Elieve
Elieve Opinie 8 jul 2026bijgewerkt: 29 jul 2026, 
Leestijd: 2 minuten

Elieve mag geen columns meer schrijven over haar vader: ‘Dus deze gaat over mijn vader’

Ik mag geen columns meer schrijven over mijn vader, zei hij. Dus deze column gaat over mijn vader.

Mijn vader en ik hebben een bijzondere band. Eentje waarin hij vaak kritisch is en ik voortdurend op zoek ben naar zijn goedkeuring. Zo sloof ik me op kantoor uit met veel te zware dozen, alleen maar om hem te bewijzen dat ik sterk genoeg ben. Ik laat lieve Post-its achter op zijn bureau. Hij reageert er nooit op. Voor een rechtszaak trek ik zelfs een Mugler-pak aan. Zijn reactie? ‘Het is hier geen modeshow.’

Ik bespaar jullie de nog wanhopigere pogingen, maar geloof me: ik heb alles geprobeerd.

Ook buiten kantoor is hij niet snel onder de indruk. En al helemaal niet als het om mijn muziekcarrière gaat. 

Dat begon al op de middelbare school, toen hij me voor het eerst zag optreden. In his defense: ik vergat mijn tekst. Niet een beetje. Gewoon het hele nummer. Drie minuten lang dacht ik maar één ding: dit gaat hij nooit meer vergeten.

Elieve herinnert zich zijn eerste compliment nog: ‘Jij kan wel wat’

Pas jaren later kwam de herkansing, toen ik met de Turkse legende Selda Bağcan mocht zingen. Na afloop werd mijn vader door iedereen gebeld. Familie. Vrienden. Zelfs de Mercedes-dealer. Allemaal vertelden ze hem hoe goed ik had gezongen. Er leek geen ontkomen meer aan. De volgende ochtend, toen ik op kantoor kwam, zei hij: ‘Jij kan wel wat.’

Elieve mag geen columns over haar vader meer schrijven: 'Dus deze gaat over mijn vader'
Eigen foto.

Ik was verbaasd. Zelfs een beetje ontroerd, gezien de lange aanloop. Nog voordat hij zich kon bedenken, besloot ik het te gaan vieren. Een doordeweekse avond bij De Librije? Waarom eigenlijk niet? De Miu Miu-laarzen die al weken in mijn winkelmand lagen, rekende ik zonder nadenken af. Die week kreeg zelfs Albert Camus me niet aan het twijfelen. Ik koos voor Stephen King.

De euforie van het compliment duurde overigens niet lang. Die van het optreden met Selda wel. Het besef dat ik ooit op mijn zolderkamer haar teksten zat te ontleden en jaren later ineens naast haar op het podium stond: daar kon geen enkel compliment tegenop. Zelfs niet dat van mijn vader.

Zangeres Elieve is Metro’s columnist. Ze zingt, ze schrijft, ze runt een coffeeshop met haar vader en zij is op woensdag – iedere drie weken – vaste columniste bij Metro. De Turks-Nederlandse Elieve neemt je in haar columns mee in de spannende en grappige kronkels van het (en zeker ook haar) leven.

Dit zijn de best gelezen artikelen van dit moment:

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Elieve
Geschreven door Elieve

Zangeres Elieve is Metro’s columnist. Ze zingt, ze schrijft, ze runt een coffeeshop met haar vader en zij is op woensdag – iedere drie weken – vaste columniste bij Metro. De Turks-Nederlandse Elieve neemt je in haar columns mee in de spannende en grappige kronkels van het (en zeker ook haar) leven.

Reacties