Lezerscolumn

pen icon

Dadi

Een benieuwde flexwerker

19 MRT 2018

Geachte lezer,

Ik ben benieuwd naar uw reactie.

Mijn passie is schrijven en sinds eind 2017 weer opgepakt.

Dankzij mijn Gemeente en het personeel van de bibliotheek heb ik, als sinterklaas cadeau, een abonnement voor een jaar lang mogen ontvangen voor 10 euro.

Met het groeiend aantal flexplekken, voor een groeiend aantal flexwerkers, revolutioneert het werken achter een scherm.

Ook ik mag hierdoor gebruik maken van het openbaar vervoer, een bibliotheek of welk bedrijf dat gratis wifi faciliteert.

Daardoor ben ik sinds januari begonnen met het ontwikkelen van 2 boeken.

Het eerste heet “ Emotionele achtbaan “ , een wit boek dat onze wereld omschrijft.

De tweede heet “ Het negeerde mens “ , een zwart boek dat mijn ervaringen omschrijft.

Samen gevoegd vormen zij letterlijk het ronde Yin-Yang teken.

Een interessant concept dat aansluit met de prachtige “ Zen-laptop “ filosofie.

Het zijn niet alleen “ lees” boeken maar ook interactieve doe-het-samen boeken.

Ik ben benieuwd naar uw reactie van een hoofdstuk uit het zwarte boek.

Dus, geachte lezer, ik stel u 2 vragen.

Mijn eerste vraag: “ Wat is uw reactie op het onderstaande hoofdstuk ? “

(Een gesprek met 2 personen...)

Puur Verdriet

" Wat is er ? "
" Ik ben verdrietig. "

" Ik dacht dat je kwaad keek. Waar ben je verdrietig om ? "

" Om... dat ik iets mis. "

" Wat mis je dan ? "

" Dat wat mij gelukkig maakt. "

" Wat maakt jou gelukkig ? "

" Die ene die mij aandacht geeft, met een onvoorwaardelijk serieus gesprek. "

" Oh, maar  IK  geef jou nu toch aandacht. "
" JIJ  hebt mij niet gehoord. "

" Ja wel, maar  WAT  heb IK dan volgens jou niet gehoord ? "
" Onvoorwaardelijk serieus gesprek. "

" IK  ben WEL  serieus met jou. "
" Ook onvoorwaardelijk ? "

" Dat kan nooit. "
" Wat kan nooit ? "

" Onvoorwaardelijk. "
" Daarom ben ik verdrietig, en stop ik met ons gesprek. "

" IK  probeer jou te helpen, MAAR jij  wilt mijn hulp niet. "
" Hulp zit in: "A hug, a kiss & a smile." ( Omhelzing of knuffel, zoen of kus & glimlach )
   Doe DAT eens vaker.
   Nog een fijne dag. "

P.s.

Hulp begint eerst met steun geven, een omhelzing of knuffel door de vraag: " Mag ik...? ".

Dan de vraag:" Was dat fijn ? ".

En dan begin je te vragen: " Wat wilde je ook al zeggen of vertellen ? ".

Mijn tweede vraag: “ Zal ik beide boeken uitbrengen ? “

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Monique Louis

Ouders snappen niks

14 JUL 2019

Met dikke slaapogen komt zoon, elf, uit bed. Het eerste wat hij doet is zijn koptelefoon opzetten en een YouTube-filmpje aanklikken. Maarten, zegt zijn vader, met lichte ergernis, wat heeft die gast voor interessants te vertellen, joh? ‘Nou, meer dan jij, kan ik je zeggen’, antwoordt zoon gevat, zijn stem klinkt schor van de slaap. Man kijkt geamuseerd.

