Lezerscolumn

pen icon

Dadi

Een benieuwde flexwerker

19 MRT 2018

Geachte lezer,

Ik ben benieuwd naar uw reactie.

Mijn passie is schrijven en sinds eind 2017 weer opgepakt.

Dankzij mijn Gemeente en het personeel van de bibliotheek heb ik, als sinterklaas cadeau, een abonnement voor een jaar lang mogen ontvangen voor 10 euro.

Met het groeiend aantal flexplekken, voor een groeiend aantal flexwerkers, revolutioneert het werken achter een scherm.

Ook ik mag hierdoor gebruik maken van het openbaar vervoer, een bibliotheek of welk bedrijf dat gratis wifi faciliteert.

Daardoor ben ik sinds januari begonnen met het ontwikkelen van 2 boeken.

Het eerste heet “ Emotionele achtbaan “ , een wit boek dat onze wereld omschrijft.

De tweede heet “ Het negeerde mens “ , een zwart boek dat mijn ervaringen omschrijft.

Samen gevoegd vormen zij letterlijk het ronde Yin-Yang teken.

Een interessant concept dat aansluit met de prachtige “ Zen-laptop “ filosofie.

Het zijn niet alleen “ lees” boeken maar ook interactieve doe-het-samen boeken.

Ik ben benieuwd naar uw reactie van een hoofdstuk uit het zwarte boek.

Dus, geachte lezer, ik stel u 2 vragen.

Mijn eerste vraag: “ Wat is uw reactie op het onderstaande hoofdstuk ? “

(Een gesprek met 2 personen...)

Puur Verdriet

" Wat is er ? "
" Ik ben verdrietig. "

" Ik dacht dat je kwaad keek. Waar ben je verdrietig om ? "

" Om... dat ik iets mis. "

" Wat mis je dan ? "

" Dat wat mij gelukkig maakt. "

" Wat maakt jou gelukkig ? "

" Die ene die mij aandacht geeft, met een onvoorwaardelijk serieus gesprek. "

" Oh, maar  IK  geef jou nu toch aandacht. "
" JIJ  hebt mij niet gehoord. "

" Ja wel, maar  WAT  heb IK dan volgens jou niet gehoord ? "
" Onvoorwaardelijk serieus gesprek. "

" IK  ben WEL  serieus met jou. "
" Ook onvoorwaardelijk ? "

" Dat kan nooit. "
" Wat kan nooit ? "

" Onvoorwaardelijk. "
" Daarom ben ik verdrietig, en stop ik met ons gesprek. "

" IK  probeer jou te helpen, MAAR jij  wilt mijn hulp niet. "
" Hulp zit in: "A hug, a kiss & a smile." ( Omhelzing of knuffel, zoen of kus & glimlach )
   Doe DAT eens vaker.
   Nog een fijne dag. "

P.s.

Hulp begint eerst met steun geven, een omhelzing of knuffel door de vraag: " Mag ik...? ".

Dan de vraag:" Was dat fijn ? ".

En dan begin je te vragen: " Wat wilde je ook al zeggen of vertellen ? ".

