Mijn zaaddonatie

Ik heb in mijn leven heel wat verzoeken voor een zaaddonatie afgewezen. Tot ik dat telefoontje van een mij onbekende dame kreeg.

‘Hallo Marinus, met Marion van damesclub: ‘Borsten Vooruit.’
Ik stond stokstijf, haar stem maakte de primitiefste gevoelens in mij wakker. Ik ben een fantasieloos iemand maar toch kreeg ik een visioen van de ideale vrouw in mijn hoofd. Mijn adem stokte.
‘Euh, hoe, euh, hoe kom je aan mijn telefoonnummer?
‘Jouw telefoonnummer gonst op onze damesclub al jaren rond, menigmaal heb jij een verzoek voor een zaaddonatie van een clublid afgewezen. Je begrijpt misschien de vraag, wil jij wel zaad aan mij doneren?’
De twijfel sloeg toe, normaal gesproken had ik na een ferm ‘nee’ de hoorn neergelegd. Maar het beeld van de ideale vrouw verscheen weer op mijn netvlies. ‘Poeh, ik weet het niet. Normaal gesproken zeg ik op een dergelijk verzoek van jullie altijd nee, maar iets in mij zegt dat ik jou wel ter wille moet zijn.’
‘Echt, je maakt me hiermee erg gelukkig!’
‘Ja, dat kan ik me indenken. Ik wil alleen niet dat er met mijn zaad wordt geklooid, geen gedoe in kweekbakjes en dergelijke, kunstmatige voortplanting zie ik niet zitten Marion, want dan is mijn antwoord toch echt nee!’
‘Dan zitten we op dezelfde golflengte, ook ik ga voor pure, natuurlijke bevruchting.’
‘Mooi, hoe spreken we verder af?’
‘Ik kom wel naar je toe. Wat is het adres?’
Ik gaf Marion mijn adres.
‘Met een uurtje ben ik bij je!’
‘Afgesproken!’

Marion verscheen inderdaad na een uurtje aan de deur. Maar wat een afknapper zeg, mijn hele visioen van de ideale vrouw viel in gruzelementen. Maar ja, een man een man, een woord een woord. Ik had haar mijn zaad toegezegd, dus dat ging ik haar geven.
‘Goh, je ziet er heel anders uit dan ik me had voorgesteld Marion.’
‘Ze glimlachte vriendelijk. ‘Datzelfde kan ik van jou zeggen. Maar goed, daar kom ik niet voor, ik kom voor het zaad.’
Ik had een flinke zak graszaad voor haar klaar staan. ‘Kijk eens, een zak eerste klas zaad om een flink veld mee in te strooien.’
‘Je bent een kanjer! Namens damesvoetbalclub: “Borsten Vooruit,” reuze bedankt!’
Ik glimlachte, als zaadhandelaar was dit voor mij maar een kleine gift.
Marion gooide de zak graszaad op haar rug en vertrok.