Job Halkes
Job Halkes Binnenland 31 mei 2016 / 18:17 uur

‘Duwtje nodig om wat van mijn leven te maken’

Bunkers uitgraven, bossen snoeien en prikkeldraad plaatsen. Het zijn zomaar wat werkzaamheden die de deelnemers aan het project ‘Schoon Schip’ moeten uitvoeren in Hoek van Holland. Voor deze jongens, die betrokken zijn geweest bij straatroof, overvallen en inbraken, is het een laatste kans om nog wat van hun leven te maken.

Het project is een jaar geleden gestart en sindsdien zijn er 48 deelnemers ingestroomd, waarvan er inmiddels acht betaald werk hebben. Een van de deelnemers aan het project vertelt dat hij het naar zijn zin heeft. „Ik heb dit duwtje nodig. Het is goed zo om met zijn allen iets moois te doen.” Deelnemers zijn verplicht zich ’s ochtends stipt om 08.00 uur te melden bij het verzamelpunt. Ben je er niet, dan kan je uitkering worden ingetrokken.

Marco is oud-marinier en geeft samen met een andere mentor leiding aan de groep van circa twintig deelnemers. „Via dit traject stomen we deze moeilijke groep klaar voor de maatschappij. We brengen de deelnemers regelmaat en discipline bij.” Dat begint ’s ochtends al bij de aankomst op de locatie in de duinen. „Dan is het telefoons inleveren, een bak koffie, wat eten en aan de slag. Een deel van de dag gaan we de duinen in voor werkzaamheden en een ander deel gaan we sporten.”

In het hoofd komen

Aan het eind van de dag krijgen de deelnemers een beoordeling. Marco: „We houden ze allemaal in de gaten. En het is niet alleen werken, we proberen echt in het hoofd te komen van die jongens. Dat lukt in 80 procent van de gevallen. We proberen echt een ander mens van ze te maken door ze intensief te begeleiden.” Door de telefoon in te leveren en aan de slag te gaan in de duinen worden alle prikkels zo veel mogelijk weggenomen. „Deze gasten hebben nooit aandacht gehad en zijn door de straat opgevoed met slechte eigenschappen. Wij leren ze hier weer wat goed is.”

Het afgelopen jaar heeft Marco heel wat deelnemers zien komen en gaan. „De oudste was 48, maar gemiddeld zijn ze tussen de 20 en 30 jaar. Die van 48 heeft het niet gered. Hij wilde niet meer meedoen en zijn uitkering is gestopt.” Wie in aanmerking komt voor Schoon Schip en deelneemt, is minimaal drie maanden onder de pannen. Zelf bewaart Marco goede herinneringen aan het eerste jaar. „Er kwam een jongen binnen die al in heel wat trajecten had gezeten en niks slaagde. Hij ging hier met tegenzin aan de slag. Nu is hij positief, heeft zicht op een woning en werk. En hij is met niks binnengekomen. Dat is toch mooi.”

Interesse bij andere gemeentes

Het project Schoon Schip heeft interesse gewekt bij andere gemeentes in de regio. Dat zei wethouder Veiligheid Joost Eerdmans dinsdag tijdens een werkbezoek aan het project. Spijkenisse heeft inmiddels de eerste deelnemer aangeleverd.

„We hebben 383 hardnekkige criminelen op een lijst staan”, legt Eerdmans uit. „Een deel daarvan komt in aanmerking voor dit laatste kansproject, omdat het bij andere projecten is afgevallen.” De kosten van het project bedragen drie ton per jaar. „Maar deze jongens hebben nu een zinvolle dagbesteding en ze zijn van straat.”

Bij 15 van de 48 deelnemers is inmiddels de uitkering stopgezet. „Dat is onze stok achter de deur. En we proberen ook om de jongens te laten verhuizen naar een ander deel van de stad, om ze zo uit hun foute milieu te halen.”

Murat, van inbreker tot asbestsaneerder

Wat het project Schoon Schip kan doen, weet de 25-jarige Murat als geen ander. Hij kreeg de kans om opnieuw wat van zijn leven te maken. Als chauffeur was hij betrokken bij een inbraak, nu verdient hij zijn geld als asbestsaneerder.

Het ging mis toen hij hij als taxichauffeur aan de slag wilde gaan, maar geen VOG-verklaring kreeg vanwege incidenten in het verleden. „Daarna kon ik werken bij Wok To Go, maar daar stopte mijn contract.” Samen met zijn vrouw en twee kinderen hield hij het nog zeven maanden vol dankzij financiële steun van de familie. Daarna ging hij weer de fout in door als chauffeur te fungeren bij een inbraak.

Regelen

Murat kwam uiteindelijk bij Schoon Schip terecht. Hij was gemotiveerd en nadat hij opvang voor zijn dochtertje had geregeld, kon hij aan de slag. „De eerste weken vond ik zwaar en ik kwam dan ook niet altijd opdagen. Maar na een bezoek thuis ging ik toch weer en het ging steeds beter.” Zo goed zelfs dat Murat uiteindelijk in aanmerking kwam voor een opleiding tot asbestsaneerder. „Dat zag ik eigenlijk niet zo zitten en ik raakte ongemotiveerd.”

Daarbovenop kreeg Murat ook nog hartproblemen. „Uiteindelijk behaalde ik mijn heftruckcetrificaat en kon ik aan de slag. Maar mijn baas wilde me geen contact aanbieden. Dat was balen.” Hij kwam in de put te zitten en dreigde weer af te glijden naar het verkeerde milieu. Er werd op hem ingepraat over zijn gedrag en toekomst en dat hielp. Murat keerde met een eigen toekomstplan terug in de Hoekse duinen en het korten van een uitkering werd niet doorgezet.

Hij pakt de nieuwe kans nu met beide handen aan. „Toen ik hoorde dat ik alsnog mijn diploma tot asbestsaneerder mocht halen, was ik heel blij. En het gaat goed, want ik heb een baan.”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
‘Duwtje nodig om wat van mijn leven te maken’
Sluiten