Mijn tweede vraag: “ Zal ik beide boeken uitbrengen ? “

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Minke Krapels

Solliciteren kan je leren

GISTEREN

Ik, de sollicitant, zal doen alsof de vacature GEWELDIG is en alsof ik absoluut al mijn zinnen op deze baan heb gezet. De brief die ik schrijf zal de illusie wekken dat hij speciaal voor jou geschreven is. Dat ik speciaal voor jou alle sterke kanten van mijn cv in het zonnetje heb gezet in een mooi opgestelde formele brief. Ik zal verzwijgen dat ik al minstens tien sollicitatiebrieven heb verstuurd die verdacht veel lijken op degene die jij net hebt ontvangen. Ook zal ik verzwijgen dat ik mijn eisen sinds de afgelopen maand ben gaan verlagen omdat het nog niet zo vlot.
Dit is niet mijn droombaan en toch druipt het geveinsde enthousiasme van mijn brief af. De tweede ronde, het sollicitatiegesprek. Een groot deel van mijn concurrenten is afgewezen met hetzelfde niets zeggende mailtje. Ik ben uitgenodigd voor een gesprek op korte termijn waarvoor ik als vanzelfsprekend mijn agenda leegveeg.
Goed ingelezen, formeel doch gezellig gekleed stap ik netjes tien minuten te vroeg bij mijn sollicitatie binnen. Ik geef een stevige hand met handen die ik vooraf nog even warm heb gewreven aan mijn broek omdat ooit heb gelezen dat een warme stevige hand je kans op een baan vergroot. Ik doe opgewekt en enthousiast, alsof het mijn eerste sollicitatie en droombaan is. Jij als werkgever danst mee, je doet alsof je me geloofd en trekt mijn onvermoeide enthousiasme geen seconde in twijfel.
Daarnaast ben jij vandaag bijzonder te spreken over jouw bedrijf. Je laat de mooie kanten zien en de probleempjes op de werkvloer worden verhuld in een mist van vragen, koffie en vriendelijk lachende vreemde op de afdeling. Er wordt gevraagd naar goede eigenschappen en slechte. Ik balanceer om de perfecte balans te vinden tussen eerlijk en TE eerlijk. Of nog erger positieve eigenschappen verhullen als negatieve. “Ja meneer, het is zo vervelend ik wil mijn werk te goed doen en ik werk ook nog eens te hard”.
Ik vraag nonchalant naar het salaris, alsof het een bijzaak is. Terwijl, in alle eerlijkheid, salaris de hoofdzaak is. Voor de oplettende lezer; een gevoel van voldoening is uiteraard het belangrijkste maar alleen daarvoor werken we niet fulltime. Het gesprek voelt als een eerste date waarin ik me afvraag of ik voor een tweede date wordt gevraagd. We lachen schudden handen en geven niks prijs. Ik wacht af en reageer in de tussentijd ‘enthousiast’ op nog drie andere vacatures. Speltip 13; spreid uw winkansen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_430e611cc5c1d503b3eb79b2c5ba3a2825b59127_avataruser_159ae67af55967da68dd5ddbe7b2b6ea54316185_avataruser_e07f1f18098afc4074a885b141e9f566e328c6d5_avatar

+100


pen icon

Ruth van der Stouw

Anemoia

GISTEREN

‘Weet je nog toen…?’ ‘Ja, dat kan ik me nog goed herinneren!’

Lekker sentimenteel doen. Dat zien we tegenwoordig steeds vaker. Nostalgie is iets waar veel mensen waarde aan hechten. En dan is er nog iets als ‘anemoia’. Een bijzonder fenomeen waar menig mens nog niet vanaf weet.

Laten we eerst Nostalgie onder de loep nemen. Met alle gebeurtenissen die tegenwoordig in de samenleving plaatsvinden is het niet zo gek dat we graag aan vroeger terugdenken. Vroeger leek alles beter te zijn. Nostalgie ervaren we dan ook vaak als iets fijns. We krijgen er een warm gevoel bij. Toch bevat het woord nostalgie een net iets andere lading. Het woord nostalgie komt uit het Grieks. Nostos betekend terugkeer/thuiskomen en algos staat voor droefheid en pijn. Nostalgie is dus het gevoel iets belangrijks of dierbaars kwijtgeraakt te zijn. We uiten dit in heimwee naar ons/het verleden.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Charles Laurijssen

Practice what you preach

GISTEREN

Een paar centimeter beenruimte, net iets te grote handbagage of een onsje meer gewicht en het kost je bij bijna elke vliegmaatschappij tegenwoordig toch al gauw zeker enkele tientjes extra. Ik benijd dan ook niet de stewardessen, die je dan vervolgens ook nog moeten vertellen dat je handbagage nog wel 30 meter verderop kan liggen of misschien zelfs naar het vrachtruim moet verhuizen als het vak boven je hoofd al is gevuld door je medepassagiers, ook al zegt het nummer dat het bij jouw stoel hoort. Gelukkig kent het spoor minder stringente regels en wordt meer een beroep gedaan op het sociale geweten van de reiziger.

Ik zie haar in Breda instappen richting Schiphol: een “ervaren” stewardess in het bekende blauwe mantelpakje met dito grote koffer en handbagage. Hoewel ze langs het bagagevak in de ICD loopt, kiest ze er toch voor om verderop plaats te nemen met koffers vóór en op de zitplaats naast haar.
Als echter, zoals gebruikelijk, in Rotterdam de trein helemaal volloopt, vraagt een blond meisje vriendelijk of ze de bagage in het rek mag plaatsen zodat ze kan zitten. Dat blijkt echter niet te kunnen volgens onze stewardess: de grote koffer is veel te zwaar en de handbagage bevat persoonlijke spullen. Uiteindelijk schuift de grote koffer toch met duidelijke tegenzin ietwat het gangpad in en krijgt het meisje een stukje stoel aangeboden. Na een paar minuten staat zij echter toch maar weer op en vertrekt met de woorden: “ik zoek verderop wel een plaats”. Onze stewardess behoudt haar beide zitplaatsen voor de prijs van één en het gangpad blijft gevuld met staande reizigers.

