Wouter van Loon
Wouter van Loon Sport 28 jan 2017 / 17:38 uur

Waarom iedereen het WK veldrijden moet kijken

Het is het kleine broertje van het wielrennen, maar dan nóg heroïscher: veldrijden. Zaterdag en zondag staan de belangrijkste koersen van de winter op het programma, namelijk de wereldkampioenschappen in Luxemburg. Het belooft een spektakel te worden.

De Belgen zijn er dol op, in de week voorafgaand aan het WK veldrijden worden er zonder problemen complete talkshows over volgepraat. De bewondering voor de renners is groot: ze rijden met dunne bandjes op gladde hellinkjes, over stroken van een paar centimeter breed. Ze gooien hun fiets over hun schouder en gaan lopend verder, ploegend door de modder. De renners zijn eenmaal over de finish vaak niet te onderscheiden van mijnwerkers.

Veldrijden is ‘belachelijk’

Buiten België wordt er wat raar tegen het veldrijden aangekeken. Cabaretier Philippe Geubels snapt dat wel. Hij legde in zijn show eens uit wat dat veldrijden eigenlijk is: „Ik vind het echt een rare sport, op die vergadering had ik graag willen zijn. ‘Zeg, ik heb een idee. Ik stel voor: in plaats van op de weg gaan we rondjes rijden in een wei vol modder en kak, en in het midden zetten we twintigduizend zatte apen.’ ‘Oké Wilfried, maar met mountainbikes toch, als het in de modder is?’ ‘Nee, gewoon met koersfietsen.’ ‘Allez, dat is belachelijk, dan kunnen we net zo goed een trap in het midden van het parcours zetten.’”

Het zijn dan ook vooral Belgen die zondag als goede kanshebbers de wei inrijden. Maar het belooft een spannende tweestrijd te worden, want Nederland heeft ook een grote troef: Mathieu van der Poel. Hij vocht afgelopen seizoen in vrijwel alle belangrijke wedstrijden om de overwinning met het beste Belgische raspaard: Wout van Aert.

Spectaculair schouder-aan-schoudergevecht

Dat ging vaak op het scherpst van de snede, zeker als de renners samen de laatste ronde ingingen. Vaak is er één strook waar je maar beter op kop kunt liggen, dan heb je de beste papieren voor de overwinning. Zoals in de Scheldecross: Van der Poel en Van Aert gingen schouder aan schouder, met een razende vaart de beslissende strook op. Van der Poel durfde iets later te remmen, trok aan het langste eind en kwam als eerste over de finish.

Een dag later reden beide matadoren in Namen opnieuw samen de laatste ronde in. En opnieuw was er een schouder-aan-schoudergevecht om de beslissende strook, en dit keer won Van Aert. Maar Van der Poel had op de lastige schuine kant – waar de dunne bandjes moeilijk in het spoor blijven – veel meer lef en ging Van Aert alsnog voorbij.

Ook morgen zou er zo’n spectaculaire tweestrijd kunnen komen: er is weer zo’n schuine kant als in Namen, op een beslissend punt. De vrouwen gaven vandaag al het goede voorbeeld: het was een waar spektakelstuk. Marianne Vos troefde iedereen af, maar in de laatste ronde liep haar ketting eraf. De Belgische Sanne Cant haalde haar bij, en sprintte uiteindelijk naar de overwinning.

En de schuine kant bleek inderdaad een scherprechter.

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Waarom iedereen het WK veldrijden moet kijken
Sluiten