Lezerscolumn

pen icon

Ben Evenhuis

Flexwerken loont!

19 MRT 2018

Ik werk eigenlijk al flex vanaf november 1980. In dat jaar ben ik namelijk begonnen als machinist bij de Nederlandse spoorwegen.

Overal waar spoor ligt en NS treinen komen, mag en kan ik werken.

Ik heb mijn werkplek altijd bij me, ben overal bereikbaar en heb contact met alles en iedereen die er belang bij heeft. Denk aan treintelefoon, mobiele telefoon, portofoon en omroep in de trein.

Heb het beste kantoor, met uitzicht, van Nederland. Zie de wisseling der seizoenen, van winter naar voorjaar, van zomer naar herfst...en ja, heb ook last van de vallende blaadjes.

Zie gehuchten, dorpen en steden veranderen van mooi naar minder mooi en vice versa. Ervaar fijne en minder fijne dingen onderweg.

Ontmoet iedere werkdag collega’s, maar ook nieuwe, interessante mensen en moet omgaan met veranderende situaties in de trein en op perrons.

Daarnaast moet ik mij aanpassen aan een sterk veranderend spoorbedrijf, waar veel beweging in zit. Soms begrijpelijk, soms ook niet!

Het verleden was anders. (Vroeger was alles beter, maar niet heus!)

Tijdens mijn werk zie ik mensen gaan van A naar B, naar school, naar hun werkplek, onderweg naar een sollicitatie of gewoon voor andere zaken. Het is de diversiteit aan mensen, die het werk zo leuk maakt.

Mensen vragen om informatie en service. Het geeft een goed gevoel als mensen daarna blij verder reizen, omdat ik ze geholpen heb. Soms zijn er mensen boos of gefrustreerd en probeer ik dat, door te luisteren en uitleg te geven, om te draaien in iets positiefs, wat uiteraard niet altijd lukt, jammer genoeg!

All-in all ! Fantastisch, dat werk van mij. Als dat geen flexwerken is, dan weet ik het niet meer.

Kortom, als er meer mensen konden flexwerken, dan wordt de maatschappij vanzelf een beetje beter en vooral vrolijker, want als je je eigen tijd en inzet een beetje zelf kunt regelen, ben je een blijer mens. Laten wij samen proberen de maatschappij wat fijner te maken, we hebben de tools!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Wilko Aalbers

Likeability of6

Molacties

VANDAAG, 16:06

Wie… is… de mol? Afgelopen maart werd die vraag na een meeslepend televisieseizoen gesteld in het Vondelpark. De spanning was om te snijden tot daar het verlossende antwoord kwam: Merel Westrik is de mol van 2019. Ik vond haar een ijzersterke mol en ook nog eens een geweldig persoon, maar afgelopen week kreeg ik toch even het gevoel dat ze nog steeds in haar rol als mol zit. Het doel van de mol is om doelbewust dingen te saboteren en om acties te dwarsbomen. Deze week ging Merel op deze voet verder door de anti-abortus flyeractie van stichting ‘Zorg voor Leven’ te dwarsbomen met speciale #nietinmijngleuf deurstickers. Ik schrok hier toch wel even van, blijkbaar is het normaal om een mening die niet strookt met die van jou gewoon te boycotten.

Nu is abortus natuurlijk voor sommige mensen een heel gevoelig onderwerp, maar het blijft een verhaal met meerdere kanten. Aan de ene kant heb je het ongeboren kind met beginnende tekenen van leven en aan de andere kant heb je de moeder die om welke reden dan ook niet in staat is om een baby te hebben. Waarom mag het ene geluid wel gehoord worden en moet de verspreiding van een tegengeluid zo veel mogelijk gesmoord worden?
Dit verhaal gaat niet alleen op als het om abortus gaat, maar het kan veel breder worden getrokken. Er zullen altijd ideeën zijn die brede acceptatie genieten en ideeën die als achterlijk, achterhaald of te vooruitstrevend worden gezien. Echter, zolang een mening niet haatdragend is, moet er de mogelijkheid zijn om deze mening te delen. Het hoeft niet uit te maken of deze mening past binnen de tijdgeest of niet.

Mijn mening is dus dat we iedereen vrij moeten laten om meningen openbaar te delen en ook de grondwet steunt mij hierin. Laten we dus niet de hele tijd molacties uitvoeren als iemand een afwijkende mening heeft, maar geef vrijheid van meningsuiting de ruimte.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_077dc285473055c6149f0448bd45c9513948592c_avataruser_ac7f5c78c2f2adf2a5ee297b663a7b9b27bd0719_avataruser_7e15dd20f93293dd34878f61794c0abacbfee117_avatar

+2


pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_e84bd5b1d0e0e8f9506b2adff63951812e8a13c7_avataruser_430e611cc5c1d503b3eb79b2c5ba3a2825b59127_avataruser_159ae67af55967da68dd5ddbe7b2b6ea54316185_avatar

+100


pen icon

Ruth van der Stouw

Uitstelgedrag

VANDAAG, 15:09

Je bent bezig met een klusje, iets wat op je to do lijstje staat. Je bent bijvoorbeeld je kamer aan het schoonmaken, en komt een doos met oude spullen tegen waar je de komende uren zoet mee zult zijn, of je bent huiswerk aan het maken en je komt erachter dat je toch veel liever even je kamer zou verlaten om een frisse neus te halen.