Ik probeer mij voor te stellen hoe deze stewardess over een paar uur weer met een glimlach handbagage naar het vrachtruim zal gaan verbannen en daarvoor begrip vraagt. Ik vind het lastig.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Hub Coumans

Waarde in Wording

GISTEREN

Mijn studie zit erop. Mensen vragen wat ik nu doe. Oftewel, hoe ik mijn geld verdien. Het doet me denken aan de vraag van vroeger: wat wil je later worden? Het is nu later, maar ik ben nog niks geworden. Althans, geen profvoetballer of brandweerman.

Zo hang je even in het luchtledige, tot je identiteit zich naar één beroep kan schikken. Als student staat je leven in het teken van persoonlijke ontwikkeling. Hoe breder hoe beter, met academisch denkniveau en zo. Maar niemand neemt je daar voor aan. Tenminste, de vacature manusje-van-alles is mij nochtans ontgaan. Je moet jezelf kunnen verkopen voor een fulltime functie met excellente beheersing van X, Y en Z.

De inhoudelijke match is lastig te maken. Ik was een onderzoeker, bedenker en begeleider. Iemand die meewerkte aan projecten voor duurzaamheid, gezondheid en onderwijs. Geld verdiende als artiest tot IT'er. Organisaties hielp en inspireerde. Het mag echter geen naam hebben zonder specifieke titel of grote-mensen-salaris. En dat bepaalt blijkbaar toch je letterlijke en figuurlijke waardigheid.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Oscar van Schijndel

Reizigertje pesten

GISTEREN

Zaterdagavond. Ik keer voortijdig terug van, laat ik zeggen, het “Groningen Dance Event”. In de trein komt iemand langs die me een kaartje in de hand drukt. Vanaf donderdag werkzaamheden ten noorden van Eindhoven, vier dagen geen treinen maar bussen.

Donderdagochtend. Hoewel ik vandaag niet de trein hoef te pakken, ben ik toch op weg naar het station om een Metro te pakken. Het geklaag is weer niet van de lucht, maar van de forensen. “Kan Prorail echt niks anders dan alleen maar reizigertje pesten?”, was de kreet die me het meeste bijbleef. Het valt me nog mee dat NS niet de schuld van de ellende krijgt. Zowaar iemand die weet dat NS vooral treintjes rijdt en dus ook slachtoffer is van de pesterijen van Prorail.

Ik voel de behoefte om te beschrijven wat Prorail zoal doet. Zoals een ecoduct bouwen, zodat ook onze andere bewoners van deze planeet veilig het spoor over kunnen steken. Of dat het bedrijf voor de infrastructuur verantwoordelijk is waardoor 96% van onze treinen op tijd rijdt. Misschien ook wel de trein waar u normaliter mee reist, Mister X. Maar ik verzuip zowat in mijn chaotische oceaan van woorden.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Olena Trompert

Open deuren

20 OKT 2019

Ik wachtte op mijn afspraak bij de fysiotherapeut. Plotseling verscheen er een vrouw achter het reclame en gebaarde dat ze de deur wilde openen.

"Het is open!", dacht ik en ging de stakker helpen. Ze was erg blij dat ik de deur opende en begreep niet meteen in haar vreugde dat ze deze deur zelf kon openen ... zoals later bleek uit ons gesprek in het Engels, kwam ze een half jaar geleden vanuit Brazilië om in Nederland te wonen. Ze was er zeker van dat de deur van binnenuit is afgesloten.

Eerlijk gezegd heb ik zelfs tien jaar in Nederland gewoond - ik maak nog steeds dezelfde fout - ik klop op de open deuren en durf ze niet zelf te openen. Ik denk dat het een kwestie van mentaliteit is.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Eva Klappe

Likeability of6

Eventjes weer kind zijn

19 OKT 2019

Het is een regenachtige dag en zoals gewoonlijk zit ik op de fiets. Ik trek mijn capuchon verder over mijn haar, maar plots moet ik remmen, omdat het stoplicht op rood springt. Geërgerd stap ik af. Door mijn abrupte stop let ik niet op en stap ik met mijn voet in het water. Ik voel mijn sok nat worden en vloek zachtjes. Ik kijk naar de stoet regenjassen voor mij. Ik zie een capuchon voor mij zachtjes heen en weer deinzen, duidelijk op de maat van een beat. Plots wordt mijn blik getrokken door een klein blond staartje dat op en neer huppelt. Vrolijk en onbezonnen. Ik zie de moeder van het meisje toekijken. Het meisje krijst van plezier. Het maakt haar niet uit dat het regent. Niemand heeft haar ooit uitgelegd dat regen vervelend is. Ik hoor haar moeder haar naam roepen, maar zij gaat vrolijk door. Haar lieveheersbeestje-laarsjes lijken vrolijk terug te lachen in de reflectie van de plassen. De deinzende capuchon kijkt inmiddels ook naar haar en ik zie hem glimlachen. Ook bij hem is haar zorgeloze schaterlach doorgedrongen. Het blonde staartje heeft nog geen idee van de grauwe wereld om haar heen. Haar moeder roept haar nog een keer. Het meisje kijkt niet-begrijpend op. Dan springt het stoplicht op groen en raak ik uit mijn gedachtegang. Ik fiets door.

