Lezerscolumn

pen icon

Stefan Warink

Red jij zeven mensen? Ben jij een superheld?

11 FEB 2018

“STOP! Houd op.” of “Jongeman, ik heb je al drie keer gewaarschuwd.” of “Weet je dat niet? Dat heb ik je al drie keer verteld.”

Herken jij bovenstaande? Ik wel. Ben ik weer eens vergeten dat ik een afspraak had, maar ach eigen schuld. Toch? Als jij iemand iets drie keer verteld, mag je toch aannemen dat hij of zij het op zijn minst heeft opgemerkt? Maar waarom is iemand drie keer vragen om donor te worden dan niet genoeg? Waarom mogen artsen dan niet van ‘geen bezwaar’ uitgaan, als iemand na drie keer vragen nog niet reageert, maar vooral waarom iemand na drie keer vragen nog steeds geen ‘nee’ heeft gezegd?

Artikel 11 van de Grondwet geeft ons recht over zelfbeschikking van ons lichaam. Een veel gehoord argument is dat wij de zelfbeschikking over ons eigen lichaam kwijt raken. Maar raken wij dit kwijt als we ons donorsysteem omdraaien? Je beschikt nog steeds over je eigen lichaam. Je krijgt drie keer de vraag om ‘nee’ te zeggen als je het echt niet wilt.

Daarnaast vinden tegenstanders dit een wet om ’organen te oogsten’. Als ik de definitie van ‘oogsten’ op Google zoek staat er: “…het binnenhalen van landbouwproducten of gewassen.”. Konden wij organen maar oogsten. Op dit moment gaan er jaarlijks nog honderden mensen dood, omdat zij niet op tijd een orgaan konden krijgen. Stel jij je eens voor: jij hebt een gezinnetje, eventueel met kinderen en al maanden wacht een van jullie op een orgaan. Helaas komt deze niet op tijd en raak je maar zo je partner of een van je kinderen kwijt. Het kan. Het gebeurt. Honderden keren per jaar.

Met een lichaam kan je tot wel zeven mensen redden. Je kan een superheld zijn, is dat niet ieders kinderdroom? Als jij overleden bent heb jij niks meer aan je goedwerkende longen, je prachtige nieren of je functionerende alvleesklier. Maar een man van 74, een vrouw van 50 of een kind van 13 wel.

In vele landen om ons heen wordt dit andere systeem gehanteerd, zonder problemen. En wat blijkt? Er zijn daar relatief gezien veel meer superhelden. Nederland loopt op vele aspecten voorop, waarom zouden wij bij dit onderwerp achterblijven? Als je iets echt niet wilt, kan je toch weigeren?

Waarschijnlijk zit je nu in de trein naar je werk, op het toilet voor een grote boodschap of verveelt op je telefoon te kijken. Nu je toch de twee minuten gehad hebt om het stuk te lezen. Heb je dan ook nog één minuut om je keuze te registreren? Het kost geen tijd en moeite om een superheld te zijn.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

30

pen icon

Jan-Kees Verschuure

Likeability of 6

Hollandse hondsdagen

10 JUL 2018

Ik kan in de dagen die leiden naar de zomervakantie eindelijk in de wachtstand. En dat is heerlijk. In het waterdorpje waar ik woon waaien de eerste Belgische toeristen al binnen, gesoigneerde dames die hooggehakt op zoek gaan naar oesters en vanachter hun zonnebril kokette rondjes draaien bij de gereformeerde kerk. De wind blaast zachtjes zorgen weg, en draagt lust tot paren aan.

Alles ademt deze dagen: een tienermeisje op haar Vespa klemt een Hoegaarden rosé tussen de gashendel en haar vingers; de doorrookte buurvrouw schaamt zich niet langer voor haar spataderen, de Thaise masseuse van de overkant is nijver aan het tuinieren, en de ogen van Loes Haverkort doen nog harder dromen dan voorheen.

De nieuwslezeres op de radio heet Lot Lewin en Radio Tour de France speelt Franse zuchtmuziek. Een zacht gezoem van motorboten vult de verte; het vliegtuig met mijn dochter maakt boven Bergen op Zoom een bocht richting Côte d'Azur. Traagheid en loomheid worden anders vervloekt, maar brengen kalmte en verlangen. Het is zomer, mensen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_8dd4eb6e1b81da773841e155ca41785fc1512e7b_avataruser_a2003741500849f08bd571085a2ccdf4c73daf60_avataruser_8b4b13f22384e109e83888ade67828b3b12b3fac_avatar

Views

1k+

pen icon

Metro

On Fire

Jouw column in de krant en op metronieuws.nl?

11 NOV 2017

Metro geniet vanaf 23 juli 2018 van de zomer. Er verschijnt dus even geen krant en de lezerscolumnwedstrijd ligt ook stil. Op 20 augustus ligt Metro weer in de bakken en kiezen we ook weer een winnende column. 

