Rens Oving
Rens Oving Binnenland 14 jul 2016 / 21:05 uur

Ik was een weekend toerist in eigen stad

,,Nee, echt helemaal vol”, bast een mannenstem aan de andere kant van de lijn. ,,Vanavond hebben we echt geen tafel meer vrij.” En daar staan we dan. Zoals het hoort hadden we als domme toerist niks geregeld en nu zijn we te laat. Restaurant Choux, een van de beste nieuwe eetplekken van de stad, zit op zaterdagavond natuurlijk stampvol.

Ik woon al meer dan tien jaar in Amsterdam en sommige dingen doe je gewoon niet. De Heineken Expercience, Amsterdam Dungeon, op zaterdagmiddag in de rij voor het Anne Frank-huis staan. Dat laat je over aan de toeristen. Maar tegelijkertijd doe je altijd maar dezelfde dingen, hetzelfde café en restaurant om de hoek, dezelfde route van huis naar werk en weer terug. Zelfs in Amsterdam dreigt de dagelijkse sleur.

Het leek me dus een uitstekend idee toen in mei de grootste krant ter wereld, The New York Times, haar ideale weekend in Amsterdam afdrukte, om met hun tips in de hand zelf eens de toerist uit te hangen. 36 uur lang doe ik daarom precies wat de Amerikanen mij aanraden om Amsterdam op een nieuwe manier te ontdekken.

Of eigenlijk bijna helemaal, het vrijdagmiddagprogramma sla ik even over, er moet ook nog gewoon gewerkt worden. Voor de vrijmibo haken we trouw aan bij het programma met bier en oosterse hapjes bij Terpentijn aan het Rokin en vervolgen de tocht met nog meer drank in de Pijp. Als ik samen met mijn vriendin, die dit weekend trouw als reisgezelschap mee op sleeptouw gaat, om twee uur ’s nachts thuiskom, zijn we best tevreden over het eerste deel. Lekker gegeten, prima gedronken op plekken die we nog niet kenden.

Lege straten

Maar dan moeten we op zaterdagochtend om 09:00 uur bij Bocca koffie in de Kerkstraat zijn. Zo vroeg zijn de straten vreemd leeg, alleen toeristen, jawel, hebben geen tijd te verliezen en struinen al rond. Gelukkig is het op de Noordermarkt een uurtje later al een stuk drukker en best gezellig.

Helaas hebben we nauwelijks tijd want we moeten naar Noord. Daar staan de interieurwinkels Neef Louis en Van Dijk en Ko op het menu. Bij binnenkomst is direct duidelijk waar elke nieuwe hippe, met ouderwetse meubels ingericht, eetcafé in Amsterdam zijn inrichting vandaan haalt. Maar na een half uurtje dolen door loodsen vol ‘vintage’ vinden we het wel mooi geweest. Het is bijna 13:00 uur en we hebben het gevoel dat we er al een lange dag op hebben zitten.

Ze stonden al langer op het to-do-lijstje maar het kwam het er maar niet van. Nu moeten we anderhalf uur doorbrengen in de Foodhallen. Dat blijkt geen straf. Vietnamese broodjes, bitterballen, tortilla en hotdogs gaan er, moe en hongerig als we zijn, goed in.

,,Dit is toch niet handig”, moppert mijn reisgenoot als we aan het einde van de middag op honderd meter van het beginpunt van de dag zijn beland. En dat klopt wel, op één dag zijn we hot naar her gejaagd. De aanbevolen galeries op de Prinsengracht zijn die moeite wel meer dan waard.

Cocktails

En dan is er eindelijk even tijd voor een rustmoment. Omdat Choux vol is, gaan we pas een paar uur later naar cocktailbar Porem, weggestopt achter een anonieme deur op Geldersekade. Op een klein koperen plaatje naast de deur na blijkt uit niets dat hier een bar schuilgaat. Maar wie aanbelt, komt terecht in een van de beste cocktailbars van de stad.

De dumplings en sushi zijn geweldig, de cocktails nog beter. Vraag vooral om een drankje met rokerige Mexicaanse Mezcal, of vraag de barmannen ter plekke een nieuwe cocktail voor je bedenken dat past bij waar je zin in hebt.

Daarna is het tijd voor het nachtprogramma waarvoor we volgens de Times naar Occii aan de Amstelveenseweg moeten. Het voormalige krakersbolwerk is nu een cultureel centrum met een gevarieerd programma, zo schrijft de Amerikaanse krant, „bekijk dus wel even de website.” Dat doen we, en er blijkt een meerdaags festival voor radical queer politics met workshops over gezondheidszorg voor transgenders en het bevechten van de suprematie van het heteropatriarchaat. Dat klinkt niet als iets wat een gemiddelde toerist zou doen en wij slaan dan ook maar even over.

Toch toeristen

Dat betekent wel dat we zondag redelijk fris zijn voor het laatste onderdeel. Brunchen bij Coffee & Coconuts op de Ceintuurbaan. Terwijl we aan een uitstekend broodje roerei zitten, valt het op dat er wel heel veel Engels om ons heen wordt gesproken. Voor het eerst dit weekend zijn we tussen de toeristen beland.

Dat is niet voor het laatst. Het Rijksmuseum op zondagmiddag, dat is echt geen goed idee. Alleen een hele vastberaden toerist wacht zich in de gekte. Na een blik op de rij besluiten we het voor gezien te houden. We komen wel weer eens terug op druilerige dinsdagochtend in november, want dat kan gelukkig als je gewoon in Amsterdam woont.

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Ik was een weekend toerist in eigen stad
Sluiten