Ik nader het gebruikelijke tunneltje in Amsterdam, waar altijd gigantische plassen water blijven liggen, zelfs als het al dagen niet heeft geregend. En dan valt het mij op. Een voor een zie ik voeten omhooggaan. Rechtervoet. Linkervoet. En dwars door de plassen heen. Dan de volgende. Beide voeten op het middenstuk van de fiets. En zo volgt de stoet. En dan ben ik. Zonder na te denken trek ik mijn voeten omhoog. Maar we doen daarna ook allemaal precies hetzelfde en kijken naar beneden, gebiologeerd door het water dat zich optrekt aan onze fietsen. Het lijkt wel magisch. Ik kijk opzij. De deinzende capuchon fietst naast mij en kijkt terug. Allebei onze voeten omhoog. We lachen naar elkaar. Om elkaar. Want we realiseren tegelijk de kinderlijke magie hiervan.

Dan fiets ik de tunnel uit en is de magie weer verdwenen. Maar het maakt mij niet uit. Diep van binnen is er iets in mij opgebloeid. Ik kijk nu alweer uit naar de weg terug. Als ik weer eventjes door de tunnel mag fietsen door de plassen. Als ik weer eventjes de zorgeloosheid voel zoals dat van een kind. Eventjes niet luisteren naar de mensen die je naam roepen. Eventjes niet denken dat de wereld zo grauw is. Maar vooral, eventjes weer kind zijn.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_4931b968c9b401b1a152a843804734754b0ead78_avataruser_049c2a87a6b206e432dd5e2232d336b2ee9ce16e_avataruser_4a97551692489ec0924379e3e81a05ef136c7fbd_avatar

+1


pen icon

Eva Lammers

Likeability of5

De prestatiegeneratie

19 OKT 2019

Haast. De treinreis is voor sommige mensen een moment van rust. Kijkend uit het raam of verzonken in een boek. Voor mij is het haast. Geluid van omgeslagen pagina’s. De markeerstift langs het schrift. Deadlines. Stress. Ben ik op tijd?

Ik kijk naast me. Een man in pak belt met een zakenpartner. ‘Zo wil ik ook zijn’, vertel ik mijzelf. Voor me zie ik twee vriendinnen. “Ik heb mijn stageplaats gevonden”, hoor ik tussen wat gemompel. Vol waardering staar ik. Ook krijg ik stress. Heel veel stress. Loop ik achter?

Maar hetgeen wat me helemaal opslokt bevindt zich recht voor me. Mijn scherm. Reizen, goede baan, feestjes. Is mijn leven goed genoeg?
Het verstikt. Het is een illusie.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_92c7c753c603aa9ea5f7b24e7a1f948a3fdba7b6_avatar

pen icon

Berry Black

Likeability of5

Tussentijdse Toets

19 OKT 2019

Op mijn 18e heb ik ooit autorijlessen genomen, maar ben daar ook weer mee gestopt. Of dat op eigen initiatief was of op dringend verzoek van de Taskforce Rampenbestrijding laten we even in het midden. Nu probeer ik op latere leeftijd alsnog mijn rijbewijs te halen.

Wat al snel opviel tijdens de rijlessen is wat voor mafkezen er verder in het verkeer rijden. In het verkeerstheorieboek zou, naast het hoofdstuk 'Blinden en gehandicapten', ook prima het hoofdstuk 'Opgeschoren types in getunede Golfjes' passen.

Na een (fiks) aantal rijlessen kan je bij het CBR een Tussentijdse Toets aanvragen. ‘Dan raakt de leerling alvast vertrouwd met de structuur van het examen’ aldus de marketingafdeling van het CBR. De echte verkooptruc zit echter in de bijzondere verrichtingen: als je die tijdens de Tussentijdse Toets goed uitvoert krijg je daarvoor vrijstelling bij het echte examen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_bdbe2bf75c168cbfdaab98103274bf8125b05889_avatar

pen icon

Marian Ganesha

Likeability of5

Kiloknallers met Oud en Nieuw

19 OKT 2019

Vorig jaar liep ik op de Mooksche hei bij de runderen een paar dagen voor Oud en Nieuw en zowaar er stonden wat jeugdige kiloknallers met een grote doos vuurwerk. Er waren ook dames bij zij leken allen op Kim Kardashian, dat was een fraai gezicht. Niet alleen kunnen ze tegenwoordig goed voetballen ook doen ze volop mee schijnbaar aan het vervroegde kiloknallen, toch voorheen alleen weggelegd voor het jeugdige manvolk. We gaan vooruit....

