Noelia Romero Cabrera
Noelia Romero Cabrera Nieuws 4 mei 2017 / 08:36 uur

Iedereen kan ondernemen, ook vanuit de bijstand

De startups schieten als paddenstoelen uit de grond. Waar deze over het algemeen vaak afkomstig zijn van jonge creatievelingen, gaat het soms anders. In Den Haag is dit jaar een groep ondernemers gestart die stuk voor stuk één ding gemeen hebben: ze ontvangen allen een bijstandsuitkering en willen daar zo snel mogelijk vanaf, het liefst met hun eigen bedrijfje ook nog. Melissa Frieser en Danielle Schipper zijn twee van die kersverse ondernemers.

Ondernemend uit de bijstand

In Den Haag wordt ondernemen vanuit de bijstand gestimuleerd met een speciaal project, ‘Ondernemend uit de bijstand’ bedoeld om de ondernemers een steuntje in de rug te geven. De ondernemers krijgen begeleiding in het starten en doorstarten van hun bedrijfje, kunnen cursussen en workshops volgen en krijgen financiële zekerheid vanuit de gemeente doordat de uitkering meedaalt of -stijgt met de inkomsten vanuit hun eigen bedrijf. Den Haag wil hiermee het ondernemerschap stimuleren en tegelijkertijd het aantal mensen met een uitkering in Den Haag verminderen. Er doen nu meer dan veertig mensen mee aan het project dat nog loopt tot in 2018.

Melissa Frieser

Melissa is oprichter van Saldo Solutions: zij biedt ondersteuning voor particulieren bij administratie, financiën, schuldhulpverlening en re-integratie. Ze heeft zich op 14 februari ingeschreven bij de Kamer van Koophandel.

Melissa's zoontje komt graag op haar kantoor aan huis

Waar draait jouw eigen bedrijf om?

“Ik weet de weg met administratie, belastingen en financiën. Ik help mensen die niet weten hoe het werkt. Als je door een woud van regels heen moet om iets gedaan te krijgen, moet je wel de weg kennen. Ik heb dit werk altijd zo gedaan, altijd de hele dag bezig om oplossingen te zoeken voor anderen, zodat ze weer iets kunnen betekenen voor de samenleving. Ik vraag mensen altijd: wat is je droom? Ik wil dat mensen hun droom kunnen bereiken, dat is het allermooiste. En ja: ik geloof in het onmogelijke.”

Waarom ben je voor jezelf begonnen?

“Ik heb een goed cv, een prima thuissituatie en een goed netwerk, maar ik ben wel al 38: er zijn nog heel veel goede jongere mensen onder mij. Ik heb heel veel gesolliciteerd, maar het is niet zo makkelijk om aan werk te komen. Ik kreeg te horen dat ik te graag wilde, te enthousiast was. Ik kon niet meer wachten. Ik was er klaar voor om te werken, ik accepteerde niet dat ik zomaar 925 euro van de staat kreeg, terwijl ik gezond en slim ben en goed kan werken.”

Hoe heb je dit gedaan vanuit de bijstand?

“Ik leek wel gedoemd, een onmogelijke doelgroep, als alleenstaande moeder met een bijstandsuitkering, om thuis op de bank te blijven zitten, maar zo ben ik niet. Altijd kreeg ik te horen, dit gaat je niet lukken, het gaat niet. Ik heb laten zien dat het wel kan. Dankzij ondersteuning vanuit de gemeente kan ik nu zonder hoog risico klanten gaan werven, alles vanaf het nulpunt op kan bouwen, met mijn uitkering als zekerheid. Ik heb geen auto, dat scheelt me 250 euro in de maand, ik doe alles in de buurt. Daar is ook genoeg te verdienen en ik werk het liefst met lokale ondernemers. Op de markt weet iedereen wie ik ben. Als je elkaar wat gunt, is dat voor iedereen het beste.”

Wat zijn jouw tips voor andere ondernemers?

“Ik merk heel erg dat mijn netwerk me nu helpt. Ik pretendeer ook geen directeur te zijn. Je hoofd in de wolken prima, maar hou je voetjes op de grond. Ik haal m’n multomappen ook lekker bij Action voor 1,42, dan kan ik ze tenminste zo meegeven aan iemand als dat nodig is. Ik denk dat het allemaal niet zo spannend hoeft te zijn. Je moet het gewoon doen, niet alleen maar praten. En blijf vooral ook op meerdere paarden wedden: er is niets mis met een parttime baantje ernaast.”

Wat vind je het fijnst aan eigen baas zijn?

“Ik wilde mijn zoontje zelf opvangen, werk op mijn eigen niveau doen en lekker in de buurt blijven. Daar ben ik van uit gegaan en dat is er nu. Ik heb m’n kantoor aan huis in een aparte kamer, met een extra keukentje erbij. Heel fijn: ik kan nu ook ’s avonds nog werken en mensen ontvangen, zonder dat mijn gezin daar last van heeft. Ik ben nu nergens van afhankelijk, ik ben zelf verantwoordelijk, kan zelf bepalen hoeveel ik werk. Ik hou van werken, ben eigenlijk ook wel workaholic. Het mooist is wel dat ik nu mijn gezin, mijn kind, mezelf en mijn werk alle aandacht kan geven die ik wil geven.”

Wat is je uiteindelijke doel?