Als de vloggers op YouTube te horen zijn, luister ik soms mee, verbijster me over de snelheid, de eigengeilerij, de eindeloze zinnen zonder punten of komma’s. Het doet me in de verte denken aan Theo Koomen, de sportverslaggever uit de vorige eeuw, ook zo’n spraakwaterval, hoewel laaiend enthousiast. Nogal flauw en voorspelbaar, mijn reactie. Ik val in mijn eigen generatiekloof, maar ik vind het niks, dat oeverloze gelul. Zoon kan er uren naar luisteren, als we hem niet stoppen. ‘Zo, ga nu maar eens iets anders doen. Afwisseling, weet je nog…?’

Hoe irritant moet het voor hem zijn, onze afkeurende blikken, onze zuchten van moedeloosheid over zoveel stompzinnigs. Zijn vader, die zelf regelmatig achter zijn laptop zit, om de krant en Wikipedia te spellen. Zijn moeder die achter de computer wil omdat ze zo nodig een stukje moet schrijven of de buienradar checkt voordat ze de deur uitgaat. Oneerlijk, vindt zoon. Geen wonder dat hij zijn heil zoekt bij zijn YouTube-helden. Zijn ouders zijn arrogant, tien keer erger dan YouTubers. Ze snappen niks, lees ik op zijn gezicht. Snel zet hij zijn koptelefoon weer op.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

12 JUN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_159ae67af55967da68dd5ddbe7b2b6ea54316185_avataruser_e07f1f18098afc4074a885b141e9f566e328c6d5_avataruser_12b658277c1b0b52bc7a0505978f1d7768758ee4_avatar

+100


pen icon

Angeni Atwaroe

Op zoek naar de menselijkheid in zaken

14 JUL 2019

In mijn drukke leven ben ik gauw een ander aan het 'pleasen' in plaats van mezelf. Eigenlijk zou ik eerst lief moeten zijn voor mezelf. Maar goed, zeggen en doen zijn weer twee los van elkaar staande zaken.

Het fascineert me om te zien hoe vaak de goedbedoelde adviezen voor een ander zo slecht worden opgevolgd door de adviesgever. Ik moet eerlijkheidshalve bekennen dat ik me ook tot die doelgroep schaar. Wellicht heb ik dit weer van mijn moeder overgenomen. We zijn allebei sterke vrouwen, maar we hebben een klein hartje. We zijn zeker niet bang om onze kwetsbare kant te tonen. Misschien is het daarom dat de mensen aan ons blijven klitten.

Al van jongs af aan merkte ik dat een bepaalde afstand tot een gesprekspartner me niet lekker zat. Ik probeerde dan toch het gesprek aan te gaan en vaak luisterde ik gewoon, zonder te oordelen. Ook in mijn werk pas ik dit toe. Gewoon babbelen met de mensen. Dan leeft alles ook méér dan op papier. Ik heb het geluk dat ik van mijn passie voor mensen en het Recht mijn werk heb kunnen maken. Ik zie het dus niet meer als werken of een verplichting.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Monique Louis

Wat een wespennest

14 JUL 2019

Er wordt gebeld, ik doe open. Er staat een man voor me met een wit pak aan. Het lijkt op een overall. Ook zijn hoofd is bedekt. Voor zijn gezicht draagt hij gaas. Zijn ogen kijken me vanachter het rooster aan. Ik kijk terug. Er klinkt een wijsje in mijn hoofd. Even ben ik van mijn stuk gebracht.

‘Dit is mijn beschermpak’, zegt Stefan. Snel doe ik een stap opzij. Stefan stapt de kamer in, via de keuken loopt hij onze tuin door. Bij de schutting stopt hij, kijkt nog een keer naar het gat in de grond. We hebben een wespennest, daarom heb ik Stefan besteld. Hij had zich al aan ons voorgesteld, voordat hij zei: ik ga even naar mijn auto om mijn pak aan te trekken en het gif klaar te maken. Dit kan even duren’.

