Noelia Romero Cabrera
Noelia Romero Cabrera Nieuws 19 jan 2017 / 07:58 uur

IJsmeester Jules Broens gek op ijsmaken

Wij Nederlanders zijn er kampioenen in en we zijn er dol op: schaatsen! Zodra het kwik maar even onder het vriespunt daalt, komt de schaatskoorts weer op. IJsmeester Jules Broens uit het Brabantse Bladel weet er alles van. Al sinds 1980 is hij ijsmeester in het dorp en sinds vier jaar maakt de 67-jarige samen met vijf andere toegewijde ijsliefhebbers speciaal voor de dorpskinderen een ijsbaan op een speelpleintje in de buurt.

’s Nachts

Woensdag 18 januari was de baan voor het eerst weer geopend voor de liefhebbers en al vroeg in de ochtend stonden de eerste schoolkinderen op de ijzers. IJsmeester Broens – Jules voor de kinderen – was er al om 07.30 uur om de spiegelgladde baan te bewonderen. Jules vertelt: „We zijn maandagmorgen vroeg begonnen en vandaag doorgegaan tot 01.30 uur ’s nachts.” De kinderen hoopten dat ze dinsdag al de baan op konden, maar de ijsmeester koos anders: „Ik was gisteren nog niet tevreden, er waren nog wat dunne plekken. Toen vroor het ook nog niet zo hard, maar vannacht wel.”

Hockey spelen kan ook op ijs
Hockey spelen kan ook op ijs

De ijsbaan in Bladel is gemaakt op een speelplein vlak bij een school. In de zomer is het pleintje het toneel voor basketbal, voetbal en hockey, in de winter wordt het omgetoverd tot ijsbaan. Zodra het een paar dagen lijkt te gaan vriezen, belt Jules met zijn helpers en gaan ze aan de slag. Met behulp van een eigen waterpomp en twee slangen van 20 meter wordt het pleintje onder water gezet. „Eerst de putjes dichtzetten, daarna is het water opsproeien, laagje voor laagje en dan zien hoe-ie zich dan ontplooit. Als het 7 graden vriest, dan hebben we in één nacht ijs.” Als het goed vriest, wordt het sproeien elke 20 minuten herhaald tot er een mooie, stevige en vooral gladde ijslaag op ligt. „Je hebt er niks aan als mensen er telkens met hun schaatsen doorheen gaan, dan gaat het ijs veel te snel stuk. Als ik het niet goed genoeg vind, wacht ik liever nog een dag”, zegt Jules.

Met de tractor

Of dat dan nog een nacht doorwerken betekent of niet, maakt voor Jules niet zo veel uit: hij doet het graag, al sinds de eerste keer, toen hij de ijsbaan op de velden van de plaatselijke voetbalclub maakte: een baan van zo’n 120 bij 60 meter. „We kwamen toen met een clubke bij elkaar, toen vroor het hard en wilden we schaatsen. Die eerste keer viel tegen, het lukte allemaal niet zo goed als we wilden”, denkt Jules terug. „We deden dat toen nog handmatig, daarna hadden we een sproei-installatie achter een tractor en gebruikten we brandweerslangen.” Het ene jaar ging het makkelijker en beter dan het andere, weet Jules. „We hebben ook wel eens de hele carnaval gewerkt, toen bleken al die dagen werk voor niks te zijn geweest: twee dagen later ging het alweer dooien.”

Schoolkinderen hebben hun gymles op de schaatsbaan
Schoolkinderen hebben hun gymles op de schaatsbaan

De reacties en het enthousiasme van schaatsliefhebbers maakt veel goed, vindt Jules. „Het is mijn hobby, van huis uit zijn wij schaatsrijders, het zit in de familie. Je steekt er veel tijd in, je bent veel avonden weg, maar als je dan ziet dat mensen lekker kunnen schaatsen, daar doe je het voor.” Voor de kinderen vindt hij het helemaal mooi. „Als ze eenmaal over de eerste schrik heen zijn, gaat het prima. Na een week zie je ze zo rondgaan, dan hebben ze het helemaal te pakken.”

Opvolging

Voor Jules genoeg reden om nog door te gaan met het ijsmaken, ook al is hij de pensioenleeftijd inmiddels alweer gepasseerd. „Zo lang ik het kan, blijf ik het doen. De mensen blijven enthousiast en de kinderen vragen in de zomer al wanneer de ijsbaan weer komt. Ik heb wel gezegd tegen de buurtvereniging: jullie moeten het straks wel van mij overnemen. Alleen: er zijn niet zo heel veel gekken die dit willen doen!” Jules waarschuwt: „Je moet er goed over nadenken voor je begint. Mensen denken er vaak te licht over. Je moet een goede locatie hebben en er komt meer bij kijken dan je denkt, veel meer. Je moet er heel veel tijd in steken en geduld hebben. De blik op oneindig en dan maar aan de gang ermee.”

Prachtig

Precies zoals hij het in Bladel bij d’n Oude Toren gedaan heeft. Die baan ligt er in ieder geval prima bij deze week. Jules hoopt er vooral op dat het winterse weer een poosje aanhoudt. „De zon moet vooral niet gaan schijnen. We zitten op asfalt, met de zon erop wordt de vloer warm eronder en dan wordt het vlug zachter. Het is nu hopen dat de vorst nog een paar dagen aanhoudt!” Zijn ploegje gaat deze avond weer aan de slag met de waterpomp en brandweerslangen om het ijs nog mooier te maken voor de schaatsers morgen. Jules heeft er weer zin in: „Het is nachtwerk, het is hard werken en het is koud: het valt niet meer. Maar als je dan ’s morgens terugkomt en je ziet die baan zo mooi liggen: prachtig.”

Schaatsen voor jong en oud
Schaatsen voor jong en oud

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
IJsmeester Jules Broens gek op ijsmaken
Sluiten