schaap. Een moment later overhandigt de mannelijke student me mijn koffiebeker. ,,Alsjeblieft'' kijkt hij stralend, zijn stem klinkt energiek.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Neziha D.

Bang om beoordeelt te worden

GISTEREN

Je weet precies wat je wilt doen, maar toch doe je het niet.
Regelmatig voel ik me op deze manier, ik weet wat ik ervoor moet doen maar doe het gewoon niet. Ergens heel ver in mijn achterhoofd weet ik ook waarom: een van de grootste redenen waarom ik, misschien jij ook, geen actie onderneemt is omdat we bang zijn om de reacties van anderen. Bang om wat anderen ervan gaan denken. Misschien zijn dit je broers/zussen, oom/tantes, je ouders, collega’s of zelfs je allerbeste vrienden.
Krankzinnig eigenlijk, toch? Iets niet doen door een ander humaan wezen.

We zijn eigenlijk allemaal bang om beoordeeld te worden. Maar wat nou als we allemaal eens zouden ophouden met elkaar bekritiseren om wat we dragen of hoe we ons gedragen? Natuurlijk moeten we nu niet allemaal in onze nakie gaan lopen, of elkaar gaan uitschelden omdat ik zojuist heb gezegd dat het niet uitmaakt hoe je doet. Alles met respect.

Zo moet ik binnenkort weer een nieuwe opleiding uitkiezen, maar elke keer schuilt de gedachte ‘wat zullen anderen ervan denken?’. Een beslissing maken met de gedachten van wat anderen over deze beslissing zouden denken, stel je nou voor dat je elke dag met deze gedachten zou moeten leven.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Cale columns

Likeability of6

Vestigingsklimaatdoelstellingen Parijs-Frenkie

GISTEREN

Ik vraag u af of u dat ook heeft. Dat je gedachten afdwalen als hoogleraar Vincent Icke uitlegt dat er niet iets uit niets kan ontstaan na: “wat was er die nanoseconde voor de oerknal dan?” En als hij Plato, Archimedes Descartes en Nietzsche erbij haalt en uitlegt dat voordat jij er was, er voor jou dus niets was, en na je bestaan ook niet en de conclusie is dan dat, als er niet iets uit niets kan ontstaan dan is het nu dus ook niets. Of zoiets. Of zoniets.

Dan denk je: ‘het gaat over niets, dus laten we het eens over echt belangrijke dingen hebben’. En dat is het klimaat natuurlijk. En dan niet zomaar klimaat, maar het vestigingsklimaat. In het bijzonder in relatie tot Parijs. Nu op het verkeerde been gezet of weet je dat het gaat om de vraag: ‘Voor welke club kiest Frenkie de Jong?’’

De man van 90 miljoen staat voor een duivels dilemma. Of eigenlijk een trilemma, want hij kan kiezen tussen Manchester, Barcelona of Parijs. Deze kwestie rekent af met kwesties als klimaat, Co2- uitstoot, Brexit, Marstoerisme en wel of geen leven na de dood en als dat er al is, hoe zijn de nutsvoorzieningen dan en rijden de treinen dan wel altijd als er nooit blaadjes op het spoor liggen. En moeten uitgeprocedeerde asielaanvragers voor een plaatsje in het hiernamaals teruggestuurd worden? Best wel zaken waar je je druk over kan maken, maar valt in het niet bij de grote vraag waar Frenkie zijn kunsten gaat vertonen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelol
user_31af46525c30dea7442420453f4ee474a07cfc32_avataruser_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

pen icon

Guiselaine Capella

Iedereen kan veilig gebruik maken van social media

22 JAN 2019

Ik zat in een groep waar een ruzie was. Het ging er fel aan toe. Iedereen viel over degene die het meest beledigend was. Ik heb haar toen een PB gestuurd. Een paar berichtjes verder had ik haar vertrouwen gewonnen. Ze wist gewoon niet hoe ze het anders moest doen. Uiteindelijk heeft ze (op mijn advies) de groep verlaten en is in een andere groep gegaan, waar mensen aardiger tegen elkaar waren. De opmerking die me het meest is bij gebleven, was toen ze me zei dat ze echt niet begreep waarom mensen zo over haar heen vielen: 'Ik schrijf alles goed. Daar heb ik extra op gelet.' Ze was dus vooral bezig om geen schrijffouten te maken.