'Ja, het is een flink gat, zegt hij. Dus je denkt niet, bellen ze me hiervoor?', vraag ik, hengelend naar bevestiging. Nee, zeker niet, antwoordt hij. ‘Grondwespen zijn agressiever, helemaal in deze tijd van het jaar’. 'Ik zou wel een foto van je willen maken', zeg ik. Het klinkt als een oneerbaar voorstel. ‘Dat is goed hoor’. Ik vind Stefan een aardige man. Zo’n man die geen vlieg kwaad doet.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Dave Binkhorst

Vakantie

14 JUL 2019

Ik zit aan tafel een biertje te drinken en heb uitzicht op zee. Het weer is prachtig en naast mij zitten twee Spaanse jongens.

Ooit dumpte een meisje mij omdat ik alleen de Nederlandse en Engelse taal beheers. Ik nam een Spaanse cursus en wilde het haar vertellen.
De cursus was bezig, maar zij vertrok en werd gelukkig met een ander. Ik besloot in plaats daarvan te leren dat je nooit iets moet doen omdat
een ander het wilt en nooit teveel afstand van jezelf moet nemen. Vind iemand die genoegen neemt met de twee talen, die met jou de oceaan wilt maken en niet zal verdrinken in het water.

Iedere woensdag had ik les. Ik had les met ambitieuze jongens en meiden die moeite hebben hun weg te vinden in deze verrotte wereld.
De wereld waar de druk om geld te hebben groter is dan het willen hebben van liefde. De wereld waar de drang om zelf gelukkig te zijn groter is dan het de ander te gunnen. Waar een baan als taxichauffeur gevaarlijker is dan brandweerman zijn. Bij de brandweer ga je naar het vuur toe en bij de taxi stapt het vuur in.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Mr. Cees Freeke

Likeability of6

Vrijheid van godsdienst en staatsrecht

12 JUL 2019

Vrijheid van godsdienst is een groot goed en niet voor niets werd dit grondrecht bij de geboorte van Nederland in de bepalingen van de Unie van Utrecht (art. XIII) opgenomen. Overigens werd Nederland niet geboren bij niet bij de ‘Acte van Verlatinge’, waarin de tirannieke Philips II als landsheer werd afgezworen.

Vrijheid van onderwijs. Over islamitische scholen is veel op bestuurlijk niveau te doen. Het ene vernietigende rapport volgt op de andere. Van de minister, Arie Slob, die meer dan tien jaar maatschappijleer en geschiedenis doceerde mag wel gedegen kennis van zaken worden verwacht. Hij moet kunnen doorzien wat er feitelijk speelt binnen de muren van schoolgebouwen en wat daar de consequenties van zijn. Het uitgavenpatroon blijkt buitensporig. Het hoofd wordt ruim boven de Wet Normering Topinkomens gehonoreerd. De islamitische middelbare school Avicenna College Rotterdam werd vorig jaar voor miljoenen euro’s extra van marmeren vloeren en kroonluchters voorzien.

Nu roept Minister Slob het Westland op om de bij raadsbesluit afgewezen de islamitische school te aanvaarden. Ofwel een rechtsgeldig raadsbesluit te negeren. Dit is de lokale democratie doorkruisen. Als Arie Slob serieus meent dat hij – ondanks zijn bittere ervaringen - vóór een islamitische school is, dan moet zijn doorzettingsmacht gebruiken, en bij Koninklijk besluit (=regeringsbesluit, want politiek) het raadsbesluit vernietigen. Tot dat tijdstip blijft het gewoon een rechtsgeldig raadsbesluit, de weerstand van de raadsvoorzitter ten spijt.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelol
user_9fb1097b5fca6865d21266a550be311549ed765e_avataruser_c17cbba3527b7203700b8fd656f4004326ae9a41_avatar

pen icon

Jan Keuken

België?

12 JUL 2019

België?

Wij Nederlanders weten eigenlijk heel weinig van onze zuiderburen.
We roepen eigenlijk maar iets als we het over België hebben.

