Lezerscolumn

pen icon

Imka Meuwese

Likeability of 6

De hond die niet voor de poes was...of toch wel?

13 FEB 2018

Hond voelde zich het zwarte schaap van de familie. Zijn moeder, vaak zo stoned als een garnaal, noemde hem een domme ezel en schold hem uit voor vet varken. Ze leefden in een zwijnenstal en op een dag besloot hond het hazenpad te kiezen. Het was heel warm, de mussen vielen dood van het dak, en hond was al vroeg uit de veren. Dit hondenleven trok hij niet meer, hij wilde zich niet langer de underdog voelen.

Toen hij uitrustte onder een boom zat daar een poes boven hem. Hond was voorzichtig, hij keek altijd even de kat uit de boom. Maar deze kat deed poeslief, wat hij met zo’n draak van een moeder, die niets anders deed dan katten tegen hem, niet gewend was.
Hij vroeg poes naar beneden te komen maar ze bleek zo bang als een wezel sinds haar laatste ontmoeting met een hondsbrutale soortgenoot van hem. Ze hadden gevochten als kemphanen en het was zo erg dat de honden er geen brood van lustten, vertelde poes. Sindsdien zag ze behoorlijk wat beren op de weg en hoog in de boom voelde ze zich inmiddels als een vis in het water. In vogelvlucht vertelde hond zijn verhaal, ook al had hij eigenlijk een hekel aan oude koeien uit de sloot halen. Zo stil als een muis had poes geluisterd en voelde zich plots een domme gans omdat ze zo’n angsthaas was terwijl deze hond duidelijk nog geen vlieg kwaad zou doen.
Dus maakte ze rare sprongen, ondanks dat ze niet in het nauw zat, en kwam vlak voor hem op haar pootjes terecht. Hond was zo trots als een pauw dat poes dit voor hem deed en voelde voor het eerst vlinders in zijn buik. Hij plukte een bloem, een leeuwenbekje, en gaf die aan haar. Poes hield niet zo van bloemen maar je mag een gegeven paard niet in de bek kijken dus was ze er als de kippen bij om deze dankbaar van hem aan te nemen. En ook al brengt 1 zwaluw nog geen zomer, hond was hoopvol op iets moois.

Als twee tortelduifjes praatten ze de hele middag over koetjes en kalfjes en hond dacht tevreden: ‘Hoe een koe een haas vangt.’ Nooit eerder was hij zo’n haantje de voorste maar dit keer wist hij: ‘Dat chickie is de mijne!’
En nu maar hopen dat poes geen wolf in schaapskleren blijkt te zijn want dan zou hond er een kater aan overhouden!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelove
user_a80f6676fbddf1edfc700d2dcef6584bd353348b_avataruser_2eae4a5bffcc50cafed5c201a2c5e17ab86f942b_avataruser_aa7a3899ed5f1a96dddc77a9e7aed4f4e6873a4b_avatar

+1


Views

47

pen icon

Jan-Kees Verschuure

Likeability of 6

Hollandse hondsdagen

10 JUL 2018

Ik kan in de dagen die leiden naar de zomervakantie eindelijk in de wachtstand. En dat is heerlijk. In het waterdorpje waar ik woon waaien de eerste Belgische toeristen al binnen, gesoigneerde dames die hooggehakt op zoek gaan naar oesters en vanachter hun zonnebril kokette rondjes draaien bij de gereformeerde kerk. De wind blaast zachtjes zorgen weg, en draagt lust tot paren aan.

Alles ademt deze dagen: een tienermeisje op haar Vespa klemt een Hoegaarden rosé tussen de gashendel en haar vingers; de doorrookte buurvrouw schaamt zich niet langer voor haar spataderen, de Thaise masseuse van de overkant is nijver aan het tuinieren, en de ogen van Loes Haverkort doen nog harder dromen dan voorheen.

De nieuwslezeres op de radio heet Lot Lewin en Radio Tour de France speelt Franse zuchtmuziek. Een zacht gezoem van motorboten vult de verte; het vliegtuig met mijn dochter maakt boven Bergen op Zoom een bocht richting Côte d'Azur. Traagheid en loomheid worden anders vervloekt, maar brengen kalmte en verlangen. Het is zomer, mensen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_8dd4eb6e1b81da773841e155ca41785fc1512e7b_avataruser_a2003741500849f08bd571085a2ccdf4c73daf60_avataruser_8b4b13f22384e109e83888ade67828b3b12b3fac_avatar

Views

1k+

pen icon

Metro

On Fire

Jouw column in de krant en op metronieuws.nl?