Je herkent het vast wel; uitstelgedrag. Of althans, zo noemen de meesten het. Zelf heb ik er regelmatig last van. Ik raak altijd geïnspireerd op een moment dat het me niet goed uitkomt. Midden in een drukke schoolperiode krijg ik ideeën voor een of ander creatief project waar ik per sé op dat moment mee moet beginnen. Vaak komt dat omdat ik bang ben die inspiratie te verliezen. Als ik te lang niks met mijn ideeën doe vagen ze langzaam weg. Wanneer ik dan de tijd heb om er iets mee te doen, is de zin vaak al verdwenen.

Maar wat moet je? Wanneer je je kamer aan het schoonmaken bent, of aanbied om een keer te koken, en je moeder je dan voor de zoveelste keer vertelt dat je uitstelgedrag aan het vertonen bent. Het antwoord is simpel.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Eliza Jongedijk

Likeability of6

"Doe maar normaal... ik doe zelf al gek genoeg"

VANDAAG, 11:02

Vaak wordt ik nagestaard, mensen hebben vaak opmerkingen als: “Wat een raar kind” of “Beter opvoeden zou ook een optie zijn”. Gelukkig zijn er ook mensen die wel snappen dat ik anders ben en bijvoorbeeld lief naar mij kijken of een high five geven als ik mijn hand op houdt. Van ronduit kwetsend tot begripvol, voorbeelden heb ik in overvloed.

Ja ik ben “anders” dan de meeste andere kinderen. Niet dat ik daar zelf of mijn ouders wat aan kunnen doen. Ik was namelijk 10 maanden jong toen een hersentumor mijn leven overhoop gooide. Een operatie, extreme epilepsie, een ontwikkelingsachterstand, nog een hersen operatie… Momenteel ben ik een puber meid met een ernstige verstandelijke beperking, milde epilepsie en een neurobiologische vorm van autisme.

Ja ik ben “anders” dan de meeste andere kinderen. Ik zit graag in mijn duwstoel en laat mij graag rondrijden door het dorp, want ik vindt de prikkels die ik dan krijg geweldig. Ik kan zelf wel lopen, maar in drukke situaties ben ik te onvoorspelbaar. Genieten kan ik uiten in fladderen met mijn armen, wiegen met mijn lijf en kreten uiten. Ook vind ik het heerlijk om uitdagend te zijn door voorbijgangers aan te tikken en heel af en toe wil ik ook wel eens tuffen (maar dan worden mijn ouders erg boos). Praten kan ik trouwens als de beste en als ik in een goede bui ben, zeg ik graag iedereen gedag “Dag mevrouwtje… Dag meneertje”. Maar helaas wordt ik door mijn woordenschat wel snel overschat. Ik functioneer namelijk gemiddeld gezien als een 1,5 jarige.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_27681088f4c15bff59273188afc9ca47c803de0a_avataruser_87b075c72bd370986b15980185941f09bfbe42fb_avataruser_077dc285473055c6149f0448bd45c9513948592c_avatar

+1


pen icon

Roelefien

Likeability of5

Zomaar een paard

GISTEREN

Dat jij daar ook met alleen maar mannen zit! Dat appte een vriendin, nadat ik de zoveelste groepsfoto had gestuurd. Mijn trip naar Roemenië leek wel een beetje op een vervolg van de film ‘Three Men and a Baby’, maar dan met tien men en een lady. Maar zo gaat het eigenlijk heel mijn leven al. Op de middelbare school stuurde de leraar mijn vriendin en mij regelmatig zijn natuurkunde klas uit, omdat we te bèta voor meisjes waren. In mijn wiskunde klas waren we met twee meiden en sinds ik werk zit ik vaak genoeg met alleen mannen in vergadering. Dat ik afgelopen week met vier mannelijke collega’s op werkbezoek was bij mannelijke programmeurs in Roemenië, vind ik dus niet heel uitzonderlijk.