Veel verder dan Friet, Bier en een Vlaams accent proberen na te doen komen we vaak niet.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Alia Biewer

‘Luie tieners’

11 JUL 2019

( Disclaimer dit geldt niet voor iedere tiener)

Na school mijn huiswerk maken, naar de voetbaltraining en dan nog steeds mijn huiswerk af moeten maken. Zo gaan veel van mijn dagen als school in gang is. Soms wel tot middernacht. En dan nog zeggen volwassenen dat tieners te weinig doen of lui zijn.

Mijn dagen zijn vaak helemaal vol als het geen vakantie is, ik ga volgend schooljaar naar havo 4 en dan wordt het nog drukker. Ik zal even wat meer uitleg geven: ik zat vorig schooljaar in de derde klas en op het begin was het niet al te veel huiswerk en kon ik het bijbenen met gemak. Rond de kerstvakantie is wanneer het drukker begint te worden. Ik heb voetbaltraining op maandag, woensdag en donderdag, ik werk (sinds begin 2019) op dinsdag en vrijdagavond en dan moet ik ook nog huiswerk maken en leren voor toetsen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Eline ten Pas

Hey verkeersdeelnemer

11 JUL 2019

‘Leuke kleding heb je aan’, ‘wat heb je een mooi verslag ingeleverd’, ‘wat heb je dat goed opgelost’, ‘mooi hoe je de samenwerking hebt opgezocht’, ‘fijn dat je er weer bent’.

Allemaal gaan we goed op complimentjes en waardering. Zeker wel dat we die vaak ook wat meer zouden willen ontvangen. Want wij mensen hebben behoefte aan bevestiging. Nu kunnen we anderen niet zomaar veranderen, maar onszelf wel. Waarderen kun je forceren, een beetje met liefde opeisen.

Afgelopen week besloot ik tijdens mijn autorit terug van werk, die een uur duurt, om een goed mens te zijn (als dat iets is wat onder de keuzemogelijkheden van een mens valt). Daar waar ik auto’s, wandelaars of fietsers veilig voor kon laten gaan, deed ik dat. Een enkeling die geen enkele vorm van dankbaarheid toonde. Een overduidelijke meerderheid die me bedankte met een opwaartse handbeweging, glimlach of hoofdknik. Of alle drie in 1, die genoot ik het meest. De dankbaarheid van anderen maakte gelukstofjes in mij los. Hierbij zorg je voor de ander en jezelf tegelijk en het kost je geen geld en weinig moeite. Dat laatste zal in Nederlandse oren zeer aanlokkelijk moeten klinken.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Willemijn ter Brugge

Samen even stout

11 JUL 2019

Mag ik je wat vragen, lieve mamma
Er is iets dat ik niet snap,
Zijn wij nou arm of zijn we rijk?
Want als ik het zo met andere landen vergelijk
Is Nederland een ontwikkelingsland, ondanks zijn chique dijk.

We zitten goed in het materiaal
En houden alles in gareel
Maar weten we nog van onvoorwaardelijke liefde geven
Is dit niet wat schraal in ons drukke leven?
We zijn vergeten, de natuur
Elke dag gepland van uur tot uur

Vergeet de klok, vergeet de tijd
En luister naar je hart.
Ben je vergeten wat deze vindt
Luister dan eens naar mij, je kind.
Tenslotte ben ik degene die weet,
Hoe je hart van binnenuit klinkt.
Zorg dat ik dit nooit vergeet.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Oscar van Schijndel

Likeability of5

Opnieuw leren lopen

10 JUL 2019

Een relatie. Wellicht heb je er zelf een. Of heb je er een gehad. Denk eens terug aan dat moment dat je voor het eerst in je leven iets deed wat verder ging dan vriendschap. Voorzichtig zocht je contact. Een knuffel, een streling, een zoen. Op de wang, op de mond, een tongzoen. Dat afgezaagde zinnetje zeggen, “ik hou van jou”. Het was allemaal zo onhandig, zo klunzig. Het ging met vallen en opstaan. Alsof je opnieuw moest leren lopen. Maar dat was toen, en nu leef je je leven lang gelukkig met je partner.