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column binnen 48 uur en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_5bc6043614dc4c5054a14ac23c8da7f04db5b7cc_avataruser_7e67beacd08ccd8fb4d46307897b6e256ce3f0d6_avataruser_85fd08bcc7c7a4a84f20724f8dc10dd0d5d07413_avatar

+98


Views

6k+

pen icon

Mike van Zandvoort

Smeerig

13 AUG 2018

Ik ben de lul want mijn huid doet raar. Ik heb jeuk en mijn god wat kan ik slecht tegen jeuk. Ik weet het, met mij win je de oorlog niet en je mag me gerust een mietje noemen, want dan ben ik ook. Een échte man proost op zijn jeuk. Ik ben de ganse dag chagrijnig en verlies mijn wil om te leven.

Naast de jeuk ontstonden er rare witte vlekken. Ik prefereer waar mogelijk thuis dokteren en google: “Wat te doen aan witte rare vlekken die jeuken”. Al snel stuit ik op “Je huid weerspiegelt de gezondheid van je lever.” De informatie verbaast me niet. Het waren twee rake opeenvolgende festivals. Ik mopper op de festivaltrent in Nederland terwijl ik verder lees, op zoek naar een oplossing. Ik schijn één of andere kut gist op mijn huid te hebben met maar één remedie: smeren.

Nou smeer ik sporadisch de ketting van mijn wielrenfiets, ik smeer chocoladepasta bovenop de pindakaas en ik smeer ‘m als er muggen in de buurt zijn. Maar waar ik niet van ben is mijn huid beboteren met één of ander vet smeerseltje.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

78

pen icon

Rosa Haye

Straatverkopers

12 AUG 2018

Met vlag en wimpel winnaar in de categorie irritatiefactortjes: straatverkopers. Onder het toeziend oog van menig winkelend medemens slaan ze toe en zorgen ze dat ze aan het eind van de rit óf teleurgesteld alleen achter blijven op zoek naar het volgende slachtoffer óf degene die de lul is (jij dus) eens even flink te grazen nemen. Meer opties zijn er niet. Op zich een vrij overzichtelijk, maar vreselijk vervelend, bijbaantje. In de Herestraat (Groningen) is het een sport om die lui te ontlopen in plaats van dat je daar op je gemak slentert. In ieder geval komt het gesprek met zo’n straatverkoper nóóit gelegen. Als je voor de 32e keer anoniem gebeld bent en je bij poging 33 het lef, de tijd, zin én de irritatiegrens hebt bereikt en je neemt op, hoort de vraag “bel ik gelegen?” dan kun je tenminste nog “NEE!” schreeuwen en weer ophangen. In ‘real life’ met zo’n zielig straatverkopertje en zijn tablet in zijn hand ligt die drempel hoger. Het lukt me vaak om mijn ‘het-spijt-me-heel-erg-maar-ik-moet-nu-door' modus aan te nemen en ze straal voorbij te lopen. Maar er zijn van die momenten dat ze haarfijn aanvoelen dat jij zonder concreet doel daar loopt, eigenlijk alle tijd van de wereld hebt doordat je zomervakantie hebt (werkt in het onderwijs zeker?) en dus geen reden hebt ze te negeren. Die momenten moet je zien te voorkomen, maar mocht je toch eens in zo’n situatie terechtkomen: geniet! Zet je over alle vooroordelen heen en geniet van het toneelstuk dat zich voor je afspeelt om vervolgens alsnog keihard door te lopen en met een veel te vrolijk gezicht “jij ook een fijne dag en succes in het Amazonegebied!” te roepen. Maar voor dat moment aanbreekt: opletten!
Te beginnen met het voorstellen. Na de vraag “mag ik me even voorstellen?” kun je al niet meer terug. Je doet dus doodleuk mee. Vaak begint het circus met een vraag die je triggert. Een vraag waar je nota bene oprecht op dat moment even bij stil staat en, het aller ergste is, je ook nog antwoord op wilt en gáát geven.Vervolgens komt het spreken vanuit de ‘wij-vorm’. Bloed irritant als je er zelf geen ene donder mee te maken hebt en jij ook alleen maar daar staat om je target te halen en over 1,5 uur lekker bier te zuipen met je andere irritante collega’s op kantoor. Dan volgt nog wat aangedikte informatie.
Ten slotte eindigt het toneelstuk met een matig applaus, een verkleinde targetkans, een geïrriteerde Juan van Greenpeace en een vrolijkere gemoedstoestand alvorens deze ontmoeting mijnerzijds.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

62

pen icon

Derk Buisman

Het Nederlandse voetbal is ziek. Hoe nu verder?