11 NOV 2017

Metro geniet vanaf 23 juli 2018 van de zomer. Er verschijnt dus even geen krant en de lezerscolumnwedstrijd ligt ook stil. Op 20 augustus ligt Metro weer in de bakken en kiezen we ook weer een winnende column. 

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column binnen 48 uur en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_5bc6043614dc4c5054a14ac23c8da7f04db5b7cc_avataruser_7e67beacd08ccd8fb4d46307897b6e256ce3f0d6_avataruser_85fd08bcc7c7a4a84f20724f8dc10dd0d5d07413_avatar

+98


Views

7k+

pen icon

Roy Bierhof

Mijn vriendin

GISTEREN

Eerste week van de vakantie zit er alweer op. Ondanks dat wij weinig gedaan hebben dusver en Femke gewoon doorwerkt, zijn er ondertussen al wel 7 kratten bier op, 6 flessen wijn en een karrenvracht aan gezonde bitterballen opgegaan. Gezond hoor ik jullie zeggen? Ja klopt, ze gaan in de airfryer. Probleem met bier en wijn is groot, want ben in de avonden alleen en weinig tot geen bezoek gehad en kan moeilijk de kinderen de schuld geven, komt ook niet geloofwaardig over. Laten we de dorst maar de schuld geven vanwege de hitte...

Gisteren waren Femke en ik eindelijk een avondje samen (niet mijn woorden, zit de hele week al er tegenop aan het kijken). Zonder enige moeite heb ik eerst voetbal kunnen kijken en daarna zouden wij samen een film gaan kijken. Hoe dichter de wedstrijd tot het einde liep, des te meer ik mij ongemakkelijk begon te voelen. De scheids was nog niet klaar met het fluiten van het einde van de wedstrijd en in eens zat Femke naast mij op de bank met allerlei hapjes. Het leek Hans Klok wel, zo snel ging het. Overrompeld nog van het hele gebeuren gingen wij kijken op netflix en Videoland naar een leuke film. Het ging zo snel dat de scheids denk ik ondertussen net zijn fluitje uit zijn mond hield. Ze heeft er zin in!! Ja, zij wel.

Gelukkig was de film goed en spraken wij nauwelijks met elkaar, zulke avonden kan ik er wel meer van hebben. Bij de 2e film begon ik moe te worden en vertelde dat ik naar bed ging. Even lekker alleen, maar wat denkje? 'Ik ben nog niet moe, maar ga lekker met je mee naar bed, gezellig' zei Femke. Ook dat nog, niks is mij gegund dacht ik nog. Toen wij in bed lagen, kroop Femke zo tegen mij aan tot claustrofobisch aan toe. Ik wurmde mij los en vertelde dat ik dorst had en liep naar beneden, trok een paar biertjes open en dronk ze in 1 teug op. Als femke mij weer zo vasthoud, merk ik er gelukkig weinig van.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

46

pen icon

Jorrit Pieter

Likeability of 5

De koord danser

GISTEREN

achter de heuvels van het vlakke land,
dorre struiken in zicht en beekjes opgedroogde luchtkastelen,
zie daar de eenzame koorddanser.
.
verlaten door de dans
eenzaamt hij verder in fantasie de waanzin achter na,
vruchteloosheid met een beetje smaak maar net niet lekker.
.
.
hopend op het gewacht,
opdat de wind waait in de rug,
afdwalen tussen alle gedachtes die niet geplaatst kunnen worden want
vroeger was het koord om te dansen,
nu lonkt de balk.
.
de oordelen komen vroeger dan ‘s morgens,
verhullende meningen zijn de koffie van de met zelfbedrog doordrenkte werkelijkheid.
.
wat denk jij nou lezer,
dat hij het koord echt wil gebruiken voor de balk?
dat hij de dans wilt ontspringen omdat dansen niet meer zijn voorkeur geniet?
.
wanneer het koord te scherp is en de voeten gesneden zijn draait het al lang niet meer om de dans,
fuck jou met je gemakkelijke mening,
comfortabel achter je struikgewas.
.
.
het is lastig uit te leggen waar de waarheid vandaan komt wanneer het licht net altijd te donker is.
.
.
val maar rustig door de mand,
gehaald word niemand die zichzelf brengt.
.
vlieg zorgvuldig naar het achterland, lieve danser.
als jij durft over te steken en groen doet weinig met je, voel je dan één met de machteloosheid van het voorspelbare,
ze zullen namelijk altijd doorvragen naar je bevoorrechte positie
.
vaak, lieve danser, word het leven zo tragisch nep gemaakt,
dat de waarheid irriteert en men daarom de ogen sluit.
.
rouwig zijn om je eigen dood heeft enkel nut wanneer je niet gelooft in de eeuwigheid,
en de eeuwigheid ben jij, danser.
.
wie niet instort heeft
stemrecht,
maar jij, lief, hebt recht van spreken
.
dans liefje,
dans.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_2a1fda7a45804805b6ace4281317a46a4c2a0951_avatar

Views

43

pen icon

Coen Stegeman

Veilige reis App!

