Kamiel Visser
Kamiel Visser Binnenland 3 jun 2026bijgewerkt: 28 aug 2026, 
Leestijd: 3 minuten

Verbod op homogenezing dichtbij: waarom deze omstreden therapie zoveel schade kan aanrichten

Het zat er al langere tijd aan te komen, maar na de Tweede Kamer is ook de Eerste Kamer akkoord met een verbod op homogenezing. Met het invoeren van die wet wordt het strafbaar om homoseksuelen onder dwang conversietherapie te laten ondergaan. Waarom is dit zo omstreden?

Met conversietherapie, in de volksmond ook bekend als homogenezing of gebedsgenezing, wordt geprobeerd om queer mensen hetero te maken. Het is nooit bewezen dat deze therapie werkt. Sterker nog, de aanpak is erg controversieel.

Wat is homogenezing of conversietherapie precies?

Conversietherapie is een aanpak waarmee met psychologische middelen wordt geprobeerd iemands homoseksuele of biseksuele geaardheid te veranderen in een heteroseksuele geaardheid. De aanpak daarvan kan heel breed zijn. Soms gaat het om gesprekken met bijvoorbeeld een pastoor of christelijke psychiater, of vinden er gedragsinterventies plaats. Ook zijn er ‘behandelaars’ die denken dat de duivel de reden is van homoseksualiteit. Vanuit die denkwijze worden duiveluitdrijvingen uitgevoerd, schrijft NPO Kennis.

Dat kan er vrij extreem aan toe gaan. Tijdens dergelijke rituelen wordt de vermeende duivel uit de persoon ‘gejaagd’ door onder meer onderdompeling, opsluiting en schreeuwen. Ook elektroshocks en zelfs castratie kwamen in de vorige eeuw voor. Duizenden mensen zouden de behandelingen hebben ondergaan.

Tegenwoordig lijkt het erop dat lang niet al deze vormen nog worden gebruikt, al is het lastig om een duidelijk beeld te krijgen. Conversietherapie gebeurt soms in besloten gemeenschappen, waarop weinig zicht is.

Ernstig psychisch lijden

De psychische en sociale effecten van homogenezing kunnen groot zijn. De overheid liet onderzoek uitvoeren waarin ervaringsdeskundigen het hebben over heftige klachten: depressie, suïcidale gedachten, eetproblemen en seksuele problemen. De mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties concludeerde eerder dat de praktijken ernstig lijden veroorzaken.

Homogenezing heeft daarentegen geen bewezen nut. Homoseksualiteit is namelijk een geaardheid, geen ziekte of een aandoening. Een deel van de mensen die homogenezing heeft ondergaan, zegt een verandering van de seksuele gerichtheid of genderidentiteit te hebben ervaren. De meerderheid zegt echter geen (blijvende) verandering te hebben doorgemaakt.

Een van de mannen die zei genezen te zijn, was ‘ex-gay’ Raph Creemers. Hij richtte een praktijk op om andere homoseksuele mensen te helpen met hun genezing. Later vertelde hij tegen NPO Kennis dat hij toch niet ‘genezen’ was.

Wanneer wordt een geloofsgesprek strafbaar en wanneer niet?

Nu de wet in de Eerste Kamer dus officieel groen licht heeft, moet er definitief een einde komen aan homogenezing. Voor zover bekend waren er in ons land nog zo’n vijftien homogenezingstherapeuten actief. Zij moeten dus een einde maken aan hun werkzaamheden. Of alle homogenezing daarmee ten einde komt, is nog de vraag.

De Raad van State was kritisch over het initiële wetsvoorstel omdat een verbod volgens hen moeilijk handhaafbaar is. Met de komst van de wet wordt de vrijheid van godsdienst namelijk aangescherpt. Niet alleen worden de ‘genezingen’ verboden, ook voor geestelijken en religieuze organisaties komen er grenzen aan hoe ze moeten omgaan met jongeren die twijfelen over hun seksuele geaardheid.

Het wordt namelijk strafbaar om op indringende wijze en stelselmatig in te praten op mensen. Af en toe een gesprek over seksualiteit voeren, wordt niet strafbaar. Er lijkt daar een grijs gebied te zitten. Mocht iemand de wet toch overtreden, riskeert die persoon straks forse boetes of twee jaar cel.

Dit zijn de best gelezen artikelen van dit moment:

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Kamiel Visser
Geschreven door Kamiel Visser

Kamiel heeft Journalistiek gestudeerd en houdt zich voor Metro bezig met schrijven in de breedste zin van het woord: van flitsende nieuwsberichten tot diepgravende achtergrondverhalen. Een rode draad in zijn werk zijn digitale cultuur, sociaal-maatschappelijke ontwikkelingen, geschiedenis en minderheidsgroepen. Het liefst een combinatie van meerdere. Altijd met een vlotte pen, vaak met een serieuze toon, en waar het kan met een tikje humor.

Reacties