10 AUG 2018

De resultaten van de Nederlandse voetbalclubs in Europa zijn de laatste jaren, op enkele uitzonderingen daargelaten om te janken. Waar Psv vorig jaar nog verloor van een Kroatische middenmoter waren dit jaar AZ en Feyenoord aan de beurt. AZ liet het liggen tegen een nietszeggend team uit Kazachstan, terwijl Feyenoord het misschien wel presteerde om te zorgen voor misschien wel de slechtste prestatie in het Nederlands voetbal ooit te zorgen door met 4-0 te worden weggevaagd door een clubje uit Slowakije met een begroting. Voor de duidelijkheid: dit is 3 keer zo weinig als de begroting van FC Emmen. De hoop voor dit jaar is gevestigd op Ajax en PSV in Europa. Maar hoe gaan we ervoor zorgen dat we niet nog verder afglijden op de Europese ranglijst? En dat we minimaal weer kunnen strijden met clubs met een gelijke begroting. Hierbij mijn suggesties:

1) Spelers hebben meer weerstand nodig in de Eredivisie
Nu is er sprake van een ranglijst waarbij 18 clubs ieder 2 maal tegen elkaar spelen. Voor de spelers van Ajax, PSV en Feyenoord zijn dat dus slechts minimaal 4 "topwedstrijden" per seizoen in de eigen competitie. Met een andere competitieopzet zou bijvoorbeeld de top 6 onderling kunnen strijden om het kampioenschap. Meer topwedstrijden zorgt voor betere spelers die ook beter met druk kunnen omgaan.

2) Begin het seizoen eerder
Spelers in Nederland spelen over het algemeen eerst Europees voordat de competitie begint. Met enkele wedstrijden van de competitie in de benen zullen zij fitter zijn voor de Europese wedstrijden.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

50

pen icon

Liz Langenberg

Likeability of 6

Lizzen to me

10 AUG 2018

Kijk eens om je heen en je zult zien dat je midden in het leven staat; Maar hoe ben je daar terecht gekomen?;
Waar kwam je vandaan?;
En hoe komt het dat je nu bent zoals je bent?

Het antwoord vind je vast en zeker op google; ik zal niet de enige zijn die op google quotes opzoekt over een bepaalde fase in mijn leven.
Quotes zijn levenslessen waar je tegenwoordig mee dood gegooid word vooral op social media.

Ben je opzoek naar een leuk terrasje struikel je ineens over een quote op een krijtbord;
Loop je in het ziekenhuis de trap op staat er groot op de muur dat je al 10 calorieën hebt verbrand; en bij een beddenzaak staat groot op het raam:’ I’m great in bed. I can sleep for days’.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelikelol
user_f18bac618ab786ec0819fcdd07cb4d9f89a77cb5_avataruser_10d7ca6b94dcdd37c2024101760d47d89aff4606_avataruser_1a79ffd53cadbc17d3e2a5e30e4dba9d3d0594ea_avatar

+3


Views

400+

pen icon

Derek Hogeweg

Ode aan Frankrijk

9 AUG 2018

Frankrijk is een groot land. Is het niet het chauvinisme dat dit benadrukt, dan zijn het wel de verkeersborden. Geef toe: wanneer zag u in Nederland voor het laatst een bord met "Amsterdam - 530". Dat bedoel ik. Vijfhonderddertig kilometer: dat is van Maastricht naar Groningen, en dan nog 150 kilometer over de zeebodem. In Frankrijk kan het vriezen bij je oom en tante in Lille, terwijl je in Lyon van je stokkie gaat.

Van de pakweg 12 keer dat ik in Frankrijk ben geweest kwam ik zeker 9 keer via Lille binnen. Schrik niet: Lille is niet representatief voor de rest van Frankrijk. Godzijdank niet. Lille is het Luik van Frankrijk; een stad die vooral leuk is vanaf de rondweg. Je moet er niet te lang bij stilstaan.

Nee, Lille is de bittere pil die je even moet slikken, de regen voorafgaand aan een strakblauwe zomerdag - na Lille wordt alles anders.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

98

pen icon

Marianne Greijdanus

Zo kan het ook!....Anders staken in het OV

9 AUG 2018

Vanmorgen stapte ik in “mijn” bus bij ons in het dorp, het voelt als “mijn bus” want ik reis de laatste tijd bijna dagelijks met de bus van 08.10 uur met meestal hetzelfde groepje mensen. Ik denk nog bij het instappen,’ fijn dat ze niet staken want anders was ik echt onthand’. Ik ben namelijk al behoorlijk onthand doordat 1 pols in het gips zit en ik dus niet mag fietsen of autorijden…als je in een dorpje in de Flevopolder woont is de bus die slecht één keer per uur rijdt je enige uitkomst!
Voor me wil een mevrouw een kaartje kopen maar de buschauffeur zegt met een breed gebaar: ‘dat hoeft niet mevrouw want al die andere mensen reizen ook gratis!’. Wat blijkt…de chipautomaat werkt niet…hebben wij even mazzel!
Ik zoek een lekker plekje op, de keuze is reuze want er is geen schooljeugd dus lekker een hele bank voor mij en mijn tas. Terwijl we het dorp uitrijden langs de akkers waarvan het goudgele graan geoogst wordt zie ik mijn medepassagiers genieten van het gratis ritje….
Die gezichten zullen wel anders hebben gestaan bij de staking van een paar weken geleden.
Dit is de oplossing! bedenk ik: met staken door helemaal niet te rijden tref je de passagier. Die gaat dan misschien klagen bij je werkgever en dan gebeurt er hopelijk iets met je werktijden of salaris… Vrij indirecte methode dus en geen blije klanten.
Dat kan ook anders! Door wel te rijden, maar de rit gratis aan te bieden tref je degene die je wilt treffen namelijk de busmaatschappij direct en heb je wel blije klanten en zelf ook een leuke rit!
Het liefst heb ik natuurlijk dat er helemaal niet gestaakt hoeft te worden maar als het dan toch weer eens de spuigaten uitloopt doe het dan zo: wel rijden, niet betalen…eens zien hoe snel er dan een akkoord bereikt wordt!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