Dit gebeurt vaker online met de groep mensen met een licht verstandelijke beperking (Lvb’ers). Dit is zo jammer, want onze toekomst is online en ook lvb’ers zouden ongestoord van online zijn moeten kunnen genieten. Lvb’ers lopen een grotere kans slachtoffer of dader gedrag te vertonen. Hierbij moet gedacht worden aan cyberpesten, afpersing, manipulaties, samenscholen om andere te pesten, ongewenste content delen of dreigberichten sturen. Dit gebeurt vooral op social media.

Social media is populair, ook onder lvb’ers. Het is een manier om op de hoogte te blijven van het leven van andere om je heen, het is een laagdrempelige vorm van contact, je kunt dingen leren zonder tijdsdruk en afleiding. Maar er schuilt ook gevaar. Zoals: een jongen ziet een filmpje over een zielige hond en klikt op de link om 3 euro over te maken, maar beseft niet dat het 3 euro per maand is. Zo zijn er nog meer voorbeelden te noemen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Oscar van Schijndel

Likeability of6

Opgepast: Aangepast! Ongepast?

22 JAN 2019

Opgepast:

Ik prijs mijzelf gelukkig. Ik heb mijn werk namelijk op loopafstand. Ik heb vanaf mijn werkplek prima zicht op een prachtig landschap dat menigeen zich liever tijdens de kerst wenste. Het duiveltje in mij gniffelt als ik een fietser wonderlijk onderuit zie gaan vanwege de met dit “winter wonderland” gepaard gaande gladheid. Tja, als kind heb ik geleerd om vooral op te passen. Nee Oscar, je hoeft niet bang te zijn om te vallen. Vallen stelt niets voor. Het is dat neerkomen dat zo pijnlijk is.
En dus vinden we het normaal dat we tijdens deze winterse dagen wat extra opletten en het wat langzamer aan doen. Als voetganger, als (brom)fietser of als automobilist nemen we wat gas terug.

Aangepast!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avataruser_0e68ca9e96bdebc72595c43dfebe6e41fefbcd3b_avatar

pen icon

Regina Vermeulen

Likeability of6

Van kleine handjes en grote ego’s

22 JAN 2019

In een volle trein vraag ik een oudere heer of ik naast hem mag plaatsnemen. Onderuitgezakt neemt hij twee stoelen in beslag. Hij laat het me drie keer vragen. Niet te hard, wel telkens iets luider. Het is immers een stiltecoupé. Bovendien is hij bezig met zijn telefoon.

Achter me loopt de rij ingestapte reizigers op. Uiteindelijk krijg ik een gefronste blik en luidt zijn oordeel ‘alleen als u niet gaat zitten rommelen, want ik zit te typen.’ Hij verplaatst noch zijn uitgewaaierde jas, noch zichzelf. Ik besluit de slip van zijn jas tegen hem aan te draperen en wring mezelf tussen armleuning en man in.

Onverstoorbaar laat hij van opmerkelijke hoogte -zo’n 10-15 centimeter boven het beeldscherm- zijn dikke wijsvinger op de gewenste letters l-a-n-d-e-n. Zeker een seconde tussen elke letter. Soms raak, vaak niet (als ik zijn gezucht juist interpreteer). In mijn hoofd klinkt het geluid van een ambachtelijke typemachine. Zo’n vingerfitnessmachine uit mijn opa’s studeerkamer die het huis kon doen trillen. Ik pak mijn telefoon erbij en noteer mijn verbazing over de situatie.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lol
user_85a6094b31ffff71ab8de5842b2fbeaa1716668d_avataruser_29858f8e2db2975f16c3e839ccb32e36bc61912b_avatar

pen icon

Rachida Issaoui

Een laagje witte hoop

22 JAN 2019

Een laagje wit bedekt het Nederlandse poollandschap.
Een land waar ik soms niets van snap.
Het is soms heel warm, dan weer koud, soms motregen of een winterzon.
Het wisselt zich af als dag en nacht.
En hoe de pijl ook schiet, ik wikkel me in mijn lot en berust me in wat de dag bracht.

De sneeuw bedekt de aarde als hoop en zegen.
Daarom zal ik de hoop niet opgeven.
Zolang de jaargetijden zich blijven afwisselen is er hoop op leven.
Soms heel warm, dan weer koud, soms motregen en een winterzon.