Ik ging twee keer per dag met ze warm eten, laser gamen en naar Ajax kijken alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Voetbal kijken doe ik normaal trouwens ook wel. Het was een nuttig bezoek en ook nog eens heerlijk weer in Iasi. Het was bovendien een leuke afwisseling op het normale leven thuis. (Ik kreeg nog wel de schrik van mijn leven toen ik een foto van van een “gewonde” gerbil kreeg. Na een bezoek aan de dierenwinkel, bleek het enkel om een abces te gaan en kon ik thuis weer met een gerust hart loslaten.) De mannen hebben in ieder geval goed voor mij gezorgd en amper vrouwonvriendelijke grappen gemaakt.

Het blijft wel een thema, die vrouwonvriendelijke grappen en hoe daarmee om te gaan. Hoe trots was ik, toen mijn zoon eens zei dat hij het liedje ‘Een damespaard, herenpaard, boerenpaard gaat zo’ discriminerend vond, omdat een damespaard helemaal niet langzamer gaat dan een herenpaard. Beetje naïef was ik ook. Laatst mochten ze in de auto via Spotify liedjes kiezen. Na wat melancholie om mij te paaien, koos mijn zoon ‘Frikandel Speciaal’ en ‘Potentie’. Ga jij maar mee naar huis vannacht doe Curry op mijn paal of Nog een jaartje wachten en dan ram ik hem erin of Bel me even op dan maak je kennis met mijn slang werden luidkeels meegezongen. Ik hoorde de liederen voor het eerst en moest er hard om lachen. De teksten zijn zo over de top dat ik oprecht denk dat het humor zou kunnen zijn. Maar toch.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_27681088f4c15bff59273188afc9ca47c803de0a_avatar

pen icon

Kyra Daemen

Likeability of5

Hey big spender

GISTEREN

November is begonnen en het einde van het jaar nadert in sneltreinvaart. Dat betekent voor mij twee dingen: een winterdepressie die niet overgaat voordat het carnaval is én een lege bankrekening.

De warme zomerdagen zijn voorbij, dus wikkel ik mezelf ’s avonds het liefst in een fleece pyjama, badjas en plaid, terwijl de verwarming maximaal is opengedraaid en ik mijn shop apps afstruin op zoek naar dikke, fashionable wintertruien. Het is geen gemakkelijke tijd voor iemand die het werkelijk áltijd koud heeft en met frisse tegenzin december tegemoet gaat. Gelukkig helpt de gedachte aan positieve dingen: knusse feestdagen met familie (en veel eten), schandalig leuke kerstborrels en de eindejaarsuitkering waarmee ik mijn decemberaankopen kan compenseren.

Alles mooi in balans lijkt me, ware het niet dat mijn bankrekening nu al leeg is en er niets te compenseren valt. Aan de voorkant besparen dan maar, want voorkomen is beter dan genezen, dat weet iedereen. En zo viel mijn oog laatst op een social mediabericht over No Spend November. Na een aantal fikse uitgaven aan mijn 30e verjaardagsfeest en de dynamo van mijn auto – die ook last bleek te hebben van veroudering – lijkt het mij een prima idee om een maandje op de kleintjes te letten. Een volwassen besluit, nietwaar? Dus ging ik op 1 november braaf van start met de No Spend November uitdaging.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_27681088f4c15bff59273188afc9ca47c803de0a_avatar

pen icon

Eduard Sarens

Likeability of6

Ik ben verliefd

GISTEREN

Waarom dacht ik toen ik jou zag.
Aan 14 februari Valentijnsdag?.
Aan Romeo & Julia het liefdesverhaal?.
En aan My heart Will go on van de Titanic?.
Ben ik dan niet te vroeg met invullen.
Voor mijn Julia voor Valentijnsdag?.
Wat nog lang op zich laat wachten.
Want ik ben voor mijzelf de hansklok van de liefde.
Ik googel al 27 jaar met de vrouw.
Wat de liefde steeds laat verdwijnen.
Maar ik kan altijd vragen wil je mijn Julia zijn?.
En nu ook al vroeg in de kalander.
Zodat je genoeg tijd hebt om erover te denken.
De verliefde Romeo die dan wacht en rondscharrelt.
Maar dan moet Romeo nog een ding doen.
Zeggen wie jij bent achter Julia.
Maar daarvoor laat hij liever het schip zinken.
En laat hij het over aan Julia.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_ea6f18687d4bcd126a7b2feadee879b472a171a8_avataruser_27681088f4c15bff59273188afc9ca47c803de0a_avataruser_93128fc22b33a8d9a8af06fe933f69a78f3b860b_avatar

pen icon

Marijke Kop

Likeability of5

Oorwurm

GISTEREN

Ik heb een oorwurm. U weet wel zo’n situatie waarin telkens flarden van een liedje in je hoofd rondspoken en soms zelfs tot zingen aanzetten. Dat laatste wordt door mijn omgeving niet bijster op prijs gesteld. Mijn zangkwaliteiten worden helaas al jaren niet op waarde geschat. Of juist wel, is een kwestie van perspectief. Maar terug naar de wurm……deze is vorige week mijn hoofd binnengedrongen en telkens als ik denk dat ik ‘m heb verslagen, steekt hij triomfantelijk zijn koppie weer op.