66

pen icon

Henk van Kalken

Harde grappen

9 AUG 2018

Houdt u ook zo van cabaretiers die de grenzen opzoeken en daar soms overheen gaan? Ik wel. Daarom kijk ik graag naar Hans Teeuwen, Youp van ’t Hek en Theo Maassen. Harde humor is goed om vastgeroeste opvattingen en overtuigingen in het hoofd eens los te schudden. Soms is het zowel pijnlijk als leerzaam om eens in een voorgehouden spiegel te kijken. Na het plaatsen van harde grappen krijg je de volgende dag altijd commentaren in kranten. Op die commentaren komen dan weer reacties van lezers, reaguurders heet dat tegenwoordig. En soms van columnisten.
Harde grappen doen iets met mensen. Bij sommige komen ze niet door de gewapende afweermuren heen en glijden af als water van ingevet glas. Andere grappen wekken verontwaardiging op. Morele verontwaardiging, of omdat het raakt aan een persoonlijke pijnplek. In dit geval gaat het over het recent optreden van Theo Maassen in zijn show ‘Vankwaadtoterger.’
Hij is een grote, ietwat knoestige Brabander. Nou heb ik niks tegen Brabanders, sommige van mijn beste vrienden zijn Brabanders. Maar hij is geboren in Oegstgeest en zou beter moeten weten. Een Oegstgeester die zich in Brabant als fanatiek PSV-supporter gedraagt op de manier van een ex-rookverslaafde.
Theo kijkt vaak in de lens alsof hij een gevaarlijke crimineel is die op de politiefoto komt. Ik kijk en luister meestal graag naar hem en voel dan niet zelden mijn eigen al dan niet morele overtuigingen rammelen. Da’s goed voor iemand die de pest heeft aan vastgeroeste overtuigingen. Vastgeroeste overtuigingen weerhouden je ervan om met een open blik waar te nemen wat er in de wereld om je heen gebeurt.
Theo speelde onder meer een rol in de film TBS als ontsnapte TBS-er, een seksuele delinquent, en deed dat zó goed, dat ik me afvroeg… enfin.
Hij maakte in zijn show een gruwelijk zieke grap over mijn persoonlijke held: Johan Cruijff. Nou was Johan een te grote persoonlijkheid om beledigd te kunnen worden door Theo Maassen. Maar hij richtte zich ook niet zozeer op Johan zelf.
De meester van de bal en de onnavolgbare uitspraken, zou iets geantwoord hebben als: ‘As je grappen over mij wil maken, mot je zorgen dat je in balbezit blijft, da’s logisch.’ Hij was dan de enige die begreep wat hij zei, de rest van het volk in ademloos onbegrip achterlatend.
Theo lichtte een tegel uit zijn onbewuste, schraapte de vieze onderkant eraf en maakte van de onsmakelijke restanten een grap. Hij zei dat het zo fijn zou zijn als meer Ajaxieden

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

100+

pen icon

Rob van Meer

Likeability of 6

Een zomerdag

9 AUG 2018

De zon houdt haar adem in, duikt diep in zee
Glinsteringen verdwijnen, silhouetten verschijnen
Een zandkasteel geeft zich langzaam over aan het water
En als de vloed op zijn hoogst is, neemt het eb alle verhalen mee

De wind blaast zijn adem uit, zwiert over het zoute sop
Het strand wordt korter, de schaduwen langer
Ik vergat niet te genieten, zag wat ik wilde zien
En als ‘t licht op zijn mooist is, sla ik alle herinneringen op

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_759cb00513ebaa9605fdd305216647a2daf4ad31_avataruser_bae35e18b076a13262ca86f1e46fca7a82f75f19_avataruser_3f4b25b30f06d7c866183a2db14dcb4118c6d888_avatar

Views

95

pen icon

Wendula bots

Je gezondheid, daar kun je op bouwen, of niet?