“Mijn leven is al perfect, ik hoef eigenlijk alleen maar uit de bijstand. Mijn uitkering is nu 925 euro, ik draai omzet voor 500 euro. Zo vloei ik langzaam af naar het nulpunt en dan kan ik de bijstand uit. Ik denk dat ik in vier maanden al twee maanden zelf mijn uitkering heb verdiend. Dat is mijn eerste doel, het tweede is om een mooi inkomen op te bouwen. Ik hoef geen miljonair te worden, ik wil dat mijn leven goed geregeld wordt. Ik ben nu eenmaal een realistische dromer.”

Danielle Schipper

Danielle is het schippers perspectief gestart: zij werkt als ervaringsdeskundige en geeft onder meer workshops en trainingen op het gebied van pyschische hulpverlening. Dit is niet alleen gericht op de cliënten en hun behandelaar, maar ook op de partner, het gezin en omgeving.

Danielle is weer stuurman op haar eigen schip

Waar draait jouw eigen bedrijf om?

“Ik geef gastcolleges aan studenten psychiatrie en psychologie. De dokters, psychiaters en psychologen hebben die ervaring niet die ik wel heb en dat wil ik ze meegeven. Ik kan worden ingehuurd door zorgbedrijven, hogescholen, universiteiten of andere geïnteresseerden. Daarnaast geef ik een training ervaringsdeskundigheid van de Parnassia groep en geef ik een cursus ‘herstel jezelf’, gericht op mensen die aan het begin van hun hersteltraject zitten nadat ze een diagnose gesteld hebben gekregen. Ik heb na mijn herstel heel veel geleerd. Ik wil dat mensen vóór ze therapie in gaan, weten wat ze kunnen verwachten.”

Waarom ben je voor jezelf begonnen?

“Ik ben iemand die het hele traject van hulpverlening heeft doorlopen. Ik had de diagnose van borderline en nu, na een herstelproces van vier jaar, ben ik van de diagnose af. Nu ben ik weer stuurman op mijn eigen schip en zelfs gepromoveerd tot kapitein. Ik vond het vreselijk dat mensen me zagen als borderliner. Het is vooral belangrijk dat mensen weten dat je kunt herstellen, dat je net als ik van een diagnose af kan komen. Dat kan perspectief bieden aan mensen die net de diagnose hebben gekregen. Ik heb in die tijd zelf een ervaringsdeskundige gemist die mij begeleidde tijdens mijn herstel, iemand die mijn proces uit eigen ervaring herkende. Het doel van een diagnose krijgen, was ooit om bij de juiste hulpverlening te komen, maar nu lijkt dit middel steeds vaker een doel op zich te zijn: je moet je niet gaan identificeren met een diagnose of label. Geleidelijk aan besefte ik dat ik daar zelf meer mee wilde doen. Ik wilde alle ellende die ik heb meegemaakt omzetten naar iets positiefs en anderen daarmee inspireren.”

Hoe heb je dit gedaan vanuit de bijstand?

“Ik wilde heel graag uit de bijstand, zo’n situatie knaagt aan je zelfvertrouwen. Ik had heel lang nog twijfels en dat heeft me wel een beetje tegengehouden. Ik droomde er al heel lang van om zelf te gaan ondernemen, maar ik zag niet hoe ik dat ging doen, daarom deed ik er niks mee. De vraag was ook hoe ik het ging doen. Het is niet vanzelfsprekend voor mij: als er iets veel geregel vraagt, kan dat een heel groot ding zijn voor mij, waardoor ik het soms niet eens doe. Het is nu concreet, te behappen en zo kan ik het reëel zien. Ik zie het nu veel sneller gebeuren, ik kan nu doen wat ik wil gaan doen.”

Wat vind je het fijnst aan eigen baas zijn?

“Ik kan nu doen wat ik zelf wil, ik ben niet afhankelijk van management dat beslist of iets wel of niet werkt voor mij. Ik kan nu doen waar mijn hart ligt en waar ik goed in ben.”

Wat vindt je omgeving ervan?

“Mijn ouders zijn een en al enthousiasme nu hun dochter ook de kans krijgt en grijpt. Ze zijn er al heel lang nauw bij betrokken. Mijn vriend is helemaal trots, die had zes jaar geleden nooit gedacht dat ik dit kon. Isa, ons dochtertje van acht, is supertrots op me. Dat enthousiasme om me heen maakt het nog leuker en geeft me nog meer motivatie.”

Wat is je uiteindelijke doel?

“Ik kan nu misschien ergens werken voor een aantal uur per week, met een optie om in loondienst te komen. Het moet heel gek lopen, wil ik niet binnen een jaar uit de bijstand komen. Elke dag werken is voor mij niet haalbaar, dus ik wil graag deeltijd werken als ZZP’er. Ik kan er niet mijn hele inkomen mee verdienen. Dat zou me ook veel te veel stress geven en dat is wel echt een valkuil voor mij. Ik wil met een stukje loondienst en dit bedrijfje een gewoon inkomen verdienen. Ik hoef niet rijk te worden, ik wil graag op een leuke manier rondkomen.”

Wat zijn jouw tips voor andere ondernemers?

“Als je in de bijstand zit, wil dat niet zeggen dat je geen dingen kunt waarmaken. Iedereen heeft potentie, ook in de bijstand.”

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Iedereen kan ondernemen, ook vanuit de bijstand
Sluiten