GISTEREN

Aller aller liefste Appendix, het spijt mij dat we na ruim 26 jaar zo abrupt van elkaar gescheiden zijn.
Jij als klein wormvormig aanhangsel had het best naar je zin daar beneden in m'n buik, dat weet ik. We hebben samen gelachen, gehuild, gevlogen, gedoken, geklommen, gefietst, bier gedronken en samen een kleine wereldreis gemaakt.
Ik heb genoten van je aanwezigheid en jij hebt genoten van al dat lekkers dat voorbij kwam.
Ik had je gewaarschuwd, zoals ik al zei "je mag niet mee snoepen". Nu je dit toch hebt gedaan is dit het gevolg, jij en ik niet meer wij. Onze levens gescheiden, nooit meer samen. Beide letterlijk en figuurlijk met littekens. Je gaat nu naar Leiden, naar al je broertjes en zusjes. Beloof mij dat je je zult gedragen, ik weet hoe ik je heb opgevoed en ik weet ook dat je een goed voorbeeld zult zijn voor de rest van de groep. Geniet van je vrijheid.
Lieve App, ik zal je missen en ik hou van je met m'n hele dikke en dunne darm!

Xx
Coen

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

34

pen icon

Suzanne Wolter

Over fluisterspelletjes en ehbo-skills

GISTEREN

Als je in een bieb werkt, doe je veel meer dan UITlenen. Je VERleent ook regelmatig iets. Eerste hulp bijvoorbeeld. Aan flauwvallers, aan benauwde hartpatiënten, aan stripboekenkasten met obesitas die door hun poten zakken én aan mensen die met de fiets zijn gevallen. Want die heb je met gladheid en slecht weer, en dan vooral ook nog als het om een asielzoeker gaat die na zijn eerste week fietsles nog niet zo behendig door het verkeer manoeuvreert als de gemiddelde autochtoon. En tja, ik heb als afgestudeerd-doktersassistente-maar-nu-lekker-in-de-bibliotheek-werkende nu eenmaal het ehbo-diploma op zak en ben altijd in voor een wat ehbo tussen de boeken. Dus toen er een collega langs kwam rennen die op zoek was naar de verbandtrommel, vroeg ik al handenwrijvend of ik het misschien mocht overnemen. “Ja graag”, was het antwoord.

Dus! Ik naar de Engelssprekende meneer toe. Hij was een fietsvaller en had een flinke kek in zijn wenkbrauw. Zo eentje die eerst heel hard bloedde, maar even later niet meer, waardoor het hele onderhuids vetweefsel nu goed zichtbaar was. Een duidelijk gevalletje van ‘dat moet worden gehecht’. De heer in kwestie overhandigde me een pasje van een overkoepelende medische dienst, die ik belde en de situatie uitlegde. Zij belden op hun beurt weer de medische dienst van het COA in onze stad, met de mededeling dat de gewonde meneer eraan zou komen. Ik dekte de wond steriel af – nadat ik eerst zijn gezicht had afgedroogd, want het was zoals gezegd pokkenweer – en de man liep even naar de Nederlandse taalles toe die hij eigenlijk in de bieb zou gaan volgen, om zich af te melden. Daarna volgde ik hem naar zijn fiets. Het bloed droop nog van de stang…. Samen zetten we zijn stuur recht, controleerden de fietsketting en de patiënt vertrok in de stromende regen naar ‘huis’, waar hij een uurtje later waarschijnlijk een hechting of drie rijker zou zijn.

En toen? Op het moment dat ik weer de bieb binnen kwam, kwam er iemand van de taalles naar me toe, die vertelde dat de patiënt zojuist hier was opgehaald door een ambulance. Die ook nog werd voorgegaan door twee politieauto's vanwege een vermeende hartaanval. Iets met lopende vuurtjes en het kinderspelletje: “fluister eens door”. Weet je nog? Dat je iets in het oor van je buurvrouw fluistert, die dit op haar beurt ook weer doet bij haar buurman, enzovoorts, en dat er dan een heel ander verhaal uitkomt bij de laatste? Dat dus…