8 AUG 2018

Wanneer je eindelijk denkt dat het goed met je gaat laat je lijf je weer in de steek. Je moet weten dat ik al jaren veel getobt heb met mijn gezondheid (daarover later meer). Het een leidde tot het ander en uiteindelijk werd ik afgekeurd. Ik ben altijd blijven vechten want ik wou zo graag, maar nu is de fut er bijna uit. De rek is op.
Ik heb eindelijk weer een nieuwe baan gevonden die bij me past en ik mag weer aan de gang. Mijn wereldje word weer groter en ik krijg weer een waardevol plekje op deze aarde in plaats van mijn hand op moeten houden voor een paar centen die ik liever zelf zou verdienen. Over 4 weken mag ik weer gezellig gaan werken, collega's, cliënten en familie, super leuk en ik wil nog liever vandaag beginnen dan morgen. Maar zoals al jaren het geval is begint mijn lijf me weer in de steek te laten. Ik moet weer geopereerd worden en lig er weer maanden uit. Mijn armen doen enorme pijn en vandaag is duidelijk geworden dat ik 1 arm tegelijk geopereerd moet gaan worden. Het herstel, mocht dat voorspoedig gaan, gaat maanden duren. Hoe kan dit nu weer gebeuren, waarom moet dat gebeuren, wat heeft het voor nut? Ik ga het maar uitstellen want ik wil deze kans niet kwijt, ik wacht wel tot ik een vast contract heb en werk wel extra uren voor een paar maanden om vooruit te werken zodat mijn werkgever ziet dat ik echt wel wil. IK ga wel weer op de achtergrond staan en laat mijn lijf het wel opvangen, het herstel zal daarom nog moeilijker zijn maar he wat moet je dan? Ik vraag me af, ze zeggen wel eens kracht naar kruis maar soms denk ik dat God (Als hij er is) sommige mensen wel eens vergeet. Juist diegenen die er altijd zijn voor anderen, die hard willen werken en die denken dat ze nooit een moment van rust gegund is dat zijn de sterksten. Dat zijn diegenen op wie je kunt bouwen maar het zijn ook de kwetsbaarsten onder ons die af en toe een arm op de schouder nodig hebben om erdoorheen te komen. Maar nadat je al zoveel hebt meegemaakt weet je je komt er wel.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

66

pen icon

Paul Christiaan Smis

Likeability of 5

Reuzenbillen

6 AUG 2018

‘Facebook verwijdert naakte vrouw niet.’ Is dit een slechte krantenkop? Nee, het is een uiting van verwarring over het algoritme van onze dierbare social-media-vader.
Een jaar geleden plaatste ik een gedicht met daarbij de afbeelding van een paar enorme blote billen. Het was een beschouwelijk stukje over de vraag ‘Stel dat onze werkelijkheid heel anders is dan we vermoeden en ook veel omvangrijker?’ Ik had dat idee verpakt in een metafoor over reuzenbillen.

stel dat alles wat ik om mij heen zie
een lichaamscel is in de bil van een reus …

De bijbehorende billenafbeelding had ik gehaald van een eeuwenoud schilderij uit de collectie van het Rijksmuseum. Facebook kon er niet om lachen. Ook een culturele blote kont kon niet door de beugel. De afbeelding werd verwijderd en ik werd vermaand.
Enige tijd later werd een plaatje van een fles tomatenketchup, leeglopend onder een gehurkt zittende vrouw, verwijderd. Althans in sommige groepen, in andere bleef het gewoon staan. Over het gedicht bij de afbeelding – dat qua beeldende kracht niets te fantaseren overliet – sprak Facebook niet.
Eergisteren publiceerde ik een filosofisch mijmergedicht over een thema uit de scholastiek – dat is een soort middeleeuwse logica. Daarbij plaatste ik een vijfhonderd jaar oude gravure die een gevleugelde naakte vrouw uitbeeldt. En wat denk je? Het gedicht staat er nog steeds, met plaatje en al. De wereld is veranderd, vaders algoritme is kapot.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_8b4b13f22384e109e83888ade67828b3b12b3fac_avatar

Views

100+

pen icon

maria couprie

Altijd fijn, de vrijdagtrein

5 AUG 2018

Altijd fijn, de vrijdagtrein. Naast mij een jonge vrouw met een klassiek, fijn profiel. Mijn oog valt op haar handen, ze schrapt elegant met een roze fluor pen in een liggende bladerflapperei met woorden als casuïstiek en Todd's syndroom. Ik google het stiekem snel. "Todd's syndroom, ook wel het Alice in Wonderland syndroom genoemd" schrijfselt mr Google me toe. Prachtig!, ik zoek niet eens op wat het betekend. Een psychische aandoening met deze naam, daar kan je alleen maar trots op zijn, zeker als de behandelaar deze mooie juffer blijkt. Ze kraakt, slikt, en knispert niet, maar is een stijlvolle reine die secuur van roze schetst. Altijd fijn, de vrijdagtrein, maar vandaag is het een sprookje!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