Een relatie. Wellicht heb je er zelf geen. Nog geen. Of heb je er nooit een gehad. Zoals ik. Omdat er op jonge leeftijd iets is gebeurd waardoor je dat eerste contact niet kunt maken. Wellicht was het autisme. Seksueel misbruik. Pesten op school. Of misschien wel alle drie. Zoals in mijn geval.

Mijn hart verlangde naar geborgenheid. Even een arm om me heen. Maar mijn hoofd wilde niet. Het liep niet. Ik liep niet. Ik rende. Weg van die beangstigende, misselijkmakende drang naar intimiteit. “Let love rule”, zong Lenny toen ik negentien was. Om me heen regeerde en floreerde de liefde. De ene leeftijdgenoot na de andere vond de ware. Bij de een duurde dat wat langer dan bij de ander. Maar ik was de altijd rennende Lenny. Zelfs in normale pas konden ze mij niet bijhouden. “Loop wat zachter, Oscar”, was wat ik vaak hoorde.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_0e68ca9e96bdebc72595c43dfebe6e41fefbcd3b_avatar

pen icon

Dave Binkhorst

Toekomst

10 JUL 2019

Laatst keek ik naar de tv en zag een programma over 1 van de aller mooiste instanties ooit. Villa Pardoes, kinderen krijgen namens donateurs en deze stichting een gratis vakantie, om hun zorgen te vergeten of in ieder geval even opzij te zetten.

Heel veel mensen twijfelen over hun toekomst, met wie ga ik trouwen, waar ga ik tot me 67ste werken, wie blijft er bij me en wie gaat er weg. Door deze uitzending leer je dat alles maar voor even is. En gezondheid je belangrijkste erfgoed is en blijft.

Laatst las ik, dat Nederland gaat beginnen met een bierservice als het bier op is en de winkels zijn dicht, dan zorgen zij ervoor dat er binnen een uur zoveel koud bier voor je deur staat als je maar wilt, dat we nu overal WiFi gaan krijgen zelfs als je midden in de duinen staat. Dat op de telefoon meer gekeken wordt dan dat er naar elkaar wordt gekeken. We hebben het zo slecht..... besef dat wij meer hebben dan dat we nodig hebben en we dat moeten leren tevreden te zijn met minder. De bijrollen zijn soms belangrijker dan de hoofdrollen en de ingang van het theater is nou eenmaal niet altijd de rode loper.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Roel Hunting

Het wei-gevoel

10 JUL 2019

De Achterhoek. Het mooiste stukje Nederland als je het mij vraagt. Oktober zal waarschijnlijk een heel antwoord geven. Een tijdje geleden had ik hem nog aan de telefoon, en hij vertelde dat zijn voorkeur eigenlijk uitging naar Salland in Overijssel. Maar door een samenloop van omstandigheden moest hij opeens verhuizen vanwege zijn beroepskeuze. Nadat hij zijn opleiding had afgerond tot timmerman, bleek dat hij zijn geboortegrond moest verlaten. Reden: plankenkoorts. Daarnaast hielp zijn voorliefde voor Caffè latte ook niet echt mee als aanstaande timmerman. Er moesten rigoureuze keuzes gemaakt worden. Erg spijtig voor iemand die zijn carrière net aan het maken was. En anders dan dat zijn voornaam doet geloven, zat hij dus nog lang niet in de herfst van zijn carrière.

Zijn keuze voor een nieuwe woonplaats viel direct op de Achterhoek. Lichtenvoorde om precies te zijn. Gelegen aan de Twente-route, maar iedere inwoner van de Achterhoek weet wel wat hiermee bedoeld wordt. Een provinciale weg die de Achterhoek en Twente verbindt, waar volgende week weer voor het eerst dit jaar een file staat. Dit kan natuurlijk maar één ding betekenen: Zwarte Cross.