Ik probeer nog om de wurm – alsof het de hik is – met een bezwerende formule aan een ander te geven. Maar het resultaat is slechts dat manlief en ik ‘m nu allebei hebben. Gedeelde smart zullen we maar denken. Wurmpje komt trouwens op de meest onverwachte momenten. Als ik de krant ’s ochtends lees en weer een artikel zie over een muur die gebouwd gaat worden. Of als ik op weg naar mijn werk in de auto zit en naar de radio luister, waar op dat moment in een interview met een historicus een Europese hoofdstad genoemd wordt. Zelfs andere muziek kan mijn hardnekkige vriend dan niet verjagen.

Maar het zijn de nieuwsuitzendingen op de televisie waarbij de wurmscore het hoogst is. Er gaat de laatste tijd geen avond voorbij of er is in het journaal, bij Nieuwsuur of een van de andere actualiteitenprogramma’s wel een item waarbij mijn wurm zich genoodzaakt voelt tevoorschijn te komen. Dictaturen die met veel geweld vallen of juist met eenzelfde hoeveelheid geweld geboren worden, kapitalistische uitwassen met groeiende ongelijkheid tussen mensen, een godsdienstige bolwerk dat lijkt te verdwijnen of een communistisch bolwerk dat juist aan terrein wint …de ellende op de wereld is er bepaald niet minder op geworden.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_27681088f4c15bff59273188afc9ca47c803de0a_avatar

pen icon

Wennie Ocean

Gangmaken met een Luchtje

GISTEREN

Station Eindhoven stinkt. Huh, hoor ik je denken, nee toch? Oké, een stukje van station Eindhoven stinkt, namelijk alleen de oude voetgangerstunnel. En dan ook pas sinds de verbouwing. Niks mis met de rest, maar die tunnel...je neus sméékt je gewoon om de eerste trein naar ver weg te nemen, als je daar doorheen loopt.

Iedere Eindhovenaar die wel eens richting station vertrekt, weet wat ik bedoel. Het was maar een krappe bedoening in het oude station, dus is er een paar jaartjes geleden naast de oude voetgangerstunnel onder de sporen door, een prachtige nieuwe tunnel naast gelegd. Die nieuwe: puik dingetje. Lekker breed, lekker licht, bankjes erbij, hoop winkels erbij, niks op aan te merken. De oude tunnel mocht blijven en is mooi opgepimpt met wat kekke mozaïkjes in de vloer, hippe stenen zithoekjes en een prachtige gang-lange sterrenhemel van kunstenaar Daan Roosegaarde.

Leuk om langs te lopen, lekker sfeervol. En dan heb je de keus, als je dwars door het hele station moet van het busstation aan de achterkant naar het centrum aan de voorkant: oud of nieuw? Maar dat doet dus bijna niemand. Je ziet er af en toe wel eens een verdwaalde vreemdeling de oversteek wagen, die dan enigszins verschrikt snuft (ruik ik het nou goed?!) de neus optrekt en gauw schuin doorsteekt naar de nieuwe tunnel. Lokale inwoners weten de oude gang goed te vermijden. Zonde van dat kunstwerk, zonde van de hele oppimp-actie. Van de week liepen een vriendin en ik zonder op te letten de oude gang in en nadat we gauw gevlucht waren, want onze reukorganen zijn ons lief, begonnen we te speculeren waar die verdachte geur vandaan komt. Het is moeilijk te definiëren dus de meningen liepen sterk uiteen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Wouter Marcelis

Likeability of7

Dansend naar bed

GISTEREN

‘’Dans je de hele nacht met mij, want de muziek brengt de mensen dichterbij, láláláláláláláláááá!’’, zingen een 80-jarige man en ik uit volle borst terwijl we elkaars handen stevig vasthouden en ons door de woonkamer heen bewegen. Het levendige volksnummer van de Sjonnies, klinkt luid door de ruimte. Hoewel de kwaliteit van het geluid, dat van mijn mobiele telefoon vandaan komt, de wensen nalaat, is ons plezier groot. Terwijl we elkaar goed in de gaten houden, verplaatsen we ons op een salsa-achtige manier richting de deur van de woonkamer. Halverwege begint de man mij zo stevig vast te houden dat het bloed uit mijn vingers wegtrekt. We dansen door tot we de gang over zijn gestoken, zijn slaapkamer hebben betreden, ik de man op zijn bed laat zakken en mijn armen kan laten ontspannen. Net op tijd, ondanks dat het leuk is, zijn mijn armen aan het verzuren. En dat mag niet gebeuren, want een misstap kunnen we ons niet veroorloven. Want van begin tot eind, moet zo’n dans perfect uitgevoerd worden.