Met elk seizoen en weertype denk ik altijd:
Wat een prachtige onuitputtelijke bron.
En hoop zal ik, net als de sneeuwvlokken die vallen, hebben tot mijn eindstation.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Roos van Proosdij

Likeability of5

Ronald de blinde cactus

22 JAN 2019

Davina Michelle is vandaag de dag het onderwerp van gesprek. Zo ook in Metro. Davina nam in 2016 deel aan het vijfde seizoen van Idols. Ze is echter niet in de buurt van de finale gekomen, haar tijd zou nog komen.

Het seizoen 2016 werd gewonnen door Nina den Hartog. Ze kwam met haar stem en veroverde harten. Als persoon werd ze echter al tijdens de eerste auditie als ‘niet overtuigend’ gezien. Hier volgde later, nadat zij de winnende finalist was geworden, nog de volgende uitspraak van Ronald Molendijk op: „Nina, alle respect voor haar zang, maar voor de rest was het gewoon een cactus. Het stond er wel, maar het was er niet."

Nu is het zo dat twee jaar een lange tijd is, maar ik kom er toch graag op terug (volgens de wet zijn de meeste overtredingen pas na 20 jaar verjaard). Ronald vond Nina geen dynamische persoonlijkheid. Ze paste niet in zijn plaatje. Daarom maar even belachelijk over haar presentatie doen. ‘Je moet star quality hebben. Een killermentaliteit’, werd er verder geoordeeld. Terwijl Nina juist te kennen gaf: ‘Muziek maken is wat ik het liefste doe, maar dat hoeft niet altijd voor iedereen te zijn.’

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_98aa86ef3007906388a242e113fa8a4f6ba02f3c_avatar

pen icon

Masha Akkerman

Likeability of7

Kopschoppende tieners

22 JAN 2019

Mijn haren was ik met badolie, ik vergeet te ontbijten, en zojuist ontdek ik dat mijn shirt achterstevoren aan heb getrokken. Mijn lijf is van slag. Mijn maag verkrampt, en die brok in mijn keel krijg ik ook maar niet weggeslikt.

Zoals op de meeste dagen opende ik vanmorgen Dumpert. Hersenloos vertier, de blote borsten ontwijkend, op zoek naar mensen die uit bomen vallen, bomen die op auto’s vallen, auto’s die in de sloot rijden, leedvermaak. Niet mijn beste gewoonte, allicht. Maar ieder zijn zonde.

Bovenaan tref ik 'Gestoorde laffe klootzakjes kopschoppen met z'n allen op 1'. Sommige linkjes kun je beter ontwijken. Maar de nieuwsgierigheid wint, en ik klik toch. Ademloos heb ik zitten kijken. Ik zal een omschrijving van de inhoud achterwege laten. Tegen de tijd dat u dit leest, is het u vast ook niet gelukt om niet te weten wat er zich in het filmpje afspeelt.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_30dbb6be7e841ccaa36db12218fb20eeb56d49b2_avataruser_cfbf6e7059dd506cc6c50943d80b7d9c5a2ff60d_avataruser_55ef3d84b55efa7d732bb8ed5f06407e1a10462d_avatar

+6


pen icon

Rick de Jong

White Tuesday in plaats van Blue Monday

22 JAN 2019

Je weet meteen hoe laat het is. De sneeuwvlokken vallen uit de lucht en heel Nederland is ontregeld. Je denkt Blue monday overleefd te hebben en dan heb je dit: White Tuesday.

De snelwegen staan vast, de treinen rijden onregelmatig en het is buiten ijskoud. Ik pak de fiets naar de trein en glijd een stuk of drie keer bijna onderuit. Wachtend voor het stoplicht stopt er een iets oudere vrouw naast me. Ik zeg: ,,Wat een drama hè. We kunnen ook niks in Nederland.''
De vrouw antwoordt: ,,Nou, dat vind ik eigenlijk wel meevallen. Bekijk het positief. De kinderen kunnen leuk buitenspelen en de bomen zien er prachtig uit.''
Ze stapt op en fietst weg. Iets wat ik al bijzonder vind, aangezien mijn banden constant wegglijden.