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

34

pen icon

Paul Christiaan Smis

IJsbeer

14 AUG 2018

‘Salaris is een sieraad dat je niet even kunt afdoen om het weg te leggen in een juwelenkistje. Het maandelijks inkomen voelt als een kroon die wordt gedragen met de punten naar beneden.’ Dit waren mijn overdenkingen als ik aan het eind van een werkdag op de bushalte stond. Moedeloos hing ik tegen de abri en staarde naar de doffe aura van de kantoorkolos tegenover mij. En ik moest nog vijftien jaar.
‘Dan neem je toch ontslag? Ga je lekker iets anders doen?’
Toen ik jong was en geen gezin hoefde te onderhouden, vond ik dat een voor de hand liggende optie. Bevalt het ergens niet? Wegwezen, werkgevers genoeg. Maar boven de vijftig is het een ander verhaal, een verhaal met een stoffig plot. Ik was te rijk, het salaris was te goed en het wegvallen ervan zou, zo vreesde ik, mijn gezin in het verderf storten. De arbeidsmarkt voor vijftigplussers is er een van uitverkoop en winkeldochters, altijd geweest.
Zitten blijven dus. Zitten blijven wegens gebrek aan veerkracht en zelfvertrouwen. Waaraan herken je een oudere werknemer? Aan de verzakte houding, aan gebroken blik.
Mijn vrouw hield mij drijvende. Ze mailde me dagelijks een gedicht van Kees Stip. Als de tekst op mijn beeldscherm verscheen, lichtte het kantoorgrijs op. Wat was ik blij met: ‘Een ijsbeer beerde zoveel ijs, dat het ging vriezen in Parijs.’ Ruth en Kees, het gaat inmiddels heel goed met mij. Mag ik jullie hartelijk danken?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

38

pen icon

Mike van Zandvoort

Smeerig

13 AUG 2018

Ik ben de lul want mijn huid doet raar. Ik heb jeuk en mijn god wat kan ik slecht tegen jeuk. Ik weet het, met mij win je de oorlog niet en je mag me gerust een mietje noemen, want dan ben ik ook. Een échte man proost op zijn jeuk. Ik ben de ganse dag chagrijnig en verlies mijn wil om te leven.

Naast de jeuk ontstonden er rare witte vlekken. Ik prefereer waar mogelijk thuis dokteren en google: “Wat te doen aan witte rare vlekken die jeuken”. Al snel stuit ik op “Je huid weerspiegelt de gezondheid van je lever.” De informatie verbaast me niet. Het waren twee rake opeenvolgende festivals. Ik mopper op de festivaltrent in Nederland terwijl ik verder lees, op zoek naar een oplossing. Ik schijn één of andere kut gist op mijn huid te hebben met maar één remedie: smeren.

Nou smeer ik sporadisch de ketting van mijn wielrenfiets, ik smeer chocoladepasta bovenop de pindakaas en ik smeer ‘m als er muggen in de buurt zijn. Maar waar ik niet van ben is mijn huid beboteren met één of ander vet smeerseltje.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

86

pen icon

Rosa Haye

Straatverkopers

12 AUG 2018

Met vlag en wimpel winnaar in de categorie irritatiefactortjes: straatverkopers. Onder het toeziend oog van menig winkelend medemens slaan ze toe en zorgen ze dat ze aan het eind van de rit óf teleurgesteld alleen achter blijven op zoek naar het volgende slachtoffer óf degene die de lul is (jij dus) eens even flink te grazen nemen. Meer opties zijn er niet. Op zich een vrij overzichtelijk, maar vreselijk vervelend, bijbaantje. In de Herestraat (Groningen) is het een sport om die lui te ontlopen in plaats van dat je daar op je gemak slentert. In ieder geval komt het gesprek met zo’n straatverkoper nóóit gelegen. Als je voor de 32e keer anoniem gebeld bent en je bij poging 33 het lef, de tijd, zin én de irritatiegrens hebt bereikt en je neemt op, hoort de vraag “bel ik gelegen?” dan kun je tenminste nog “NEE!” schreeuwen en weer ophangen. In ‘real life’ met zo’n zielig straatverkopertje en zijn tablet in zijn hand ligt die drempel hoger. Het lukt me vaak om mijn ‘het-spijt-me-heel-erg-maar-ik-moet-nu-door' modus aan te nemen en ze straal voorbij te lopen. Maar er zijn van die momenten dat ze haarfijn aanvoelen dat jij zonder concreet doel daar loopt, eigenlijk alle tijd van de wereld hebt doordat je zomervakantie hebt (werkt in het onderwijs zeker?) en dus geen reden hebt ze te negeren. Die momenten moet je zien te voorkomen, maar mocht je toch eens in zo’n situatie terechtkomen: geniet! Zet je over alle vooroordelen heen en geniet van het toneelstuk dat zich voor je afspeelt om vervolgens alsnog keihard door te lopen en met een veel te vrolijk gezicht “jij ook een fijne dag en succes in het Amazonegebied!” te roepen. Maar voor dat moment aanbreekt: opletten!
Te beginnen met het voorstellen. Na de vraag “mag ik me even voorstellen?” kun je al niet meer terug. Je doet dus doodleuk mee. Vaak begint het circus met een vraag die je triggert. Een vraag waar je nota bene oprecht op dat moment even bij stil staat en, het aller ergste is, je ook nog antwoord op wilt en gáát geven.Vervolgens komt het spreken vanuit de ‘wij-vorm’. Bloed irritant als je er zelf geen ene donder mee te maken hebt en jij ook alleen maar daar staat om je target te halen en over 1,5 uur lekker bier te zuipen met je andere irritante collega’s op kantoor. Dan volgt nog wat aangedikte informatie.
Ten slotte eindigt het toneelstuk met een matig applaus, een verkleinde targetkans, een geïrriteerde Juan van Greenpeace en een vrolijkere gemoedstoestand alvorens deze ontmoeting mijnerzijds.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