100+

pen icon

Mechtilde

CODE ROOD

4 AUG 2018

Als het regent is het rotweer en kunnen we niet wachten tot het beter wordt. Als het zomert kan het niet snel genoeg gaan. We willen buiten eten zonder trui. En we willen een gezond kleurtje of een eikenhouten kop.
Maar té warm is ook weer niet goed. Gelukkig vinden we verkoeling onder de tuinslang en in plastic zwembadjes die voor een paar Euro in lagelonenlanden worden gemaakt. Code Geel is niet iets waar we ons zorgen over maken. Oh, Code Oranje al? Nou ja, we zullen toch érgens verkoeling moeten vinden, nietwaar?
Op tv zien we bosbranden en het weerbericht meldt dat in Spanje en Portugal 45 graden wordt gemeten. Iemand grapt dat wij straks het ideale vakantieland zullen zijn voor de Zuid-Europeanen. Hij weet niet hoe dicht dat bij de waarheid is.
Moeten we iets doen dan? Kunnen we iets doen dan? Dat moeten die ‘hoge heren in Den Haag’ dan maar regelen, toch? Daar worden ze voor betaald. Dat de zorg voor onze aarde gewoon bij jezelf begint dringt tot de meesten van ons niet door.
Kom, we zetten nog maar eens een kop koffie. Hé, wat is dat nu? Nou ja zeg, gekker moet het niet worden. Die lui van het waterbedrijf snappen toch zeker wel dat je geen babyvoeding kunt maken zonder water? In de supermarkt hoor je tot de gelukkigen die nog water kunnen bemachtigen maar bij de kassa doet je pinpas het niet: storing bij de bank. Onverrichterzake keer je huiswaarts waar je weinig sympathie ontmoet. Je had wel wat creatiever kunnen zijn, want intussen is Code Rood van kracht. De dijken gaan voor.
Schets ik een wat al te somber beeld? Deze week hoorde ik een psycholoog op tv zeggen dat alle voorlichting tot nu toe weinig heeft geholpen en dat we pas in actie komen als we geraakt worden waar het pijn doet, in onze portemonnee. Dat zal niet gedaan worden door die ‘hoge heren in Den Haag’ maar door de jongens en meisjes die al eerder hun verantwoording namen en toe zijn aan een volgende stap. Niet om te pesten, maar om ervoor te zorgen dat het grote van de domme houden stopt. Dat we weten wat de gevolgen van ons handelen zijn en dat we eindelijk in actie komen, in plaats van verveeld te doneren vanuit onze luie stoel, áls we dat al doen.
Ik ken een paar van die jongens en meisjes. Ze zitten op plekken waar ze invloed kunnen uitoefenen en als ik je één advies mag geven: Maak je borst maar nat, als je nog water hebt tenminste.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

94

pen icon

Andre Hendriks

Vervangers vervangen

3 AUG 2018

Het WK voetbal, Wimbledon en de Tour de France daar mag ik graag naar kijken. Voetbal was niet opwindend, maar de Tour was dat zeker wel.
Het na tafelen over de etappes op RTL7 heb ik na twee uitzendingen niet meer opgezocht. Een presentator vervangen is niet iedereen gegeven. Je hebt als opvolger drie kansen. Je doet het niet zo goed, je doet het net zo goed of je doet het beter.
Dione de Graaff in de Avondetappe doet het geweldig. Zij moest toch ook iemand vervangen en dat was niet de eerste de beste. Zij is bezig met de inhoud en wekt niet de indruk zichzelf ontzettend belangrijk te vinden. Ontroerend vond ik de uitzending met Hennie Kuiper. Dione kreeg het niet voor elkaar om deze tafelgast te tutoyeren. En dat kon ik mij ook goed voorstellen.

Mathijs van Nieuwkerk ging al vroeg met vakantie en dus moest niet alleen hij, maar ook zijn programma DWDD worden vervangen. Margriet van der Linden werd de uitverkorene en het programma werd “M” gedoopt.
Van te voren al heel veel over geschreven, maar na de start nog veel meer.
Margriet gaf aan dat zij dingen “anders” ging doen. En wat dan anders?
Zij neemt ruim 35 seconden de tijd om op te dreunen wat er zo dadelijk gaat komen, net als Mathijs, alleen minder vlot. Maar, anders dan Mathijs, geeft zij aan het orkest de opdracht; “laat de show beginnen”. De geluidsman van “M” is nog onderweg, want met name de drums klinken verschrikkelijk slecht. Vervolgens komen er al of niet interessante gasten, maar Margriet is nog te zeer met zichzelf bezig om daar goed mee om te kunnen gaan. Ik krijg zelfs de indruk dat zij haar armgebaren voor de spiegel heeft ingestudeerd. Zij speelt een goede gastvrouw zonder dat ook te zijn. Ik neem dan ook aan dat er al naar vervanging wordt uitgekeken. En Margriet vervangen moet goed te doen zijn.