Dit tafereeltje speelde zich af in een aangepaste, gelijkvloerse woning in Nijmegen. Ik werkte als thuiszorgverpleegkundige mijn avondronde af door de wijk. De muziek was vermakelijk en de glimlach oprecht. Maar ondanks onze voortreffelijke visualisatie, bestond de dans in werkelijkheid uit langzaam geschuifel met als doel om de beste man veilig en vertrouwd in bed te helpen. De man kon met grootse moeite nog zijn benen optillen en gebruikte mij als een levende rollator. Er was deze dag niemand bij hem langs geweest en bij mijn binnenkomst stond zijn gezicht er niet bepaald bij alsof hij op zijn oude dag nog de loterij had gewonnen. Ik besloot dat we tijdens de reguliere takenlijst, die we protocollair af moesten werken, wel wat meer vrolijkheid konden gebruiken. Daarom zette ik op Spotify een Hollandse lijst aan, en nodigde ik meneer uit voor een dans.

‘’Hèje gedronke?!’’ sloeg de man uit. Hij moest wel gedacht hebben, wat is dit nou weer voor een mafkees in mijn huis. Maar zonder verder te protesteren gaf hij me zijn hand en liet hij zich uit zijn stoel helpen. Idioot of niet. Professioneel of niet. Ik geloof dat een lange en eenzame dag met meer levenskwaliteit wordt afgesloten als iemand breed glimlacht en luidkeels met zijn lievelingsmuziek meezingt. Muziek brengt de mensen ten slotte dichterbij…

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_1cfa9d41b2baeaef837985df324545c3c0d530bc_avataruser_458b3bf2c26a7866d0a95dd68f4db47d140c9de9_avataruser_b6353a965ab52875e44fd4583cb3848977cb970c_avatar

+8


pen icon

Imka Meuwese

Likeability of6

Uit je hoofd

GISTEREN

Uit onderzoek is gebleken dat de meeste mensen maar liefst 95% van de tijd in hun hoofd zitten. Dit teveel in het hoofd zitten, teveel denken, is de grootste boosdoener en de oorzaak van vele ziektes en (psychische) problemen. Het laat ons piekeren, zorgt voor onzekerheid, geeft ons allerlei angsten, twijfels en zorgen. Het leidt tot stress, burn-outs, depressies etc. Ik was hierin geen uitzondering tot ik ruim 4 jaar geleden aan mezelf ben gaan werken, noodgedwongen, want ik leed er echt onder. Ik kon het denken soms gewoon niet stoppen en lag dan nachten wakker, de “uit-knop” was nergens te vinden en dit leidde uiteraard tot allerlei klachten.

Helaas werd ik dit jaar wederom geconfronteerd met deze valkuil, die blijkbaar altijd op de loer blijft liggen. Het was voor mij dé (herhaal)les van 2019 want zo bekijk ik de dingen die je tegenkomt in het leven. Ik zie ze veelal als leermomenten om oude, negatieve patronen op te kunnen ruimen. Nu is deze specifieke les helaas een les die voor velen geldt vrees ik want massaal zitten we dus blijkbaar te veel in ons hoofd. We mogen minder denken en meer gaan voelen, vanuit het hart leven.
Een van de beste manieren om dit te bereiken is naar mijn ervaring doormiddel van mindfulness en meditatie. Het fijne hiervan is, dat je dit altijd en overal kunt doen. Je hoeft er niet voor naar de sportschool of naar een vereniging. Het kan gewoon hier en nu; in de trein, op de bank, op de fiets, terwijl je stofzuigt of tv kijkt. Probeer het ter plaatste eens, terwijl je deze column leest, en maak er een kleine oefening van. Even heel bewust weggaan uit je hoofd, afzakken naar beneden met je aandacht, nu door je keel…nog lager en zo met je focus naar je hart gaan. Het kan helpen om je hand op je hart te leggen zodat je weet waar je met je aandacht heen moet gaan. Ga naar de stilte, in je hart, je op je ademhaling richten is een goed hulpmiddel om deze stilte sneller te bereiken.

Al de drukte en de chaos van het hoofd even loslaten, dat hoofd dat vaak zo vol met vragen zit. Kies in plaats daarvan voor de stilte van het hart en het zal een verademing zijn, ondanks dat dit in het begin mogelijk vreemd voelt. Dat komt omdat je zo gewend bent geraakt aan de constante drukte in die bovenkamer dat het bijna onbewust een verslaving is geworden. Maar de antwoorden op al de vragen die door je hoofd spoken liggen in je hart. Je vindt er bovendien troost, wijsheid, liefde en acceptatie. Luister vaker naar je hart want dat klopt!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_c9532eb232d0b3e86a178e9f8257e38c9cab2e5c_avataruser_93128fc22b33a8d9a8af06fe933f69a78f3b860b_avataruser_2eae4a5bffcc50cafed5c201a2c5e17ab86f942b_avatar

pen icon

Liz Langenberg

Likeability of6

De feestdagen, gezellig samen zijn? Of één groot toneelstuk?