76

pen icon

Derk Buisman

Het Nederlandse voetbal is ziek. Hoe nu verder?

10 AUG 2018

De resultaten van de Nederlandse voetbalclubs in Europa zijn de laatste jaren, op enkele uitzonderingen daargelaten om te janken. Waar Psv vorig jaar nog verloor van een Kroatische middenmoter waren dit jaar AZ en Feyenoord aan de beurt. AZ liet het liggen tegen een nietszeggend team uit Kazachstan, terwijl Feyenoord het misschien wel presteerde om te zorgen voor misschien wel de slechtste prestatie in het Nederlands voetbal ooit te zorgen door met 4-0 te worden weggevaagd door een clubje uit Slowakije met een begroting. Voor de duidelijkheid: dit is 3 keer zo weinig als de begroting van FC Emmen. De hoop voor dit jaar is gevestigd op Ajax en PSV in Europa. Maar hoe gaan we ervoor zorgen dat we niet nog verder afglijden op de Europese ranglijst? En dat we minimaal weer kunnen strijden met clubs met een gelijke begroting. Hierbij mijn suggesties:

1) Spelers hebben meer weerstand nodig in de Eredivisie
Nu is er sprake van een ranglijst waarbij 18 clubs ieder 2 maal tegen elkaar spelen. Voor de spelers van Ajax, PSV en Feyenoord zijn dat dus slechts minimaal 4 "topwedstrijden" per seizoen in de eigen competitie. Met een andere competitieopzet zou bijvoorbeeld de top 6 onderling kunnen strijden om het kampioenschap. Meer topwedstrijden zorgt voor betere spelers die ook beter met druk kunnen omgaan.

2) Begin het seizoen eerder
Spelers in Nederland spelen over het algemeen eerst Europees voordat de competitie begint. Met enkele wedstrijden van de competitie in de benen zullen zij fitter zijn voor de Europese wedstrijden.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

62

pen icon

Liz Langenberg

Likeability of 6

Lizzen to me

10 AUG 2018

Kijk eens om je heen en je zult zien dat je midden in het leven staat; Maar hoe ben je daar terecht gekomen?;
Waar kwam je vandaan?;
En hoe komt het dat je nu bent zoals je bent?

Het antwoord vind je vast en zeker op google; ik zal niet de enige zijn die op google quotes opzoekt over een bepaalde fase in mijn leven.
Quotes zijn levenslessen waar je tegenwoordig mee dood gegooid word vooral op social media.

Ben je opzoek naar een leuk terrasje struikel je ineens over een quote op een krijtbord;
Loop je in het ziekenhuis de trap op staat er groot op de muur dat je al 10 calorieën hebt verbrand; en bij een beddenzaak staat groot op het raam:’ I’m great in bed. I can sleep for days’.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lovelikelol
user_f18bac618ab786ec0819fcdd07cb4d9f89a77cb5_avataruser_10d7ca6b94dcdd37c2024101760d47d89aff4606_avataruser_1a79ffd53cadbc17d3e2a5e30e4dba9d3d0594ea_avatar

+3


Views

400+

pen icon

Derek Hogeweg

Ode aan Frankrijk

9 AUG 2018

Frankrijk is een groot land. Is het niet het chauvinisme dat dit benadrukt, dan zijn het wel de verkeersborden. Geef toe: wanneer zag u in Nederland voor het laatst een bord met "Amsterdam - 530". Dat bedoel ik. Vijfhonderddertig kilometer: dat is van Maastricht naar Groningen, en dan nog 150 kilometer over de zeebodem. In Frankrijk kan het vriezen bij je oom en tante in Lille, terwijl je in Lyon van je stokkie gaat.

