Jeroen Haverkort
Jeroen Haverkort Sport 20 feb 2017 / 06:15 uur

Rico Verhoeven gaat twee keer per week naar kapper

Wat post ‘The King of Kickboxing’ op Instagram en waarom? Rico Verhoeven over zijn sport, familie, jeugd en drang naar perfectie.

We starten met een foto van jou en Badr. De trainer van Badr verwacht dat de rematch eind dit jaar gaat plaatsvinden.

Ze kunnen zoveel willen. Eerst zien dan geloven. Badr moet eerst nog met wat persoonlijke dingen dealen. Ik hoor het wel wanneer er een gesprek komt over een eventuele rematch.

En wanneer vecht je tegen Remy Bonjasky?

Geen idee. Als het aan mij ligt in mei of juni. Ik wil graag over drie maanden vechten. Dan maken we er een evenementje van, kom maar op. Maar weet je wat het is met die gasten? Ze staan met zijn allen in de rij en roepen om het hardst dat ze met me willen vechten, maar zodra ze gepolst worden zeggen ze dat ze een jaar nodig hebben om zich voor te bereiden. Dan moet je je grote mond houden. Roep pas als je klaar bent en dan prikken we een datum over drie maandjes. Maar dat willen ze niet. Tsja, dan ga ik ook niet reageren. Dat hoef ik ook niet. Iedereen mag in de rij staan. En dat doen ze ook, van Badr tot Remy en nog meer jongens. Als ik je uitkies mag je komen. Maar dan moet je er wel klaar voor zijn. Vechten is een manier van leven. Ik ben dag in dag uit met mijn sport bezig. Je kunt niet ongestraft een tijd niks doen en dat hebben zij ook door. Inclusief Badr. Hoe denk je dat het komt dat hij opgaf? Ik heb nog nooit opgegeven. Ik ben er altijd klaar voor, anytime, any place.

Onder de foto staat: always give respect, that’s how you get it back. Leg eens uit.

Ik heb respect voor de vechter Badr. Net zoals ik ook respect heb voor Remy, dat is een welbespraakt iemand, een gentleman. Het lijkt mij ook een tof affiche: The Flying Gentleman versus The King of Kickboxing. Maar hun tijd is geweest, het is nu mijn tijd. Ik heb niks meer te bewijzen, heb van iedereen gewonnen. Daarom vind ik het ook wel tof om het tegen de oudere garde op te nemen. Dat zijn mooie partijen voor het publiek. Maar het is duidelijk dat ik de beste ben. Ik steek er met kop en schouders bovenuit. Je hoorde Badr na het gevecht ook een andere toon aanslaan. Ik was geen jochie meer, maar een man. Dat zegt veel als het van Badr komt. Het getuigt van respect, maar dat heb ik hem ook altijd gegeven.

Je hebt een vrouw en twee dochters. Wat vinden zij ervan dat je vecht?

Mijn vrouw Jacky is karatekampioen geweest, zij is mijn grote steun en toeverlaat. Toen ik voor mijn eerste wereldtitel opging, had ik haar volle support nodig. Ik vroeg haar om te stoppen met haar opleiding. Dat was een moeilijke keuze, ook omdat we bijna geen geld hadden. Maar we wisten dat dit dé kans was om ons leven te veranderen. Zij is bij ieder gevecht aanwezig.

En je dochters? Kijken zij naar je wedstrijden?

Alleen na afloop, nooit live. De jongste, Jazlynn is net twee. Zij krijgt het nog niet echt mee. Mikayla is vijf jaar en zij vindt papa ‘de beste’.

Dat vinden alle kinderen van die leeftijd van hun vader…

Maar niet iedere vader kan zeggen dat hij wereldkampioen is, hahaha.

Ik zie veel familiekiekjes langskomen op je Instagram…

Ik ben een echte familieman. Mijn dochters zijn alles voor me. Ze mogen zich nooit zo voelen als ik me heb gevoeld als kind.

Hoe voelde jij je als kind?

Mijn ouders gingen uit elkaar vlak nadat ik geboren was. Tot mijn zesde woonde ik bij mijn moeder, maar dat ging niet. Ik werd verwaarloosd, zag dingen die je niet hoort te zien als jochie. Ik besloot toen om bij mijn vader te gaan wonen.