GISTEREN

Het is alweer bijna december, de maand van eten, drinken, cadeautjes, Sinterklaas, Kerst en met klap op de vuurpijl oudejaarsdag. Gezellig! Toch?

Even niet aan je dieet denken, want dat komt 1 januari wel weer… Lekker aan de pepernoten, kerstkransjes en natuurlijk gourmetten. En met een beetje mazzel heb je ook nog een vriend(in) of familielid die jarig is, want dat stukje taart kan er ook nog wel bij.

Laatst hoorde ik iemand zeggen: ‘Leuk het is bijna kerst, zo leuk dat gezellig samen zijn’. Ik vraag mij altijd af hoe ik dit moet zien.Hoeveel mensen zitten er wel niet verplicht op een brunch of diner met kerst? Alle mannen in net gestreken blouses en de vrouwen in hun mooiste jurk. Youp van ‘t Hek zou zeggen: ’Kleed je netjes aan, want we gaan lekker eten’. Alsof we de rest van het jaar smerig eten ofzo…..

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_1c78fcbf6c80a075b844de0f2f45a8d0933bf331_avataruser_27681088f4c15bff59273188afc9ca47c803de0a_avataruser_8aa87ef87dd32959cd9048e086d815df7582c00c_avatar

+2


pen icon

John Mulder

Likeability of5

Ouders, staakt!

9 NOV 2019

Steeds meer kinderen zijn het slachtoffer van falend onderwijs- en zorgbeleid. Kinderen zijn de dupe van te grote klassen, te grote werkdruk bij leraren en falende zorg voor kinderen die extra aandacht behoeven. In de jeugdzorg zijn kinderen met problemen inmiddels vaak onderdeel van een wanstaltig spelletje balletje-balletje en krijgen niet de zorg die ze verdienen. Na alle protesten van leraren en jeugdhulpverleners, rijst de vraag: waar zijn de ouders?

Te grote klassen zijn schadelijk voor de kwaliteit van onderwijs. Mede daardoor schieten huiswerkinstituten en particuliere scholen als paddenstoelen uit de grond en wordt kwalitatief goed onderwijs gekoppeld aan een gevulde portemonnee. Bijna ongemerkt belanden we in een situatie waarin de financieel-economische tweedeling in de samenleving zich ook in het onderwijssysteem aftekent. Zo worden de verschillen in kansen voor kinderen groter in plaats van kleiner.

Kinderen die extra zorg en aandacht nodig hebben krijgen die vaak onvoldoende in het regulier onderwijs. In het ergste geval belanden ze (tijdelijk) thuis op de bank. Structurele hervormingen zijn nodig wanneer we willen dat deze kinderen in het reguliere onderwijs een plek vinden waar ze goed begeleid worden.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_27681088f4c15bff59273188afc9ca47c803de0a_avatar

pen icon

Eduard Sarens

De gelukhebber van de week

9 NOV 2019

Ik kon weer eens niet slapen gisteravond.
Want na een klein uurtje geslapen te hebben.
Werd ik weer wakker en kon ik niet in slaap komen.
En ook omdat ik last had van mijn stijve been.
Van het snelwandelen op de loopband.
Ben ik maar gaan wandelen laat in de avond.
Met een stijve rechte been de straat op.
En na een eindje gelopen te hebben.
Kwam ik bij de rotonde terecht.
Ik dacht nog rechts afslaan of de rotonde op lopen.
En ik koos voor de laatste optie.
Ik liep links af in de donker van de nacht.
Waarop een auto aan kom scheuren op de rotonde.
En ik in het donkere van de rotonde.
En de paar lantaarnpalen bij de rotonde stonden.
Hij net op het laatste moment op de noodstop drukt.
Het had echt een paar cm geschild of ik was dood.
Want hij reed te hard overduidelijk.
Hij had zwaar beslagen ruiten.
En hij had mij moeten zien daar lopen.
Maar toch aan de andere kant.
Als hij dat knopje niet had ingedrukt.
Was ik nu vast dood onder de grond.
En ik vind ik had niet de rotonde op moeten lopen.
Waar ik voor de eerste keer kwam.
Of te wel deze route koos te lopen.
En toen sms’t ik het naar mijn begeleider.
Die zij je had ook heel veel geluk gehad.
En ook al geloven wij niet in god.
En ben ik overtuigd atheïst van mij zelf.
Mijn begeleider zij overduidelijk dat ik een engeltje
Op mijn schouder had toen ik er liep op de rotonde.
En misschien kwam het ook omdat ik iets te veel
Over mijn lijk gekeken heb de laatste dagen.
En ze met zijn alle zeggen geniet van het leven.
En dit ik echt de geluk hebber was van de week.
En mij zie je weleens waar nog niet een kerk binnen
Stappen maar je gaat hier wel anders van denken.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Liliane Hopstaken

Likeability of7

De brievenbus

9 NOV 2019

Het is 7 uur in de ochtend. In de app-groep van de loopvrienden verschijnt het eerste berichtje. ‘Wie gaat er mee vanavond; 19.45u, brievenbus’. Al snel druppelen de reacties binnen.

