Marinka Wagemans
Marinka Wagemans Binnenland 21 mei 2015 / 08:04 uur

‘De kunstdiefstal van de eeuw’ in een roman

De ‘kunstdiefstal van de eeuw’, werd de roof van de zeven schilderijen uit de Kunsthal in Rotterdam ook wel genoemd. Schrijfster Mira Feticu interesseerde zich echter weinig in de schilderijen die vermoedelijk verbrand werden, maar meer in Natasha, de vriendin van de hoofdverdachte. Daarover schreef ze het boek: Tascha. De Roof uit de Kunsthal’.

Lees ook: Kunsthalrover op vrije voeten

De 19-jarige Tascha, ‘het mooiste meisje van het dorpje Carcaliu’, was namelijk het slachtoffer van illegale prostitutie. „In de Roemeense pers werd veel meer geschreven over het feit dat het meisje de prostitutie in werd gedwongen dan hier. In Nederland ging het vooral over de schilderijen. Zo raakte ik geïnteresseerd in het verhaal van Tascha", vertelt Mira.

‘De school van het leven’

Zelf is de schrijfster ook opgegroeid in een arm Roemeens dorp en kan ze zich inleven in Tascha, die 9 jaar jonger was dan haar vriend Radu D. „Ik heb er heel erg geluk mee gehad dat mijn vader per se wilde dat ik ging studeren, maar ik snap hoe je in zo’n situatie verzeild kan raken.” Toen Mira op de Facebookpagina keek van Tascha, zag ze daar bij ‘opleiding’ ingevuld staan: ‘de school van het leven’. „Dat is eigenlijk iets heel stoms, maar ik begreep het ook.”

Lees ook: Zes jaar en 8 maanden cel voor roof kunsthal

‘Soms voel ik mij Tascha’

Mira vertelt dat ze geen sympathie, maar wel empathie voor het meisje heeft. „Soms voel ik mij zelfs een beetje Tascha. Roemeens, knap, niet zo veel zin om te studeren…” Tascha moet nog voor de rechter verschijnen, maar Mira denkt dat dit niet met de kunstroof te maken heeft. „Ik denk dat ze getuige is in een zaak tegen illegale prostitutie."

‘Ik wilde Tascha een stem geven’

Het boek gaat vooral over de realisatie van Tascha over het feit dat ze gebruikt werd door Radu D. Voor haar verhaal heeft Mira met prostituees gesproken en mocht ze het Nederlandse politiedossier inzien toen zij in Boekarest was. „Ik wilde Tascha een stem geven. In het boek maakt ze een proces door, waar ze uiteindelijk achter de waarheid komt." De schrijfster hoopt dat dat ook echt het geval is. „Ik heb haar niet gesproken, en ik weet niet of ik dat zou willen, maar ik hoop dat ze zich door de kunstroof realiseerde dat ze gebruikt werd.”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
‘De kunstdiefstal van de eeuw’ in een roman
Sluiten