Hier ben je zelf nog een kind…

Hahaha, dat haar. Ik lijk wel een Rus. Dimitri Verhoeven, haha. Ik was toen 16 denk ik. De leeftijd dat ik begon door te krijgen dat ik echt goed was in vechten. Ik versloeg volwassenen, men begon over mij te praten. Vanaf dat moment kwam ook het besef dat ik keuzes als topsporter moest maken. Egoïstische keuzes, die niet voor iedereen leuk waren.

Noem eens een voorbeeld.

Ik heb veel aan mijn vader te danken, ook al was hij niet even gemakkelijk. Hij was streng, had duidelijk regels. Van hem moest ik kickboksen, hij was mijn eerste trainer. Maar op een gegeven moment kon hij me niet verder brengen, waarop ik besloot hem niet mee te nemen naar een gevecht in het buitenland. Als beginnende vechter krijg je drie vliegtuigtickets: een voor je zelf en twee voor je begeleiding. Ik had het niet breed en vond dat ik op dat moment meer had aan mijn coach en krachttrainer. Ik zei: ‘Pa, je mag mee. Maar je moet alles zelf betalen.’ Hij reageerde teleurgesteld.

Was dat een moeilijke keuze?

Nee, omdat ik ervan overtuigd was dat het zo moest gaan. Maar het is natuurlijk niet leuk om iemand te teleurstellen. Uiteindelijk is het de keuze van mijn vader om mee te gaan of niet. Het is niet zo dat ik hem buitensloot, hij mocht overal bij zijn. Er zou niks veranderen, alleen moest hij het dit keer zelf betalen.

Ging hij mee?

Nee.

Was dat teleurstellend?

Iedereen maakt zijn eigen keuzes en daar moet je respect voor opbrengen. Onze band is nog steeds goed. Ik koester geen wrok, daar is het leven te kort voor. Met mijn moeder ga ik ook nog gewoon om.

Die problemen heb je niet meer. Het jongetje uit Halsteren is nu een wereldburger. Niet veel mensen krijgen een reply op Twitter van The Rock…

Echt, toen ik dat zag had ik iets van wow! Ik kan je vertellen dat ik me toen weer een klein jochie voelde. Die man is top in alles wat hij doet. Dat hij de tijd neemt om mij te antwoorden vind ik mooi. Mensen komen vaak in mijn sportschool voor een foto en een praatje. Dat vind ik mooi en ik neem daar altijd de tijd voor. Ook op social media post ik alles zelf en probeer ik alles te lezen en te antwoorden.

Ik zie ook foto’s van jou met Max Verstappen, Nicky Romero en Mike Tyson voorbijkomen…

Allemaal mensen die tot de absolute top behoren in datgene wat ze doen. Het aparte is dat als je dat soort mensen tegenkomt er meteen een klik is. Iedereen wil een kampioen zijn, maar hoeveel moeite wil je daarvoor doen? Zij weten dat, hebben hetzelfde meegemaakt en er keihard voor gewerkt. Alles moet opzij voor die passie, om de beste te willen zijn. Dat vraagt om perfectie. Wij snappen dat.

Moet altijd alles perfect zijn?

In mijn geval wel. Ik zal nooit verliezen omdat ik te weinig heb gedaan. Ik train eerder te veel en te hard, moet afgeremd worden. Maar ook buiten de sport om moet alles perfect zijn. Ik ben bezig met een kledinglijn, heb een eigen parfum. Verder wil ik na mijn loopbaan graag acteur worden. Ik ben al bezig met audities en met het lezen van scripts. Ik denk dat ik nog vijf jaar vecht, maar ik bereid me alvast voor op een leven buiten de ring.

Grootse plannen. Hoe uit zich die perfectie in de kleine dingen?

Ik ga twee keer in de week naar de kapper omdat mijn haar perfect moet zitten. En bij Eminem in Wembley moest ik per se vooraan staan. Ik ga niet zo vaak naar concerten, dus moet het perfect zijn. Ik ben met Jacky ’s middags al in de rij gaan staan voor de beste plekken. Boterhammetje erbij. Dan moet je een paar uur wachten, maar dan heb je ook wat.

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Rico Verhoeven gaat twee keer per week naar kapper
Sluiten