De brievenbus in de wijk is ons verzamelpunt. Drie keer in de week komt een bonte verzameling vijftigplussers, in felgekleurde shirts, uit alle windstreken aangesneld. Nog nahijgend van snel koken, eten, het werk, de kinderen, files en andere beslommeringen.

Zes jaar geleden ben ik ermee begonnen. Een spontane reactie op het bericht kanker te hebben. De ene na de andere buurtgenoot met voorzichtige sportieve ambities haakte aan. Oorspronkelijke twijfels – ‘dat kan ik nooit’ – zijn overwonnen. Hele marathons zijn afgelegd.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_545fe665829feca5a8125d8cc12efe865820eea2_avataruser_e3a46fbff5363d2f1af3bf2d319ab880d258c96f_avataruser_c3013fd826dfc53870114f307eed7287afb76ce1_avatar

+8


pen icon

Cale columns

Likeability of6

Light therapie

8 NOV 2019

Dat vraag ik u af. Wat het nut nog is van de toevoeging ‘light’ aan producten, diensten en programma’s. In een tijd waarin het allemaal wel wat minder mag, hebben we nu Liberalen/Christenen light in de politiek, nu de harde liberalen hun water toevoegen aan de wijn van de harde christenen. Of andersom, maar de mix is hetzelfde. Frisdranken worden light, snoep wordt light, pepernoten en zelfs Zwarte Piet woren light. Of in ieder geval iets lichter. Niet te zwaar allemaal, niet te moeilijk, kleine hapklare brokjes, light verteerbaar.

Light zit als een onuitroeibaar gen in onze samenleving. Het is het gevolg van niet te hard willen vallen of vellen. Dat was niet altijd zo, want in den beginne was het donker en pas toen er werd gezegd ‘Er zij light”’ was het er. Vervolgens is het ‘light’ wat de klok slaat. En zo pretentieloos geworden dat het niets meer toevoegt, maar alleen aan sterkte verliest. Ironisch, want zo was het juist bedoeld.

Echter als iets zo vanzelfsprekends gemeengoed wordt en geen bijzonderheid meer is, dan wordt het te pas en te onpas gebruikt. En al helemaal als wij, met onze ‘weg-met-ons-mentaliteit’-gebruik van onze eigen taal, het Engels weer met het Nederlands verweven. Er is een groot verschil tussen het volle licht en het zwakke light, en daarom wordt het vaak onjuist gebezigd. ‘Want a light?’ is niet de vraag voor een suikerarme versnapering, maar een vuurtje. Het geweld in het Midden Oosten light op? Nee, geen Arabische lente, maar juist meer wapengekletter. Oplaaien. Je mobiel in het stopcontact en het light op? Betekent niet een oplichtend schermpje, maar hangt gewoon aan de lading. Oplaajen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_b0d9c53d19a696eabab7821f9736a9e7f1240c94_avataruser_0e2f2664c6302903040c9eaa70b13bd84ba969a0_avataruser_1e61e0d62c9c08e4e3b9ad68734decb16e68ca30_avatar

pen icon

Hans Oud

Rollerspel

8 NOV 2019

Kennelijk was het zijn missie om zijn speelgoedauto zo ver mogelijk van zich af te gooien om die, nadat hij hem had teruggevonden, in zijn mond te stoppen. En weer en weer en weer. Zijn worpen werden steeds heftiger en zijn konen steeds roder. 'Rollen', zei zijn moeder. 'Niet gooien.' En elke keer wanneer hij het autootje in zijn mond stopte zei zijn moeder: 'Dat is bah.' Het boeide hem allemaal niet zo, althans hij deed alsof hij niet luisterde. Kapsel op windhoosstand en op zijn lippen bijtend ging hij door waar hij mee bezig was.

Met hem was en ben ik van mening, dat wachten op bloedafname lang kan duren als er 'nog dertig wachtenden vóór u zijn.' Hij straalde uit dat hij zich helemaal te pletter verveelde in de wachtkamer van de prikpost in het ziekenhuis. Uit de blik van zijn moeder begreep ik dat zij het goed vond dat ik tegenover hem op de grond ging zitten om hem de beginselen van een rollende speelgoedauto bij te brengen. Daar was niet zoveel voor nodig. Hij koos positie door zichzelf op 1 knie achteruit te schuiven en te wachten op de dingen die komen zouden. Ik rolde zijn speelgoedauto rustig naar hem toe en even rustig rolde hij die naar mij terug. Zijn moeder zei tegen mij: 'Weet waar je aan begonnen bent, want hier houdt hij niet meer mee op.' Even plotseling als het 'rollerspel' was begonnen eindigde dit. Hij was 'aan de beurt', werd in de wandelwagen gehesen en verdween achter de deur van de prikkamer.