Van de pakweg 12 keer dat ik in Frankrijk ben geweest kwam ik zeker 9 keer via Lille binnen. Schrik niet: Lille is niet representatief voor de rest van Frankrijk. Godzijdank niet. Lille is het Luik van Frankrijk; een stad die vooral leuk is vanaf de rondweg. Je moet er niet te lang bij stilstaan.

Nee, Lille is de bittere pil die je even moet slikken, de regen voorafgaand aan een strakblauwe zomerdag - na Lille wordt alles anders.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

100+

pen icon

Marianne Greijdanus

Zo kan het ook!....Anders staken in het OV

9 AUG 2018

Vanmorgen stapte ik in “mijn” bus bij ons in het dorp, het voelt als “mijn bus” want ik reis de laatste tijd bijna dagelijks met de bus van 08.10 uur met meestal hetzelfde groepje mensen. Ik denk nog bij het instappen,’ fijn dat ze niet staken want anders was ik echt onthand’. Ik ben namelijk al behoorlijk onthand doordat 1 pols in het gips zit en ik dus niet mag fietsen of autorijden…als je in een dorpje in de Flevopolder woont is de bus die slecht één keer per uur rijdt je enige uitkomst!
Voor me wil een mevrouw een kaartje kopen maar de buschauffeur zegt met een breed gebaar: ‘dat hoeft niet mevrouw want al die andere mensen reizen ook gratis!’. Wat blijkt…de chipautomaat werkt niet…hebben wij even mazzel!
Ik zoek een lekker plekje op, de keuze is reuze want er is geen schooljeugd dus lekker een hele bank voor mij en mijn tas. Terwijl we het dorp uitrijden langs de akkers waarvan het goudgele graan geoogst wordt zie ik mijn medepassagiers genieten van het gratis ritje….
Die gezichten zullen wel anders hebben gestaan bij de staking van een paar weken geleden.
Dit is de oplossing! bedenk ik: met staken door helemaal niet te rijden tref je de passagier. Die gaat dan misschien klagen bij je werkgever en dan gebeurt er hopelijk iets met je werktijden of salaris… Vrij indirecte methode dus en geen blije klanten.
Dat kan ook anders! Door wel te rijden, maar de rit gratis aan te bieden tref je degene die je wilt treffen namelijk de busmaatschappij direct en heb je wel blije klanten en zelf ook een leuke rit!
Het liefst heb ik natuurlijk dat er helemaal niet gestaakt hoeft te worden maar als het dan toch weer eens de spuigaten uitloopt doe het dan zo: wel rijden, niet betalen…eens zien hoe snel er dan een akkoord bereikt wordt!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

70

pen icon

Henk van Kalken

Harde grappen

9 AUG 2018

Houdt u ook zo van cabaretiers die de grenzen opzoeken en daar soms overheen gaan? Ik wel. Daarom kijk ik graag naar Hans Teeuwen, Youp van ’t Hek en Theo Maassen. Harde humor is goed om vastgeroeste opvattingen en overtuigingen in het hoofd eens los te schudden. Soms is het zowel pijnlijk als leerzaam om eens in een voorgehouden spiegel te kijken. Na het plaatsen van harde grappen krijg je de volgende dag altijd commentaren in kranten. Op die commentaren komen dan weer reacties van lezers, reaguurders heet dat tegenwoordig. En soms van columnisten.
Harde grappen doen iets met mensen. Bij sommige komen ze niet door de gewapende afweermuren heen en glijden af als water van ingevet glas. Andere grappen wekken verontwaardiging op. Morele verontwaardiging, of omdat het raakt aan een persoonlijke pijnplek. In dit geval gaat het over het recent optreden van Theo Maassen in zijn show ‘Vankwaadtoterger.’
Hij is een grote, ietwat knoestige Brabander. Nou heb ik niks tegen Brabanders, sommige van mijn beste vrienden zijn Brabanders. Maar hij is geboren in Oegstgeest en zou beter moeten weten. Een Oegstgeester die zich in Brabant als fanatiek PSV-supporter gedraagt op de manier van een ex-rookverslaafde.
Theo kijkt vaak in de lens alsof hij een gevaarlijke crimineel is die op de politiefoto komt. Ik kijk en luister meestal graag naar hem en voel dan niet zelden mijn eigen al dan niet morele overtuigingen rammelen. Da’s goed voor iemand die de pest heeft aan vastgeroeste overtuigingen. Vastgeroeste overtuigingen weerhouden je ervan om met een open blik waar te nemen wat er in de wereld om je heen gebeurt.
Theo speelde onder meer een rol in de film TBS als ontsnapte TBS-er, een seksuele delinquent, en deed dat zó goed, dat ik me afvroeg… enfin.
Hij maakte in zijn show een gruwelijk zieke grap over mijn persoonlijke held: Johan Cruijff. Nou was Johan een te grote persoonlijkheid om beledigd te kunnen worden door Theo Maassen. Maar hij richtte zich ook niet zozeer op Johan zelf.
De meester van de bal en de onnavolgbare uitspraken, zou iets geantwoord hebben als: ‘As je grappen over mij wil maken, mot je zorgen dat je in balbezit blijft, da’s logisch.’ Hij was dan de enige die begreep wat hij zei, de rest van het volk in ademloos onbegrip achterlatend.
Theo lichtte een tegel uit zijn onbewuste, schraapte de vieze onderkant eraf en maakte van de onsmakelijke restanten een grap. Hij zei dat het zo fijn zou zijn als meer Ajaxieden