Ik blijf nog even staan en kijk om me heen. Best mooi inderdaad. De rest van de weg zag ik alleen maar kinderen sneeuwballen gooien, de jongeren Instagram foto’s maken en de ouderen een rondje lopen. Deze dag is toch zo slecht nog niet, mits ik overeind blijf natuurlijk.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Derek Hogeweg

Likeability of5

Het leven van een influencer

22 JAN 2019

Ineens heb je het: je wordt influencer. Kwestie van tijd tot er een speciale opleiding komt, waarmee je de fijne kneepjes van het vak leert. Het vak, ja, want dat is het. Net zo goed als taarten bakken of een vliegtuig besturen. De ouderen zullen nu nog wat cynisch reageren ("daar valt geen brood mee te verdienen!"), maar dat stopt vanzelf.

Over vijf jaar hebben influencers het statusniveau van topsport bereikt. Dan staan ze op de ladder naast Michael van Gerwen, naast Tom Dumoulin - wat in feite ook influencers zijn. Enige verschil: voor Michael van Gerwen en Tom Dumoulin is het een bijwerking van succes. Zij zijn geen influencer om het influencer zijn. Michael is heel handig met pijltjes en Tom kan een aardig stukje fietsen. Dan word je automatisch in de positie van rolmodel gedrukt, of je dat nou wil of niet.

Groter is de groep die geen zin heeft om veertig uur per week te werken, en influencer wil worden als alternatief voor een suffe kantoorbaan. Dat zijn de vrouwen die modder op hun gezicht smeren, omdat de sponsor het wil (en betaalt). Even vijf keer je hand in een zak chips laten verdwijnen en je kunt weer zes maanden huur betalen. Stiekem zijn we jaloers. Zitten we de hele dag op dat saaie kantoor te ploeteren, voor een bedrag dat die gasten in een kwartier verdiend hebben – en ze zijn nog jonger ook!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

pen icon

Iris Koot

Likeability of5

Kwetsbaarheid

22 JAN 2019

Een verwarde man in de trein, die er smoezelig uitziet. Of een vrouw in de tram, die steeds hetzelfde tegen zichzelf zegt. Het is een beeld dat waarschijnlijk veel mensen kennen.

Ook ik kom deze mensen tegen. Op het moment dat één van de bovenstaande situaties zich voordoet, vraag ik me vaak af: ,,Wat zullen mijn medepassagiers denken?''
,,Wat een raar mens, laat me met rust!’’
Of ,,Ik zou wel wat willen doen, maar wat en hoe?’’

Zelf ben ik heus geen wereldredder, die ervoor zorgt dat ieder verward persoon op een veilige plek terecht kwam. Was het maar waar. Wél probeer ik me voor te stellen hoe het is om zelf op zo’n punt in m’n leven te belanden, dat ik echt even helemaal (letterlijk) de weg kwijt ben.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

pen icon

Selena Gregorio

Likeability of6

De blauwbaard

22 JAN 2019

Hoe ben je hier terecht gekomen?
Je gebruikte sprookjes
Als een deken om je lijf
Maar je hield juist van de kou

Kille rillingen toen je de dode vrouwen van Blauwbaard vond
Nog meer kippenvel, toen de prins een glazen muiltje over je tenen schoof
Hij paste perfect

Op school zweefden echte prinsessen
Langs je heen over de herfstbries
Je zag de kloof
Tussen jou en de rijken
En zwoer niet meer in sprookjes te geloven

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_5b840132c3b260e368c43d99e919f1f53005dca9_avataruser_ce9e4e3373dc1808b470cfbd6baa2ff25551b5f7_avataruser_f9f7f6826c4e7cf832fe540cfef1ecf249d293e4_avatar

+1


pen icon

Joke van Zijl

Likeability of6

Juf Joke (neemt afscheid)

22 JAN 2019

Er was nog veel voor mij te doen, na de sluiting van de school.
Alle leerlingen moesten administratief overgezet worden naar hun nieuwe scholen.
De boekhouding liep weliswaar nog even door, maar zou eens moeten worden afgerond en overgedragen.
Iedereen waar we de afgelopen jaren zaken mee gedaan hadden, moest worden opgespoord en schriftelijk worden meegedeeld dat de school voorgoed gesloten was.
De overblijfadministratie, het Ministerie, gas, licht en waterleiding; alles wat ik verder deed, was gericht op het einde.