Daar deze pracht exemplaren die toch onze toekomst behelzen wat dicht in de buurt stonden van de runderen, dacht ik moedig ik spreek ze even aan. Ook had ik toevallig beveiliging voor mijn ziel en zaligheid bij me in de vorm van mijn lease teckel Simpie, 20 cm lang en 15 cm hoog, dus ik vatte moed. Het was ongelooflijk wat er uit de mooi opgevulde lippen kwam van de dames, laat ik kort zeggen dat het jammer is dat de Botox dokter niet nog meer mondspieren kan lamleggen. Mijn beveiliging maakte ondanks gekef ook weinig indruk maar gelukkig kwam er hulp uit onverwachte hoek. Het rund stiertje, duidelijk al flink geagiteerd zette het op een tempo richting de kiloknallers en helaas ook richting mij zelve en die dag had ik nota bene mijn rode jas aan gedaan......ik voelde mij ongelukkig in het moment. De Kardashians stoven weg een grote doos met vuurwerk achterlatend.

In 25 jaar wandelen op de hei heb ik nog nooit een briesend rund meegemaakt maar ik gaf hem volmondig gelijk.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_0723ec288e9a29f05d1b60b69e22e9a0dfe6e3b3_avatar

pen icon

Noortje van Lith

Likeability of7

Werken en overleven met een medische urenbeperking

19 OKT 2019

Een medische urenbeperking houdt in dat je door je beperking of ziekte niet in staat bent om fulltime te werken.

Als ik 28 uur per week werk (dat is mijn maximum), dan verdien ik 64 euro per maand meer dan de uitkering (70% van het Wet Minimumloon) Ik zou dan voor 64 euro per maand werken, want met 28 uur per week verdien je 1.043 euro per maand. En een uitkering is 979 euro per maand.

Ik kreeg al heel snel het commentaar dat ik zo niet moet denken en dat ik de maatschappij hiermee kosten bespaar omdat ik geen uitkering heb. Ik heb lang nagedacht over deze redenering.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_97724eb72cb8c6b45836a5af92b2180598a64eac_avataruser_2d8a3bc4229d30217a74f3f8b3049655581d5a62_avataruser_342aba49d998d2399c26f6908e5231b401f4f435_avatar

+10


pen icon

Rachida Issaoui

Likeability of5

Slachtoffers Loverboys zitten in groep 8

19 OKT 2019

Slachtoffers van loverboys worden steeds jonger.
Terwijl ze vroeger wekenlang bij het schoolplein hingen, zijn meisjes tegenwoordig binnen een week in de prostitutie. Het gaat het om meisjes die in groep 8 zitten, meisjes van 12,13 jaar.

Groep 8, het jaar van de musical, cito en kamp, het belangrijke jaar dat kinderen de overstap maken naar de middelbare school. Ik kan me bijna geen voorstelling maken dat zulke jonge meisjes in handen vallen van loverboys. Kennelijk begint het met naaktfoto's die zijn verstuurd, meestal begint dan de chantage. Volgens onderzoek blijkt dat loverboys vroeger wekenlang als een stel hyena's circuleerde bij het schoolplein. Die tijden zijn voorbij, tegenwoordig gaat het makkelijker. Binnen een week hebben ze meisjes aan het werk.

Hierdoor wordt ik wel aan het denken gezet over smartphones. Anno 2019 worden baby's nog net niet geboren met een telefoon in de hand. Het wordt met de paplepel ingegoten tegen de tijd dat kinderen de groep 8 leeftijd hebben bereikt hebben ze al instagram, facebook, snapchat en twitter. Als we terug gaan naar het bovenstaande voorbeeld. Meisjes van 12,13 jaar dan vraag ik me af of het nodig is om deze jonge meisjes te confronteren met smartphones (geldt ook voor jongens).Want daar ligt dus het gevaar. Je geeft een jong kind een camera en toegang tot de wereld. En zegt 'ga maar verkennen. Ik vraag me af dat niet te vroeg is.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_174b47034a66c239bf8a1894f86a67435bf59c8a_avatar

pen icon

Hilko Timmer

Likeability of6

Thijs is niet normaal

19 OKT 2019

Graag, maar naïef wil ik u Thijs voorstellen. Graag, omdat Thijs uitzonderlijk gezellig is, bijzonder dapper en over een ongelooflijk talent beschikt om zelfs de meest geoefende beroepschagrijnen te laten glimlachen. Een talent dat zeer gewaardeerd wordt door de bewoners van de plaatselijke ouderenzorginstelling. Elke zaterdagochtend zitten ze in de supermarkt te wachten aan een tafeltje met een plastic bekertje koffie. Thijs is nog te jong om koffie te drinken, maar met een vers gebakken kaiserbroodje kun je ook aan het koffietafeltje zitten om gezellig te kletsen.