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

100+

pen icon

Rob van Meer

Likeability of 6

Een zomerdag

9 AUG 2018

De zon houdt haar adem in, duikt diep in zee
Glinsteringen verdwijnen, silhouetten verschijnen
Een zandkasteel geeft zich langzaam over aan het water
En als de vloed op zijn hoogst is, neemt het eb alle verhalen mee

De wind blaast zijn adem uit, zwiert over het zoute sop
Het strand wordt korter, de schaduwen langer
Ik vergat niet te genieten, zag wat ik wilde zien
En als ‘t licht op zijn mooist is, sla ik alle herinneringen op

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_759cb00513ebaa9605fdd305216647a2daf4ad31_avataruser_bae35e18b076a13262ca86f1e46fca7a82f75f19_avataruser_3f4b25b30f06d7c866183a2db14dcb4118c6d888_avatar

Views

100+

pen icon

Wendula bots

Je gezondheid, daar kun je op bouwen, of niet?

8 AUG 2018

Wanneer je eindelijk denkt dat het goed met je gaat laat je lijf je weer in de steek. Je moet weten dat ik al jaren veel getobt heb met mijn gezondheid (daarover later meer). Het een leidde tot het ander en uiteindelijk werd ik afgekeurd. Ik ben altijd blijven vechten want ik wou zo graag, maar nu is de fut er bijna uit. De rek is op.
Ik heb eindelijk weer een nieuwe baan gevonden die bij me past en ik mag weer aan de gang. Mijn wereldje word weer groter en ik krijg weer een waardevol plekje op deze aarde in plaats van mijn hand op moeten houden voor een paar centen die ik liever zelf zou verdienen. Over 4 weken mag ik weer gezellig gaan werken, collega's, cliënten en familie, super leuk en ik wil nog liever vandaag beginnen dan morgen. Maar zoals al jaren het geval is begint mijn lijf me weer in de steek te laten. Ik moet weer geopereerd worden en lig er weer maanden uit. Mijn armen doen enorme pijn en vandaag is duidelijk geworden dat ik 1 arm tegelijk geopereerd moet gaan worden. Het herstel, mocht dat voorspoedig gaan, gaat maanden duren. Hoe kan dit nu weer gebeuren, waarom moet dat gebeuren, wat heeft het voor nut? Ik ga het maar uitstellen want ik wil deze kans niet kwijt, ik wacht wel tot ik een vast contract heb en werk wel extra uren voor een paar maanden om vooruit te werken zodat mijn werkgever ziet dat ik echt wel wil. IK ga wel weer op de achtergrond staan en laat mijn lijf het wel opvangen, het herstel zal daarom nog moeilijker zijn maar he wat moet je dan? Ik vraag me af, ze zeggen wel eens kracht naar kruis maar soms denk ik dat God (Als hij er is) sommige mensen wel eens vergeet. Juist diegenen die er altijd zijn voor anderen, die hard willen werken en die denken dat ze nooit een moment van rust gegund is dat zijn de sterksten. Dat zijn diegenen op wie je kunt bouwen maar het zijn ook de kwetsbaarsten onder ons die af en toe een arm op de schouder nodig hebben om erdoorheen te komen. Maar nadat je al zoveel hebt meegemaakt weet je je komt er wel.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

69

pen icon

Paul Christiaan Smis

Likeability of 5

Reuzenbillen

6 AUG 2018

‘Facebook verwijdert naakte vrouw niet.’ Is dit een slechte krantenkop? Nee, het is een uiting van verwarring over het algoritme van onze dierbare social-media-vader.
Een jaar geleden plaatste ik een gedicht met daarbij de afbeelding van een paar enorme blote billen. Het was een beschouwelijk stukje over de vraag ‘Stel dat onze werkelijkheid heel anders is dan we vermoeden en ook veel omvangrijker?’ Ik had dat idee verpakt in een metafoor over reuzenbillen.

stel dat alles wat ik om mij heen zie
een lichaamscel is in de bil van een reus …

