Adam zoekt lef

Lef is een eigenschap die door de gemiddelde Nederlander veelal wordt geprezen. Laat je bijvoorbeeld in het RTL programma ‘adam zoekt eva’ aan heel Nederland je edele delen zien, oogst je wel een bepaalde bewondering, hoe ordinair dat ook mag zijn. Lovende woorden als: ‘zo die durft wel!’ ‘wat een lef’ of ‘letterlijk en figuurlijk ballen tonen’ doen dan de ronde.

Er zijn gradaties in lef, net als dat er gradaties zijn in de schoonheid van geslachtsdelen. Een krachtig recht slagschip van 18 cm, omringd door een soortgelijk mogo mogo eiland van netjes getrimde bossen is meer een lust voor het oog dan een kromme banaan met een lichte afwijking naar links. Maar wie heeft er dan meer lef? De man die elke kans aangrijpt om zijn perfect geschapen mannelijkheid te tonen, of de man die tegen beter weten in zijn kromme stang aan het grote publiek laat zien?

Hetzelfde geldt voor het openbaar vervoer. Den Haag wil dat we voor elkaar opkomen als er bijvoorbeeld geweld wordt gepleegd in de trein. Je ziet het soms gewoon aankomen. Iemand stapt de trein binnen met ogen roder dan Bengaalsvuur en een aura van ‘heb ik jou daar.’ De situatie verteld vervolgens in hoge URGENTIE-taal:’ deze man gaat voor problemen zorgen.’

Je probeert er geen aandacht aan te besteden, totdat er twee stations verder een jonge conducteur instapt. 1.80 lang, een jeugdige uitstraling en misschien nog een tikkeltje onbekwaam. De jonge conducteur nadert de agressieveling.

,,goedemiddag meneer, vervoersbewijs alstublieft’ klinkt een duidelijke, maar niet geheel zelfverzekerde stem."

Binnen de kortste keren bevond de zegelringvuist met de naam ‘Sjonnie’ zich op de linkerwang helft van de jonge conducteur. Iedereen stond erbij en keek er na, bij wijze van spreken. Achter de agressieve man, zat een gespierde reus met een I-pad, een appeltje weg te werken. Hij leek sprekend op het Bijbelse figuur Adam, maar gedroeg zich tot onze verbazing als een echte Eva.

Deze Adam in kwestie had de man met één kwinkslag onschadelijk kunnen maken. Alleen koos hij ervoor om zijn focus te leggen op het klokhuis van zijn ‘Elstar’ appel. Ik vond het een laffe daad, maar goed. Ik verzamelde mijn moed en besloot om zo snel mogelijk naar het front te gaan. Het resulteerde in een gebroken kaak, een blauw oog en gekneusde ribben.

Metronieuws. Bluf om mij nog één keer te vragen wat lef is!