Een kwartiertje later zag ik hem weer. Vervoerd in zijn wandelwagen op weg naar de auto van zijn moeder op de parkeerplaats van het ziekenhuis waar hij veilig in een kinderzitje werd gezet. Riempjes om de armpjes en in zijn mond een speelgoedautootje. Ach dacht ik: laat bah voor nu maar lekker zijn. Hij heeft immers vandaag alweer genoeg meegemaakt. Zijn moeder ook, ik wéét het.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Emmalie Ermstrang

Likeability of7

Beter leven: singles zijn ook drie sterren waard

8 NOV 2019

Als ‘wij singles’ ons even kut voelen, luidt de klaagzang als volgt: ‘Where is my soulmate at?’ Dat zinnetje zo’n 14 keer herhalen. Dan denk ik: Ja weet ik veel. Misschien even pissen terwijl ‘ie Candy Crush speelt? Of misschien is jouw soulmate ongeboren en word je later alsnog raar aangekeken, ook al heb je eindelijk een vaste relatie. ‘We’ schijnen blijkbaar iemand te missen en zonder gaan we dagelijks halfdood.

Ik ga met alle plezier alleen uit eten, helemaal prima. Niemand die zich stoort aan mijn eindeloos geslurp of het feit dat ik een wijntje binnen 15 seconden opdrink, in plaats van 15 minuten. Laten we maar zwijgen over mijn bizarre boervolume. Helemaal alleen een filmpje pakken is net hemel op aarde, maar er zijn er maar weinig die dat doen. Je weet gewoon dat je wordt aangestaard. Al voel ik toch liever al die ogen in m’n rug branden, dan dat ik telefoonschermen en gesmak naast mij moet verdragen.

Het ergste zijn de verjaardagen. In je uppie naar zo’n gedwongen verzamelplaats voor de laatste roddels en droge cupcakes. Als je er dan eens een keer niet bent, wordt de mogelijkheid besproken dat je misschien wel hetzelfde geslacht prefereert. Wat gek is, want ook al zou je gay zijn, je bent nog steeds single, dus waar zit de logica? Uit wanhoop zou je bijna gaan googelen op ‘stand-in dates’. Studenten! Dat verdient misschien wel genoeg voor weer wat bakjes kip kerrie salade en chemische noodles! Vervolgens word je dan verliefd op jouw werkgever, beschamend om te vertellen aan je kleinkinderen. Veel erger dan Tinder.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_259f5ff585e1ef1ce953a83d791beee94d49d813_avataruser_5527b03c05d6f5ca4ea895882ce4d58097cdcfbb_avataruser_33fd1881b16af3400570e3223f53eaee797a07a3_avatar

+7


pen icon

Oscar van Schijndel

Singels Day

8 NOV 2019

De elfde van de elfde. Ik heb hem leren kennen als Sint Maarten. Mijn grootouders leerden op school nog de heiligendagen. Mijn eigen kennis komt niet veel verder dan Sint Anna op 27 juli, Sint Stefan op Tweede Kerstdag en Sint Silvester op Oudejaarsdag. In de provincie waarin ik woon, was en is elf het gekkengetal. En op de elfde van de elfde werd al een voorschot op carnaval genomen, het narrenfeest.

Goed, dat was vroeger. Inmiddels heb ik de betekenis van 11 november al enkele keren bij moeten stellen. Op 11 november staan de kranten weer vol over een kinderfeest dat aanstaande is. Maar het gevolg van Sint Nicolaas blijkt niet zo heilig als we dachten. Volgens mij iets met de CO2-uitstoot van die stoomboot, de stikstofuitstoot van dat paard, of misschien wel het gezicht van die schoorsteenvegers. Gek eigenlijk, dat dat kinderfeest zo’n gekke toestand kon worden.

Gelukkig komen de wijzen uit het oosten. En dus hebben de Chinezen een nieuwe traditie bedacht: Singles Day. Er was al een dag voor pa, voor ma, voor geliefden (Sint Valentijn) maar er was nog geen dag voor mensen die geen wederhelft hebben. Een datum was snel gevonden: die ene dag waar vier enen in zitten. 11-11. Als ik de berichtgeving moet geloven, mag je op Singles Day jezelf dus zonder schaamte overladen met grote cadeaus. En de hele wereld laten zien dat jij een happy single bent.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?