De bijbehorende billenafbeelding had ik gehaald van een eeuwenoud schilderij uit de collectie van het Rijksmuseum. Facebook kon er niet om lachen. Ook een culturele blote kont kon niet door de beugel. De afbeelding werd verwijderd en ik werd vermaand.
Enige tijd later werd een plaatje van een fles tomatenketchup, leeglopend onder een gehurkt zittende vrouw, verwijderd. Althans in sommige groepen, in andere bleef het gewoon staan. Over het gedicht bij de afbeelding – dat qua beeldende kracht niets te fantaseren overliet – sprak Facebook niet.
Eergisteren publiceerde ik een filosofisch mijmergedicht over een thema uit de scholastiek – dat is een soort middeleeuwse logica. Daarbij plaatste ik een vijfhonderd jaar oude gravure die een gevleugelde naakte vrouw uitbeeldt. En wat denk je? Het gedicht staat er nog steeds, met plaatje en al. De wereld is veranderd, vaders algoritme is kapot.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_8b4b13f22384e109e83888ade67828b3b12b3fac_avatar

Views

100+

pen icon

maria couprie

Altijd fijn, de vrijdagtrein

5 AUG 2018

Altijd fijn, de vrijdagtrein. Naast mij een jonge vrouw met een klassiek, fijn profiel. Mijn oog valt op haar handen, ze schrapt elegant met een roze fluor pen in een liggende bladerflapperei met woorden als casuïstiek en Todd's syndroom. Ik google het stiekem snel. "Todd's syndroom, ook wel het Alice in Wonderland syndroom genoemd" schrijfselt mr Google me toe. Prachtig!, ik zoek niet eens op wat het betekend. Een psychische aandoening met deze naam, daar kan je alleen maar trots op zijn, zeker als de behandelaar deze mooie juffer blijkt. Ze kraakt, slikt, en knispert niet, maar is een stijlvolle reine die secuur van roze schetst. Altijd fijn, de vrijdagtrein, maar vandaag is het een sprookje!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

100+

pen icon

Mechtilde

CODE ROOD

4 AUG 2018

Als het regent is het rotweer en kunnen we niet wachten tot het beter wordt. Als het zomert kan het niet snel genoeg gaan. We willen buiten eten zonder trui. En we willen een gezond kleurtje of een eikenhouten kop.
Maar té warm is ook weer niet goed. Gelukkig vinden we verkoeling onder de tuinslang en in plastic zwembadjes die voor een paar Euro in lagelonenlanden worden gemaakt. Code Geel is niet iets waar we ons zorgen over maken. Oh, Code Oranje al? Nou ja, we zullen toch érgens verkoeling moeten vinden, nietwaar?
Op tv zien we bosbranden en het weerbericht meldt dat in Spanje en Portugal 45 graden wordt gemeten. Iemand grapt dat wij straks het ideale vakantieland zullen zijn voor de Zuid-Europeanen. Hij weet niet hoe dicht dat bij de waarheid is.
Moeten we iets doen dan? Kunnen we iets doen dan? Dat moeten die ‘hoge heren in Den Haag’ dan maar regelen, toch? Daar worden ze voor betaald. Dat de zorg voor onze aarde gewoon bij jezelf begint dringt tot de meesten van ons niet door.
Kom, we zetten nog maar eens een kop koffie. Hé, wat is dat nu? Nou ja zeg, gekker moet het niet worden. Die lui van het waterbedrijf snappen toch zeker wel dat je geen babyvoeding kunt maken zonder water? In de supermarkt hoor je tot de gelukkigen die nog water kunnen bemachtigen maar bij de kassa doet je pinpas het niet: storing bij de bank. Onverrichterzake keer je huiswaarts waar je weinig sympathie ontmoet. Je had wel wat creatiever kunnen zijn, want intussen is Code Rood van kracht. De dijken gaan voor.
Schets ik een wat al te somber beeld? Deze week hoorde ik een psycholoog op tv zeggen dat alle voorlichting tot nu toe weinig heeft geholpen en dat we pas in actie komen als we geraakt worden waar het pijn doet, in onze portemonnee. Dat zal niet gedaan worden door die ‘hoge heren in Den Haag’ maar door de jongens en meisjes die al eerder hun verantwoording namen en toe zijn aan een volgende stap. Niet om te pesten, maar om ervoor te zorgen dat het grote van de domme houden stopt. Dat we weten wat de gevolgen van ons handelen zijn en dat we eindelijk in actie komen, in plaats van verveeld te doneren vanuit onze luie stoel, áls we dat al doen.
Ik ken een paar van die jongens en meisjes. Ze zitten op plekken waar ze invloed kunnen uitoefenen en als ik je één advies mag geven: Maak je borst maar nat, als je nog water hebt tenminste.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

99