Daniëlle Rijsdijk
Daniëlle Rijsdijk Binnenland 25 apr 2016 / 15:11 uur

‘We spijbelen om bij de huldiging te kunnen zijn’

Precies zeventien jaar na het winnen van de laatste landstitel stond de Rotterdamse Coolsingel maandagmorgen barstensvol Feyenoorders. Sommigen van hen zaten bij het krieken van de dag al in de vertrekkende trein uit Venlo, anderen werden met een kater wakker in Schiedam. Toch was er een gemeenschappelijke deler: allen stonden vroeg op, want na acht jaar wachten was daar weer een prijs en dus een huldiging. Dat de bekerwinst grotendeels in de regen werd gevierd had dan ook weinig effect op de stemming.

‘Sta hier met een kater, maar ben euforisch’

De kritiek was niet van de lucht toen een paar weken geleden bleek dat Feyenoord bij een eventueel winst van de beker op maandag 25 april om half 12 zou worden gehuldigd. Dion Berkhout twijfelde echter nooit over zijn komst naar de Coolsingel. „Met regen of zon op vrijdagmiddag of maandagochtend, het maakt niks uit. Als er wordt gehuldigd, dan neem je een snipperdag.” De man staat er, vergezeld door zoon Yves en vriend Manuel Mulder, glunderend bij. „Het is fantastisch. Dat was het gisteravond al, toen zijn we met een groep de stad ingegaan. Ik sta hier dan ook met een lichte kater, maar ik ben euforisch. Alsof je honderdduizend keer in een achtbaan hebt gezeten.” Makker Manuel stapte om zeven uur in de trein vanuit Venlo. „Je moet hier bij zijn. Ik heb geluk dat het morgen Koningsdag is. Ik heb mijn schema omgegooid en ga dan werken.”

‘Mannen moeten werken en zijn jaloers’

Te midden van een menigte mannen staan twee vrouwen. Het zijn Wil en Claudia van Bakel. Een moeder en dochter uit het Noord-Hollandse Heemstede die naast uiterlijke gelijkenissen ook de liefde voor Feyenoord delen. „We zijn om negen uur in de auto gestapt vanuit Heemstede, in de buurt van Amsterdam, om hier bij te zijn. De mannen thuis zijn wel jaloers hoor, want mijn man en mijn drie zoons moesten vandaag allemaal werken”, vertelt Wil. Dat de kinderen Van Bakel het Feyenoordvirus zouden mislopen was uitgesloten. „Mijn man en zijn broers zijn ontzettend voor Feyenoord en zo is de liefde voor de club eigenlijk over de familie uitgesmeerd.” Dochter lacht en knikt instemmend. „Het is er echt met de paplepel ingegoten. Als klein meisje ging ik al mee naar De Kuip. Het is geweldig om hier te zijn en dit mee te maken. We zijn vanochtend om 9 uur in de auto gestapt.”

‘Ik heb tot donderdag vrij genomen’

Als je het doet, dan moet je het goed doen. Iets soortgelijks moet Jean-Pierre van Mierlo (33) gedacht hebben, want de beste man heeft tot donderdag vrij genomen om de bekerwinst van zijn club Feyenoord te vieren. Een feest dat gistermorgen begon op de Coolsingel. „Ik sta hier samen met mijn zwager, het broertje van mijn vriendin. We komen uit Tilburg en zijn vanochtend vroeg in de trein naar Rotterdam gestapt. Dit moet je meemaken natuurlijk.” Misschien was het vanochtend ietwat aan de vroege kant, maar erg vindt Jordy van Blerck (15) het niet. Hij heeft het er wel voor over. „Na acht jaar zonder enige prijs mag het ook wel eens toch? Daar kom ik mijn bed wel voor uit.” De jongens keken de wedstrijd zondagavond thuis. „Ik was zelfs een beetje te laat met inschakelen haha. Ja, misschien waren het toch die biertjes.”

‘We zijn gewoon aan het spijbelen om bij de huldiging te kunnen zijn’

Twee uur Nederlands volgen of naar de huldiging op de Coolsingel? De vriendinnen Yara, Kimberley, Samantha en Maaike, allen 19 jaar oud, hoefden daar hun mooie koppies niet lang over te breken „Dat is logisch. Voor dit feest willen we best spijbelen hoor”, lachen de meiden. Zondagavond werd de bekerfinale bij Maaike in Schiedam gekeken. Ze vertelt: „Het was geweldig en dat is het nu nog steeds eigenlijk. We hebben met een grote groep bij ons gekeken. Toen ze wonnen ging het dak eraf. Feyenoord is ons met de paplepel ingegoten.” En nu, luidt de vraag na de huldiging. Wat volgt er nu? „We gaan in ieder geval de hele dag nog feestvieren.”

‘Mijn ouders wilden uit Praag terugkomen’

Hij staat er alleen, alhoewel alleen. Om de 17-jarige Jeremy Bazen staan duizenden Feyenoorders, kameraden, gebroederlijk naast elkaar. Hij vertelt hoe zijn ouders vanochtend van plan waren terug te rijden naar huis vanuit Praag. „Ze zijn op vakantie en dachten eraan vanochtend vroeg terug te rijden. Van dat plan hebben ze toch maar afgezien. Haha.” Bazen is sinds al sinds kleine jongen fan van de Rotterdamse club. „Ik heb de bekerfinale thuis gekeken en ik weet zeker dat de buren dat gehoord hebben, als je snapt wat ik bedoel. Ik heb geschreeuwd en op de banken gestaan. Vandaag moest ik eigenlijk naar school, maar dat skip ik gewoon hoor.”

‘Kippenvel! Helemaal gek! De fontein in!’

Voor de neefjes Anthony Lussenburg (16), Robin van den Bosch (12) en Mitchel van den Bosch (11) is het een bijzondere dag. Want de jongens steunen club Feyenoord door dik en dun, maar waren nooit eerder bij een huldiging. „Het is een bijzonder moment. Ik heb kippenvel. Gisteravond ook, toen ben ik de Hofplein Fontein ingegaan”, lacht de oudste van het stel. De jongens hebben vakantie, iets dat niet geldt voor hun ouders. „Die hadden er heel, heel erg graag bij willen zijn en die balen ook enorm”, vertelt Robin. „Ze moeten allemaal werken. Onze vader werkt hier in de buurt dus misschien dat hij zo toch ook nog even langskomt.”

‘Dit is echt een droom die uitkomt’

Hij heeft er 55 jaar op moeten wachten, maar dit is dan echt de eerste huldiging van Feyenoord die Jack Antonissen meemaakt. Hij woonde sinds de jaren 60 in Amerika en miste daardoor alle hoogtijdagen. „Dit is echt een droom die uitkomt”, vertelt hij. Samen met zijn goede vriend Ed Kranendonk loopt hij de Coolsingel op. „We hebben elkaar in Arizona, Amerika in Feyenoordshirt ontmoet en nu staan we hier. Samen zaten we gisteren in de Kuip. Mijn hart explodeerde van geluk nadat het was afgelopen.” Wat de mannen na de huldiging gaan doen? „Nou, vanavond gaan we naar de belofte van Feyenoord kijken in Barendrecht.”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
‘We spijbelen om bij de huldiging te kunnen zijn’
Sluiten