“Toiletdame”

Sinds ik weer in Gelderland woon, waar een van de voordelen rust en ruimte zijn, ga ik zo nu en dan naar het dynamischere westen van het land voor een andere soort van ruimte. En als de drukke agenda van mijn kennissen en familie het toelaat, spreken wij af voor koffie, lunch of diner.

Dit keer had ik drie afspraken, de eerste was in een van de vestigingen van het meest vooraanstaande warenhuis van Nederland. Tussen lunch en diner afgesproken, in het restaurant. Heerlijk bij zitten praten, genietend van een aan te bevelen ijskoffie, latte macchiato, cappuccino en een grote fles water. Een wc-bezoek was door alle consumpties wel noodzakelijk. Gelukkig bevonden de toiletten zich op dezelfde etage, dus daar is dan ook goed gebruik van gemaakt.

Bij mijn eerste bezoek trof ik daar de toiletdame aan. Volgens gewoonte legde ik vooraf een munt van € 0,50 op het schoteltje neer en gebaarde dat ik geen wisselgeld terug hoefde.
Tijdens het handen wassen en een snelle make-up check, ving ik op wat de toiletdame tegen een andere klant zei en dat was “Nee, ik maak niet schoon, ik vervang haar. Ziet u niet, ik heb gewone kleding aan.” Op de een of andere manier had dit mijn aandacht getrokken en vond ik het merkwaardig. Terug aan tafel besloten wij nog een kop koffie te gebruiken. Inmiddels was mijn neef ook gearriveerd.

Bij mijn volgende sanitaire bezoek stond de toiletdame er niet meer, het schoteltje leeg en toen ik het restaurant weer binnenliep zag ik de mevrouw die bij de toiletten had gestaan aan een van de tafels zitten met een man. Haar man waarschijnlijk, dacht ik nog.
Ik begon het nog opmerkelijker te vinden en vertelde aan mijn neef dat de toiletdame ook in het restaurant zat. Tja, het kon toch zijn dat zij na haar dienst nog even een kopje koffie wilde nuttigen. Niets bijzonders toch, was het niet dat zij ook naar de wc was geweest en op de terugweg langs onze tafel liep, mij aankeek op een bepaalde manier die mij mijn wenkbrauw deed optrekken. Even later liep zij met de man weg en wist ik ineens wat zich afgespeeld had in het dynamischere, ruimdenkendere westen van het land. Deze “toiletdame” had een voor mij nieuwe manier van zich andermans eigendommen toe-eigenen uitgeoefend. Verbijsterd en verrast dacht ik, wat een LEF!!

Onderweg naar mijn vriendin hebben wij er heel hard om gelachen en de dag afgesloten met nog meer gezelligheid en een heerlijk diner.