Koffiekan onderweg

Er bestaat een grote groep mensen, die extreem reageert op smak- en slurpgeluiden, mensen met misofonie. Ook dierbare vriendin M. wordt hierdoor geplaagd. Dit soort mensen voelt irritatie, walging en zelfs hevige woede en agressie, bij confrontatie met geluiden, die op zich onschuldig zijn. Misofonie betekent dan ook letterlijk ‘haat van geluid’. Misofonie kan zelfs isolatie en sociaal disfunctioneren tot gevolg hebben.

Onze oudste dochter roept regelmatig wanhopig uit, dat zus, pa of ma niet zo hard moeten ademen of snuiven. Stoppen met ademen is duidelijk geen optie, daarom levert haar misofonie regelmatig huiselijke onrust op. Ze heeft last van geluiden, die anderen blijkbaar gewoon kunnen ‘wegfilteren’ in hun bewustzijn. Vriendin M. begrijpt haar kwelling beter dan wie ook.

Dat M. is gaan kamperen met haar gezin afgelopen zomer, in een tent, op een camping getuigt van heel veel lef! Onze tienerdochters gaan al jaren met ons kamperen en we begrijpen best, waarom de zomervakanties voor sommige mensen een ware beproeving vormen.

Gisteren vierden we een gezellig feestje in de achtertuin. Vriendin M. en oudste dochter waren er ook bij. In een tuin hoor je van alles en nog wat: gefluit van vogeltjes, geronk van een vliegtuig, geklingel van een spoorwegovergang verderop, stadsgeluiden in de verte, gepraat, gelach en… geluiden van taartetende, koffieslurpende en genietende gasten… maar heftige reacties bleven wonderwel uit.

‘Wat ik het allerergste vond,’ vertelde M. tijdens ons feestje, ‘was een snurkende campinggenoot in een paar tenten verderop’. Deze meneer zaagde tot haar ontsteltenis complete Zuid-Franse natuurgebieden aan gort. Haar echtgenoot vertelde, dat M. ’s ochtends na een slapeloze nacht onder de lakens gromde: ‘ik schiet hem mors en morsdood!’ ‘Wie wil je doodschieten, schat?’ had hij nog gevraagd, maar M. was het bed al uitgesprongen. ‘En met wat ga je hem doodschieten?’ Ze greep het eerste beste wat voorhanden was: ‘met de koffiekan! Of met jouw badslippers! Of met deze verrekte campingstoel! Whatever!’

Ze scheurde een blaadje uit haar boodschappenboekje en in haar beste Frans schreef ze, in woeste letters: arrêter de ronfler! ‘Wat betekent dat, mama?’ had haar zoontje onschuldig gevraagd. ‘Stoppen met snurken’, grijnsde haar man, met volle mond.

Hij bukte, net op tijd om de koffiekan te ontwijken.