Kletsen doet hij zoals niemand anders dat kan, want Thijs heeft een speciale eigenschap. Hij is gehandicapt. Zijn verstandelijke groei blijft vele jaren achter bij die van zijn lichaam. Het maakt hem eindeloos trots als hij helpt tafel dekken, pannenkoekbeslag roeren, boodschappen opruimen of een moeilijke puzzel van minstens 30 stukjes legt. Het maakt mij ook trots als ik alle knutselwerkjes zie die we elke woensdagmiddag samen maken en elk kleurloos hoekje van ons huis opfleuren. Ik vertel er graag over.

Naïef, want Thijs is niet normaal. Daarom kan hij niet naar een normale school, maar krijgt hij zorg. Elke dag gaat hij naar de dagopvang. Dat ging ooit prima, hij had het naar zijn zin en floreerde, maar Thijs wist niet dat floreren alleen bedoeld is voor normale kinderen. Daarom werd Thijs uit de groep gehaald en in een nieuwe groep gezet, in een schoolse omgeving, waar hij kan leren om bijna net zo gewoon te lijken als alles anderen. Elke dag gaat Thijs er vrolijk naartoe en elke dag komt hij uitgeput weer thuis. Jammer voor de ouderen, want voor lekker zitten kletsen heeft hij de rust niet meer. Pannenkoekbeslag is nu een middel om frustratie kwijt te raken. Dat kan als je ermee gooit. Pappa’s en mama’s zijn daar ook goed voor, want daar kun je op slaan als je niet weet hoe je anders al die uitputtende indrukken moet verwerken.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_ecd2c1451febe6a75ae5420864656a7b80180c6e_avataruser_f1bf39464fc5563196091d4dbc39ee88b8515525_avatar

pen icon

Johan Siefken

Likeability of6

Roodkapje

17 OKT 2019

Mijn vader keek vroeger tot laat televisie. Van het journaal tot aan Jerry Springer en alles er tussenin.
Hoe anders is het tegenwoordig. Sinds zijn Alzheimer is tien uur in de avond zijn bedtijd.

Zo ook afgelopen zaterdag. Mijn ouders verblijven het weekend in een hotel vanwege hun vijfenveertigjarig huwelijk. We dineren gezellig met het gezin in het restaurant van het hotel.
In de avond begeleid ik mijn ouders naar hun kamer. Mijn vader is moe en wil gaan slapen. Voor de grap zeg ik dat ik hem zo nog even kom onderstoppen en een verhaaltje ga vertellen.
Mijn vader vindt het prima.
Ik vertel het verhaal van Roodkapje. Mijn vader vindt het maar vreemd. "Waarom gaat een meisje alleen naar het bos?" Ik probeer nog uit te leggen dat het voor oma is omdat ze ziek is maar mijn vader blijft het vreemd vinden. "Ze kon toch ook samen met haar moeder gaan?" Mijn moeder en ik lachen zo hard dat als ik in het verhaal bij de wolf aanbeland ben, de tranen over onze wangen rollen.
Een pratende wolf die zich verkleed als oma. Gelukkig dat de jager er was om ze te redden.

"Raar verhaal", zegt m’n vader. "Toch bedankt en weltrusten."

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelike
user_8d1cfe6d010a03b0c7db71abe042a5a88ba26c8e_avataruser_1689b109ae15bb26c2bc85cd88c49d282b48fef4_avataruser_4a103e0d2d0da38f40c8b5c3840a079db55aa28d_avatar

pen icon

Jasper Carlier

Likeability of5

Nog één laatste keer

17 OKT 2019

Ik ben een ruimdenkend mens. Wanneer Erdogan Syrië binnenvalt, probeer ik mijzelf te laten geloven dat de goede man alleen maar op zoek is naar een reden om te toeteren. Wanneer transgenders zich klote voelen omdat zij geen eigen toiletten hebben, ben ik best bereid om iets langer te wachten met plassen om hen het gevoel te geven er te mogen zijn. En wanneer ik hoor over een gezin dat zich negen jaar lang opsluit in een Drentse boerderij, begrijp ik hen – rondlopend in Ruinerwold kan de Apocalyps niet anders dan angstvallig dichtbij hebben gevoeld.