Ik keek toe hoe er werd onderhandeld over de school- en kantoorbenodigdheden. Ik zag dat ze werden verdeeld, verkocht, afgevoerd, weggegooid of zomaar meegenomen.
Een onbeschrijfelijk triest gevoel overviel me.
Het werd me steeds opnieuw duidelijk gemaakt, dat me weer iets zou ontglippen dat me zo dierbaar was.
Ik zou ermee op moeten houden. Het voelde al lang niet meer goed.
Maar ik bleef… totdat ik een bevestiging had gekregen dat het allerlaatste kindje zich op zijn nieuwe school had aangemeld. Ondertussen probeerde ik met alle macht de mooie dingen te herinneren, die mij ten deel gevallen waren. Het lukte me niet.

De tijd echter, heelt alle wonden. Nu het al weer wat jaren geleden is, herinner ik me zoveel liefs en zou ik die tijd met jou nooit hebben willen missen.
Daarom groet ik je alsnog:

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovelol
user_bb5bf7f9d0edcbaf7e9dd732bca9c0228c21fbe9_avataruser_c594c908f246fe3bcdc02f89cdd4238edb6885e5_avataruser_0a6b4ec5c6b2c7a444f8b9bc0337a77e427cbe02_avatar

+1


pen icon

Inge van Berlo

Likeability of6

Spontane acties zijn veel leuker

21 JAN 2019

Wat is jouw goede voornemen voor 2019? Heb jij zin om ‘lekker spontaan’ te doen? Na 1 jaar in het buitenland geleefd te hebben, merk ik dat spontaan afspreken in Nederland lastig gaat. Iedereen heeft een agenda en plant de weken en weekenden vol. ,,Wanneer kun jij afspreken'', vraag ik in december 2018 aan een vriendin. ,,Even kijken in mijn agenda. Februari 2019, goed? Dan is het wat rustiger en heb ik écht tijd.''

In augustus 2018 kwam ik terug naar Nederland. Dat was ontzettend wennen na 10 maanden Azië en 1,5 maand Spanje. ,,Wat fijn dat je terug bent'', riep iedereen. De eerste twee weken maakten mijn vrienden en familie spontaan tijd, want ik was er weer. Vervolgens ging iedereen aan het werk, want het leven draait gewoon door. Daar zat ik dan in mijn eentje op mijn laptopje in een verlaten café. Door het raam zag ik de mensen voorbij schieten op hun fiets.

Ik voelde me een vreemde in mijn eigen land. Ik zat nog in de zen-modus en alles ging zo snel. Na een lange tijd voor mij uit staren, viel het kwartje: ,,Wacht eens even. Ik doe niet met die drukte mee. Ik wil niet een paar maanden van tevoren al weten wat ik aankomende tijd ga doen.'' Ik besloot het anders aan te pakken.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_fafadb1c4cb26a78c68879e06ad36e8f83c44ee9_avataruser_b72223080f220c94437233f7422b7b7522d82266_avataruser_796592cbee2bd5eed6609839f2ffd897c878bd9e_avatar

+3


pen icon

Moana Aaldering

Weg met Blue Monday

21 JAN 2019

Het is bijna februari en de winter is eindelijk daar. Ik kijk naar buiten en het prachtige winterlandschap raast voorbij. Het is Blue Monday, maar de mensen hier met mij in de trein, lijken daar niets om te geven.

Een oud echtpaar die heerlijk rustig een krantje leest onder het genot van een muffin (zou het chocolade zijn?) en tegenover mij een vriendelijke Aziatische vrouw, waar ik per ongeluk mee voetje vrij. Het NS-personeel komt de prullenbakken legen en het kleine tafeltje wordt netjes met een doekje afgenomen. Een schone trein. Ondertussen straalt het zonnetje en lacht de Blue Monday weg.

In de Metro lees ik dat deze depressieve dag ontstaat na de feestdagen. Mensen hebben de hoop opgegeven om hun goede voornemens te volbrengen. Dat is best bijzonder na drie weken. Sowieso vind ik het verwonderlijk dat mensen nog steeds geloven in goede voornemens. Voornemens zijn er om weer overboord te gooien. Jij kan beter iets écht doen, in plaats van valse beloftes aan jezelf te maken. Wees lief voor jezelf wanneer iets niet lukt. Wellicht wordt dan de Blue Monday een gewone maandag in januari. Een maandag waarop je openstaat voor de medemens en een glimlach deelt met een vreemde.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?