Eva Jinek is in blijde verwachting en dus was al bekend dat zij ook vervangen ging worden. Door omstandigheden zelfs een week eerder. En ja, ga Eva maar eens vervangen.
Ik las ergens wel een naam maar verder was daar niet heel erg veel aandacht voor. Maar na een paar uitzendingen is dat wel even anders. Nadia Moussaid oogst niets dan lof voor de geweldige manier waarop zij het programma “Laat op één” presenteert. En nu al gaan er stemmen op om haar een eigen programma te geven. Ik ben voor!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

99

pen icon

Colette Leenders

Je hebt gewoon wat pech gehad, zeggen ze dan!

3 AUG 2018

Kom op Colette het valt allemaal wel mee toch, je hebt gewoon wat pech gehad.
Inmiddels zat ik al op de MAVO en in de loop van de ochtend voelde ik me niet lekker worden. Mijn mentor zag gelijk aan me dat het niet zo best ging. "ga maar naar huis en bel even als je thuis bent" dat was het antwoord. Ik fietste met pijn en moeite naar huis, ik had hoofdpijn, buikpijn en het voelde alsof ik koorts had. Eenmaal thuis belde ik mijn moeder die op dat moment in de have van scheveningen werkte. "Mam, ik voel me niet zo goed, mijn buik doet pijn en ik voel me echt beroert" Mijn moeder hoorde aan mijn stem dat het anders was dan een normale buikpijn. Daarna belde ik school dat ik veilig thuis was en ben ik op de bank gaan liggen. Mijn moeder kwam gelijk naar huis en toen ze binnen kwam heeft ze gelijk de dokter gebeld. We moesten maar even langs komen. Daar werd mijn urine nagekeken en ik moest gelijk maar even naar het ziekenhuis. De huisarts dacht aan een blindedarmontsteking. Bij het ziekenhuis kreeg ik nog wat onderzoeken, maar ik wilde juist staan en het liefst recht op, elke beweging aan mijn buik deed pijn. "als het uw blindedarm was, dan had u juist met opgetrokken benen willen liggen, dus we denken niet dat het een blindedarm is" Ik werd naar huis gestuurd en de volgende dag stond ik weer met mijn moeder in het ziekenhuis, de pijn was toegenomen en de artsen zeiden we gaan toch maar opereren.
Na de operatie stond mijn moeder weer aan mijn bed en ik mocht 3 uur later naar huis. Thuis bleef ik op bed liggen ik voelde me nog steeds ziek en de volgende dag zei mijn moeder: "Kom Colette we gaan even een kleine wandeling maken, dat zal je goed doen" De dag daarop werd ik gillend wakker, mijn dekens waren nat en vies en alles stonk. De wond was aan het ontsteken, mijn moeder kwam mijn kamer in gerend en bracht me direct naar het ziekenhuis. Mijn moeders woorden toen de arts me met spoed ging behandelen: "paardenslager, dit is mijn dochter, kan je geen pijnstillers geven voor je verder gaat" Helaas dat ging niet, de wond werd opengemaakt en schoon gemaakt. Later bij de controles bleek dat alles behoorlijk mis was gegaan. Toen de artsen de blindedarm verwijderde was deze geklapt en was alles al besmet. De woorden die mij bijbleven:" uw baarmoeder en alles wat daar bij hoort is ook besmet, de kans op kinderen krijgen is niet meer zeker, zeg maar gerust klein" 3 maanden een openwond en mijn moeder verzorgde mij de hele tijd met liefde.
Ik had gewoon PECH!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

100+

pen icon

HC

Likeability of 5

Tussen verdoemd en verheerlijkt vlees

2 AUG 2018

"Wie nu nog vlees eet, is echt een holbewoner". Ik zal de geciteerde anoniem houden, maar het had subtieler gekund: opmerken dat de vleesindustrie niet meer van deze tijd is. Subtieler gemóéten eigenlijk, want ondanks dat vlees veel vergt van mens en milieu zit niemand op zulke terechtwijzingen te wachten. Vaak werkt het juist averechts waarmee een goed initiatief tot een inhoudsloze strijd verbastert. Dat werd duidelijk toen het weerwoord volgde: "Volgende keer ga ik lekker een kilo biefstuk voor je neus opvreten".

Redenen om de vleesconsumptie te verminderen, moeten informerend en niet minachtend gebracht worden. Als een serieuze doch vriendelijke suggestie, een middel om goed te doen. Van nature is niemand zo duivels om mens en milieu te schaden. Bewustzijn en kennis groeien weliswaar, maar de gevolgen zijn niet direct waarneembaar. En de vanzelfsprekendheid waarmee vlees ten overvloede in de schappen ligt en de hoofdrol vervult in de meeste recepten, maakt het er niet beter op. Dat dierenleed een dingetje is, lijkt intuïtiever en wordt al langer voor lief genomen. Maar waarom zou men ook de link leggen tussen wereldproblemen zoals voedseltekorten, natuurrampen en een onschuldig lapje vlees?