Dit jaar blaast het festival alweer drie-en-twintig kaarsjes uit. Het grootste motorcross- en muziekfestival van Nederland laat volgend weekend haar gezicht weer zien, waar de regio zo kenmerkend aan is. De sfeer, niks-moet-alles-mag, het plezier en de saamhorigheid. Een heel weekend lang is de Achterhoek weer even het epicentrum van Nederland, met de vele artiesten en bezoekers die het festival jaarlijks trekt. Éen ding zal ik me altijd blijven herinneren aan de vorige editie: Vorig jaar zat ik namelijk nog in Londen rond deze tijd, en speciaal voor de Zwarte Cross vloog ik terug. Toevallig zat ik toen samen met Wibi Soerjadi in het vliegtuig. Twee keer raden waar hij zat? Juist, bij de vleugel.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Isaäc J.R. Vogelsang

Schoenmaat

10 JUL 2019

Otis staarde altijd naar zijn schoenen
Nooit keek hij omhoog of opzij
Zijn blik zat verstrikt in zijn veters
Die hem moesten behoeden voor een struikelpartij

Wat waren zijn schoenen toch prachtig
Ze brachten hem overal heen
Naar bergen, kastelen en meren
Al zag hij alleen maar zijn teen

Pas ’s avonds dan trok hij ze uit
Hij poetste het vuil van het leer
Daarna legde hij ze heel zachtjes
Op een kussentje naast zich neer

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Michiel Geurtse

Likeability of5

Vrouwenvoetbal is véél verder

10 JUL 2019

Op een mooie woensdagavond keek ik de halve finale vrouwenvoetbal. Nederland tegen Zweden. Met gezonde spanning voor de buis hopend op een goede afloop. Wel, dat weten we inmiddels. Wat een thriller! Ergens ironisch dacht ik nog, goh, waar de heren iets van 90 jaar hebben lopen buffelen voor drie WK finales, doen de dames het al op hun tweede WK. Hulde!

Zo rond de aftrap meldde de verslaggever en passant dat de spits van Zweden een relatie had met een aanvalster uit het Deense team. Dat zette mij aan het denken. Het werd gemeld alsof hij even boodschappen deed. Twee melk, pak hagelslag, een relatie tussen twee voetbalvrouwen, pakje roomboter.

Het valt me wel vaker op. Een tijdje geleden werd tijdens een interview ook openhartig gesproken over een relatie tussen twee hockeymeiden van het Nederlandse team. Niemand was geschokt of verbaasd. Het werd ook letterlijk even gemeld tussen de uitslagen door. Niet eens sensatiebelust. Nee, gewoon een leuk feitje voor bij de wedstrijd.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_490cc2d4f5e4de2b6ec1353d4880c9c9da846430_avatar

pen icon

Erik Slagt

Draai het om, zet je wereld op z’n kop

9 JUL 2019

Lichte paniek… die lastige klus ligt te wachten… uitstel lost niets op. Integendeel, de angst voor falen onderdrukken, versterkt de stress. Wat te doen? Keer het om, probeer de onrust te ‘herwaarderen’ en te ‘kanaliseren’ en dan blijkt die nerveuze energie juist nuttig! Noem die opkomende paniek 'positieve opwinding' en de angst voor mislukken 'een uitdaging', en je krijgt zin om te laten zien wat je waard bent. Een truc? Dan wel één die werkt!

Je kan het zien als variant op een constructieve dialoog. Door ‘iets van de andere kant te bekijken’ of ‘je verplaatsen in de positie van de ander’ kan je tot een dieper inzicht te komen. Eigenlijk niets nieuws dus. Ook bij mindfulness denk je soms andersom: een rood licht betekent geen irritant oponthoud, maar een heerlijk moment van even niets doen.