Maar soms moet je op je strepen gaan staan. Soms is genoeg ook écht genoeg, zelfs voor mij. Ik begrijp best dat de moderne wereld sneller verandert dan Boris Johnson’s conceptakkoord, maar van sommige tradities blijf je af! Sommige gebruiken zijn zo vervlochten met onze cultuur, dat het wegnemen ervan onherstelbare schade aanricht aan het fundament van de Nederlandse natie. En daarom, wil ik het nog één laatste keer hebben over de intocht van Sinterklaas.

Ik weet het. Jullie zijn de discussies zat. Alle argumenten – voor, tegen en tegenstrijdig – zijn de revue al eens gepasseerd. Erik van Muiswinkel legde zijn werkzaamheden neer, Sylvana Simons is bedreigd, en Prem Radhakishun liet kindertjes huilen. Dat laatste is in principe geen unicum, maar toch. We hebben geschreeuwd, geroepen en gedemonstreerd. En nu is heel Nederland moe. Sinterklaasmoe. Ik weet het.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_c320b9611bc9182f16b085ce388fc2c0f07c8138_avatar

pen icon

Imka Meuwese

Likeability of6

Eureka! :-)

17 OKT 2019

Joepie, er komt een pil tegen liefdesverdriet lees ik zojuist. Kijk, dat is nou eens een bericht waar ik iets mee kan en wat me verblijdt. Mijn vorige column kan ik wel aan de wilgen hangen want ik hoef niet meer mijn stinkende best te doen om alles los te laten. Ik hoef niet meer speciaal naar een andere omgeving af te reizen om maar te proberen van mijn verdriet af te komen. Scheelt flink wat in de portemonnee en dan had ik gewoon een andere keer kunnen gaan als ik juist kiplekker in mijn vel zat. Misschien zelfs met een nieuwe vriend want als ik dan toch geen liefdesverdriet had kon ik ook gewoon linea recta door naar de volgende partner, net zo makkelijk. Was al die ellende me bespaard gebleven want er bestaat een doodsimpele oplossing voor; een pil! Jammer dat het niet dit jaar al op de markt is gebracht maar goed, als ze een proefpersoon zoeken om het ding te testen dan stel ik mij graag kandidaat. En als het bij mij werkt nou dan is het zeker een geslaagde pil! Bij mij duurt liefdesverdriet namelijk een eeuwigheid en het gaat heel diep dus ik ben volgens mij de perfecte kandidaat om het middel te testen.

Het zou toch wat zijn zeg. Hup, een pilletje in je mik en het is voorbij met alle ellende, alle tranen, al het piekeren en al het hopen tegen beter weten in. Uiteraard zul je dan ook niet meer allerlei acties gaan ondernemen om je lief toch maar tot inkeer te laten komen. Dat is op zich misschien nog wel jammer want ik heb best prachtige, al zeg ik het zelf, brieven en gedichten geschreven aan hem. Uiteraard allemaal handgeschreven want je bent een romanticus of je bent het niet.
Een heel fotoboek heb ik zelfs gemaakt ter herinnering aan onze relatie, compleet met mooie teksten erbij en keurig vanaf het prille begin tot aan het trieste eind. Uren en uren heb ik daar ingestoken om eerst een selectie te maken van al het fotomateriaal, dit af te laten drukken, vervolgens nog een tweede selectie moeten maken omdat ik veel teveel foto’s had en uiteindelijk alles in de juiste volgorde in het album plakken. Daarna heb ik het mooi ingepakt (jawel, hartjespapier...), opgestuurd, om vervolgens tot het besef te komen dat ik wel een extra exemplaar had kunnen maken voor mezelf. Nu heb ik niets! Oh oh, ik ben mij er ook eentje en kan daar stiekem eigenlijk wel om lachen, tussen het (liefdes)verdriet door dan.
Hm, als ik er zo eens over doordenk dan ga ik toch twijfelen of die pil wel iets voor mij is. Ach weet je, laat ook maar….ik kom er wel doorheen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_f1bf39464fc5563196091d4dbc39ee88b8515525_avataruser_2eae4a5bffcc50cafed5c201a2c5e17ab86f942b_avataruser_f9f4c06216ea4b998552fadce06c9d81b4cf96ca_avatar

pen icon

eduard sarens

een functionerende columnist.