Bewustzijn is helaas niet het hele eieren eten. Gewenning voorkomt vaak dat mensen de knop omzetten. Psychologisch gezien praat gemak veel goed. Daarnaast wordt onterecht gedacht dat vlees een cruciaal bestanddeel van je voeding is én broodnodig voor een lekker maal.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_72f565e33e76a7bcae962ff18c0f4a22bb3ad45b_avatar

Views

91

pen icon

Esmée van den Akker

Honderdvijftig leugens

2 AUG 2018

Het was vrijdag en heel erg vroeg toen ik op uitzendbureau avontuur ging. Mijn nieuwe baan voor die dag was smeerkaas. Smeerkaas aansmeren. Ha. Die grap zou ik meer dan eens horen die dag. Ik zat in de bus naar de smeerkaas toe, toen mijn bus verdwaalde in het bos. Dat kan blijkbaar. We reden al zeker twintig minuten over smalle bospaadjes en ik keek uit het raampje terwijl ik me verwonderde over deze aparte route, toen de bus plots midden op de weg stil stond en de chauffeur het raampje open draaide om met een meneer en zijn hond te praten. Eigenlijk alleen met de meneer want de hond zei niets. Toen waren we dus verdwaald. Dat was dat.
Uiteindelijk vond ik mijn smeerkaas in de supermarkt in een dorp waar mensen op klompen lopen. Dit was nieuw voor mij. Persoonlijk heb ik nog nooit klompen aangehad. Het lijkt me niet lekker zitten. Maar eerlijk is eerlijk, ook niet al mijn schoenen zitten lekker. Ik heb een paar roze met suède paarse panterprint en die knellen een beetje.
Deze dag had ik gelukkig wel fijne schoenen aan. En blauwe handschoentjes. Daarmee moest ik smeerkaas op toast smeren. Mensen mochten wel proeven, maar ze moesten eigenlijk kopen. Minstens honderdvijftig moest ik er slijten. Om dit voor elkaar te krijgen heb ik deze dag leugens verteld. Ik vind smeerkaas vies. Maar op deze vrijdag was smeerkaas mijn lievelingsbeleg. Als ik merkte dat mensen naar een bepaalde smaak neigden, dan was dat mijn lievelingssmaak. En blijkbaar kun je dus met smeerkaas koken. Ja dat kan ook, hoor. Ik heb een hoop over smeerkaas geleerd die dag. Maar ook over mensen. Deze mevrouw wil er zo meteen twee kopen. Deze mevrouw is nu al boos op mij omdat ze geen zin heeft in smeerkaas. Deze meneer wil met mij op date. Dat is echt waar. Ik zei nee bedankt en toen liep hij weg, maar later kwam hij terug. “Ook niet als ik betaal?” zei hij toen. Ik zei toen maar weer nee bedankt. Maar deze keer lachte ik erbij omdat ik me ongemakkelijk voelde en mezelf geen houding wist te geven met mijn blauwe smeerkaas handschoenen.
Ik moest deze dag honderdvijftig smeerkazen verkopen. Maar ik was vergeten te tellen. Aan het einde van de dag kreeg ik een formulier. ‘Hoeveel heb je verkocht?’ stond er. Honderdvijftig zei ik toen. Ik heb honderdvijftig leugens verkocht.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

87

pen icon

Marit van Rietschoten

Pepernotenstress

2 AUG 2018

Een hittegolf teistert Nederland. Het gezeur over de warmte vliegt ons om de oren en iedereen zoekt massaal verkoeling in de dichtstbijzijnde wateren. Dat weerhoudt het Nederlandse volk er echter niet van om de zwarte-pieten-discussie weer eens flink op te laten laaien. Hier verbaas ik mij echter niet meer over, dit is nu eenmaal een onderwerp dat erg gevoelig ligt in de Nederlandse samenleving. Het feit dat het halverwege de zomer is, lijkt menig mens niet te deren.

Een ander onderwerp dat vaak ter sprake komt, is een andere decembertraditie: het verkopen van pepernoten. Althans, decembertraditie… Een nieuwsbericht maakte mij er op een zonnige donderdagmiddag op attent dat het Sinterklaasfeest dichterbij is dan ik had gedacht. Nog 4 maanden, nog 18 vrijdagen, een hele hoop zonuren en hopelijk Hollandse regenbuien zijn er te gaan voor het kinderfeest weer in volle glorie gevierd gaat worden. En toch, op 2 augustus, zijn de naar speculaas geurende baksels alweer gespot in de winkels. Niet lang zal het duren voor ook de speculaasmannetjes en vrolijk kleurende schuimpjes weer in de schappen zullen schitteren en zeurderige kinderstemmetjes de winkelgangen zullen vullen.

Volgende week gaat de zomervakantie voor mij in en ik heb nu alweer het idee dat ik me moet haasten om de jutezak uit de berging te halen en mijn verlanglijstje voor Kerstmis tijdig in elkaar te zetten. Wat is het volgende? Paaseieren in oktober? Kerstkransjes in mei?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

79