Ook bij huiselijk problemen kan de omkering werken. Mensen die klagen over de omstandigheden of over hun partner, kunnen hun wereld op z’n kop zetten om tot een dieper inzicht te komen. “Mijn man moet me meer waarderen” wordt dan “Ik moet mezelf meer waarderen”, of “Ik moet mijn man meer waarderen”. Beide omkeringen zijn óók waar, maar gaan uit van een levenshouding die zich richt op wat je zelf kan doen om je problemen op te lossen. Een houding die meer kans van slagen heeft dan de klaag-en-verwijt-modus. Dan blijkt misschien dat je partner je veel meer waardeert dan je dacht en waren het je eigen negatieve gedachten die je voor waar had aangenomen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

John Mulder

De onmaakbaarheid van het leven

9 JUL 2019

Regelmatig kom ik ze tegen: mensen die ellende en pijn in hun leven niet accepteren. In de huidige samenleving is dat best voorstelbaar, immers: alles lijkt maakbaar tegenwoordig, dus waarom niet het leven zelf? Er is echter één aspect aan leven dat verre van maakbaar is: het leven zelf. We moeten leren accepteren dat het leven ook wrange cadeaus in petto heeft en dat het niet maakbaar is.

Het ‘taboe’ op pijn is vooral te wijten aan twee dingen. Ten eerste is het voor onszelf moeilijk emoties als rouw en verdriet te accepteren. Ze staan immers geluk in de weg, ze kosten tijds en we kunnen er vaak niet mee omgaan. Ten tweede is het feit dat mensen andermans pijn niet accepteren, een reden dat pijn zo onverdraaglijk kan zijn. Praten over pijn en het accepteren is enorm ingewikkeld voor de meeste mensen. Als je al iemand vindt die je wil steunen, dan duurt het meestal niet langer dan vijf minuten voordat iemand met een ‘oplossing’ komt. Dat betekent eigenlijk dat het ‘not done’ is om ongelukkig te zijn. Ongeduld ligt op de loer wanneer mensen met pijn worden geconfronteerd. Pijn vraagt echter in eerste instantie om steun en tijd, niet om een oplossing.

Het kunnen accepteren en verdragen van pijn betekent dat je in staat bent het leven ten volle te omarmen. Wat is de waarde van geluk, wanneer je nooit pijn hebt ervaren? Hoe kun je een mededogend en empathisch mens zijn, wanneer je nooit zelf verdriet of rouw hebt gevoeld?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Gina Bouwman

Likeability of6

Thee wijsheid

9 JUL 2019

Het is half 8 ’s avonds. Mijn man is naar een netwerkbijeenkomst en dochterlief heb ik zojuist op het station afgezet. Het is weer tijd voor haar studie in Ede.
Wat zal ik ‘ns gaan doen om dit (weliswaar broodnodige, maar toch wel onwennige) alleen-zijn positief te kleuren? Een mok met goudgele, warme thee lijkt me wel wat. Ik zie het al helemaal voor me; zo’n ‘feel good’ plaatje als in de reclames. ‘Een lenige jonge vrouw zit met opgetrokken knieën op de bank. Het zonlicht schijnt naar binnen en er ligt een roman en een fleece dekentje binnen handbereik. En als ze geluk heeft, ligt er ook nog een schattige hond naast haar op de bank.... ‘
Als stramme 58 jarige, heb ik nog wel genoeg fantasie om mezelf zo te zien zitten. Heerlijk!

Terwijl ik het kokende water in de mok giet en even wacht tot het afkoelt, zoals iedereen wel weet (niet) dat dat bij groene thee moet, zie ik het labeltje. Ik lees het eigenlijk nooit. Ik ben niet zo’n theezakjeswijsheid-mens. Net als de teksten van fortune cookies vind ik het vaak te kort door de bocht. Van die Popie Jopie wijsheid.
Maar ja, ik sta nu toch te wachten... voor de grap maar even kijken.