17 OKT 2019

Ik vroeg mij deze ochtend af.
Hoe zal het zijn mij zelf als
Een functionerende columnist.
Die schrijft voor een krant.
De krant die steeds iets van je verwacht.
Omdat zij je betalen voor je columns die je schrijft.
Dat ik op kantoor moet komen.
En dan de angst te hebben de gehele tijd.
Onder betweters te moeten leven die mij dan
Zeggen hoe ik moet functioneren.
Hoe & wat & waar ik moet schrijven.
Die interpunctie verwachten als ik schrijf.
Die de gehele regie van mij overnemen.
Dat zou ik verschrikkelijk vinden als autist zijnde.
Met een vrouw in de periode die dan zegt.
Ik betaal je toch ook om iets te verwachten?.
Of ben ik dan kunstenaar die aangestuurd word
Door de maatschappij die het beter weet maar
Niet weet hoe zij of hij het uitvoeren moet?.
Ik die dan de gehele tijd bij het koffieautomaat staat.
Om zijn tijd vergooien met koffie.
Maar met een lading zeikende mensheid eromheen.
Die nog wel iets verwachten van het schrijven.
Ik die in zijn broek poept van verveling.
De lezer die dan gaat klagen
Bij de krant niks meer van mij te horen.
En een afdeling die klaagt over mij.
Omdat ik net als geert-Wilders.
Wel klaag wat mij als figuur irriteert.
Maar niet zeg hoe ik het dan wel zie gebeuren.
Ik ga nog liever dood dan met een vast contract.
Dan ik dus dat teken met een pen.
Nee laat mij in vrijheid schrijven mensen.
Mijn columns zijn ook te koop per stuk.
Voor een hamburger bij de Macdonalds.
Een contract kun je mij aanbieden met een lading
Maag pillen want ik krijg er al incontinentie van het ‘
Idee mensen met een lading diarree die meer is dan
Het maag zou gemaakt kunnen hebben.
En ik heb vanochtend nog met veel plompen
De toilet thuis gerepareerd van de verstopping.
Dus u kunt mij bellen tijdens werktijden.
en als u mij niet bereiken kunt onder werktijd.
zit ik in de Albert Heijn koffie te drinken.
Eduard.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

si-eds van strobos

Likeability of5

Boeren, stikstof, nitraat, nitriet en kanker

17 OKT 2019

Meer, meer meer en minder, minder minder zijn de woorden waar onze economie al decennia op draait. Het woord Omzet was altijd het zelfstandig naamwoord dat achter Meer kwam te staan en Kosten werd blindelings gebruikt in combinatie met het woord Minder. The Sky is the Limit!, roept de opportunistisch koopman. De woorden meer, meer, meer en minder, minder, minder zijn nog steeds actueel. Alleen de zelfstandige naamwoorden er achter moeten worden veranderd.

Ik zou Omzet het liefst willen vervangen door Zorg en Kosten door Uitstoot! Na een langdurige groei in de landbouwsector, begint langzaam zichtbaar te worden dat the Sky niet the limit is. Vijfenveertig jaar geleden studeerde ik aan de Christelijke Hogere Landbouwschool van Leeuwarden, de BHLS. Hier wordt mij geleerd om alle planten in de wei dood te sproeien en enkel te vervangen door een mono cultuur van Engels Rai. Dit gras heeft een veel hogere voedingswaarde. En dat is goed voor een hogere melkproductie. Het gevolg is dat de weidevogels schaars worden, insecten in rap tempo verdwijnen en dat je geen bloemen meer aantreft in het veld. De uitroeiing van boterbloemen, pinksterbloemen, madeliefjes, paardenbloemen en zuring is een bewuste daad geweest. Maar daar hoor je bijna nooit iemand over klagen. De boeren die waarschuwen voor de rampzalige gevolgen worden uitgelachen. Om de groei van Engels Rai te bevorderen wordt er stikstof en stikstofrijke mest over het land gestrooid. Een deel van deze stikstof wordt opgenomen door het gras, een deel komt in het oppervlakte water en een deel komt in het grondwater terecht. Via ons drinkwater komt de stikstof uiteindelijk als nitriet in ons lichaam terecht. Dit is een ernstige zaak! Nitriet is zwaar kankerverwekkend!

Volgens een onderzoek van Wageningen Economic Research exporteert Nederland ruim 90 miljard Euro aan landbouwgoederen. Dit maakt ons land tot de op één na grootste landbouwexporteur van de wereld. Alleen de Verenigde Staten exporteren meer! Het gevolg van onze intensieve landbouw is dat de hoeveelheid nitraat in het grondwater jaarlijks stijgt. De Europese norm voor gezond grondwater is dat er maximaal 50mg nitraat per liter grondwater mag worden gemeten. Nederland nadert deze norm angstvallig en zit er in sommige gebieden zelfs al boven. Waarom hoor je hier niemand over? De stikstof uitstoot wordt tot nu toe alleen in verband gebracht met de verandering van vegetatie in natuurgebieden. Over onze gezondheid, kanker en nitriet hoor ik niemand!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_2955c27e6606324f433eb07a3c37405ce771d1a2_avatar