"Wat is het stomste dat je ooit hebt gedaan?"
Eerst moet ik er eens goed over nadenken, maar langzamerhand komt er wat naar boven.
Nou, eh... dat.... en dat.... en..... het wordt steeds meer en de ontspannen dame op de bank is de deur uit. Ik word er een beetje kriegelig van. Waarom vragen ze niet wat het mooiste of het leukste is? Zo is theedrinken helemaal niet knus en gezellig!
Terwijl ik zo aan het mopperen ben, komt mijn humor te hulp en weet ik ineens het juiste antwoord op deze vraag.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelikelol
user_ac2a00dc5d79a92421175cbe0842912729b1c286_avataruser_426779b40f59d0c3976c19daccf332a3efd9d1fa_avataruser_3b0cb8a322675c44653ab22d58ed894b28585184_avatar

+3


pen icon

Imka Meuwese

Likeability of5

When Harry Met Hetty

8 JUL 2019

Ondanks de glimlach op haar gezicht voel ik dat ze hem mist. Ze helpt me, zoals altijd, vol enthousiasme met het schoonmaken maar toch lijkt ze minder plezier te hebben in haar werk dan normaal. Met haar lieflijke zachtroze tint en haar grote ogen is Hetty een opvallende verschijning dus ik begrijp maar al te goed dat Harry verliefd op haar werd. En hoe!!…..Groen van jaloezie zag hij als een ander naar haar keek. Maar Hetty had alleen oog voor Harry en genoot van de aandacht die hij haar gaf. Regelmatig stuurde hij haar tijdens het werk een selfie en zijn olijke gezicht deed haar hart sneller kloppen. Ik meende eens te zien hoe zij stiekem, toen ik net de andere kant opkeek, naar hem knipoogde. Hun gezamenlijke hobby was de grootste overeenkomst en waarschijnlijk ook de reden dat ze zich zo tot elkaar aangetrokken voelden. De gelijkwaardigheid tussen Hetty en Harry sprak mij bijzonder aan; ze hadden allebei dezelfde (schoonmaak)job en hij maakte zelfs nog veel meer uren dan zij maar dat maakte niets uit. Geen van beiden discrimineerde of keek op de ander neer. Het was goed zoals het was. Soms gaf Harry Hetty zelfs tips omdat hij wat meer ervaring had. Zo wist hij bijvoorbeeld hoe je hondenharen goed van deurmatten af kon krijgen en daar was zij wat minder goed in. Dus hielp hij zijn Hetty en legde “haar-fijn” uit hoe hij dit deed om haar zo de kneepjes van het vak te leren; echte liefde was het tussen die twee.

Ja, u leest het goed….was….want Harry is sinds kort niet meer in beeld. Plotseling verdween hij uit het leven van Hetty en de arme ziel begrijpt er niets van. Had het vele harde werken mogelijk zijn tol geëist en was hij total loss(t)? Vond hij haar misschien te oud? Zij rolde immers net wat langer mee dan hij. Of zou hij op de werkvloer een ander liefje ontmoet hebben? Geen idee hoe monogaam de gemiddelde stofzuiger is. In ieder geval is hij weg uit haar leven en ik merk duidelijk de invloed die dit heeft op mijn trouwe huishoudelijke hulp Hetty. Gelukkig is zij dapper dus slaat zich hier kranig doorheen en werkt harder dan ooit tevoren, waarschijnlijk om niet aan hem te hoeven denken.

Nooit geweten dat stofzuigers ook zulk liefdesleed kennen maar ik heb met Hetty te doen en geef haar regelmatig een aai over haar roze bol, vertel hoe blij ik met haar ben, dat ze de mooiste stofzuiger is die ik ken en dat er vast ooit weer een Harry in haar leven komt. Maar Hetty wil geen andere Harry. Ach gossie: wat heeft die stofzuiger-zak aangericht?! ;-)

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_f9f4c06216ea4b998552fadce06c9d81b4cf96ca_avatar